Morele ambitie Stop met het verspillen van je talent en maak werk van je idealen

Ik heb redelijk wat werk van Rutger Bregman gelezen. Maar wat mij stoort aan Morele Ambitie, is dat het werk voor eigen parochie predikt. Laat dat nu net de bedoeling zijn van het boek: Rutger Bregman heeft niet voor niets "The School for Moral Ambition" opgericht. Ik heb de eerste 120 pagina's gelezen, en wat ik mis is een genuanceerde kijk op wat moraliteit nu eigenlijk is, en hoe zich dat zou verhouden tot het werk wat we doen als mens. De auteur gebruikt veel woorden en zinnen zoals "nut hebben", "aan de goede kant van de geschiedenis staan", "het verschil maken", "ronduit slecht", "ronduit schadelijk", met bijbehorende voorbeelden die daarop inhaken. Dat geeft mij het gevoel dat hij je probeert te beïnvloeden door suggestief woordgebruik. Liever had ik gezien dat er neutrale woorden werden gebruikt, om het boek objectiever te houden. Neem dan nog het voorbeeld van Ralph Nader uit het boek, pagina's worden vol gekalkt over hoe hij ervoor heeft gezorgd dat iedere auto nu een riem heeft. Op het einde komt 1 pagina nuance; de man zijn ego werd groter met de dag en hij begon niet meer naar zijn naasten te luisteren. Op die manier vervreemde hij van zichzelf, maar ook van zijn eigen ideologie. Als het boek een goede balans had tussen moreel ethisch goed en slecht met de nodige nuance, dan had het boek je aan het denken gezet. Dit is simpelweg een pleidooi voor de missie die Bregman voert. Daar is niks mis mee als je al een voorstander bent van zijn ideologie. Ben je dat nog niet, dan is dit boek mijns inziens te gekleurd.

Ik geloof dat Rutger Bregman met dit boek wat meer irritatie heeft gewekt dan met zijn bestseller "De meeste mensen deugen" (DMMD). De boodschap van dat boek was hoopvol en positief. Dit boek is dat ook maar de lezer komt er dit keer wel wat minder makkelijk vanaf. In Morele Ambitie wordt vooral betoogd dat je je talenten niet moet verspillen aan een of ander nutteloos of schadelijk doel, maar dat je ze moet inzetten om de wereld te verbeteren. Ik vond dit boek indrukwekkend en 100 x beter geschreven dan DMMD, dat ik soms wat langdradig vond. Het enige wat me een beetje dwarszit is dat de schrijver zich tamelijk nadrukkelijk richt op de uitblinkers in de samenleving, de mensen die goed konden leren en dure banen hebben op de Zuidas. Aan een kant logisch, want het gaat om de verspilling van talent en je mag aannemen dat die mensen veel talent hebben. Maar wat is de rol van de "gewone mensen" dan? Moeten die dan maar aan de zijlijn blijven wachten tot de getalenteerde geweldenaar alle problemen hebben opgelost? Ik denk niet dat de schrijver het zo bedoeld heeft maar ik blijf met die vraag zitten.

Bizar goed. Sowieso entertaining (leest lekker weg, goed gestructureerd, je leest over historische / (on)bekende figuren). Worst case leg je dit boek weg, heb je je goed vermaakt en doe je hier niks mee. Ook dan heeft dit je mi-ni-maal opgeleverd: een nieuwe kijk betreft groepsdynamica, interessante geschiedenisfeitjes, een goed gesprek op verjaardagen en het besef dat ideeën in jouw hoofd pas waarde hebben als je ze toepast. Je kunt jezelf een goed mens vóelen, maar het schouderklopje verdien je pas als je ook een goed mens bént. En best case? Verandert dit boek jouw kijk op het leven (incl. carrière) voor altijd. En daardoor misschien zelfs de samenleving.

Het is een heel vervelend boek omdat je na het lezen ervan niet anders meer kan dan handelen!

Een bemoedigend, inspirerend en hoopgevend boek. Als je wilt weten hoe je meer betekenis aan je leven kunt geven, dan is dit boek voor jou!

Helemaal van deze tijd. Hij vat de tijdsgeest goed samen en geeft goede adviezen.