Murakami en het gespleten leven

Mooie interpretatie van Murakami, en soms even slikken omdat zijn personages door dit boek extra dichtbij komen. Genoten van de filosofische aantekeningen. Heeft me het nodige te denken gegeven.

Wat hebben de personages in de boeken van Haruki Murakami gemeen, wat gebeurt er om hun situatie te doen wankelen en wat is daarop hun reactie? De liefhebber van Murakami's boeken zal onmiddellijk de sfeer aanvoelen uit de beschrijvingen van de personages. Ze hebben hun leven goed onder controle, hun huis is efficiënt ingericht, het dagelijks leven is routinematig, zij werken als zelfstandige, kortom, ze zijn van niemand afhankelijk. Tot zover niets aan de hand, ware het niet dat er in ieder boek of verhaal zich op een gegeven moment een situatie voordoet waarop het personage zal moeten reageren. De reactie op zich vormt het interessantste deel van het verhaal. De uitwerking is elke keer weer anders en hangt af van het personage. Eén ding is zeker: aan het einde van elk boek is geen personage dezelfde als die van in het begin. Boeiend! Ype de Boer is filosoof en zo beschouwt hij Murakami's personages ook. Dit wil niet zeggen dat het voor niet-filosofen moeilijk zou zijn de redenering te volgen. Het is bijzonder interessant te lezen hoe wij onszelf kunnen leren kennen door zelfreflectie. Wie denkt dat het toppunt van levenskunst harmonie zou zijn, doet er goed aan dit boek te lezen en zelf eens te gaan nadenken over de stelling of gespletenheid misschien wel eens een opmaat zou kunnen zijn voor transformatie en ontwikkeling. Een eldorado voor de liefhebber van het werk van Murakami! Het is van het begin tot het einde een feest van herkenning en verdieping. Ik weet niet of het handig is dit boek eerst te gaan lezen voor het werk van Murakami zelf. Het spreekt misschien meer aan wanneer je wat van zijn personages hebt leren kennen en ook zijn mooie schrijfstijl hebt kunnen proeven.

Een mooi perspectief op het werk van Murakami

Interessant boek als je van de boeken van murakami houdt