Nachtblauw

Vanaf blz 1 verdwijn je in dit verhaal en volg je Catrijn met een verhuizing van het boerenland naar de stad waar ze een nieuw leven gaat opbouwen. Het leven speelt zich af rond 1655 en het is zo goed beschreven dat ik er een hele visuele beeldvorming bij had. Catrijn is een vlotte vrouw, maar ook de mensen die ze ontmoet staan op een enkeling na positief in het leven. Via VOC wordt de wereld ontdekt en is er sprake van een bruisende stadsleven met een gezonde werklust. Catrijn heeft redelijk de wind mee, en het gaat haar met wat ups en downs goed af. Tot dat er zich diverse tegenslagen voordoen. Het boek leest vlot en luchtig. Het geeft een goede kijk in de historie van Nederland en zowel het leven in Haarlem, Alkmaar Amsterdam en Delft worden prachtig beschreven. We kunnen trots zijn op deze auteur die onze geschiedenis op deze manier zo mooi weet te verwoorden. Ik heb genoten van dit prachtige boek!

Ik heb weer genoten van dit historische boek van Simone van der Vlugt. Ik denk dat ik inmiddels helemaal verslaafd ben aan haar prachtige boeken en dan vooral de historische romans. Je waant je helemaal in een paar eeuwen terug, waarin je helemaal kunt meeleven met de hoofdpersonen. Altijd al gek op geschiedenis geweest, maar dit is zeker weer een toevoeging aan de reeds opgedane kennis, waarin je een 'kijkje' krijgt in de menselijke achtergronden.

Ware gebeurtenissen die verwerkt zijn in een fictief verhaal. Je moet het maar kunnen. Simone van der Vlugt heeft na ‘De lege stad’ wederom een zeer realistische roman geschreven. Dit verhaal speelt zich voornamelijk af in Amsterdam en Delft tijdens de Gouden Eeuw, vanaf maart 1654 om precies te zijn. Vrouwen in die tijd waren in dienst van hun echtgenoot, familie of als huishoudster van een andere familie. Meer mogelijkheden waren er in die tijd niet. Met de keuze voor Catrijn als hoofdpersonage heeft Van der Vlugt een sterke en ondernemende vrouw als ‘leading lady’ voor dit levensverhaal gekozen. Catrijn is haar tijd ver vooruit, durft moeilijke keuzes te maken, heeft ambities en gaat conflicten niet uit de weg, ook al zijn ze allesbehalve alledaags. Zeer opmerkelijk in een streng gelovige omgeving waarin rolverdeling destijds geen punt van discussie was. De mannen hadden het voor het zeggen, punt. Toch weet moedige Catrijn haar weg te vinden, ze ondervindt wel veel tegenslag want het geluk staat bij lange na niet altijd aan haar kant. Maar dát menselijke aspect, dát authentieke maakt dit verhaal haast levensecht. Van der Vlugt heeft de gave om personages en hun situaties zo neer te zetten dat er geen twijfel bestaat of het ook werkelijk zo moet zijn geweest destijds. Haar research is duidelijk merkbaar en prachtig geïntegreerd in de verhaallijnen en betrokken personages. Wat het allemaal nog een tikje meer bijzonder maakt is dat ze bekende schildermeesters benoemt en als gewone mensen in die tijd hun plek geeft in het verhaal. De omgevingsschetsen, of ze nou op het water of op het land plaatsvinden zijn zo beschreven alsof je een schilderij van Rembrandt tot leven ziet komen. Je kijkt ineens heel anders naar de schilderijen van Johannes Vermeer, alsof je de taferelen ‘herkent’. Heel bijzonder. Ook dat oubollige Delfts Blauw bij grootmoeder op de kast komt ineens in een heel ander daglicht te staan, bijzonder toch? ‘Nachtblauw’ is een perfect gekozen titel voor dit fascinerende en prachtige verhaal. Een meer toepasselijke titel is na het lezen eigenlijk niet denkbaar, het heeft meerdere betekenissen die allemaal duidelijk worden. Het verhaal rondom het ontstaan van het, nu wereldberoemde, Delfts Blauw, is ronduit intrigerend. Het harde werken in het atelier, in de plateelfabriek, je ziet het zo voor je. Zó beeldend heeft Van der Vlugt het geschreven, de kunst komt tot leven. Daarbij is het erg interessant en overheerst niet alleen ‘de roman’ op zich. Nee, het feit dat onze Nederlandse geschiedenis tot in de kleinste zaken zo kan fascineren tijdens het lezen van een roman geeft dit boek een extra dimensie. Dat was bij ‘De lege stad’ ook exact zo, al waren daar alle omstandigheden totaal anders. Van der Vlugt blijkt dus een zeer begenadigd auteur, ook op het vlak van historische romans en dat verdient alle lof. Het kan niet anders gezegd dan dat dit ‘Nachtblauw’ een absolute aanrader is. Het is mooi, ontroerend, spannend, heftig, levensecht, beklemmend, interessant en daarbij onwaarschijnlijk prachtig beschreven.

Net als 'De lege stad' is ook deze historische roman van een mooie cover voorzien, deels in relief. De titel van dit boek wordt bijna aan het eind verklaard. Het verhaal speelt in de 17-de eeuw en opnieuw verweeft Simone van der Vlugt historische feiten en personages met fictie, wat in een fantastisch mooi verhaal resulteert. In een nawoord verklaart zij wat historisch juist is en wat aan haar brein ontsproten is. Catrijn, een boerendochter uit De Rijp is net weduwe geworden en ontvlucht haar bestaan. Via Alkmaar en Amsterdam komt zij uiteindelijk in Delft terecht, waar zij werk vindt als schilderes in een plateelbakkerij. Aanvankelijk werd er functioneel aardewerk beschilderd en verkocht, maar Catrijn probeert iets nieuws: wit-blauwe schilderingen, zoals zij op Chinees sierporselein gezien heeft. Maar dan zo geproduceerd dat het een voor iedereen betaalbaar alternatief is. Ze lijkt een goed leven in Delft op te kunnen bouwen, maar dan komt er iemand met minder goede bedoelingen uit De Rijp, die haar al vanaf haar vertrek achtervolgt. Er vindt een enorme ontploffing plaats van een buskruitmagazijn en een groot deel van Delft brandt af. En als het leven weer wat tot rust gekomen lijkt te zijn, breekt de pest uit en moet Catrijn opnieuw vluchten. Het boek leest als een trein en is een mooi historisch verhaal, waar ook nog iets van te leren valt. Zoals over het schilder- en bakproces van plateel en het ontstaan van Delfts blauw. Van de Delftse donderslag in 1654 had ik nog nooit gehoord. Verder komen tal van bekende schilders voorbij, zoals Rembrandt van Rijn, Johannes Vermeer, Carel Fabritius en Nicolaes Maes. Het is ook een spannend verhaal, waarin Catrijn veel meemaakt en door allerlei zaken bedreigd wordt. De romantiek ontbreekt niet in dit verhaal, maar ondanks de welvaart, was de Gouden Eeuw toch geen gemakkelijke tijd. Zeker niet op medisch gebied, of dat van vervoer of communicatie. Simone van der Vlugt verstaat de kunst om de sfeer uit vroeger tijden zo op te roepen, dat het lijkt of je er zelf bij bent. Weer een zeer geslaagd boek!

Wow !! Prachtig boek! Ik hou wel van historische romans, maar de één is niet met de ander te vergelijken. Dit boek is gewoon fantastisch! Ik ken de schrijfstijl van Simone vd Vlugt en ik hou veel van haar boeken. Totzover heb ik alle thrillers van haar gelezen, maar ook in dit verhaal kan je je helemaal verliezen. Het verleden wordt tot leven geroepen, de manier van leven, de waarde van geld en je leest hoe het Delftsblauw is ontstaan…. Heel interessant! Een product wat zo puur Hollands is en wat zeer geliefd is bij de buitenlanders. Het verhaal verteld dat Catrijn, die getrouwd is met Govert een zwaar leven heeft. Ze wordt door haar man mishandeld, ook tijdens haar zwangerschap en als gevolg daarvan moest ze haar kindje verliezen. Als hij doodgaat, mede door dronkenschap, vlucht ze naar een andere plaats om daar een nieuw leven op te bouwen. Maar, het verleden blijft haar achtervolgen in de persoon van Jacob. Hij chanteert haar, want hij schijnt gezien te hebben hoe Govert overleden is..Dit is het begin van een prachtig verhaal. Ik kon met geen mogelijkheid het boek weg leggen en heb hem in één dag uitgelezen. Heel erg jammer dat het boek uit is. Een passend einde, wat bij het verhaal hoort. Wat mij betreft is dit boek een dikke aanrader!!

Van Simone vd Vlugt heb ik twee andere historische romans gelezen: Jacoba, dochter van Holland, en Rode sneeuw in december. Beide zijn fantastische, diepgaande historische romans. Helaas past Nachtblauw niet in datzelfde rijtje. Het is een vrij oppervlakkig, simpel verhaal. Natuurlijk is de context ontzettend interessant, maar het blijft een lichtgeverfde, oppervlakkige omgeving. De dialogen lopen soms houterig, het lijkt bijna alsof een onervaren schrijfster ze heeft geschreven. Naar mijn idee klopt het historisch gezien ook niet helemaal (bijvoorbeeld de omgangsvormen van een huishoudster en haar baas - Catrijn praat wel erg vrij uit met haar eerst baas over de problemen van zijn vrouw). De hoofdpersoon is de enige persoon die echt tot leven de komt, de andere personages blijven oppervlakkig. Het liefdesverhaal is helaas niet verrassend, en het raakte mij niet. Het boek is wel erg spannend, en naar mijn idee hadden de thriller elementen er gewoon uit gemoeten. Moord en ellende, een goede historische roman heeft dat simpelweg niet nodig om boeiend te zijn. Het komt op mij over alsof dit boek minder 'ziel' heeft dan haar eerdere historische romans.