Natuurdagboek

Natuurdagboek. Nescio. Al jaren lees ik hier en daar verwijzingen naar dit dagboek, vandaar mijn interesse. Ik was dan ook blij toen ik las dat Nijgh & Van Ditmar een nieuwe uitgave plande. Ik las al de kritiek dat dit dagboek (daterend van 1946-1955) best saai zou zijn, zeker de eerste jaren, omdat de notities dan heel kort en bondig zijn. Ik las ook dat je best zijn andere werk ook/eerst zou moeten lezen. Ik deed dat niet en beklaag het me niet. Iets opmerken, er belang aan hechten, het onthouden, het opschrijven. Dat betekent dat het waarde heeft. Voor de waarnemer/schrijver en daardoor ook voor de lezer. Hoe groot of hoe klein het ook moge zijn. Een mooie wolk, gouden cornoelje, een ‘Fransch kind met uitgestrekte beentjes’, koeien als miniatuurtjes, veel koffies, treinen en de bus. Wij kijken te weinig om ons heen, turen met dichtgeknepen ogen op ons scherm, volgen de weg die dat scherm dicteert. Natuurdagboek is hede ten dage een ode aan de traagheid, het kleine dat eigenlijk het grote is en de natuur die altijd in al haar schoonheid te ontdekken valt, zonder plan of route, gewoon vlakbij. Of een treinrit verder. Natuurdagboek, de heruitgave, komt als geroepen: de zomer richting vrijheid komt er aan. Laten we niet vergeten wat we afgelopen jaar, noodgedwongen, hebben geleerd: de deugd van het wandelen, de schoonheid van de natuur; de wereld vlakbij is groots en mooi en het opmerken waard. Nestel je met Nescio onder een boom, in de lommerte, in het gras. En wees hier, en nu.

De Amsterdamse schrijver Nescio kreeg in januari 1956 een hersenbloeding. Gelijk besloot de familie van de bovenwoning aan het Linneaushof in Amsterdam-Oost te verhuizen naar een benedenwoning aan het zelfde Linneaushof. Wie was Nescio ? Johannes, Hendrik, Frederik, Gronloh werd geboren in 1882 in de Reguliersbreestraat te Amsterdam en overleed in verpleegtehuis Zonnestraal te Hilversum in 1961. Voor intimi Frits genoemd. Zijn impressies schreef hij op kleine notitieboekjes, soms op kladjes en werkte dit bij thuiskomst later uit. Amsterdam was zijn baken, zijn toeverlaat. Hoe ver hij ook naar bijv. familie naar Rotterdam (dochter Miep) of naar Eindhoven (dochter Nel) gaat altijd keert Amsterdam terug in zijn dagboek. ook gebruikt hij stukjes dagboek voor het schrijven van verhalen. Onder andere het stukje over draaiorgel de Pod en natuurlijk de muziek 'Im Prater bluhen wieder die Baume". Kortom er blijft genoeg te ontdekken ! Een aanrader.

op een regenachtige dag op de bank wegduiken in het natuurdagboek, een slokje koffie nemen de ogen sluiten en wegdromen, genietend van de natuur.........

In puntige stijl geschreven dagboek-aantekeningen over wandelingen

Mooi document van een groot schrijver. Hopelijk gaat ook de jongere generatie hem lezen!

Heel interessant