Neerlands koopvaardij onder vuur. volkenrechtelijke verplichtingen voor het toestaan van private gewapende beveiliging

Neerlands rechtsfilosoof Hugo de Groot tekende het in de zeventiende eeuw al op: Involge het volkenrecht heeft eenieder de macht om vrij handel te kunnen drijven. Komt dit ook de hedendaagse Nederlandse koopvaarder toe? Hebben Nederlandse handelsschepen het recht om zich te beschermen, of staan zij machteloos wanneer een piraat met een raketwerper aanvalt?

Hoewel de Staat der Nederlanden al enkele jaren groepen mariniers aan boord van zijn koopvaardijschepen inzet, middels zogenaamde Vessel Protection Detachements, vinden reders de teams te duur, te groot in omvang en niet flexibel genoeg om ze op ieder schip in te zetten. Maar gezien het monsteren van private gewapende beveiligers niet is toegestaan, lijkt de Nederlandse koopvaarder tussen wal en schip te vallen.

Is deze koers houdbaar, of bestaat er een juridische verplichting tot het beschermen van de koopvaardij tegen piraterij, of zelfs tot het toestaan van private gewapende beveiligers? Door analyse van het zeerecht, het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en het jus cogens geeft dit boek antwoord op voorgaande vragen.