Niks geraniums! het leven begint na je pensioen

Fijn dat ik je mee mag nemen in de onderdelen van Persoonlijke Groei die voor mij zo betekenisvol zijn geweest. Vaker dan eens zag ik de bodem van de put en vroeg ik me af wat mijn leven nu eigenlijk waard was. Daarom ben ik head-first in het proces van zelfonderzoek geknald. Ik heb mezelf binnenstebuiten gekeerd en ben tot in de krochten van mijn ‘Zijn’ op ontdekkingsreis gegaan. Dat was hard nodig, namelijk. Ik heb geleerd dat ik de pijn van de verschillende betekenisvolle ervaringen die ik in mijn leven tegenkwam nog steeds met me meedraag. Mijn antwoord op deze pijn was heel lang vluchten, vechten, verdoven en vooral niet voelen. Ik wilde mijn verdriet niet voelen. Ik werd boos, had een grote bek en gebruikte jarenlang drank en drugs om maar weg te blijven van wat er werkelijk toe deed. Daardoor werd ik een figurant in mijn eigen leven en raakte ik in de basis steeds meer van mezelf verwijderd. Dat frustreerde me en zorgde voor onrust. En vooral: zelfafwijzing. Tot ik jaren geleden begon met een coaching traject en daar leerde dat innerlijke rust niet iets is wat buiten mezelf te vinden is en dat het niet iets is wat ik in de toekomst kan bereiken. Nee. Het is er al. Innerlijke rust is er al. Zelfvertrouwen is er al. Geluk is er al. Balans is er al. Ik leerde de pijn en het gemis van ooit aankijken. Ik leerde er met mildheid naar kijken en ik leerde het accepteren. Mijn weg kenmerkt zich door een onverwoestbare drang mezelf te leren kennen. De onderste steen boven. Emoties, blokkades, pijn, geluk, verdriet, liefde, boosheid en woede. Wat dient zich wanneer aan en waar komt het vandaan? Dit onderzoek is mijn 'School of Life' en daar ben ik super gepassioneerd over!