Niksen De Dutch Art of luieren

Soms werd ik wel even met mijn neus op de feiten gedrukt over de manieren van afleiding die mensen vaak kiezen in plaats van niksen. Hoeveel waardevoller zal het zijn als ik mezelf inderdaad niet meer afleid met social media en mijn hoofd en lichaam eens laat niksen. Het boek geeft goede uitleg, herkenbare situaties en goede adviezen/tips die je kunnen helpen naar het niksen. Toevallig dacht ik er al aan hoe ik als kind een tijd lang maar de wolken kon kijken zonder bezig te zijn, hoeveel langer te tijd duurde, hoe rustig ik ervan werd en hoe creatief ik ervan werd. Dit boek komt dus precies op tijd! Het is goed in de praktijk te brengen en hiermee ga ik aan de slag! Ik raad dit boek aan, zeker als je wat time out time kunt gebruiken. Niks moet alles mag, we zijn allemaal mensen. Totaal geen meditatie boek of dergelijke, maar een laagdrempelige weg naar gewoon een klein beetje niksen.

Sorry , maar ben ik de enige die dit echt geen hype waard vind ... na hangen en wurgen uitgelezen en aan het eind nog net zover als aan het begin... niks dus ..

Ik heb dit boek gekregen van Kosmos uitgevers. Ik was meteen benieuwd naar dit boek. Je ziet vaak boeken over een bepaald aspect uit een andere cultuur zoals ‘Hygge’ en ‘Ikigai’. Ik had niet verwacht ook een boek over een aspect van Nederland tegen te komen. Ik vond het erg leuk om te lezen dat iemand uit een andere cultuur gefascineerd is door het Nederlandse ‘niksen’. Het boek leest lekker weg. Met zijn ruim 200 blz. is het een leuk boek voor tussendoor. Het is geschreven door een vrouw die is opgegroeid in Polen, maar al 10 jaar in Nederland leeft. Naast dat ze over hoe je kan niksen schrijft, schrijft ze ook over hoe het is om als buitenlandse is om in Nederland te wonen. Sommige dingen die ze beschrijft kunnen wat overdreven zijn voor de nuchtere Hollander, maar het is zeker leuk om te lezen hoe iemand anders naar onze cultuur kijkt. Dit boek is ook sterk aan te raden voor mensen die naar Nederland zijn geëmigreerd zijn en wat meer van onze cultuur willen weten! Ik geef het boek 4 sterren.

Samenvatting Olga zoekt in dit boek uit wat het Nederlandse woord ‘Niksen’ inhoudt en doet dat door dit te vergelijken met alle media en boeken die ze kan vinden. Ook heeft ze met andere Nederlanders gesproken en heeft ze zichzelf onder de loep genomen. Daarnaast kijkt ze naar de vergelijking met Mindfulness, Wellens- en zelfhulpboeken en de opvoedboeken waarvan ze het idee heeft dat deze op enkele uitzonderingen na erg schadelijk kunnen zijn en het vertrouwen in je eigen capaciteit naar beneden halen. Ze geeft ook uitleg over verschillende trends, die met dit onderwerp te maken hebben. Quote: ‘Ik ben van mening dat niksen van andere wellnesstrends verschilt, en ik weet zeker dat je het aan het einde van dit boek met me eens zult zijn. Ten eerste vraagt niksen niet van je dat je jezelf verandert of aan jezelf werkt. Andere wellnesstrends doen dat wel. Is dat niet verfrissend?’ Maar de hamvraag luidt: Hebben we niksen nodig? Mijn mening Wat mij opvalt zijn de leuke tekeningen die het boek sieren. In elk hoofdstuk komt een ander aspect van de niksen-filosofie aan de orde, die feiten of verhalen omvatten vanuit een breed (vak-)specialisme en daar heeft ze heel veel werk voor moeten doen. Het boek zette me wel aan het denken en het kan geen kwaad om het te proberen. Het enige waar ik moeite mee heb is dat een boek lezen ook tot het ‘Niksen’ wordt bestempeld, voor mij persoonlijk is boeken lezen juist een erg actieve bezigheid. Conclusie Het is erg interessant om het begrip ‘Niksen’ in een bepaald perspectief te leren kennen. De hoofdstukken kunnen erg leerzaam zijn, je leest de adviezen, tips en trucks om te proberen, ieder mens is anders en voor velen kan dit daadwerkelijk werken. Ik kan dit boek zeker aanraden en het is niet al te moeilijk geschreven, je leert hierdoor ook om over jezelf na te denken.

Vond het boek erg tegenvallen. Erg langdradig geschreven. Het ging naar mijn mening ook vooral over hoe de schrijfster, als ‘buitenstaander’, aankijkt tegen onze cultuur. Had gehoopt dat dit minder zou worden na de inleiding, maar helaas. Vond het een worsteling om verder te lezen en heb het boek uiteindelijk ook weggelegd.

Als geboren en getogen Nederlandse een onbekend concept van onze ev. karakteristieken. Het synoniem "lanterfanten" vind ik een nog leuker woord. In mijn stad noemen ze het "keutelen" hoewel niksen daarbij hoort, maar ook kleine klusjes in huis of tuin. Van nature ben ik vaak wars van boeken van buitenlanders die de Nederlanders zouden beschrijven, vaak die eeuwige fiets en molen op de omslag en teksten die soms minachtend zijn, alsof we in de Efteling wonen als een raar kaboutervolk. Dit boek is niet zo, maar toch zit die tendens er wel in. Ik kan in ieder geval melden dat ik veel Polen ken, die wonen in mijn wijk en niksen staat niet in hun levensboek; meestal werken ze heel hard, vooral op de bloemenveiling, spreken onze taal van geen meter en hun kinderen op mijn school doen dit juist heel snel en goed. Niksen is juist erg gezond, maar het woord blijft eigenaardig, zo niks....