Nooit meer stil

Meeslepend verhaal! Prachtig

OVER DE INHOUD: “Lezen is dromen met open ogen” Jan en Ria Daalders hebben altijd hard gewerkt in hun eigen goedlopende bistro. Als Jan 65 jaar wordt besluiten ze de zaak te verkopen en te gaan genieten van elkaar, de rust, reizen en vrije tijd. Ria besteedt meer tijd aan haar muziekhobby, speelt al jarenlang trompet en geniet hiervan. Jan heeft het na een jaartje niks hoeven wel gezien en de verveling slaat toe. Hij besluit in te gaan op een verzoek van Koos om eens naar de bedrijfsvoering te kijken van diens kleinzoon Lars die een Pizzeria heeft. Hij vindt zijn draai weer. Dan krijgt Ria last van een vervelend geluid in haar oor, wat later na onderzoek door een KNO-arts oorsuizen oftewel tinnitus blijkt te zijn. Het oorsuizen beheerst vanaf dat moment haar leven, maar ook dat van Jan. Het plezier dat Ria vindt in haar muziek, de pret die ze samen heeft met Jan, hun plannen om te genieten en reizen verdwijnen naar de achtergrond. Beiden maken zich zorgen over de toekomst. Begrijpen dat ze ouder worden en dat dit niet alleen invloed heeft op hun geest en lichaam, maar ook op het dagelijkse leven. “Uw stok en uw staf, die vertroosten mij” Daarnaast zijn er problemen met hun twee puber kleinkinderen Ruben en Emma. Dochter Inge die getrouwd is met Marco weet er geen raad mee. Marco is ook nog eens veel van huis voor zijn werk. Beiden hebben een andere kijk op het gedrag van hun kinderen wat het nog moeilijker maakt. “Waarom is er zo veel ellende en waarom voelt hij zich vaak zo alleen?” Leert Ria leven met het oorsuizen? Lukt het Ria en Jan om hun leven weer op te pakken? Hoe gaat het verder met het gezin van Inge? Je leest het allemaal in deze ontroerende roman. MIJN MENING: De auteur weet het onderwerp tinnitus goed onder de aandacht te brengen. De impact wat dit kan hebben op het leven, zowel voor degene die het heeft als de mensen eromheen. Mooi is om te lezen hoe twee mensen zich in elkaar verdiepen, begrijpen en helpen. Nooit meer stil is op twee manieren van toepassing. Afwisselend worden de overpeinzingen van alle personages weergegeven. Allen hebben zo hun eigen visie, dit zorgt voor steeds weer een andere invalshoek wat het boeiend maakt. Je krijgt als lezer een kijkje in hun ziel. Er worden levendige dialogen gevoerd. De leef- en gevoelswereld, gedachtegang en handelswijze worden goed verwoord, daardoor is in- en meeleven niet moeilijk. Karakters worden behoorlijk uitgediept. De meeste verhaallijnen zijn prima uitgewerkt. Problemen die worden beschreven kunnen in alle families voorkomen. Het geloof is slechts subtiel aanwezig. Simone heeft een begrijpelijke prettige schrijfstijl. Hoofdstukken zijn kort. Spanning wordt langzaam opgebouwd. Verwikkelingen in het verhaal m.n. die van Ria en Ruben zijn aangrijpend, mooi en verrassend. Aan het eind blijf ik met onbeantwoorde vragen zitten wat jammer is, al zijn deze niet echt relevant voor het verhaal.

Jan en Ria Daalders hebben er zin in: genieten van hun welverdiende rust na drukke jaren in hun goedlopende bistro. Maar dat valt toch tegen: Jan krijgt al snel een doelloos gevoel, dus als zijn hulp wordt ingeroepen om bij een pizzeria de jonge eigenaar wat op weg te helpen, pakt hij die kans graag aan. Maar juist in diezelfde tijd krijgt Ria last van oorsuizen. iets wat haar leven totaal lijkt te gaan beheersen. Daarbij komen ook nog zorgen over opgroeiende kleinkinderen, dus al met al is het rustige leven, waarnaar ze hebben uitgekeken, helemaal niet zo fijn en gemakkelijk als ze hadden verwacht. Simone Foekens laat zien, hoe heftig de gevolgen van oorsuizen kunnen zijn, hoe het het leven van mensen die hieraan lijden, echt vreselijk negatief kan beïnvloeden. Ook vond ik het bijzonder, hoe eerlijk ze schrijft over het ouder worden, en dat is knap, want als ik naar de foto op de achterkant van het boek kijk, schat ik de auteur zelf nog lang niet op de leeftijd, dat ze uit ervaring kan spreken. Goed gedaan!