Nouveau Fuck

Geweldig manifest van Stella Bergsma! De inhoud is inspirerend en zet je aan het denken over de positie van vrouwen en hoe je dit in je eigen leven vorm kunt geven. De mannen krijgen er soms van langs, maar nooit op een vileine manier. Bergsma benoemt misstanden en geeft aan hoe het beter kan, maar zonder een verongelijkte toon aan te slaan. Haar schrijfstijl is geweldig en innovatief, net als in haar vorige boek Pussy Album. Een genot om te lezen. Iedereen zou dit boek aan zijn of haar dochter cadeau moeten doen.

Scherp en meedogenloos boek dat je laat nadenken over jezelf en de rol van de vrouw. Ze laat ook zichzelf niet buiten schot. De rauwe randjes en al, waardoor je ook je eigen rafelrandjes en vuiligheden gaat omarmen. Ze maakt de weg vrij voor boosheid als kracht, heerlijk!!

Ik heb dit manifest bijkans juichend hardop gelezen! Stella Bergsma spreekt ons, streng toe: Het is tijd voor een nieuwe artistieke en logische kijk op het leven. Het is tijd voor de zeven stellingen van Stella, zodat iedereen vrij kan bestaan. Wij vrouwen moeten leren sch..t te hebben met stijl. (Helaas kan ik hier niet de woorden gebruiken die Stella gebruikt, want dat is niet toegstaan bij Bol.com.) Het gaat er bij mij in als koek, want stijl heeft ze, die ‘Stellabecq’! Ik krijg geen genoeg van haar allitererende kanonnades, ik bewonder haar persoonlijke aanpak haar onbeschaamdheid, intelligentie en liefdevolle grote bek. Lees dit F...ers, en doe er je voordeel mee!

Ik zocht al langer naar de Nederlandse vertaling van "unapologetic feminist". Het is "Stella Bergsma"

Stella, you witch, you power woman, jij kunstenares, you almost killed me. Want dat is wat een goed boek met je doet, zoals ook Bukowski eens zei in een interview. Voor hem was dat toen hij voor het eerst Celine las. Voor mij was dat zo'n 15 jaar geleden toen ik voor het eerst Bukowski las, hij was toen al dood. En gisteren voor de tweede keer toen ik Nouveau Fu*k luisterde. It stirred me, it shook me, it really did. Het gevoel dat je iets leest of luistert en dat er werkelijk iets groots GEBEURT op dat moment. Dat is misschien het hoogst haalbare, dit gevoel een paar keer in je leven, dat is alles, meer is er niet nodig. Het verbaasde me dan ook niets toen je op het eind ook nog The Post Office en The Catcher in the Rye, mijn twee grote favorieten, noemde, samen met andere geliefde werken. Toeval? Onze zielen zijn blijkbaar van hetzelfde deeg gekneed, Stella. Dat je bestaat en dat je woorden schikt in meesterlijke, rake zinnen geeft troost en maakt mijn dag, mijn wereld goed. Bedankt!

Alle fustratie omtrent ongelijkheid zit er in, maar op een hoopvolle en bekrachtigende toon. Ik word er blij van tijdens het lezen, in plaats van kwellen in zelfmedelijden. Het voelt voor mij als een bevestiging, maar dan alleen voor de constructieve stappen die ik kan maken, en niet de bevestiging alleen maar om weer eens aan te geven dat t allemaal kut geregeld is. Het is ook zalig creatief geschreven. De mooie woorden die we weleens vergeten vind je weer terug. Hoe taal een machtig mooi wapen kan zijn. Voor de vrede!