ONE FLEW OVER THE CUCKOO'S NEST DVD Oscar Academy Award winnaar voor Best Picture

Jaren zeventig klassieker, zowel naar de gelijknamige bestseller van de controversiële auteur Ken Kesey (1935-2001) als de succesvolle toneelbewerking van Dale Wasserman. Lawrence Hauben en Bo Goldman schreven het magistraal en Oscar-winnend scenario, waarin op een schitterende wijze een beeld wordt geschetst van het dagelijks leven binnen de muren van een psychiatrische inrichting. Het is eigenlijk een groot wonder dat deze productie van Saul Zaentz en Michael Douglas (zijn debuut als filmproducent) uitgroeide tot het meesterwerk van heden, want de film kende een nogal roerige voorgeschiedenis. Het was niemand minder dan Kirk Douglas die reeds in 1963 de filmrechten kocht, nadat hij zelf de hoofdrol had vertolkt tijdens de première-voorstelling op Broadway, uiteraard met de bedoeling deze rol ook te spelen in de filmversie. Maar geen enkele grote studio wilde het verhaal verfilmen en zo verdween het in de ijskast totdat zoon Michael zich er in 1975 zelf mee bezig ging houden en wel de broodnodige financiering tot stand bracht. Kirk Douglas was inmiddels te oud voor de gedroomde rol, zodat deze naar Jack Nicholson ging, dit overigens weer tot ongenoegen van Kesey die Gene Hackman in gedachten had. Kesey maakte het nog bonter door zich te distantiëren van de film omdat het scenario niet het verhaal vertelde vanuit het perspectief van Chief Bromden (personage gespeeld door de debuterende Will Sampson), zoals in zijn in 1962 verschenen boek. Het kwam zelfs tot een rechtszaak, waarna Kesey, naar eigen zeggen, nooit naar de film heeft gekeken! Ook de relatie tussen regisseur Milos Forman en Jack Nicholson was zó slecht dat men enkel communiceerde via de cameraman! Van dit alles is echter niets te merken op het scherm en won dit meesterwerk zelfs de vijf meest belangrijke Oscars: "beste film" (Saul Zaentz, Michael Douglas), "beste mannelijke hoofdrol" (Jack Nicholson), "beste vrouwelijke hoofdrol" (Louise Fletcher, die indruk maakte met haar wellicht beroemdste rol uit haar carrière), "beste regie" (Milos Forman) en "beste scenario" (Lawrence Hauben, Bo Goldman). Dit was sinds 1934 ("It Happened One Night") niet meer voorgekomen! Jack Nicholson, in een onvergetelijke glansrol, voert een sublieme cast aan met o.a. William Redfield (1927-1976), die een mooie rol neerzet als een patiënt die worstelt met zijn homoseksuele gevoelens. Redfield werd nog tijdens de opnamen ernstig ziek en overleed een paar maanden na de première. Verder nog Danny De Vito, Christopher LLoyd (filmdebuut), Vincent Schiavelli (1948-2005), Brad Dourif (filmdebuut) en Scatman Crothers. Let trouwens nog op Dean R. Brooks in zijn enige filmrol als de directeur van de inrichting. Brooks was destijds de directeur van het psychiatrisch ziekenhuis (Oregon State Mental Hospital) waar de opnamen plaatsvonden. Overigens spelen enkele echte patiënten uit dit ziekenhuis mee als figurant! Hoewel cameraman Haskell Wexler een credit kreeg voor de uitstekende fotografie, werd deze na een meningsverschil vervangen door collega Bill Butler. Componist Jack Nitzsche schreef de weinige muziek met een prachtig klinkende theme-melodie, die naar verluidt zou zijn gebaseerd op een gedeelte van de wereldhit "Release me". "One Flew Over the Cuckoo's nest" is een echte acteursfilm die het beste uit een mens naar boven brengt en niets aan kracht heeft ingeboet. Nog steeds, na al die jaren, indrukwekkend tot en met de allerlaatste minuut!

schitterende klassieker die ik met veel plezier opnieuw heb gekeken,zelfs na zoveel jaren(het is toch even 35 jaar geleden....) blijft het een boeiende film met briljante acteurs. ik heb genoten en beloof een ieder dat deze film de moeite van het kijken waard is.

Geweldige film, fantastisch spel van de acteurs, mooi verhaal; een klassieker die je terug kunt blijven kijken zonder dat ie aan kracht inboet.

Briljant, deze film. Jack Nicholson, Randle McMurphy in de film, belandt in een psychiatrische instelling als zogenaamd geesteszieke. Hij heeft namelijk geen psychische klachten, maar gebruikt dit als smoes om aan zijn gevangenisstraf te ontkomen. Hij denkt dat het in een instelling comfortabeler is, maar dat valt tegen. Zuster Ratched maakt misbruik van haar leidinggevende functie. Ze maakt er een spel van en wil de patiënten pesten, vernederen en kleineren. McMurphy heeft dit door en doet daarom expres dingen die haar storen en van de wijs brengen. Zo gaan ze bijv. met zijn allen weg uit de inrichting, even de 'normale' wereld in, en hij organiseert een orgie op de afdeling. Dit loopt echter flink uit de hand als zuster Ratched het ontdekt en McMurphy haar uiteindelijk iets aandoet wat niet alleen háár leven voorgoed verandert, maar ook een noodlottig gevolg voor het zijne heeft. Het is jammer dat het zo slecht met McMurphy afloopt, maar de Chief verlost hem uit zijn lijden en hij heeft toch wat goeds in de inrichting bereikt. Hij heeft de bazige manier van behandelen van Ratched beëindigd. Het is vreselijk wat zij met de patiënten doet. Ze moet ze helpen, maar ze treitert ze alleen maar. Ook de straffen zijn onmenselijk en wreed en ik vind het erg dat dat vroeger echt gebeurde. Het is een ontroerende film. Pakkend, meeslepend en dramatisch, maar ook vol humor. Ik vind Billy een lief en leuk personage en McMurphy maakt op mij de grootste indruk. Hij is een dappere held en brengt wat leven in de brouwerij. De Chief doet alsof hij doof is en praat niet, maar dit is gespeeld. Doofstom spelen, levert hem voordeel op. Ik vind dat alle personages uitstekend acteren. Het is heel overtuigend en geloofwaardig. Louise Fletcher speelt perfect de kwaadaardige tiran. Het boek moet ik nog lezen. Vaak vind ik van verfilmde verhalen, het boek beter, maar ik denk dat dat voor deze film niet opgaat. Een zeer geliefde film.

Wat ik goed vind aan dit artikel: een must om gezien te hebben.

Beste film van jack Nicholson moet ik zeggen , en heb bijna al zen films ! Prachtig acteerwerk van alle acteurs ! Hilarisch, maar ook realistisch hard en triest soms . Je bent even stil na de film ..zelfs na tig keren gezien te hebben .