Op zoek naar het verloren geluk naar een natuurlijke manier van opvoeden

Geschreven bij: Op Zoek Naar Het Verloren Geluk

Dit boek heeft mijn kijk op opvoeden flink veranderd. In het westen lijkt het wel alsof opvoeden vaak een soort wedstrijd of oorlog is van jou tegen je kind. Des te vaker jij wint van je kind, des te beter jij als ouder bent. Met winnen van je kind, bedoel ik: wie krijgt er zijn zin? Het einddoel is om het gedrag van je kind zoveel mogelijk te beinvloeden. Toen ik ontdekte dat ik zwanger was, voelde ik me nogal uit het veld geslagen door het vooruitzicht dat ik de komende ong. 20 jaar strikt en consistent moest gaan zijn.

Jean laat zien hoe je een kind kunt opvoeden vanuit empathie. Ze laat zien dat een baby graag continue vastgehouden wil worden, omdat dat een zeer legitieme, diep menselijke behoefte is. Het is niet iets wat je je kind zo snel mogelijk moet afleren, om het zelfstandig te maken voor 'de echte wereld'. Dit boek laat je zien hoe je samen kunt leven met je kind. Hoe je liefdevol, empathisch en oprecht je kind kunt opvoeden, zonder dat het verwend wordt. Ze daagt je uit om eens aan te nemen dat je kind een diep-sociale natuur heeft. Het is geen a-sociaal wezen wat gesocialiseerd moet worden.

Een ander fantastisch inzicht wat ze biedt is om niet je leven op je kind te richten. Het kind kijkt JOU aan met vragende ogen, omdat het graag wil dat jij voordoet hoe het leven geleefd wordt. Ga dus niet vragend terug kijken en je kind bedelven onder vragen als: wat wil je eten, dragen, doen, etc. Ga juist zoveel mogelijk je normale gang en laat het kind observeren. Langzaamaan zal het kind zelf meer en meer gaan participeren en bijdragen aan de familie waarin het geboren is. Kinderen willen nuttig zijn, daarom pakken ze alles wat jij pakt en willen ze helpen met de was, opruimen, etc.

Tot slot laat Jean zien dat babies wel degelijk hele wijze wezens zijn die vertrouwen verdienen. Hang niet de hele dag als een schaduw over je kind heen, ook al ben je bang dat er van alles mis gaat. Straal uit dat jij ze vertrouwt. Als ze al eens vallen en huilen, maak het dan niet erger door al jouw angst op hen te projecteren. Observeer gewoon wat het kind nodig heeft en wees beschikbaar. Vertrouw op je kind.

Ik kan wel doorgaan en doorgaan. Dit boek is echt een juweel. Lees het alsjeblieft.

Ik ben zo vreselijk blij dat ik éérst DIT boek ( en niet een 1 of ander ànder opvoedings/ kinderboek) gelezen heb, voor de geboorte van mijn eerste kind.
Ik ben zo dankbaar dat ik het door iemand aangeraden kreeg, ik zou het ieder ander mens kunnen aanraden, met of zonder kinderen.
Het heeft, kan ik wel zeggen niet alleen mijn blik op opvoeding en kinderen veranderd, maar gedeeltelijk zelfs mijn blik op het leven. Het herinnert ons eraan, dat we bv. steeds dankbare mensen moeten proberen te zijn, en dag "werken" iets is, wat ons blij zou moeten maken. Niet alleen omdat we kùnnen werken, maar simpelweg omdat het ons levensonderhoud is en we hier op aarde zijn om gelukkig te worden/ zijn.
Mijn oudste nu bijna 2 vindt het nog steeds heerlijk om gedragen te worden. Het kost me vaak nog steeds moeite mijn oude opvoedings gedachten ( dat wat je van geleerd en meegekregen hebt zal je nooit 100% achter je kunnen laten) " los te laten", maar ik denk nog steeds bijna dagelijks aan de Indianen en hoe Jane Liedhof beschrijft hoe het er daar aan toe gaat. (En wat de door haar vastgestelde resultaten zijn, van hòe dingen daar in de jungle gedaan worden.) Bv. de instelling bij minder leuke dingen.

Ik moet erbij zeggen dat ik dit boek in het Duits gelezen heb, ook hier was de vertaling af en toe iets verwarrend. Ik denk dat ik het een tweede keer in de oorspronkelijke, engelse taal zou lezen. Ik kan me goed voorstellen dat de Nederlandse vertaling een lastige klus was.
Toegegeven, er staan een paar puntjes in waar ik het minder mee eens ben, maar ik denk dat ieder voor zich uit dit boek moet halen en meenemen wat hij/ zij er goed aan vindt. Ik heb er iig. heel erg veel aan gehad en vind het een absolute aanrader!

Dit boek heeft mijn kijk op opvoeden flink veranderd. In het westen lijkt het wel alsof opvoeden vaak een soort wedstrijd of oorlog is van jou tegen je kind. Des te vaker jij wint van je kind, des te beter jij als ouder bent. Met winnen van je kind, bedoel ik: wie krijgt er zijn zin? Het einddoel is om het gedrag van je kind zoveel mogelijk te beinvloeden. Toen ik ontdekte dat ik zwanger was, voelde ik me nogal uit het veld geslagen door het vooruitzicht dat ik de komende ong. 20 jaar strikt en consistent moest gaan zijn.

Jean laat zien hoe je een kind kunt opvoeden vanuit empathie. Ze laat zien dat een baby graag continue vastgehouden wil worden, omdat dat een zeer legitieme, diep menselijke behoefte is. Het is niet iets wat je je kind zo snel mogelijk moet afleren, om het zelfstandig te maken voor 'de echte wereld'. Dit boek laat je zien hoe je samen kunt leven met je kind. Hoe je liefdevol, empathisch en oprecht je kind kunt opvoeden, zonder dat het verwend wordt. Ze daagt je uit om eens aan te nemen dat je kind een diep-sociale natuur heeft. Het is geen a-sociaal wezen wat gesocialiseerd moet worden.

Een ander fantastisch inzicht wat ze biedt is om niet je leven op je kind te richten. Het kind kijkt JOU aan met vragende ogen, omdat het graag wil dat jij voordoet hoe het leven geleefd wordt. Ga dus niet vragend terug kijken en je kind bedelven onder vragen als: wat wil je eten, dragen, doen, etc. Ga juist zoveel mogelijk je normale gang en laat het kind observeren. Langzaamaan zal het kind zelf meer en meer gaan participeren en bijdragen aan de familie waarin het geboren is. Kinderen willen nuttig zijn, daarom pakken ze alles wat jij pakt en willen ze helpen met de was, opruimen, etc.

Tot slot laat Jean zien dat babies wel degelijk hele wijze wezens zijn die vertrouwen verdienen. Hang niet de hele dag als een schaduw over je kind heen, ook al ben je bang dat er van alles mis gaat. Straal uit dat jij ze vertrouwt. Als ze al eens vallen en huilen, maak het dan niet erger door al jouw angst op hen te projecteren. Observeer gewoon wat het kind nodig heeft en wees beschikbaar. Vertrouw op je kind.

Ik kan wel doorgaan en doorgaan. Dit boek is echt een juweel. Lees het alsjeblieft.

Alleen al erg leuk om te lezen wat je baby kan en nog leuker om uit te proberen. Ik doe het met de theorie van het boek wel op mijn eigen manier (iets minder precies dan in het boek beschreven). Ik ben begonnen toen mijn zoon 4 weken oud was boven een emmer. Inmiddels is hij 10 weken en zit al op het potje, terwijl ik hem onder zijn oksels vasthoud. Ik doe dit als hij wakker wordt en rondom de voedingen en nu kan ik zeggen dat ik steeds vaker een droge luier aantref en het echt lijkt alsof mijn zoon wacht totdat ik hem op het potje zet. Bijna alle keren als ik hem erop zet dan doet hij een plas of poep, hij lijkt een poepje door de hurkhouding soms ook beter kwijt te kunnen. In het begin heeft het mij wat vieze handdoeken en ook wel tijd gekost, maar dit is het resultaat. Het is de investering waard. Mijn zoon geeft het aan als hij moet, hij kijkt me dan op een speciale manier aan en maakt een geluidje. Ik kan niet precies uitleggen hoe, dat is het moedergevoel. Ik geniet er gewoon heel erg van dat hij nu al op het potje zit! Ben benieuwd hoe dit zich de komende maanden ontwikkelt...

Het boek heeft mij diepe inzichten gegeven, over hoe de basis voor hechting tot stand komt.

Een boek met een belangrijke boodschap, maar ik kom er heeel moeilijk doorheen. Ellelange zinnen. Ook een hoog als-je-je-kind-niet-op-deze-manier-opvoedt-is-het-vreselijk-en-ben-je-voor-altijd-verloren-gehalte...

Een must-have voor alle aanstaande ouders!

Heel goed boek! Je ogen gaan open!

Dit boek is geen aanrader voor kersverse en overgevoelige mama's! Ontzettend interessante theorie, leuk om over te filosoferen. Maar Liedlof gaat erg ver in haar beweringen, en beschrijft het leven van een pasgeboren westerse baby als een 'hel, een kwelling en een eindeloos vagevuur'. Als je al onzeker bent in je rol als nieuwbakken ouder is dit geen hart onder de riem!
Ze gaat daarnaast volkomen voorbij aan het feit dat de mensheid zich ook ontwikkelt, en dat er inmiddels een meer individueel bewustzijn in de plaats is gekomen voor het groepsbewustzijn van weleer. Kinderen die nu geboren worden zijn nou eenmaal anders.. ze kiezen niet voor niets voor een leven in het westen..
Ze beschrijft de wieg als een eenzame plek, moeder lijkt van de aardbodem verdwenen. Maar ze vergeet daarbij het 'zielscontact' wat moeder en kind altijd hebben, ongeacht de afstand.
Leuk boek om te lezen, laat je inspireren door sommige praktische tips maar relativeer de tientallen bladzijden over de gemartelde zuigeling!!