Orbital ‘Awe-inspiring’ Max Porter

Gezien de lovende recensies in de pers en de Booker Prize 2024, had ik hoge verwachtingen. Ik ben helaas teleurgesteld. Schrijfster heeft een stijl waar je van moet houden: regelmatig worden woorden en zinnen zonder leestekens aan elkaar geregen waardoor een lange brei van indrukken ontstaat. Er worden geen aanhalingstekens gebruikt als mensen spreken waardoor je als het ware in de uitgesproken woorden valt. Je moet daar van houden. Ik vond het vervelend en heb me door het boek moeten worstelen, hoe interessant en boeiend de gevoelens en uitzichten van de astronautenen kosmonauten ook beschreven werden. Geen aanrader…

In prachtige stijl geschreven meditatie over de aarde en de kwetsbaarheid van het leven. Erg fragmentarisch en zonder echte hoofdpersonen, waardoor het wat afstandelijk en essayistisch blijft.

het zet een mens aan het deken en zet uzelf en de wereld terug in perspectief

Ze schrijft prachtig. Wees erop voorbereid dat het vooral reflectief is en niet echt een plot heeft. De boodschap is wat mij betreft: koester de aarde. Daarom 4/5 sterren.

Hoe schrijf je een ontroerend boek over astronauten in de ruimte? Harvey verweeft poëtische beschrijvingen van de aarde vanuit de ruimte gezien met de gedachten van zes astronauten en interessante gegevens over ruimtevaart, gewichtloosheid, enzovoort. Ik zou het boek nooit gekozen hebben, als ik er niet zulke enthousiaste reacties op had gelezen. Nu ben ik zelf zo enthousiast.

Geen impressie van unieke indrukken van het zien van de aarde vanuit het isolement in de ruimte. Geen opkomende filosofische vergezichten. Maar een verzameling van simpele aardse verhaaltjes. Thumbs down.