• Nederlands
  • Paperback
  • 9789044347524
  • Druk: 9
  • december 2014
  • 368 pagina's
Alle productspecificaties

Myrthe van der Meer

Myrthe van der Meer (pseudoniem, 1983) debuteerde met PAAZ, een boek dat ze schreef toen ze na een burn-out vijf maanden lang op een paaz opgenomen werd. Van het boek zijn meer dan 100.000 exemplaren verkocht en het werd genomineerd voor de Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs. Myrthe won de Psyche Mediaprijs en de Viva400-Award. Na ''Up'' en ''Kalf'' is ''Het houden van mannen'' haar vierde boek voor volwassenen.

Samenvatting

'Geweldig. Klopt helemaal' L. DE WAAL, PSYCHOLOOG

Als Emma van de ene op de andere dag opgenomen wordt op de psychiatrische afdeling van een ziekenhuis, de paaz, weet ze één ding zeker: hier is een fout gemaakt. Ze heeft namelijk een leuke baan, een geweldige vriend en een goed leven, dus dat ze dood wil kan dan toch geen probleem zijn?

Het is het begin van Emma's zoektocht door de absurde wereld van de psychiatrische kliniek, met al haar regels, pillen en diagnoses. Een zoektocht naar de uitgang, maar boven alles een zoektocht naar zichzelf. Tijdens haar reis langs vreemde patiënten en nog vreemdere therapeuten, depressieve kerstballen en onverwachte vriendschappen, begint Emma te beseffen dat ze hier niet voor niets zit, en dat zij de enige is die kan bepalen of, maar vooral ook hoe ze ooit de paaz weer verlaat.

Myrthe van der Meer (1983, pseudoniem) werkte als redacteur totdat ze na een burn-out vijf maanden werd opgenomen. Haar ervaringen verwerkte ze op indringende wijze in haar psychiatrische roman PAAZ, die onmiddellijk een bestseller werd. Vervolgens verschenen Kalf en de opvolger van PAAZ: UP.

'Ademloos gelezen. Zoals J.J. Voskuil met zijn romancyclus Het bureau het kantoorleven heeft vastgelegd, zo nauwgezet registreert Van der Meer de praktijk van een psychiatrisch ziekenhuis.' WIM BRANDS, VPRO BOEKEN

'Kan dat boek niet tegengehouden worden?' G. VALK, PSYCHIATER

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
9
Verschijningsdatum
december 2014
Afmetingen
Afmeting: 20 x 12,5 x 2,7 cm
Aantal pagina's
368 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

EAN

EAN
9789044347524

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
332 g
Studieboek
Nee
Verpakking breedte
125 mm
Verpakking hoogte
27 mm
Verpakking lengte
200 mm

Je vindt dit artikel in

Taal
Nederlands
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Studieboek of algemeen
Algemene boeken
Select-bezorgopties
Gratis verzending

Reviews

Negatief, positief, neutraal: we zetten een review altijd online. We controleren wel eerst of ’ie voldoet aan onze reviewvoorwaarden en niet nep is. We controleren ook of ’ie is geschreven door iemand die het artikel heeft gekocht via bol.com en zetten dit er dan bij. De controles gebeuren automatisch, al kijken er soms mensen mee. Bol.com betaalt niet voor reviews. Als een reviewer door een andere partij is vergoed, staat dit in de review zelf.

Schrijf een review Schrijf een review
Gemiddelde van 152 reviews
4,5

Negatief, positief, neutraal: we zetten een review altijd online. We controleren wel eerst of ’ie voldoet aan onze reviewvoorwaarden en niet nep is. We controleren ook of ’ie is geschreven door iemand die het artikel heeft gekocht via bol.com en zetten dit er dan bij. De controles gebeuren automatisch, al kijken er soms mensen mee. Bol.com betaalt niet voor reviews. Als een reviewer door een andere partij is vergoed, staat dit in de review zelf.

101
37
11
1
2
  • Pageturner snijdt door je ziel
    • Spannend
    • Grappig
    • Meeslepend verhaal
    • onthutsend inkijkje in psychiatrie
    • eerlijk en eenvoudig
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij Paaz

    Wat een spannend boek, elk vrij moment benutte ik om verder te lezen.
    Hier en daar akelig en pijnlijk, maar belangwekkend - misschien geen geschikt boek als je zélf net uit een depressie / burn-out komt of anderszins gevoelig / kwetsbaar bent. M.i. wél geschikt voor bv. familieleden van ... die zich niet kunnen voorstellen wat het is een depressie / burn-out te hebben. Het lijkt zo vreemd, dat je geen antwoord weet op vragen naar hoe je je voelt... maar als je gevoel 'dood' is, is er voor korter of langer gewoon geen antwoord op die vraag. Ook de mensen die werken 'op de paaz' worden mooi en naturel en warm beschreven. Ik heb bewondering gekregen voor wat zij doen, wat een bijzonder vak heb je als je daar werkt.
    Toegankelijk geschreven, geen moeilijk taalgebruik, leest als een trein. Aanrader!

    Vond je dit een nuttige review?
    8
    0
  • Een zeer openhartig, verhelderend en ontroerend boek.

    Geschreven bij Paaz

    De cover springt meteen in het oog, heel mooi. Aanvankelijk begreep ik niet helemaal waarom het hoofd op de grond lag maar als je het boek leest kom je er wel achter.

    Wat een heerlijke schrijfstijl heeft Myrthe van der Meer. Ze beschrijft in haar boek de toch wel minst prettige fase uit haar leven. Ze doet dat op een manier die helemaal niet zwaarwichtig is maar met een vleugje humor. Soms zelfs meer dan een vleugje. Ik noem dit 'de Myrthe-style' en ik ben fan.
    Myrthe kan in hele mooie plastische beschrijvingen haarfijn weergeven wat er in het hoofd van Emma omgaat. Zo kan je jezelf als lezen natuurlijk beter inleven in het leven van een patiënt op de paaz.

    Tijdens het lezen voel je duidelijk de gemoedstoestand van Emma. Eerst de ontkenning, die toch behoorlijk lang duurt, dan stilaan het besef en de aanvaarding en naar het einde toe voel je het boek figuurlijk lichter worden. De rust die weerkeert over haar. De laatste 30 bladzijden als ze zich stilaan voorbereidt op het naar huis gaan en afscheid neemt van iedereen vind ik toch wel heftig. Je leeft als lezer helemaal mee in het ritme van de paaz en dan gaat dat stoppen. Ik heb het laatste stuk gelezen in een waas van tranen niet omdat het zo triest was maar heel aangrijpend dat afscheid en terug naar het gewone leven.

    Het boek geeft een volgens mij realistisch beeld over een opname in de paaz. Emma beschrijft het leven in de paaz dat zich buiten haarzelf afspeelt alsof ze er geen deel van uitmaakt maar op de kantlijn staat en de hele tijd observeert. Ik heb ook heel wat opgestoken over de verscheidenheid aan problemen waarmee patiënten in de paaz te kampen hebben. De reden van hun opname is zeer divers. Deze worden op een voor mij toch leerzame manier beschreven.
    Nergens wordt het boek té negatief over patiënten, dokters of verplegers. Ik merk wel een hulpkreet tussendoor naar het systeem toe maar dan op een beleefde manier.

    Terwijl ik aan het lezen was heb ik mezelf heel vaak de vraag gesteld of je als patiënt in de paaz niet ‘gek’ wordt van de andere patiënten met hun verhaal. Ik vond het een zeer openhartig, verhelderend en ontroerend boek. Chapeau voor Myrthe van der Meer. Respect hoor!

    Vond je dit een nuttige review?
    15
    0
  • Mooi geschreven.
    • ontroerend
    • Meeslepend

    Geschreven bij Paaz

    Het verhaal pakt je meteen en je wilt blijven doorlezen. Wat haar is overkomen kan iedereen gebeuren.

    Vond je dit een nuttige review?
    1
    0
  • Super!
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Geschreven bij Paaz

    Het is zeker een aanrader, mooi geschreven en heel fijn dat het een hardcover is.

    Vond je dit een nuttige review?
    1
    0
  • Herkenbaar
    • Grappig
    • realistisch

    Geschreven bij Paaz

    Ik vind het boek PAAZ een vlot geschreven boek. Een aanrader voor iedereen die in zijn omgeving iemand kent met psychische problemen. Het beschrijft heel open de teloorgang van iemand die het leven niet meer ziet zitten. Toch is het geen melodramatisch boek geworden maar een verhaal met echte personen die alleen maar ook samen worstelen om overeind te blijven. Het laat ook duidelijk zien, dat de hulpverlening niet altijd op een lijn zit, zonder dit te extreem door te laten klinken in het verhaal. Het maakt de hulpverleners daardoor ook weer menselijk.

    Vond je dit een nuttige review?
    13
    0
  • Tegenvaller
    • Grappig
    • Saai
    • Geen diepgang

    Geschreven bij Paaz

    Had meer verwacht van dit boek, het wist mij helaas maar met vlagen te pakken en pas tegen het einde van het boek werd het enigszins interessant en kwam er vaart in het "verhaal".

    Ik mis een stukje diepgang, wie is Emma? Hoe zag haar leven eruit voor de opname? Waar liep ze precies tegen aan? Dit is wel beschreven maar voor mij te oppervlakkig.

    Ik ben in psychiatrische klinieken werkzaam geweest en daardoor heeft deze wereld voor mij weinig geheimen, dit kan ermee te maken hebben dat haar verhaal mij niet wist te boeien.
    Voor mensen die graag meer zouden willen weten over een opname op de PAAZ zou het interessant kunnen zijn!

    Vond je dit een nuttige review?
    7
    1
  • Realistisch, best okay verhaal
    • Goede verhaallijn
    • Grappig
    • inzichtelijk
    • confrontered
    • veel herhaling; zowel in verhaal als taalgebruik
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij Paaz

    Als ik een boek lees, probeer ik er zoveel mogelijk open in te stappen.
    Maar met alle tekstjes op het boek zelf, zoals '"Kan dit boek niet verboden worden?" - De een of andere psychiater' die een tragikomisch verhaal suggereren wat letterlijk 'een boekje opendoet' over GGZ-opnames en de psychiatrie als geheel, is mij dat deze keer niet écht gelukt.
    Zelf ben ik ervaringsdeskundige op dit gebied. Heb vijf en halve maand op een halfgesloten afdeling gezeten, en van daaruit bevestig ik alle situaties die in dit boek spelen. Onwijs herkenbaar. Gezien niet alleen de schrijfster en ikzelf dit zo hebben beleefd, kun je gerust stellen "klopt als een bus".
    Of de situaties voor de lezer, die geen ervaring heeft op dit gebied, verrassend zullen zijn betwijfel ik. Al kan ik daar vanuit mijn positie natuurlijk niet écht iets over zeggen.
    Het verhaal verteld van een intelligentie, zachtaardige, grappige lieve jongedame die met een depressie is opgenomen op de PAAZ en volgt haar weg naar herstel; door het geklungel met diagnoses, medicatie, starre regels, gebrek aan duidelijke communicatie en machtsspelletjes van hulpverleners onderling heen. Dat je als cliënt daar niet nog veel gestoorder van word is al een prestatie an sich ;)
    Waar ik, om in de lijn van dit boek te blijven spreken, zélf wel gestoord van werd bij het lezen van dit verhaal was als eerste het eindeloze depressieve "dat ben ik niet waard"; ja het zal wellicht heel artistiek de uitzichtloosheid van een depressie in beeld brengen, maar het werd na verloop van tijd wel behoorlijk vermoeiend dit steeds te lezen. Iets korter had best gemogen. De humor in dit verband kon je ook gemakkelijk zelfmedelijdend noemen. Een 'grap' die eindigt op "- maar ik wil alleen maar dood"of iets in die richting is wellicht realistisch en in een bepaald licht 'grappig' te noemen. Toch, als er teveel van die grappen inzitten krijgt het een lamleggend en zelfmedelijdend geheel. Dan is het geen humor meer met 'een lach en een traan'. Maar humor met een neplach en een grote emmer tranen. Bij mij had het de uitwerking dat ik dacht "Ja, okay. Dat weten we nu. Beetje power please Giiirl"
    Het andere waar ik zelf een beetje simpel van werd was dat relatief vaak als de hoofdpersoon iets zei (vanwege het voorbeeld even als bla bla bla aangeduid) het zo ging "Bla bla bla" mompel ik.
    Hier neem ik de volle verantwoording voor, dat mij dit irriteert, want ik ben een beeld-denker. Als ik "mompel ik" lees, dan zie ik de hele situatie voor me waarin iemand nog even snel een (opstandig) antwoordje mompelt wat niet hardop uitgesproken durft te worden, met als gevolg dat ook niemand kan reageren. Of de situatie waar iemand zielig ineengedoken binnensmonds mompelt opdat andere ontzettend veel moeite moeten doen de persoon te verstaan.
    Ja, het past in het beeld van depressie. Nee, het zorgt bij mij niet voor sympathie. Ja. Ik zat zelf voor geheel andere redenen intern. En ja, mijn coping-strategie is heel anders dan die van de hoofdpersoon. Dat verklaard wellicht ook waarom ik zoiets had van "twee pepers op een plek waar de zon niet schijnt; vechten voor jezelf meid!"
    Wat ik aan dit boek wel heel mooi vond was de manier waarop je de hoofdpersoon leest groeien. Dat is zo goed geschreven dat ik, ondanks mijn irritaties, respect heb voor hoe zij alles op een rijtje heeft gekregen. Haar humor gebruikt zij dan ook op een betere manier, en het stukje met de kerstballen in dit boek (nee ik verraad niets) bijvoorbeeld vond ik geniaal.
    Dit schrijvende realiseer ik mij dat het best wel eens bewust zo geschreven kan zijn als het geschreven is. Als dat zo is, dan getuigd dat van een groot artistiek talent.
    Al met al, is het boek zeer de moeite waard.

    Vond je dit een nuttige review?
    15
    7
  • ZO herkenbaar
    • Meeslepend verhaal
    • Grappig
    • ontroerend
    • waarheid
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij Paaz

    ik kan al jaren niet goed meer lezen. o.a. door geheugenproblemen en geestelijk "ziek" zijn.liep een boekhandel in voor enveloppen en zag met koeieletters "PAAZ" staan,op een kinderlijk ogend boek,staande in een opdringerig rek bij de ingang.PAAZ...het riep vele herrinneringen op,dat woord.ik las de achterkant en bladerde wat.en toen was ik EN het boek verkocht...het is ZO herkenbaar.en als je tussen de regels door leest ZO diep.dan kom je bij het gevoel van de patienten,hun MENS zijn.ik vind het knap,dat de schrijfster in korte verhaaltjes,in staat is haar gevoel en gedachtegang weer te geven.ik kocht het boek OOK omdat ik zelf binnen een paar dagen opgenomen zou worden,om ingesteld te worden op een MAO-remmer.tijdens mijn opname las ik het.en er gebeurde iets waar ik al jaaaaaaaaaaren naar verlang: het kindje in mij kwam los.het in de steek gelaten kind.het verwondde kind.de pijn,het verdriet,de intense eenzaamheid,de duisternis,de leegte,het gebrek aan geborgenheid en liefde.alles.je wordt bedankt,Myrthe :)
    de hele gang van zaken in een PAAZ/GGZ is WAAR,zoals ze het omschrijft.
    ikzelf stuitte op onbegrip,gebrek aan inlevingsvermogen van het verplegend personeel.amper kennis van zaken.het zijn de patienten onderling die elkaar op vangen en precies weten wat er speelt.ook tijdens crisis situaties.het personeel moest je zoeken...
    Myrthe observeert,ik ook...dan zie je alle pijn,al het verdriet en de wonden die weer open gereten worden.het is ook dubbel;je wordt boos om de gang van zaken en de afstandelijkheid.en je wordt verdrietig van al het leed.en je wordt blij,omdat de patienten ECHTE mensen zijn die op hun manier er voor elkaar zijn.
    ik hoop dat dit boek OOK gelezen wordt door personeel.dat ze iets meer compassie tonen,zich iets meer in kunnen leven in wat een patient door maakt.maar dan wel met gepaste afstand.dit boek is verplichte kost.niet alleen om te zien hoe "bizar" de wereld der psychiatrie is,maar OOK om te zien wat de ziektes met de patienten doen.ik hoop op iets meer begrip voor de psychisch zieke mens...het zijn vaak zulke mooie mensen.
    dit boek heeft meer in me los gemaakt dan welke therapie dan ook.mijn kindje in me is los en ik heb meer om aan te werken.
    dank je wel,lieve Myrthe.....

    Vond je dit een nuttige review?
    8
    3
  • Realistisch kijkje

    Ben blij dat dit boek (weer) wat aandacht krijgt. Een realistisch kijkje op opname en behandeling op een PAAZ. Soms best een pittig en confronterend kijkje. Maar de schrijfstijl en wat humor houden het luchtig. Hopelijk houdt en/of brengt dit boek een gesprek in gang en breekt het gesprek met de taboe die er toch nog steeds heerst op de psychische problematiek.

    Vond je dit een nuttige review?
    11
    0
  • ik zou een ander boek kiezen

    Vreselijk saai, mist diepgang. Geprobeerd uit te lezen maar kon het laatste hoofdstuk niet meer opbrengen.

    Vond je dit een nuttige review?
    16
    4
14 95
Alleen tweedehands
Goed
nette paperback, 2015
Op voorraad
Voor 23:59 uur besteld, woensdag in huis
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren

Recent bezochte artikelen

 
Vergelijk artikelen