Post Uit De Vergetelheid Brieven En Kaarten Uit Getto's En Nazi-Kampen

Auteur:
Co-auteur:
Uitgever:
NederlandsPaperback978949037408230 april 2010144 pagina's

Bennie Vlaskamp
Bennie Vlaskamp (Almelo, 1950) is als filatelist altijd op zoek naar brieven en postzegels. In 1994 vond hij op een vlooienmarkt in Warschau twee brieven uit concentratiekamp Dachau. Dit was het begin van een uitgebreide verzameling van poststukken die uit en naar nazi-kampen en Joodse getto’s zijn verstuurd en ander filatelistisch materiaal dat betrekking heeft op de oorlog en de Jodenvervolging, thema’s die hem al lang bezighouden.
Met tekstschrijver Arie van Dalen en vormgever Mirjam Huffener stelde hij van het materiaal een tentoonstelling samen, die in februari 2009 voor het eerst te zien was in Herinneringscentrum Kamp Westerbork en sindsdien nog op vele andere plaatsen. Met een aantal aanvullingen werd van het tentoonstellingsmateriaal het boek ‘Post uit de vergetelheid’ gemaakt.
Het boek vertelt over de nazi-propaganda en de geschiedenis van een aantal van de vele getto's en kampen aan de hand van brieven en kaarten, waarmee tegelijkertijd individuen zichtbaar worden gemaakt die in het grote verhaal van de verschrikking tenondergingen. Bijzondere aandacht geeft het boek aan de vervolging en de kampen in België en Nederland.
Bennie Vlaskamp is bestuurslid van de Stichting Sobibor, die zich onder andere ten doel stelt het kamp Sobibor en zijn ten minste 170.000 slachtoffers, onder wie 34.313 Joden uit Nederland, in herinnering te houden en educatief materiaal over het kamp en de sjoa in het algemeen uit te brengen.
Verder is Vlaskamp een verwoed schaker en voormalig mede-eigenaar van een fabriek van verpakkingsmaterialen.
Alles van Bennie VlaskampMet tekstschrijver Arie van Dalen en vormgever Mirjam Huffener stelde hij van het materiaal een tentoonstelling samen, die in februari 2009 voor het eerst te zien was in Herinneringscentrum Kamp Westerbork en sindsdien nog op vele andere plaatsen. Met een aantal aanvullingen werd van het tentoonstellingsmateriaal het boek ‘Post uit de vergetelheid’ gemaakt.
Het boek vertelt over de nazi-propaganda en de geschiedenis van een aantal van de vele getto's en kampen aan de hand van brieven en kaarten, waarmee tegelijkertijd individuen zichtbaar worden gemaakt die in het grote verhaal van de verschrikking tenondergingen. Bijzondere aandacht geeft het boek aan de vervolging en de kampen in België en Nederland.
Bennie Vlaskamp is bestuurslid van de Stichting Sobibor, die zich onder andere ten doel stelt het kamp Sobibor en zijn ten minste 170.000 slachtoffers, onder wie 34.313 Joden uit Nederland, in herinnering te houden en educatief materiaal over het kamp en de sjoa in het algemeen uit te brengen.
Verder is Vlaskamp een verwoed schaker en voormalig mede-eigenaar van een fabriek van verpakkingsmaterialen.
Samenvatting
Brieven en kaarten uit getto's en nazi-kampen
Aan de hand van authentieke brieven, kaarten en postzegels belicht dit boek op beknopte en zoveel mogelijk chronologische wijze de nazi-propaganda, de gebeurtenissen in Joodse getto’s in Oost-Europa en de geschiedenis van een aantal van de onnoemelijk vele concentratie- en vernietigingskampen in Hitlers 'Drittes Reich'. Vanuit en naar de nazi-kampen zijn miljoenen brieven gestuurd, maar er zijn er zeer weinig bewaard gebleven. Ieder poststuk dat er nog is, is daarom een waardevol historisch document, dat het persoonlijk lot van een gevangene vertegenwoordigt.
Het postkantoor in de geïsoleerde getto's is de enige officiële instantie die voor een verbinding met de buitenwereld kan zorgen. De nazi's staan echter niet in alle getto's een postkantoor toe en individuele Joden mogen er bovendien geen gebruik van maken. De post wordt verstuurd en gedistribueerd via de Joodse Raad in het getto.
Gedeporteerde Joden worden gedwongen te schrijven dat ze zich in een werkkamp bevinden en dat het hen goed gaat. Correspondentie is de enige manier voor de gevangenen om te communiceren met hun relaties, want bezoek is in concentratiekampen niet toegestaan.
Het aantal brieven dat verzonden of ontvangen mag worden, verschilt van kamp tot kamp. Joden en Sovjet-gevangenen is het meestal niet geoorloofd brieven te schrijven.
Op de brieven, briefkaarten en enveloppen staan voorgedrukte regels; gevangenen moeten op die lijnen schrijven.
Vanwege de censuur moet de post in de Duitse taal geschreven worden. Alleen eenvoudige informatie betreffende gezondheid en dagelijks leven komen door de censuur.
Er zijn miljoenen brieven uit en naar de kampen gestuurd, maar er zijn er zeer weinig bewaard gebleven. Ieder poststuk dat er nog is, is daarom een waardevol historisch document, dat het persoonlijk lot van een gevangene vertegenwoordigt.
Geïllustreerd met afbeeldingen van kaarten, brieven, enveloppen en briefkaarten. Het boek vloeit voort uit de reizende tentoonstelling "Post uit de vergetelheid", die in 2009 van start ging in Kamp Westerbork.
Auteur Bennie Vlaskamp is voormalig bestuurslid van Stichting Sobibor. De tentoonstelling en het boek bevat vrijwel uitsluitend materiaal (poststukken) uit zijn privé-collectie.
"Mijn lieveling! Het gaat goed met mij. Maak me echter zorgen om jou. Kerstavond zal ik alleen doorbrengen, opdat niemand mij in mijn gedachten aan jou en Eva stoort. Met heel mijn wezen bij jou, Talka." (Als deze kaart in Praag aankomt is de 'gemengd-gehuwde' Joodse gevangene reeds gedeporteerd naar Theresienstadt, staat op de kaart getypt.)
˜Lieve ouders, Ik ben hier in een werkkamp, en werk in de wasserij. Met mij gaat alles goed. Het eten is hier goed. Er zijn hier Nederlanders, Fransen, Polen en Russen. Ik heb ook veel vrienden. Lieve ouders, schrijf snel terug, groeten en kussen, jullie dochter Elly L. Herschel. Groeten aan alle vrienden." (Kaart uit Sobibor, poststempel Wlodawa)
Aan de hand van authentieke brieven, kaarten en postzegels belicht dit boek op beknopte en zoveel mogelijk chronologische wijze de nazi-propaganda, de gebeurtenissen in Joodse getto’s in Oost-Europa en de geschiedenis van een aantal van de onnoemelijk vele concentratie- en vernietigingskampen in Hitlers 'Drittes Reich'. Vanuit en naar de nazi-kampen zijn miljoenen brieven gestuurd, maar er zijn er zeer weinig bewaard gebleven. Ieder poststuk dat er nog is, is daarom een waardevol historisch document, dat het persoonlijk lot van een gevangene vertegenwoordigt.
Het postkantoor in de geïsoleerde getto's is de enige officiële instantie die voor een verbinding met de buitenwereld kan zorgen. De nazi's staan echter niet in alle getto's een postkantoor toe en individuele Joden mogen er bovendien geen gebruik van maken. De post wordt verstuurd en gedistribueerd via de Joodse Raad in het getto.
Gedeporteerde Joden worden gedwongen te schrijven dat ze zich in een werkkamp bevinden en dat het hen goed gaat. Correspondentie is de enige manier voor de gevangenen om te communiceren met hun relaties, want bezoek is in concentratiekampen niet toegestaan.
Het aantal brieven dat verzonden of ontvangen mag worden, verschilt van kamp tot kamp. Joden en Sovjet-gevangenen is het meestal niet geoorloofd brieven te schrijven.
Op de brieven, briefkaarten en enveloppen staan voorgedrukte regels; gevangenen moeten op die lijnen schrijven.
Vanwege de censuur moet de post in de Duitse taal geschreven worden. Alleen eenvoudige informatie betreffende gezondheid en dagelijks leven komen door de censuur.
Er zijn miljoenen brieven uit en naar de kampen gestuurd, maar er zijn er zeer weinig bewaard gebleven. Ieder poststuk dat er nog is, is daarom een waardevol historisch document, dat het persoonlijk lot van een gevangene vertegenwoordigt.
Geïllustreerd met afbeeldingen van kaarten, brieven, enveloppen en briefkaarten. Het boek vloeit voort uit de reizende tentoonstelling "Post uit de vergetelheid", die in 2009 van start ging in Kamp Westerbork.
Auteur Bennie Vlaskamp is voormalig bestuurslid van Stichting Sobibor. De tentoonstelling en het boek bevat vrijwel uitsluitend materiaal (poststukken) uit zijn privé-collectie.
"Mijn lieveling! Het gaat goed met mij. Maak me echter zorgen om jou. Kerstavond zal ik alleen doorbrengen, opdat niemand mij in mijn gedachten aan jou en Eva stoort. Met heel mijn wezen bij jou, Talka." (Als deze kaart in Praag aankomt is de 'gemengd-gehuwde' Joodse gevangene reeds gedeporteerd naar Theresienstadt, staat op de kaart getypt.)
˜Lieve ouders, Ik ben hier in een werkkamp, en werk in de wasserij. Met mij gaat alles goed. Het eten is hier goed. Er zijn hier Nederlanders, Fransen, Polen en Russen. Ik heb ook veel vrienden. Lieve ouders, schrijf snel terug, groeten en kussen, jullie dochter Elly L. Herschel. Groeten aan alle vrienden." (Kaart uit Sobibor, poststempel Wlodawa)
Productspecificaties
Inhoud
Taal
nl
Uitvoering
Paperback
Oorspronkelijke releasedatum
30 april 2010
Aantal pagina's
144
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee
Informatie over de fabrikant
Fabrikantgegevens
De informatie van de fabrikant is momenteel niet beschikbaar.
Overige kenmerken
Editie
1
Extra groot lettertype
Nee
Product breedte
210 mm
Product hoogte
12 mm
Product lengte
260 mm
Studieboek
Nee
Verpakking breedte
259 mm
Verpakking hoogte
10 mm
Verpakking lengte
213 mm
Verpakkingsgewicht
619 g
EAN
EAN
9789490374082
Productveiligheid
Verantwoordelijk marktdeelnemer in de EU
Je vindt dit artikel in
Categorieën
Documenten
Reviews
Nog geen reviews
Kies gewenste uitvoering
Kies je uitvoering
Voor 23:59 uur besteld, dinsdag in huis
Alleen tweedehands
Conditie: Als nieuw
Bestellen en betalen via bol
Prijs inclusief verzendkosten, verstuurd door BoekenBalie NL
30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
Bekijk ook eens
Anderen bekeken ook
Bekijk de hele lijst






















