PS Dit is vertrouwelijk een briefwisseling

Peter R. de Vries, je hebt een hekel aan de beste man, of je houdt van zijn publicaties. Ik vind zijn boeken goed, sommige boeken lees je als een goed verhaal, maar ook als hij mening deelt op Twitter of op de tv denk ik ook soms van, man waar haal je het vandaan. Datzelfde geldt voor meneer Spong, waarom verdedigd die man, het soort mensen waar de gemeenschap zegt, brrr dat soort mensen horen niet meer op straat. Maar ja, hebben verdachten geen advocaat, dan is er ook geen rechtspraak mogelijk. Terug naar het boek. Het boek geeft een kijk in het privéleven van beide heren. Maar ook van rechtszaken en alles wat omheen draait wordt een goede inkijk gegeven. De blunders van justitie, mede advocaten en de discussie over bijvoorbeeld de vriendschappelijke relatie met Cor van Hout en Peter R de Vries. Er wordt soms in jargon gepraat, maar het voordeel is, dat je woorden, kreten die je niet begrijpt via internet kan opzoeken. Het is geen boek, wat ik in 3 dagen heb uitgelezen, maar het is ook geen spannend boek. Maar als rechtspraak/misdaad je interesseert dan is een leuk boek om te lezen. En heeft mij ook nieuwsgierig gemaakt om het werk van Spong te lezen.

Vond het een leuk boek om te lezen. Maar ik vond dat vooral de brieven van Gerard Spong soms erg moeilijk lazen. Teveel termen van het strafrecht. Peter R had een fijnere manier van schrijven. Vaak begreep ik het verhaal ook weer door de reactie van Peter R er op.

Zeer persoonlijke ervaringen met elkaar delen zowel privé als zakelijk.

Geeft je, door middel van een langdurige briefconversatie, inzicht in de (gedachte) wereld van beide heren. Wel vooral gericht op strafrecht en zaken daaromheen.

Heel veel juridisch vakjargon/ beschrijving jurisprudentie van de hand van de heer Spong. Daardoor leest het zeker niet lekker weg. Vond het ook weinig diepgang hebben; enige tegenstelling die steeds terugkomt is belang slachtoffer (de Vries) versus belang dader (Spong).