Reflecteren leren van je ervaringen als professional

Het boek zou moeten helpen bij reflecteren. In eerste instantie behandeld Geenen de theorie achter het reflecteren. Daarbij valt ze uitgebreid terug op verschillende modellen, maar weet die modellen niet goed uit te leggen. Als voorbeeld: er kan sprake zijn van kennis uit formele bronnen, informele bronnen, eigen ervaring en verborgen kennis. Internet kan zowel een formele bron als een informele bron zijn. Een lesboek kan zowel eigen ervaring zijn, maar ook een formele bron, want ja, vakliteratuur. Dat helpt niet mee om ingewikkelde bronnen beter te leren begrijpen. Een ander probleem zijn de langen zinnen. Geenen maakt gebruik van een concept (denken, voelen, willen en handelen) en in elke zin waar deze opsomming maar genoemd kan worden, wordt deze opsomming ook genoemd. Op andere momenten lijkt informatie nauwelijks in relatie te staan tot de rest van het boek of is overbodig. Zo wordt in hoofdstuk 8 de vraag behandeld of studenten wel kunnen reflecteren? Ja, natuurlijk kunnen ze dat! Het zou een wat zure constatering zijn wanneer je er als student na 8 hoofdstukken achter komt dat wat je doet geen zin zou hebben, omdat Geenen meent dat je niet tot reflecteren in staat bent. In een woord: een verschrikkelijk boek. Het boek is alles wat een lesboek niet zou moeten zijn: niet helder, niet compact, heel veel herhaling en lastig praktisch te maken.

Hoewel het boek zich richt op het leren reflecteren in de praktijk van de zorgproffesionals mist het zo nu en dan de bondigheid die je daarmee zou verwachten. Het boek heeft een hoog opsommend karakter en benaderd reflectie theoretisch aangevuld met voorbeelden. De theorie die gepresenteerd wordt wordt weinig ingekaderd en is regelmatig simplistisch weergegeven. Er worden bijvoorbeeld verschillende reflectiemodellen besproken waar steeds alle stappen worden toegelicht. Er wordt echter geen aandacht besteeds aan waarom er verschillende modellen gehanteerd worden en in welke situatie's een bepaalde methode meer of minder bruikbaar is. De modellen/methoden worden helder gepresenteerd, waardoor deze wel gemakkelijk uit te voeren zijn door studenten. Er is veel ruimte voor het bespreken van modellen en de waarde van reflecteren voor zorgproffesionals ingericht. Persoonlijk hadden van mij hoofdstuk 4 en 8 meer aandacht mogen krijgen. Deze gaan over (ontdekken) wie je bent en hoe jij geprogrammeerd bent. Waardevolloe toevoeging vind ik deel 3 met een veelheid aan reflectieoefeningen.

Ik heb dit boek aangeschaft voor mijn studie MWD. Als je wilt weten hoe en waarom je moet reflecteren, is dit boek zeker een aanrader. In het boek worden verschillende manieren van reflecteren met duidelijke voorbeelden uitgelegd. Niet alleen hulpverleners maar alle mensen zouden moeten leren reflecteren. Ik denk dat iedereen dan een stuk prettiger zou leven.

Dit is een goed boek om te leren reflecteren als je dat nog nooit eerder hebt gedaan. Alles wordt duidelijk uitgelegd en verduidelijkt met vragen die je jezelf kunt stellen. er worden voorbeelden gegeven en je kunt het nu dus goed zelf toepassen.

Er staat veel informatie in en het boek leest heel makkelijk en is duidelijk

snel bezorgd