Rust in uitvoering

Ebook

meer voor elkaar krijgen door minder te werken

Alex Soojung-Kim Pang schrijft in dit boek over rust en werk. Volgens hem zijn deze twee dingen met elkaar verbonden in tegenstelling tot de meesten mensen die denken dat rust en werk twee tegenstrijdige dingen zijn. Als je je werk goed wilt doen heb je ook rust nodig. Dit kan in de vorm van een middagdutje, een wandeling, lichaamsbeweging, of een sabbatical. De schrijver zegt dat als we meer tijd nemen voor deze dingen we productiever zijn en minder last krijgen van een burn out. Creatieve mensen doen naast hun werk activiteiten zoals bewegen, spel, schilderen en mediteren. Zij weten dat deze dingen essentieel zijn om hun creativiteit aan te wakkeren. Zij kunnen ook helemaal opgaan in hun creativiteit. Hij geeft voorbeelden van historische figuren als Churchill, die aan middagdutjes deed. En Charles Dickens die wel vijftien tot twintig kilometer wandelde per dag. Dit kwam ten goede aan hun werk. Churchill maakte lange dagen maar dankzij zijn korte slaapjes kon hij het harde werk aan. Zeker tijdens de Tweede Wereldoorlog wanneer er veel stress was, bleef hij ’s middags zijn dutjes doen. Bill Gates van Microsoft neemt elk jaar een sabbatical, ook Samsung Electronics geven werknemers een sabbatical. Soojung-Kim Pang zegt “Sabbaticals vergroten de tevredenheid van werknemers, geen hun een heldere blik op hun werk en toekomst en beperken het personeelsverloop.” Alex Soojung-Kim Pang heeft ook onderzocht dat door meer rust te nemen er minder kans op burn out is. We moeten allemaal harder werken maar volgens de schrijver moeten we juis meer rustmomenten nemen. Ik vind het boek erg langdradig. Alex Soojung-Kim Pang heeft veel onderzoek gedaan en wil alles in zijn boek kwijt. Hij had het best beknopter kunnen doen. Ik had gedacht dat hij meer tips zou geven hoe je beter kan ontspannen en rusten. En wat het beste zou zijn, een wandeling of een middagdutje of een vakantie? Het is persoonlijk, de ene persoon heeft meer baat bij een middagslaapje de andere persoon presteert beter na een sabbatical.

Dat rust van belang is, is iets wat niet nieuw is. Toch heeft dit boek mij op een andere manier naar rust en het belang ervan laten kijken. Het heeft er zeker toe geleid dat ik rust anders ben gaan waarderen en dat ik het op een serieuzere manier in mijn dagelijks leven probeer in te vlechten. De schrijver onderbouwt zijn boodschap met veel voorbeelden, dat had best minder gekund. Ook met minder onderbouwing had ik zijn boodschap voor waar aangenomen. Vandaar mijn feedback dat het boek te theoretisch is. Aan de andere kant kan ik me voorstellen dat er settings zijn, waarin de uitgebreide onderbouwing noodzakelijk is. Wat ik nog mis in het boek zijn de praktische tips aan de hand waarvan de lezer kan ontdekken welke vorm van actieve rust het beste bij hem past en hoe de lezer de theorie zelf in de praktijk kan brengen. Dit moet je als lezer nu zelf ontdekken aan de hand van alle input die je krijgt. Een kwestie van uitproberen. Wellicht inspiratie voor een volgend boek. Al met al een waardevol en interessant boek om te lezen voor een ieder die meer wil bereiken met minder werken.

Het boek van Alex Soojung-Kim Pang is erg bruikbaar, omdat hij niet alleen inzichtelijk maakt hoe we meer voor elkaar kunnen krijgen door minder te werken, maar ook doordat hij uitlegt dat we ook meer gedaan krijgen als we momenten van rust niet als momenten van inactiviteit gaan beschouwen, maar als momenten van een andere activiteit. Iedereen heeft tijdens het douchen toch wel eens een inval gehad waarop je in een stressvol en gefocust moment niet gekomen zou zijn? Dat vond ik erg verhelderend aan het boek van Pang: rust is net zo productief als focus. Dat Pang dat aan de hand van allerlei anekdotes van wetenschappers, kunstenaars en anders duidelijk maakt, onderstreept voor mij de bruikbaarheid van zijn theorie!

Dit boek verkent het fenomeen rust en toont aan dat dit de oorzaak is van kunnen werken en niet een gevolg. Zonder voldoende uitgerust te zijn krijg je niets écht voor elkaar. Het is zo logisch dat we het niet meer zo gemakkelijk kunnen inzien. Werk is de boventoon gaan voeren in ons leven alsof we allemaal zonder uitstel naar de kers op de taart willen grijpen. Zonder de taart ‘rust’ geen kers. Niet zozeer volgt rust ná het werk, begrijp je als het eenmaal door hebt, maar het is eerder andersom, je rust vóór en tussendoor het werken. Het een kan niet zonder het ander. Werk dat voortvloeit uit samenwerking van de bewuste en onbewuste geest leidt automatisch tot creativiteit, het pure authentieke werk om het zo maar eens te stellen. Na het lezen van dit boek ben je blij met vermogens als ‘default netwerk’ en ‘mindwandering’ (wist jij dat je die had?!). En weet je eindelijk eens hoe je deze onbewuste vermogens voor jou aan het werk kunt zetten, terwijl jij je bewuste geest bezig houdt met boeiende ledigheid als wandelen, sporten of andere hobby’s. De wetenschapper Pang neemt de tijd om het fenomeen rust eens flink af te stoffen en daarna langs de maatstaf van gedegen wetenschap en de biografieën van bekende succesvolle mensen te leggen. Dat doet hij binnen het kader van de inleiding en deel 1 met ondertitel: het stimuleren van creativiteit. Rust wordt op deze manier steeds interessanter en meer logisch om zelf als vaardigheid bewust aan te leren en toe te passen. Gaandeweg krijg je een idee dat rust niet alleen Zen-zijn betekent of nietsdoen, maar dat de meest effectieve rust actief én heel persoonlijk is. De kneepjes van het vak ‘rust in uitvoering’ doet Pang heel onderhoudend uit de doeken in korte hoofdstukken over: (werk niet meer dan) vier uren (per dag), ochtendroutine, wandelen, korte slaapjes, stoppen en slapen. Vergis je niet, dit is geen eenvoudig boek als je niet gewend bent om de feitjes van zijn pleidooi uit onderzoeksverslagen te moeten halen. Voor mij als pedagoge was het weer eens heerlijk en geest opfrissend leesvoer. In deel 2 verkent Pang de mogelijkheden om de door rust opgewekte creativiteit in stand te houden. Weer interessante hoofdstukken volgen over: herstel, lichaamsbeweging, diepgaand spel, sabbaticals. Steeds beter begin je te beseffen hoe onze creativiteit voor ons kan werken in plaats van overwerkt uitgeput neervallen en de eindstreep van onze potentie niet redden. Heb je geen zin om in de stemming van rust als vaardigheid te komen en jezelf door het hele boek heen te werken dan kan je ook genoegen nemen met het slothoofdstuk over: het rustgevende leven. Daar zet hij al zijn argumenten nog eens netjes achter elkaar en je bent gek als je Pang zijn adviezen niet zou willen opvolgen. Hoe sluit je nu als auteur zo’n pleidooi af? Ik heb het voor jullie opgezocht: “Als we rust zien als gelijkwaardig aan werk en rust erkennen als een speelplaats voor de creatieve geest en een springplank voor nieuwe ideeën, en als een activiteit die we kunnen oefenen en verbeteren, verheffen we rust tot iets wat ons kalmte kan brengen in ons dagelijks leven, ons leven ordelijk houdt, ons meer tijd kan geven en ons kan helpen om meer gedaan te krijgen terwijl we minder hard werken. Lubbock had gelijk. Rust is geen nutteloos tijdverdrijf.”

leg het ergens neer zodat je het kan zien en er aan wordt herinnert dat rust er voor zorgt dat je niet als een kip zonder kop loopt rond te rennen

Interessant boek dat je laat nadenken over hoe om te gaan met tijd, werk en rust.