Safe Passage, How Mobility Affects People & What International Schools Should Do about It How Mobility Affects People & What International Schools Should Do About it

-Safe passage- van Doug Ota legt een verrassende en onverwachte wereld bloot van wat er met mensen, en vooral kinderen gebeurt die het aandurven (of mee moeten) om hun geboortegrond/moederplek te verlaten voor uitdagingen elders. Eigenlijk dus de wereld van carrièrezoekers maar ook de wereld van mensen die gedwongen worden om hun vaderland te verlaten, denk aan vluchtelingen. Vooral zelfs mensen die in eigen land de geboortegrond verlaten om in een andere landstreek (b.v. van regio naar randstad) hun uitdagingen te zoeken. Zij hebben te maken met de aspecten van de -passage naar elders-. Of deze passage safe verloopt hangt er van af of de aspecten die door Doug Ota zijn beschreven aandacht hebben gekregen. In het boek gaat het vooral over de -safe passage- van onze kinderen. Maar deze kunnen niet zonder een safe en liefdevolle begeleiding van de ouders en de opleiders. Het boek is daarvoor een goede en heldere oriëntatie.

Juist door persoonlijke ervaring is op een heldere en toegankelijke wijze beschreven hoeveel verdriet voorkomen of beperkt kan worden door goede begeleiding vanuit school en door ouders. Bewustwording is essentieel om te begrijpen welke ervaring mensen/kinderen hebben door mondiale verhuizingen. Angst blokkeert veel, tegelijkertijd is veel mogelijk met de huidige technologie waardoor afstanden kleiner worden. Echter schuilt het gevaar dat basale gevoelens zoals een gevoel van veiligheid en rust ondermijnd worden. Pas als hiervan wel sprake is ben je echt in staat je open te stellen voor andere zaken, waarbij persoonlijke ontwikkeling beter mogelijk is. Het boek is erg aangrijpend en fascinerend tegelijkertijd. Zeker als je beseft dat de schrijver dit allemaal persoonlijk heeft ervaren en nog dagelijks vele anderen mensen. Onze kinderen verdienen simpelweg beter; daarom hoop ik dat internationale organisatie hier meer bewust van zijn, waardoor de kinderen en ouders meer kwaliteit van leven krijgen!

Hoewel ik niet bekend ben met het reilen en zeilen van een internationale school, heb ik Safe Passage met veel plezier gelezen. Ik vind het boek een heel doorwrocht geheel. Door de metafoor, de verweven persoonlijke verhalen en de aanstekelijke stijl die de lezer door het boek loodst. Een heel brede kijk spreekt uit het boek. Horizon. Een hoopvolle kijk ook. Met een consequente betrokkenheid. Ontroerend, eerlijk en mooi geschreven vind ik de verspreide persoonlijke fragmenten. Het citaat van Carl Rogers ‘That which is most personal is most universal’ is wel heel toepasselijk. Voor mezelf heb ik denk ik het meest uit het eerste deel gehaald. Wat ik ook mooi vind, is de nadruk van de auteur op verhalen en verhalen vertellen. Dat verhalen belangrijk zijn. Door te vertellen en te luisteren kan een mens zich gehoord, herkend en erkend voelen. Af en toe komt het boek heel prettig down to earth uit de hoek. De auteur is niet te benauwd om zaken te herhalen, ogenschijnlijk obvious dingen te vermelden en gewoon heel praktisch te zijn. Een inspirerend boek.

Fascinating and captivating, ‘Safe Passage’ is unequivocally the best book to address the subject of mobility since Pollock & Van Reken’s ‘Third Culture Kids.’ As a TCK who has attended international schools all over the world, it was wonderful to have my mobility struggles and experiences validated in these pages. I must admit, however, I was at first skeptical that any one program could be so all encompassing as to address all the major challenges associated with moving, but I was very impressed. Steeped in attachment theory, neuroscience, human history and experience as an international school counselor, Ota takes the reader on a personal journey with captivating metaphors and innovative solutions to helping people cope with mobility. Ota’s infectious optimism that perceives every challenge as an opportunity thumps like a steady heartbeat through each of his arguments. I wish there had been Safe Passage-inspired programs in place at my old international schools – not only would it have helped me (as a new kid) integrate into a new cultural and academic community, but it would have helped me feel safer to learn and explore – both in school and in life. I cannot recommend ‘Safe Passage’ highly enough. Especially to fellow TCKs, even if they have long graduated from international schools: it helps us to better understand ourselves, and how to manage the turmoil of an international nomadic identity. The book's most powerful and comforting message lies in its humanity: is that it is not only possible to reduce the pain and suffering associated with a mobile lifestyle, but it’s something that unites us and makes us human.