Sam Porter 1 - Horen, zien, zwijgen

Om je vingers bij af te likken, wat een goed boek heeft Barker neergezet met Horen, zien, zwijgen. Vanaf de eerste zin ben je verloren, het verhaal pakt je en zorgt ervoor dat je alleen nog maar door wilt lezen. Als lezer maak je eerst kennis met politieman Sam Porter. Je weet meteen dat er ook een persoonlijk draadje over Sam door het verhaal zal lopen. Dit vind ik altijd een pluspunt. Ik vind het fijn om de hoofdpersoon wat beter te leren kennen en een personage krijgt op deze manier voor mij iets menselijks. Barker weet ook meteen de goede balans te vinden tussen dit persoonlijke draadje en de zaak waar Sam bij wordt gehaald door zijn partner. Waar ik even aan moest wennen maar wat zeker een meerwaarde geeft aan dit verhaal, zijn de hoofdstukken uit het dagboek van de moordenaar. Je krijgt een bijzondere inkijk in zijn jeugd waardoor zijn personage zoveel meer lagen krijgt. Op de achterflap van het boek lees je al over de werkwijze van de moordenaar en hoewel dit gruwelijk is zorgt Barker ervoor dat je op zijn minst begrijpt waar dit vandaan komt. Alle lof voor Barker hoe intrigerend hij deze moordenaar neer weet te zetten. Ook de andere personages worden goed beschreven en op zo’n manier neergezet dat je je verbonden voelt en meeleeft. Dit vind ik persoonlijk erg belangrijk in een boek, het zorgt er mede voor dat ik het boek weer oppak zodra ik kan. Barker weet gruwelijke dingen te schrijven maar doordat hij dit combineert met een steengoed verhaal, de verschillende lagen in dit verhaal, de fijne personages en een goede opbouw, vond ik dit niet storend. Ook had ik dit keer niet het gevoel dat deze gruwelijkheden soms het verhaal in werden geslingerd puur om te choqueren. Het paste en het had een reden. Was er dan geen enkel minpuntje? Nou misschien, wat kleintjes. Een van de grootste wendingen in het verhaal voelde ik aankomen. Misschien was het toeval en op zich vond ik het boek hierdoor niet minder goed, maar een klein beetje jammer vond ik het toch wel. Als je verrast wordt door deze wending, wordt je ook wel echt verrast. Ook lezen we over het meest recente slachtoffer en haar gevangenschap wanneer zij nog in leven is. Een van de martelmethodes is nogal luidruchtig en ik heb mij afgevraagd hoe het kan dat niemand hier iets van gemerkt heeft. Hiermee heb ik al genoeg gezegd, ik wil geen plezier vergallen door nog meer weg te geven. Misschien is het toch niet gek dat dit niet opgemerkt is, maar ik bleef het mij toch afvragen. Als laatste vind ik de cover niet veel recht doen aan het boek. Ik vind het storend dat de titel zo over het gezicht geplaatst is, maar tegelijkertijd vind ik het gezicht ook vrij nietszeggend. Nu is dit enkel de cover en een boek moet het toch hebben van de inhoud, ik weet alleen niet of de cover genoeg nieuwsgierige mensen in de boekhandel of op internet trekt om de achterflap eens te bestuderen. Ik hoop dat ik het mis heb want dit boek is een absolute aanrader! Aangezien mijn dochter altijd op tijd wakker is in de ochtend, lees ik nooit meer als ik eenmaal in bed lig. Ik kan het mij niet veroorloven om het laat te maken. Dit boek zorgde voor een uitzondering. Ik moest en zou verder lezen. Die brakke dag die daarop volgde had ik er graag voor over en dat wil wat zeggen. De kleine minpuntjes die ik heb genoemd vind ik niet zwaar genoeg wegen mijn score te verlagen. Ik ben laaiend enthousiast en kan niet wachten tot er een volgend boek van Barker verschijnt!

Voor de VrouwenThrillers Leesclub was ik verkozen om met tien andere leden in december een vooruit exemplaar van deze nieuwe thriller te lezen en te beoordelen. Mijn aandacht werd getrokken naar dit debuut omdat het speciaal werd getipt voor de fans van Robert Bryndza en daarvan heb ik de eerste drie delen met veel plezier gelezen. Maar dit debuut is heftiger, de seriemoordenaar met de bijnaam Aap houdt er bizarre manieren op na om frauduleuze praktijken aan te pakken door de kinderen van de daders te ontvoeren en in drie rigoureuze stappen het jonge slachtoffer te doden. De cover vind ik niet heel mooi maar die felblauwe ogen staren je wel aan en maken je toch nieuwsgierig. Het boek leest heel vlot weg en het is fijn dat het boek korte hoofdstukken bevat. Boven ieder hoofdstuk staat vanuit wie zijn perspectief je het hoofdstuk leest en dit zijn Porter, de rechercheur, Clair, zijn collega, Aap, de seriemoordenaar en Emory, het jonge ontvoerde meisje. Vooral Porter, Aap en Emory worden voldoende uitgediept qua geschiedenis en karakter. Terwijl juist de personen om hen heen vlakker blijven. Vooral door de snelheid van de thriller en de korte hoofdstukken lijkt het wel alsof er geen tijd is voor verdere verdieping en dat is wat mij betreft ook niet echt nodig. De thriller beslaat 3 dagen, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat zet Porter en zijn collega’s Brian Nash en Clair alles op alles om Emory op tijd te vinden. Het boek bestaat uit korte hoofdstukken, afwisselend tussen Porter, de ontvoerde Emory en het dagboek van de seriemoordenaar Aap. Tweemaal tref je in het boek een whiteboard resume aan van het overleg van rechercheur Porter en zijn team, hoever ze staan en wat ze allemaal al weten van de slachtoffers, de seriemoordenaar Aap en de bewijsstukken, ik ben dit niet eerder tegengekomen in een eerdere thriller. De film- en televisierechten zijn verkocht, zelfs in het boek zelf geeft de collega van Porter, Brian Nash, letterlijk aan; "Ik denk dat ik wacht tot de film in de bioscoop draait." Ik vond het een spannende thriller maar vond het jammer dat de dagboek hoofdstukken in de tweede helft van het boek iets langer waren dan de zoektocht van Porter en zijn team naar de ontvoerde Emory. Die hoofdstukken horen wel bij het boek om de geschiedenis van Aap mee te krijgen maar ik vond ze soms onrealistisch en te bizar en op het eind vond ik eigenlijk de dagboek hoofdstukken teveel ten opzichte van de zoektocht naar Emory door Porter maar dat kon wellicht niet anders om het plot rond te maken. Toen ik het boek net dichtsloeg moest ik het echt even laten bezinken hoe Aap geïntegreerd was in het imperium van zijn slachtoffer en wie de stem was die Emory hoorde toen ze ontvoerd was. Het is bizar hoe de schrijver op het eind de touwtjes aan elkaar knoopt, soms een beetje ongeloofwaardig maar wat een verhaal zeg! Ik beoordeel dit boek met 4 sterren.

Deze thriller speelt zich af in Chicago, waar een moordenaar al meer dan vijf jaar de stad terroriseert door kinderen te ontvoeren van mensen die verkeerde dingen hebben gedaan. Een dag later ontvangen de ouders een pakje met daarin het oor van het kind, weer een dag later eenzelfde pakketje met de ogen en de derde dag wordt de tong afgeleverd. Daarna wordt het vermoorde lichaam van het kind gevonden. De moordenaar is erop uit de ‘zondaar’ te straffen en symbolisch stuurt hij de boodschap horen, zien en zwijgen. Die is gebaseerd op de betekenis van de drie aapjes die in Japan in het heiligdom van Nikko Toshogu op een houtreliëf staan afgebeeld. Er is ook sprake van een vierde aapje dat symbool staat voor “Doe geen kwaad”. De oorspronkelijke titel van dit boek is ‘The fourth monkey’, gebaseerd dus op dat vierde aapje. De onbekende moordenaar wordt om die reden vierde Aap, kortweg Aap genoemd. Het verhaal speelt zich af in goed twee dagen. Er wordt melding gedaan van een verkeersslachtoffer dat dodelijk verongelukt. Opvallend is dat hij een pakketje bij zich heeft met een oor, zoals ook de pakketjes in het verleden er uitzagen. Meteen is duidelijk dat Aap weer actief is. Rechercheur Sam Porter weet dat hij op zoek moet naar het slachtoffer en dat hij dat binnen drie dagen moet vinden, omdat anders de levenskansen nihil zijn. Op het lichaam van de verongelukte man bevindt zich ook een dagboek. Porter gaat zich bezighouden met de inhoud ervan en al gauw twijfelt hij eraan of het verkeersslachtoffer wel de dader is. Er staan veel aanwijzingen in het dagboek over waar hij moet zoeken en wat de motieven van de dader zijn. Het boek leest vlot en is ijzingwekkend spannend. Er komen veel gruwelijkheden in voor, die je op het het puntje van je stoel laten zitten. Het verhaal is opgebouwd uit korte hoofdstukken, geschreven voornamelijk vanuit Porter, maar ook vanuit een collega en het slachtoffer van Aap. Boven elk hoofdstuk staat de tijd weergegeven en tevens de naam van de persoon van waaruit het hoofdstuk is geschreven. Ertussendoor staan dagboekfragmenten (in een ander lettertype) die langzamerhand steeds meer prijsgeven van de drijfveren van de dader. De spanning wordt goed opgebouwd met nog een zinderende plot op het eind. Regelmatig word je op het verkeerde been gezet, zodat je blijft lezen en je je met de rechercheur afvraagt hoe de puzzel in elkaar zit. Wat ook origineel was in het boek, was een resumé van het whiteboard, dat op een paar plekken weergegeven werd. Zo werden alle verdachten, slachtoffers, aanwijzingen en uit te voeren taken weer even bij elkaar gezet, een korte reminder van wat er allemaal vaststond op dat moment. Het is een origineel en bloedstollend spannend boek. Er is een klein open einde, zodat het zeker mogelijk is, dat er een vervolg op geschreven wordt. Iets wat zeker te hopen is, want verhalen die zo knap geconstrueerd zijn en zo leesbaar en spannend zijn, zijn er nooit te veel. In Amerika is het boek zo goed ontvangen dat de film- en televisierechten al verkocht zijn. Hopelijk gaan we nog heel veel horen van deze auteur die een daverend debuut neer heeft gezet.

“Horen, zien, zwijgen - JD Barker” ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ Op de achterflap staan enkele quotes: - ‘Dit boek blaast je omver.’ - ‘De beste seriemoordenaar sinds Hannibal Lecter.’ - ‘Een overrompelende pageturner. Sterk aanbevolen.’ Ik kan niet anders dan deze mensen bijtreden in hun mening. WAT WAS DIT? Het eerste boek dat ik las van de heer Barker, maar nu al zoooo benieuwd naar deel 2 van de 4MK-Thrillerserie! Sterke personages, duidelijke (maar geen ellenlange) omschrijvingen, duidelijke taal, leest enorm vlot & houdt de spanning er in vanaf pagina 1. Topper van formaat!

Het verhaal speelt zich in twee dagen af, gevolgd door een korte epiloog. De korte hoofdstukken zijn steeds vanuit een ander perspectief geschreven, de naam van het betreffende personage staat er boven, evenals de tijdsaanduiding. Het hoofdpersonage Porter, wordt voldoende uitgediept, er is niet overdreven veel aandacht voor het privé leven. Over de dader lees je in dagboekfragmenten wel het een en ander over zijn verleden. Het verhaal leest vlot en is spannend, heeft een prima plot en je kunt het boek moeilijk aan de kant leggen voordat je het uit hebt. Ik ben een groot fan van Robert Bryndza en M.J. Arlidge. Deze J.D. Barker heeft hetzelfde hoge thriller-niveau, maar voegt er een vleugje humor aan toe. Als je al veel thrillers gelezen hebt, kom je niet snel meer iets nieuws tegen, maar deze thriller is origineel en slaagde daar toch nog in. Ik kijk uit naar het volgende boek!

Heerlijk boek om in te verdwijnen die de spanning erin houdt, je leest het makkelijk weg maar je ogen blijven geplakt aan de pagina's.. Verhaal bouwt zich snel en goed op met meerdere wendingen die je niet altijd ziet aankomen. Vooral het einde laat je smachten naar meer.