Snurker word wakker Waarom snurken gevaarlijker kan zijn dan je denkt

Met dit boek zijn mijn ogen zelfs als niet snurker geopend! Waar het snurken vervelend voor een partner kan zijn, besef ik me na het lezen van dit boek hoe ingrijpend (en gevaarlijk) het voor de snurker zelf kan zijn. Ineke vertelt op een fijne en goed leesbare manier over haar ervaringen met apneu. Ze heeft hiermee een heel fijn boek geschreven dat zowel een snurker als niet snurker heel veel kostbare inzichten en informatie kan geven. Wat mij betreft echt de moeite waard om te lezen!

Mooi ervaringsverhaal met veel inzichten, ook voor een niet apneu patiënt. Iedereen snurkt wel eens, sommige meer dan anderen, maar dat het ook een medisch probleem kon zijn? Dit wordt in Snurker word wakker op een makkelijk leesbare manier geschreven en uit ervaring uitgelegd. Een aanrader voor iedereen.

Het boek in één ruk uitgelezen. Het is een makkelijk te lezen boek met veel goede tips, niet alleen voor apneu patiënten, maar ook voor mensen die geen apneu hebben. Zij krijgen hierdoor een beter inzicht waarom iemand bepaalde klachten heeft en men leert hier dan beter mee om gaan. Ik vind het een echte aanrader. Toppie.

Ik heb dit boek nu voor de tweede keer in 1 ruk uitgelezen. De eerste keer toen ik pas de diagnose kreeg. En nu, ongeveer 2 maanden later. Het is een persoonlijk relaas, aangevuld door anderén. Il ben echt blij dat dit boek er toen was en nu weer. Alles staat er zo duidelijk in uitgelegd, alles wat je wilt googelen staat erin. Het helpt om je niet alleen te voelen, ook en vooral op dagen dat je het moeilijk hebt. Want apnoe doet zoveel met je lichaam. Alles waar ik lichamelijk last van had en waar de dokters wel een uitleg over hadden, kwam allemaal samen toen een dokter het plots over een slaaponderzoek had ( en ik eigenlijk het gevoel had dat ik nog nooit zo lekker had geslapen).... en je de resultaten krijgt. En ook al ben je met 2, er komt zoveel op je af.... en dan, net op dat moment kom je dit boek tegen.

In haar boek “Snurker wordt wakker” verteld Ineke Custers een persoonlijk relaas, over hoe bij haar uiteindelijk de diagnose OSAS (obstructief slaapapneusyndroom), oftewel apneu werd vastgesteld. Zij onderbouwt haar verhaal met toelichting/aanvulling van deskundigen; o.a KNO - Long- en Huisarts en enkele medeapneupatienten). Het voorwoord werd geschreven door Drs. Sandra Houtepen, gezondheidswetenschapper en ervaringsdeskundige. OSAS geldt als een chronische ziekte. In de meeste gevallen vindt er een behandeling plaats, die gericht is op ‘symptoombestrijding’, symptomen die van patient tot patient kunnen verschillen, echter met een gezamenlijk kenmerk: ademstops tijdens het slapen. De behandeling van patienten met CPAP (Continuous Positive Airway Pressure) wordt besproken en is als zodanig de meest toegepaste en meest efficiënte therapie voor patiënten met matige tot ernstige slaapapneu. Hierbij wordt een masker gedragen tijdens het slapen om zo het zuurstofgebrek, dat ontstaat door het wegvallen van de ademhaling door middel van een voortdurend positieve druk in de ademhalingswegen te verminderen. Ineke maakt in haar boek heel duidelijk, dat dit alles met zich meebrengt, dat je met apneu moet leren leven. Zij wijst er tevens op dat behandeling van levensbelang kan zijn en patienten kan behoeden, voor ernstige andere aandoeningen, zoals een hartaanval of hersenbeschadiging. Zelf hoop Ik dat dit boek veel mensen gaat bereiken; bijna 4 op de 5 patienten die lijden aan slaapapneu, zijn zich daar niet van bewust blijkt uit onderzoek!

Ik heb het boekje vrijwel in een ruk uitgelezen. Zo herkenbaar en wellicht een eye-opener voor diegenen die nog niet getest zijn op deze sluipende aandoening. Snurken wordt altijd met een grapje afgedaan en snurkers reageren vaak besmuikt, maar het is dus lang niet altijd zo onschuldig. Zelf ben ik ook sinds jaren onder behandeling en wat een verbetering van levenskwaliteit toen duidelijk werd wat er aan de hand was en er een oplossing kwam. Ik kan iedereen die zich in dit boekje herkend ten zeerste aanraden om eens met de huisarts te gaan praten.