Sophie met vleugels

Toen ik de cover van dit boek bestudeerde, sprak de aanprijzing van Katie Fforde me ontzettend aan vermits ik een groot fan van haar boeken ben. De achterzijde van het boek jaagde me echter een beetje schrik aan vermits De Telegraaf het boek omschreef als 'Het Engelse antwoord op Heleen van Royen'. Gelukkig leek die schrik (de boeken die ik van haar las, spraken me niet echt aan) ongegrond. Het verhaal leest ontzettend vlot, maar ook de beide personages wiens perspectief we volgden spraken me wel aan. Sophie die voor haar dood al niet verlegen was, uit na haar overlijden volledig ongescencureerd haar mening over zo'n beetje alles en die uitingen zijn vaak erg grappig. Net als haar lijstjes. Ik heb zelf ook de gewoonte om verschillende lijstjes te maken, maar dat zijn dan doorgaans boodschappenlijstjes, of opdrachtenlijstjes én dus géén: - lijstje met drie categorieën van vriendinnen (goede, bijkomstige, én die die je eigenlijk niet echt mag) - lijstje met eisen waaraan een eventuele nieuwe partner voor Ollie en mama voor Freddy aan moet voldoen om in aanmerking te komen - lijst met allerlei zaken die ze veel liever voor haar overlijden had geweten. (22 jaar lang caloriëen tellen lijkt nadat een bus je op je 35-ste een enkele rit heeft aangeboden vooral overbodige wiskunde te zijn) Maar ook de goed-bedoelde actie van de 'schoolpoort'-bende die al snel meer weg krijgt van gestalk, de ontmoeting van de kinderloze Jenny met diezelfde moeders, het feit dat 'jouw vrienden zijn mijn vrienden' gelukkig ook opgaat vor Jenny en Sophie's vriendinnen, … zorgden er voor dat 'Sophie met vleugels' een ontspannend en hartverwarmend boek werd.

De vorige reviewer zegt dat het boek zo lekker vlot wegleest, en dat is nu net mijn probleem, het leest helemaal niet vlot, de zinnen zijn erg lang, met toevoegingen die er niet toe doen. Mede hierdoor is het erg lastig lezen.. Ik probeer het wel, maar als dit zo blijft, leg ik het waarschijnlijk aan de kant, wat jammer zou zijn, want het onderwerp spreekt me wel aan.