Stad O.

Ik heb dit boek in twee dagen uitgelezen, omdat ik het gewoon niet weg kon leggen. Stad O. lijkt aan het begin een utopie, precies de soort stad waar je zou willen leven. Het is in dit boek ook meteen de enige stad nog waar de welvaart gehandhaafd blijft door een speciale fabriek die haar van stroom en werk voorziet. Bethe en Tobias lijken het ideale stel met een kinderwens en een groep fijne vrienden om zich heen. Dit verandert wanneer twee van de vrienden plotseling verdwijnen uit de stad en er daarna een korte stroomstoring plaats vindt. Vanaf dat moment vertrouwt Bethe het niet en wordt de stad door haar ogen langzaam een dystopie waarin verdachte zaken gebeuren. Het verhaal leest vanaf dat moment als een spannende thriller, terwijl de personages en de vragen die het boek opwerpt dit genre ver overstijgen. Want terwijl Bethe steeds meer argaan krijgt over wat er om haar heen gebeurt en op onderzoek uitgaat, begint er ook twijfel over haar kinderwens te ontstaan. Dit zet de relatie tussen haar en Tobias onder druk. De schrijver weet deze verwijdering echt prachtig en invoelend te beschrijven. Wat het boek extra intrigerend maakt is dat je niet helemaal weet of je Bethe als personage wel kan vertrouwen, want ze doet best vreemde dingen. Dit werpt steeds de vraag op:: ziet Bethe 'spoken' of zijn ze er echt? Dit maakt ook dat deze fictieve stad ook een heel mooi inzicht geeft over onze huidige wereld: daar zijn ook heel veel tekens aan de wand gemist. Wat het boek nog meer gelaagdheid geeft is dat de particuliere wens en twijfel van het hoofdpersonage ook meteen raakt aan een belangrijk vraagstuk van deze tijd: wil je in dit huidige tijdsgewricht nog wel kinderen op de wereld zetten? Kortom, dit boek is een echte aanrader. Zowel voor iedereen die houdt van een spannend verhaal, alsook voor diegenen die meer verdieping zoeken.

Spannend en vol stof tot nadenken. Wat voor toekomst willen we? En zal het echt zoveel beter zijn? Wat willen we onze kinderen aandoen? Moeten we wel (klein)kinderen willen? Heel goed geschreven met levensechte (zij het ietwat platte) personages. Je leeft mee met hun existentiële beslissingen. Een pageturner, maar als het uit is vraag je je af waar je eigen verantwoordelijkheid eigenlijk begint.