Super gelukkig roman

Dit tweede boek van Tatjana van Zanten is een heel bijzondere roman geworden. In meer dan een opzicht. Allereerst is het een ironisch verhaal dat een ongekend openhartig en onthullend beeld geeft van de zeden en gewoonten van Bloemendaal, de rijkste mensen van Nederland die in de grote villa's wonen en in hun Porsches rondscheuren. Wat daarbij vooral opvalt zijn de onnavolgbare dialogen, die je het ene moment versteld doen staan en dan weer doen schuddebuiken van het lachen. Ook bijzonder aan Supergelukkig is hoe de schrijfster het klaarspeelt om langzaam maar zeker, sluipenderwijs, een heel tragisch en intens verteld verhaal uit te rollen. Over een meisje van elf, het nichtje van de schrijfster, dat vreselijk gepest wordt op de eliteschool van het dorp. De vernederingen die Maartje, zoals het meisje heet, moet doorstaan zijn hemeltergend. Op indrukwekkende wijze laat de schrijfster zien hoe de school en de omgeving het kind en haar ouders laten barsten. Gruwelijk. En dat vond ik het knappe: hoe hier het komische met het tragische wordt verbonden in een verhaal. Chapeau!

Fantastisch onderwerp, perfect verhaald. Absolute aanrader. Het boek wat door menig Bloemendaalse teruggebracht werd naar de boekhandel (!!) Dat zegt genoeg.

De beschrijvingen die Tatjana geeft van de Bloemendaalse jetset zijn hilarisch en goed om hardop bij te lachen met de opkomende neiging citaatjes hardop voor te lezen. Dan komt in de persoon van Maartje een serieuze toon in het boek. De dingen die zij meemaakt zijn zeer ernstig. Problematisch is dat deze verhaallijn blijft ondersneeuwen in het oppervlakkige gekrakeel van de rich and famous, met personages die zo hol zijn dat ze totaal niet bij je blijven als lezer. Het tweede deel van de roman zou nog meer gericht moeten zijn op de problemen en niet steeds opgelucht moeten terughollen naar de oppervlakte. Een ander nadeel is het feit dat de schrijfster er als personage wel genadig vanaf komt in alle situaties. Alles blijft op een afstand en daardoor ook het verhaal van Maartje. Het boek is wel goed geschreven en leest als een trein. Een goed boek, met veel vaart en waar leuk is het erg leuk, maar het had veel beklemmender kunnen, nee moeten zijn.

Luchtig, bij vlagen vermakelijk en heel soms ontroerend. Te stereotype om echt te boeien.

In een x uitgelezen en niet door mij alleen. Op vakantie ging Supergelukkig weer van hand tot hand op het strand. Leuk en heerlijk om te lezen hoe het kan gaan in Bloemendaal e.o.. Of ze daar echt Supergelukkig zijn met zo'n leven. Soms confronterend hoe een leuk leven saai en ook hard kan zijn. De lijn van het verhaal komt een beetje overeen met EEN MAN VOOR MIJN MOEDER. Jammer dat het bij deze 2 boeken is gebleven.

Ik heb het boek in één keer uitgelezen. Verbijsterend hoe mensen met elkaar om kunnen gaan. Naast de - heftige - impact van de houding van mensen, valt er ook te lachen! Ik raad dit boek zeker aan.