Swing time

Ik ben al sinds Witte Tanden een fan van ZS, maar waar de charme van haar boeken tot dusver vooral de unieke stijl was, is Swing Time eerst en vooral een geweldig verhaal. Rode draad ervan is de vriendschap tussen de naamloze vertelster en de veel talentvollere maar ook labiele Tracey, maar het boek beschrijft ook een intrigerende en op het eind introerende moeder-dochter relatie, de grillen van superster Aimee en de lotgevallen van de hartveroverende bewoners van een West-Afrikaans dorp. Het grauwe leven in Noord-Londen, de wereld der megasterren, de trieste geschiedenis en onzekere toekomst van Afrika, alles komt in één wervelend verband te staan in dit boek dat werkelijk geen moment verveelt of inzakt.

buitengewoon langdradig verhaal, springt heen en weer in de tijd wat het rommelig lezen maakt. Gaat vooral over adoratie van de hoofdpersoon (die geen naam heeft) voor haar vriendin en haar bazin. Simpel taalgebruik. Ik had af en toe het gevoel een opstel van een havo scholier te lezen. Erg dik boek, en weinig tot niet inspirerend

Aangekondigd als een van de succesboeken van een hype-schrijfster. Helaas, wat een saaie vertelling. Geen moment in het verhaal geweest. Na 150 pagina's heb ik het opgegeven.

Het boek geeft een goede doorkijk in de wereld van decadent 'stardom' en welke -al of niet oprechte- persoonlijke motieven hierin een rol spelen. Dit opgehangen aan de zoektocht van een 'halfbloed' vrouw van meisje tot volwassen vrouw, die opgroeit in een volksbuurt en hoe zij er, gespiegeld aan een vriendinnetje van het eerste uur hiermee omgaat. Steeds gepaard gaand met - goed invoelbare- kritische zelfreflectie.

Swing time, een coming of age roman. Op jonge leeftijd leren 2 meisjes elkaar kennen doordat ze naar dansles gaan. Beide meisjes hebben nagenoeg dezelfde huidskleur en een andere achtergrond. Verschillende moeders en vaders. De danstalenten verschillen, elk gaat haar eigen weg. Ondanks de zoektocht naar de wortels van de eigen identiteit die er volgens de moeder van de hoofdpersoon niet is maar bestaat uit flarden bij elkaar geraapte indrukken van ontmoetingen, leefomgevingen en culturen gaat de hoofdpersoon dapper verder op zoek. In Afrika vindt ze niet de aansluiting die ze gehoopt had te vinden. Eerder is er kortsluiting en buitensluiting. Ze is niet een echte Afrikaanse. Swing time is een swingende intense roman. Zelfs in het heen en weer springen in de tijd zit de dans, een dans door eeuwen en generaties heen een intense zoektocht naar contact en mogen zijn.

Hoewel ik een diepere onderlaag in het verhaal mis, geeft het een goed beeld van de beschreven samenleving. Daarnaast is het een aanrader als je van muziek, dans en film ( musical) houdt van vóór WO II.