Tegenlicht geen

Een prachtig, meeslepend boek!

Tegenlicht, een roman van Esther Verhoef, 576 pagina's en in een dag uit. Vanaf het moment dat ik het derde hoofdstuk uit had, kon ik niet meer stoppen met lezen. Een boek met een heftig verhaal over Vera. Zij is opgegroeid bij een moeder met veel psychische problemen, een vader die haar links liet liggen en zij zelf die gepest wordt. Een vrouw die later zelf in de problemen komt. Twee verhaallijnen wisselen elkaar af; het kind en de volwassen vrouw. Hoe verder je komt in het verhaal, hoe meer de verhaallijnen door elkaar gaan lopen en hoe meer puzzelstukjes er op de plaats vallen. Het verhaal is levensecht geschreven en neemt je mee naar een wereld van de hulpverlening maar vooral van omstanders. Van de liefde voor haar moeder en haar schuldgevoelens. Een boek om bij te huilen.

Op zich een goed en prettig te lezen boek. Vooral deel 1 is leuk, met de twee verschillende tijdlijnen. Deel 2 was erg langdradig en veel in detail. Boek had zo 100 bladzijden minder gekund!

Ik heb het boek dit weekend uitgelezen. In het begin kwam ik er erg moeilijk doorheen, maar na de eerste 100 pagina's gelezen te hebben kon ik niet meer stoppen met lezen. Het wordt erg spannend en het is leuk dat het boek wordt verteld in twee verschillende tijdsperiodes van het leven van de hoofdpersoon. Hierdoor krijg je een heel duidelijk beeld hoe haar jeugd haar heeft gevormd. Het boek is echt een aanrader.

Meestal durf ik er niet aan te beginnen, zo'n dikke pil, maar omdat dit boek is opgebouwd uit korte hoofdstukken heb ik het toch aangedurft, en gelukkig maar! Een zeldzaam mooi en meeslepend boek. Heb zelf ook een moeizame jeugd gehad en de omschrijvingen van emoties en gebeurtenissen waren zo herkenbaar... Kon hem moeilijk wegleggen en vond het jammer toen ik hem uit had. Echt een aanrader.

Dit is denk ik het beste boek wat ik de laatste tijd gelezen heb. Ik had erg veel moeite om dit boek weg te leggen, was zeer meeslepend, en nam je helemaal mee in het verhaal. Had zelfs het idee dat ik snel door moest lezen omdat ik anders zaken zou missen. De contrasten waren zeer groot, hoopvol, wanhoop, liefdevol, liefdeloos, moedig, moedeloos, vooral veel verdriet, de onmacht om dingen zo graag anders te willen, en vooral de angst voor hechten en liefde, dit alles op sublieme wijze beschreven. Denk zeer herkenbaar voor vele mensen, en misschien zelfs wel een houvast voor mensen in deze situatie.