Theo Janssen Op pad met De Dikke Prins

"Een voetbalboek zoals dat in de hele wereld niet bestaat", lees ik op de achterflap. Nu ik het boekje uit heb, begrijp ik waarom dat zo is. Van Roosmalen was niet op pad met zijn dikke prins, hij liet zich door hem aan het lijntje houden en op sleeptouw nemen. Zonde van zijn talent, tijd en energie, maar de opbrengsten zullen dat wel goedmaken. Zou er een niet-goed-geld-terug-garantie voor dit werkje gelden, dan denk ik echter dat het project zwaar verlies op zou leveren. Heb mij zelden zo bekocht gevoeld ...

Het boek gaat eigenlijk nergens over. Er wordt niks spannends verteld en als er een spannend onderwerp wordt benoemd mag hier niet over gepraat worden. Ik heb de boeken van Gijp, Kieft, van der Meijde en Kraay gelezen en dit is echt het slechte boek van allemaal. Jammer van het geld en zeker geen aanrader.

Ik weet niet wat Theo Janssen met dit hoek wilde bereiken. Ik heb zelden een boek gelezen met weinig inhoud, dit sloeg werkelijk alles. Verhalen vertellen over scheetjes laten in de auto. Als voetballer een prachtige trap in de linkerbeen misschien had hij dit boekje met dat been in de oceaan moeten trappen in plaats uitbrengen.

Grappig om een boek te schrijven met iemand die wel een boek wil maar niet wil praten. Maar na een hoofdstukje is de grap ervan af en blijkt de aankondiging leuker dan het boek.

De media-aandacht was een stuk leuker dan het boek zelf. Het boek is onsamenhangend en kent eigenlijk geen verhaallijn. Het gaat echt nergens over, vooral veel van dezelfde onzin en dat is na 30 pagina's al niet leuk meer. Simpel. Ongeïnspireerd. Afgeraffeld.

Misschien vindt MvR het grappig, maar compleet gebrek aan inhoud wordt heel vermoeiend. Erg veel spijt dat ik er na de media aandacht toch een mee gepakt heb op het vliegveld. Niet de moeite waard!