Tony Hill 10 - Eenzame prooi

Dit zou het laatste deel zijn uit de reeks met Tony Hill en Carol Jordan, wat heel erg jammer is. Maar ergens las ik dat ze misschien toch ooit terugkomen, hoewel niet voor meteen. Toch een klein lichtpuntje, want alle boeken met Hill en Jordan zijn ongelooflijk verslavend. Dat doen de boeken van McDermid met je: ze laten je bevredigend achter maar toch ook altijd hunkerend naar meer. Er lopen verschillende draden doorheen dit verhaal. We volgen de jacht op een moordenaar, maar daarnaast kampt het politieteam met andere problemen. En uiteraard ook de persoonlijke demonen waar Jordan mee kampt, zoals haar alcoholverslaving. Dit verhaal is perfect losstaand te lezen want McDermid zorgt door perspectiefveranderingen dat je op de hoogte gebracht wordt van hoe de personages in elkaar zitten en hun geschiedenis. Informatie uit de vorige delen, maar die voor de fans van de reeks niet als storend gezien zullen worden. Toch niet voor mij; een beetje herhaling en opfrissing op zijn tijd kan geen kwaad. Ook leer je zo de moordenaar goed kennen, zijn motieven en gedachten, want je kruipt eveneens in zijn hoofd. De dynamiek tussen Hill en Jordan blijf ik leuk vinden; ze vormen een uniek duo in detectiveboekenland. McDermid stelt nooit teleur met haar vlotte pen en opbouwende spanning, en hoewel dit boek vele losse eindjes samenbrengt en me vele uren van leesplezier heeft bezorgd, vind ik het einde toch wel een teleurstelling. Ik zou dit deel door het einde dus geen vijf, maar bijna vier sterren geven.

Het is lang geleden dat ik nog eens een boek uit deze reeks gelezen heb. De eerste 4 uit de reeks heb ik jaren geleden gelezen, de volgende delen niet en nu deze. Het was wennen om er na zo'n lange tijd terug in te komen en ik heb ook wel het idee dat ik een en ander gemist heb. Rechercheur Carol Jordan is nu hoofd van een speciale eenheid en haar eerste zaak is een nachtmerrie. Ze moet zich bewijzen, maar tegelijkertijd is een journaliste bezig aan te tonen dat ze helemaal niet zo integer is. Wanneer een eerste uitgebrande auto gevonden wordt met daarin een verkoold lijk, lijkt er nog niet zo heel veel aan de hand te zijn en worden niet al te veel vragen gesteld. Maar bij een tweede en derde wordt iedereen al snel heel kritisch. Het vervelende is dat er helemaal geen forensisch bewijs is, niets. Het is erg frustrerend om op die manier te werken, om het team aan de gang te houden en gemotiveerd. Ieder strohalmpje loopt uit op een dood spoor. Zelfs met de hulp van forensisch psycholoog Tony Hill schiet het niet op. Er is trouwens iets tussen Tony en Carol. Het boek eindigt toch behoorlijk verrassend. Er is zelfs nog een nawoord waarin de auteur vraagt om toch zeker niets te verklappen. Dan doe ik dat ook niet. De ontmoediging en wanhoop die een team doormaakt wanneer een zaak niet opschiet en er geen doorbraak is, druipt van dit boek. Het boek is als een puzzel leggen, de onderzoekers weten niet welk plaatje ze moeten maken. Aan de andere kant kijk je mee in het hoofd van de dader en die weet heel goed welk plaatje er gemaakt moet worden, hij doet dan ook alles om de onderzoekers op forensisch gebied de verkeerde kant uit te sturen. Zo zie je maar dat series als CSI waar alles op 45 minuten opgelost wordt, in werkelijkheid nergens op slaan. Geen actiethriller, wel doordenken en puzzelen.

Val mc Dermid heeft fantastische boeken geschreven maar haar laatste boeken worden steeds matiger. Ze valt in herhaling en de spanning is ver te zoeken, erg voorspelbaar allemaal . Vooral het “ randverhaal” over Torin is erg cliché.

Dit is het spannende laatste deel in de Tony Hill serie met een zeer verrassend einde.

Spannend, goed geschreven boek.

Alhoewel het boek nog goed te lezen is, is het zeker niet de beste in de reeks