Tropenbruid roman

De Tropenbruid is echt een aanrader. Je leeft helemaal mee met het weesmeisje Anna de hoofdpersoon, heel beeldend geschreven en een verrassend plot. Je krijgt ook een stukje geschiedenis mee over Nederlands-Indië, de gewoonten, regels, etiquetten in de jaren 1907.

Het boek biedt volop kansen om mooi uitgewerkt te worden. De geschiedenis, cultuur en de hoofdpersonen lenen zich hier voor en je zou er een dubbeldik boek van kunnen maken. Maar het blijft onuitgewerkt. Het meeste miste ik de nog uitwerking van de hoofdpersonen; hun emoties, hun drijfveren en hun handelen. De keuzes die zij maken zijn zo abrupt dat het de hoofdpersonen ongeloofwaardig maakt en je je er bijna niet aan kan verbinden. Zo zonde om nu dit boek weg te leggen met het gevoel dat hier zoveel meer in zou kunnen zitten.

Boek doet me heel erg denken aan het boek van Dido Michielsen “Lichter dan ik”, die het verhaal vertelt vanuit de Indische kant en Smit vanuit de Nederlandse. Het verhaal is wat traag en oppervlakkig met veel spiritueel getinte quotes. Veel bloemrijke beschrijvingen van de omgeving waarin het verhaal zich afspeelt, waar ze uiteraard goed in is, Maakt het geen verdieping eerder oppervlakkig en wat toonloos. Jammer

`Kennelijk was zij een van de Europese bruiden aan wie zoveel behoefte was in Nederlands-Indië, of wilde ze er een worden.´ Waar Anna een uitweg uit het burgerweeshuis denkt te hebben gevonden komt ze terecht in een andere gevangenis namelijk die van het huwelijk met de man en zijn kinderen die ze van te voren nooit gezien had. Samenvatting; Amsterdam, 1907. Het weesmeisje Anna droomt van een ander, grootser leven. Op een dag reageert ze op een advertentie waarin een ambtenaar in Nederlands-Indië een echtgenote zoekt. Eenmaal in Batavia ontdekt Anna al snel dat haar huwelijk met de starre Willem niets anders is dan een dekmantel voor carrièregekonkel, geheime liefdes en verzwegen familieverbanden. Mijn mening; Deze roman speelt zich af in de tijd van Nederlands-Indië en gelijk merk je dat Anna anders is dat ze lef heeft om beslissingen te nemen waar haar man niet altijd achterstaat. De qoute "women who read are dangerous" is Anna dan ook op het lijf geschreven zonder veel spoilers weg te geven. In een korte tijd heeft Anna zichzelf dan ook op de kaart gezet in Batavia als Anna en is ze niet meer de vrouw van.. Susan Smit heeft een erg fijne en levendige schrijfstijl waardoor je blijft lezen en ik het boek in 2 dagen uit had. Ik heb alleen wat meer historische diepgang gemist en soms ging het ineens heel snel maar hoe kan het dan ook anders in een boek met maar 240 bladzijdes. Het boek is te verkrijgen als e-book, fysiek boek en als luisterboek. Ik heb het boek als e-book gelezen maar ook even het audioboek aangezet op momenten dat ik niet kon lezen maar wel verder wou in het boek. Eva Damen was dan ook de perfecte stem om het boek in te spreken en zeker ook een aanrader om het via deze manier te lezen/luisteren. Kortom goed en mooi boek wat best 200 pagina's dikker had mogen zijn om me nog meer verbonden te kunnen voelen met Anna en Willem en de omgeving.

Een prachtig boek.

In 1907 reageert het weesmeisje Anna op een advertentie waarin een Nederlandse heer in Batavia een echtgenote zoekt. Zij ziet dit als een ontsnapping uit haar eentonige leven. Eenmaal aangekomen in Nederlands-Indië lijkt haar huwelijk een schijnvertoning en is ze eenzaam. Haar echtgenoot stelt zich afstandelijk en kil op en blijkt alleen een echtgenote te hebben gezocht om zijn status en kansen op promotie te vergroten, terwijl zijn hart ergens anders lijkt te liggen. Susan Smit heeft de historische setting mooi weergegeven. De omgeving, het carrièregekonkel en de klassenverschillen zijn duidelijk en geloofwaardig omschreven en ik vond het vooral ook interessant om te lezen over de positie en het lot van de ‘njai’ (hierover zal ik verder niet uitweiden omdat dat een belangrijk deel van de plot zou prijsgeven). Anna is vrij rebels en heeft - voor die tijd - ambitieuze wensen. Aan de andere kant is zij behoorlijk naïef en vond ik haar af en toe wat te ‘perfect’ neergezet. Zo is ze eenvoudig opgegroeid en heeft ze weinig onderwijs genoten, maar leert ze tijdens de boottocht meteen de taal en leest ze heel veel literatuur. Ze probeert een hechte band met de kinderen van haar man op te bouwen, maar heeft ook oog voor hun moeder en wil graag veranderingen doorvoeren die door de heersende klasse direct overgenomen worden. Soms kwamen ontwikkelingen en acties van haar personage wel erg gemakkelijk en dus wat perfect over, waardoor ik moeite had een connectie met haar te voelen. En dat vond ik jammer, want op andere momenten in het boek voelde ik die connectie wel en dan gaat het verhaal nog meer leven. Ik had op bepaalde punten graag meer over haar gedachtegang en motivatie willen lezen. Het boek leest snel - soms iets té snel: sommige gebeurtenissen en personages worden niet volledig uitgediept en het einde voelde erg abrupt. Al met al is ‘Tropenbruid’ een mooie historische roman met een boeiend onderwerp, een boek dat wat mij betreft wel uit meer pagina’s had mogen bestaan, waardoor sommige scènes en personages verder uitgewerkt zouden kunnen worden en zo de diepgang zouden krijgen die ze verdienen. 3.5⭐️