Mike Oldfield - Tubular Bells (2009) (CD) (Remastered 2009) Een van de toppers uit de jaren 70

Eenmaal open, dvd erin, sloeg het zéér enthousiast zijn om, in een flinke teleurstelling. Dit is geen registratie van het 50th Anniversary concert van Tubularbells van de grootmeester himself, maar een ode aan de grootmeester Mike Oldfield, en zijn succes album Tubularbells door de Royal Festival Hall Experience Orchestra. Het orkestje speelt prima, en het geluid is subliem. De gezongen nummers als Moonlight Shadow, werd gezongen door een mevrouw, die meer buiten adem was, dan dat ze daadwerkelijk ook maar één noot zuiver raakte. Mike Oldfield komt er zelfs niet eens aan het geheel niet eens te pas. Helaas een drie dubbele teleurstelling. De tweede DVD waar het interview op staat (jawel, je krijgt er 2!) Is ook zéér matig qua interviews (die dan wèl met de grootmeester) en behind the scenes te noemen. De grootmeester had zichzelf beter achter het oor kunnen krabbelen, eer hij akkoord hiervoor had gegeven. Dit had hij beter zelf kunnen uitgeven ipv uit handen geven! Helaas, is deze DVD niet meer dan leuk voor de verzameling te benoemen.

Tja wat kun je zeggen over een cd die van het begin tot het eind goed is. Ik heb deze cd vroeger al eens gekocht maar dan gegraveerd in vinyl.....en wat blijkt dan na al die jaren echt nog net zo goed is als ik me dat kan herinneren. Dus gewoon een top cd die je moet hebben.

Een weergave van een van de twee tribute concertreeksen die er geweest zijn om de verjaardag van 50 jaar Mike Olfields Tubular Bells te vieren. Dit is de bewerking die Robin Smith maakte van het album. De show werd opgevoerd in The Royal Festival Hall in Londen. Naast Tubular Bells Pt 1 & 2 worden ook Moonlight Shadow en Summit Day opgevoerd. Als intro een eigen muziekstuk The Gem van Robin Smith. Tijdens de show treedt een dans- en acrobatiegezelschap op. Naast de registratie van de show is er ook een uitgebreide documentaire over de totstandkoming van het project. Mike Oldfield heeft niets met dit alles te maken. Er staat wel een ouder 7 minuten durend interview met Oldfield en Richard Branson op die herinneringen ophaalden toen ze zich weer verzoend hadden. Muzikaal gezien is deze interpretatie zeker geslaagd te noemen, op Moonlight Shadow na. De zang is niet al te best. De andere tribute van TB die enkel op cd verschenen is werd gemaakt door The Royal Philharmonic Orchestra en Simon Dobson. Dat is de beste van de twee en ook te verkrijgen bij Bol. Naast TB Pt 1&2 en een geslaagde versie van Moonlight Shadow door Emma Shaw daar ook nog Ommadawn en Hergest Ridge. Het origineel blijft natuurlijk onovertroffen, maar voor liefhebbers van Mike Oldfield zijn het zeker 2 aanraders om in huis te hebben.

Historische plaat van destijds beginnende Mike Oldfield. Het zeer herkenbare begin enkel al, die luttele minuten, maken de aanschaf van deze plaat meer dan terecht ja. In aangepaste versie fraai terug te vinden bij the Excorcist als thema muziek ja. Los daar of hiervan, monumentale plaat, instrumentaal, waar destijds Oldfield werkelijk alle instrumenten voor inspeelde. Multi musicus wat ie toen al was en nog steeds is ja. De sfeer van de muziek nu ook nog zwaar overeind gebleven, zelfs in dit digitale tijdperk ja. Kan hier nu een heel epistel van wijze woorden gaan neerpennen maar mocht je deze nog niet hebben, schaf aan a.u.b. Wereldplaat. Toen. Nu. Always. Sfeervol. Rijkelijk ingekleurd. Perfecte soundtrack gewoon. Verplichte aanschaf, deze heuse classic.

Nostalgie de ma jeunesse.

Top muziek.