Van binnen en van buiten

Van binnen en van buiten is een boek dat je moet lezen. Corina Onderstijn beschrijft met veel gevoel voor humor en tragiek de bizarre situatie waar Nomi in terecht komt, zowel binnen in haar hoofd als buiten in de echte wereld. Haar karakters zijn uniek, haar proza tot de verbeelding sprekend, het plot verassend en ontroerend. Een absolute aanrader.

Ondanks het feit dat Nomi's bijzondere gave veel van haar vergt, weet ze toch een succesvolle carrière, een sociaal leven, een goede band met haar zusje, en een liefdesleven op te bouwen. Totdat het op een dag allemaal instort en ze met haar neus op de feiten wordt gedrukt hoe moeilijk het eigenlijk is om NORMAAL te zijn. Maar wat is eigenlijk normaal? Samen met haar zusje en de beestjes in haar hoofd gaat ze op zoek naar wie ze eigenlijk is en wat haar plaats in de wereld is. Corina’s schrijfstijl is uniek. Beeldend, ontzettend atmosferisch, vol fantasie, bij tijden bijtend scherp, met fantastische dialogen en een meta/dubbele laag waar ik jaloers op ben. Ik heb meerdere keren hardop gelachen (de beestjes zijn bij tijd en wijle hilarisch), gescholden op de personages (Fos) en ook een paar tranen weggeveegd waarvan ik niet wist of ze nou ontroering of verdriet waren. TL;DR: Het debuut van Corina Onderstijn is een absolute aanrader. "Vanbinnen en vanbuiten" is een fantasierijk, gevoelvol geschreven verhaal, dat net zo hilarisch als hartbrekend is.

Wow...ik weet niet zo goed waar ik mijn review moet beginnen. Al vanaf de allereerste bladzijde greep het boek me vast, sprak het me aan en liet het me ook niet meer los. Het boek kwam als het ware binnen en ik heb van elk woord, elke letter, elke zin en elk puzzelstukje intens genoten. Het is zo mooi geschreven, het is zo mooi omschreven, het is zo mooi beschreven. Er wordt een hele mooie, bijzondere en wonderlijke wereld gedeeld met mij als lezer en ik vind het een hele grote eer om het te lezen, zo voelt het voor mij. De hoofdpersoon voelt zo echt en tastbaar. Ze is zo menselijk, zo reëel, zo aanwezig. Ik heb het gevoel alsof ik haar kan tegenkomen als ik door de stad loop, alsof ze daadwerkelijk rondloopt en bestaat. Het enige waar ik een beetje moeite mee heb is om dit echt fantasy te noemen. Ik vind het eerlijk gezegd het realisme tekort doen, de symboliek te kort doen, de echtheid te kort doen. Het voelt voor mij niet als fantasy. Het voelt voor mij als iets wat zo voelbaar is dat ik me niet kan voorstellen dat het niet daadwerkelijk bestaat. Ik hoop dat het bestaat en dat iemand het zo waardeert en koestert als Nomi. De wereld in mijn hoofd is kleurrijk en anders, maar de wereld van Nomi is nog veel kleurrijker en bijzonderder dan dat. Maar net als het boek "herinneringen van een denkbeeldig vriendje" voelt dit voor mij gewoon niet als fantasy. Ik weiger het als fantasy te zien. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van fantasy, maar dit...dit is anders. Dit is echt. Het voelt in elk geval heel erg echt. Één van de mooiste boeken die ik dit jaar gelezen heb. By far! (En nee, dat zeg ik niet omdat ik het boek gewonnen heb. Wat ben ik blij dat dit boek op mijn pad is gekomen!)

Dit boek heeft me oprecht verrast. Corina Onderstijn is in staat om een geweldige kwinkslag te geven aan de psychische problematiek waar een mens mee kan worstelen. Verdriet, de liefde, maar ook zussenliefde en de liefde die de hoofdrolspeelster voor zichzelf op bijzondere wijze ontwikkeld zijn prachtig aan elkaar verbonden. Zeker een aanrader voor iedereen die én geïnteresseerd is in psychologie, maar daarnaast ook gewoon lekker weg wil kruipen in een goed verhaal. Ik ben geboeid geweest tot de laatste bladzijde.

Zeer leuk boek met een kleurrijke belevingswereld. Het is een verhaal dat zich lekker laat lezen zodra je de "lijnen" tussen de verhaalelementen ontdekt. De schrijfster maakt het af met heerlijke, scherpe en gevatte humor. Een echte aanrader!

Nomi ziet lijnen en hoort beestjes in haar hoofd. Ze is gelukkig met Fos en haar baan, maar dan komen er de eerste barstjes in haar leven. Dit boek is niet makkelijk samen te vatten. Corina heeft een meeslepend verhaal geschreven die ze verteld in verschillende tijdlijnen. Het komt allemaal prachtig samen op het eind. Er zit mysterie in, Er is tragiek, maar ook de lach en de liefde. De zelfontdekking en het loslaten. En dan heb ik het nog niet over de fantastische wereld die ze geschapen heeft binnen, in het hoofd van Nomi, met allemaal Beestjes. Dit geeft wat er buiten allemaal gebeurt perspectief en tilt het boek boven de middelmaat uit. Dit boek is niet in hokjes te stoppen. Sommigen zullen het Fantasy noemen, andere Literatuur, of Magisch realisme. Ik vind dit boek thuishoren in de categorie Fantastisch.