Boek omdraaien
Verbrande suiker

Uitgever: Xander Uitgevers B.V.

Auteur: Avni Doshi
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789401613842
  • Druk: 1
  • januari 2021
  • 304 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting

Antara is als kind volledig aan haar lot overgelaten. Haar moeder Tara leidde een losbandig leven: ze verliet een liefdeloos huwelijk en vertrok naar een ashram, waar ze als uitverkorene van de goeroe haar dochter volledig aan haar lot overliet. Nu Antara volwassen is en Tara begint te dementeren, zoekt ze naar een manier om hun gedeelde verleden een plek te geven – want misschien verschilt ze niet eens zo veel van haar moeder. Indrukwekkend luchtig en met bijtende humor beschrijft Doshi de problematische relatie tussen Tara en haar dochter Antara. Ze beantwoordt op messcherpe wijze de complexe vraag: hoe zorg je voor je moeder als zij nooit voor jou heeft gezorgd? Verbrande suiker is een debuut dat verrast en verwart: een ontdekkingsreis langs vervormde herinneringen, veranderende identiteiten en de subjectiviteit van de waarheid.

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
januari 2021
Afmetingen
Afmeting: 21,6 x 14,1 x 2,6 cm
Aantal pagina's
304 pagina's
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur(s)
Avni Doshi

Vertaling

EAN

EAN
9789401613842

Overige kenmerken

Gewicht
404 g
Studieboek
Nee
Verpakking breedte
141 mm
Verpakking hoogte
26 mm
Verpakking lengte
216 mm

Je vindt dit artikel in

Taal
Nederlands
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Studieboek of algemeen
Algemene boeken

Reviews

4 reviews
4,3
van de 5
1
3
0
0
0
  • Verbrande suiker

    Mijn zus was zeer enthousiast over dit mooie boek. In een keer uitgelezen. Aanrader!

  • Je zou haar een knuffel willen geven
    • Meeslepend verhaal

    Verbrande Suiker van Avni Doshi is allesbehalve doorsnee en behaalde terecht de shortlist van de Booker Prize van 2020. Deze bijzondere debuutroman kent een onbetrouwbare verteller die de lezer regelmatig op het verkeerde been zet en daar ook houdt. Het is een verhaal over een ontluisterend bestaan, verteld in prachtige bewoordingen. Dat maakt de moeder-dochter relatie er niet mooier door. De verwaarlozing gecombineerd met vergaande symbiose levert juist een gruwelijk beeld op en vergt heel wat concentratie en incasseringsvermogen van de lezer om heelhuids de eindstreep te halen.

    Antara werd door haar moeder meegenomen naar de Ashram toen ze nog heel jong was. Haar moeder had haar vader verlaten voor een goeroe en eenmaal tussen de lakens had ze geen aandacht meer voor haar dochter. Nu Antara volwassen en getrouwd is, blijkt haar moeder te kampen met vergeetachtigheid. Antara zoekt een manier om hiermee om te gaan en vertelt al doende over hun gezamenlijk verleden en over hoe ze nu met elkaar omgaan.

    ‘Hoe zorg je voor je moeder als zij nooit voor jou heeft gezorgd?’ Deze vraag staat op de beschrijving van de achterflap van het boek evenals de opmerking dat het ‘indrukwekkend luchtig en met bijtende humor’ is geschreven. De humor is echter nergens terug te vinden en de schrijfstijl is verre van luchtig, ook al lijkt dat op het eerste gezicht wel zo. De schrijver hanteert eerder een afstandelijke vertelstijl, eentje die overeenkomt met de wijze waarop Antara zich verhoudt met de buitenwereld. Zij vertelt haar verhaal onopgesmukt, zonder schaamte en drama. Dat maakt dat de hardheid van het leven en de kleine en grote wreedheden die mensen begaan juist heel hard binnenkomen. Zo voelt het onderlinge venijn tussen moeder en dochter heel pijnlijk aan. Temeer omdat zij ook heftig maar vergeefs naar elkaar lijken te verlangen. Nog erger is dat ze ervan genieten om elkaar te kwetsen.
    De vraag over hoe je voor je moeder moet zorgen, krijgt een heel andere dimensie wanneer het boek eenmaal uit is. Het roept de vraag op of Antara niet beter eerst voor zichzelf moet leren zorgen. Of doet ze dat al?

    Het leven in India is lawaaiig en vol intense geuren die de schrijfster zo beeldend vertelt dat het boeken van een ticket naar India niet nodig is. Het verhaal speelt zich af in Poona in India en de schrijfster schetst het beeld van hoe de welgestelden in India leven. Zo hebben zij bedienden en hoeven de vrouwen in dit verhaal niet te werken. De familieband lijkt sterk en complex te zijn.

    Antara is kunstenaar en tekent vreemd genoeg iedere dag hetzelfde portret. Tekenen lijkt voor haar een manier te zijn om controle over haar leven te krijgen. De tekeningen fungeren als een dagboek maar zijn tevens aanleiding voor ruzies met haar moeder. Langzaam ontsluiert het mysterie rondom de tekeningen zich en dit is een van de dingen waardoor het boek blijft boeien. Ook de wijze waarop Antara omgaat met de voortschrijdende vergeetachtigheid levert een element van spanning op.

    Vergeetachtigheid is een terugkerend thema in Verbrande Suiker. Niet alleen haar moeder blijkt zich dingen niet te herinneren. Ook haar eigen herinneringen aan haar jeugd blijken vals. Zo was het niet haar moeder maar haar oma die haar voedsel gaf waar ze ziek van werd.
    Daarnaast blijken Antara’s beweringen richting de lezer niet betrouwbaar waardoor het van belang wordt om nauwlettender te lezen.

    Verbrande Suiker is een verhaal over een mentaal wrak dat zichzelf overeind houdt door het tekenen van lijnen. Het is het meisje dat niet mocht bestaan. Het meisje dat niet wil voelen en met koele en afstandelijke blik haar verdrietige verhaal vertelt en, en passant haar eigen gedrag vergoelijkt. Ze kan niet van zichzelf houden en om zichzelf huilen. Het is een immens triest verhaal en je zou haar een knuffel willen geven en haar toewensen dat ze alle leed met tranen kon wegspoelen zodat er ruimte ontstaat voor meer liefde en minder haat.

  • Verwarrend en verrassend debuut

    Een brein dat suiker verbrandt is vervuild (p.241). Zonder te spoileren gaat het hier om het vervuilde brein, vervuild omdat dementie lijkt toe te slaan of vervuild omdat herinneringen vervormen.

    Antara, een jonge kunstenares, constateert dat haar moeder Tara steeds vergeetachtiger wordt. In haar worsteling met hoe ze er voor haar moeder zou willen zijn, kijkt ze terug naar haar jeugd. Toen Antara jong was is Tara met haar naar een sekte gegaan, waar ze Antara aan haar lot heeft overgelaten. Antara was te jong om deze wereld en wat ze zag te begrijpen. Antara blikt ook terug op de mannen in hun leven. In het heden is Antara bezig met een kunstproject, welke begon met een foto van een man. Ook dat speelt een rol tussen Antara en Tara.

    De relatie tussen moeder en dochter blijkt in dit boek geen vaststaand gegeven, maar een reis door de tijd tussen hoop en ogenschijnlijke toenadering. Ik vind het een boek over gemiste kansen, daar waar bijna elke relatie geen echte verbinding laat zien. De ik-persoon, de dochter lijkt los van zichzelf en anderen te staan. Ze worstelt in dit boek met de zorg voor haar moeder, terwijl ze afwisselt tussen het heden en haar herinneringen. Met een afstandelijke schrijfstijl vanuit de ik-persoon weet de schrijfster de ik-persoon goed neer te zetten. Het kunstproject past achteraf als een bijzondere metafoor. Het verhaal doet voor mij eerder schrijnend dan luchtig aan. Het boek kent geen logische opbouw en springt wat van de hak op de tak, zoals gedachten soms heen en weer gaan, soms afgewisseld met een prachtige gedachtenflard die iets van wijsheid geeft en die inderdaad messcherp kan zijn.

    Een boek dat niet meteen prettig leest of te begrijpen is, maar dat pas achteraf knap en wijs geschreven blijkt.

  • Boeiend debuut!
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Avni Doshi (1982) is een in de VS geboren schrijfster, dochter van Indiase immigranten. “Verbrande suiker” is haar debuutroman. Deze stond op de shortlist voor de Booker Prize 2020.
    De ik-figuur, Antara vertelt het verhaal van haar moeder, die begint te dementeren. Zij wonen in Poona.
    Haar moeder Tara is uit een huwelijk zonder liefde gevlucht naar een ashram, waar ze de uitverkorene van de guru werd. Hierbij liet ze Antara helemaal aan haar lot over.
    Antara zit nu in een huwelijk met een veramerikaanste Hindi, die weinig begrip voor haar heeft. De echtgenoten leven grotendeels langs elkaar heen. Antara lijkt wel van goede wil, maar het ontbreekt haar aan de kunde om het huwelijk in goede banen te leiden, terwijl ze duidelijk van haar man en diens dominante moeder op dit punt niets heeft te verwachten. Hij is te veramerikaanst om begrip te hebben voor de omstandigheden.
    In een serie flashbacks wordt verteld hoe Antara is opgegroeid in de ashram en vervolgens op een soort kostschool, die haar geen levensvreugde bezorgt.
    De dementie van Tara schrijdt nu zo ver voort dat het niet meer verantwoord is dat ze alleen thuis woont. Daarom nemen Antara en haar man Dilip haar moeder in huis. Dit is geen succes. De toch al gespannen verhouding tussen de echtgenoten wordt hierdoor nog meer op het spel gezet.
    Het lijkt erop dat het paar langzaam maar zeker definitief uit elkaar groeit, mede door de zorg die Antara aan haar moeder besteedt. Daarnaast is ze een tijd uit huis om in Mumbai een verhouding te beginnen met een man uit het verleden.
    Het is de vraag of de komst van een baby het huwelijk kan redden. Daarover worden wij in het ongewisse gelaten, maar ik vrees ervoor.
    Het boek blinkt uit in het beschrijven van de sfeer in de Indiase samenleving met zijn ongeschreven wetten, de viezigheid, de drukte en de wijze waarop men met elkaar omgaat.
    Ik kan iedereen die zich interesseert voor de Indiase samenleving dit boek van harte aanbevelen!

20 99
Op voorraad
Select
Nu besteld, morgen in huis
Verkoop door bol.com
  • Prijs inclusief verzendkosten, verstuurd door bol.com
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Dag en nacht klantenservice
Bezorgopties
  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis

Vaak samen gekocht

Vergelijk artikelen
  • Waar wil je dit mee vergelijken? Je kan in totaal vijf artikelen kiezen. Er is nog plaats voor andere artikelen. ander artikel.