Boek omdraaien
Vliegen zonder vleugels
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789492551351
  • Druk: 1
  • oktober 2018
  • 442 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting

Een reis over vijf Indonesische eilanden geeft inzicht in het dagelijkse leven.

In ‘Vliegen zonder vleugels’ neemt Elisabeth Riphagen je mee tijdens haar ontmoetingen met gezinnen en gewone mensen op de eilanden Java, Sulawesi, Flores, Sumatra en Bali. Centraal staan bewoners en de gezinnen bij wie ze te gast is. ‘Vliegen zonder vleugels’ geeft je een inkijk in de ziel van de eilandbewoners en het dagelijkse leven tot het noodlot toeslaat. De impact die dit heeft op de levens is voelbaar in de onzichtbare verscheurdheid, alsook in veerkracht. Roos draagt een geheim met zich mee. Er is nog maar één weg voor haar: afgescheiden worden van haar familie. Vindt Roos haar kracht terug? Selma is gevangen door kanker. Een ongelijke strijd vangt aan, ver van (t)huis. Vindt Selma de rust die haar toekomt? Petria twijfelt aan haar geloof. Hoe houdt zij haar innerlijk gevecht verborgen voor haar sterk gelovige man? Klaudia, een jonge intelligente vrouw heeft maar één doel: studeren aan een universiteit. Iets dat niet zo vanzelfsprekend is. ‘Vliegen zonder vleugels’ speelt zich af tegen de achtergrond van politieke en religieuze ontwikkelingen in Indonesië. Quotes: “Meer nog dan van Indonesië, houdt Elisabeth Riphagen van Indonesiërs. Voor hen bewaart zij haar grootste liefde en fascinatie. Ze laat hen aan het woord en gaat met ze in gesprek. Een zoektocht langs menselijke waarden, die je als lezer altijd blijft boeien.” Frans Timmermans, Europees commissaris. “Een verrassend en origineel boek; een betrekkelijk uniek gegeven in de Nederlandse literatuur over Indonesië. In dit opzicht lijkt haar houding sterk op die van Hella S. Haasse.” Kester Freriks over 'Achter de eeuwige glimlach' Biografie: Elisabeth Riphagen is theologe, verhalenverteller, ontwikkelingswerker en auteur van verschillende boeken. Jarenlang heeft gewoond, gewerkt in Indonesië. Veelal in afgelegen en arme gebieden. (Note: 'Achter de eeuwige glimlach' is verkrijgbaar via www.ambilicious.nl/winkel)

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
oktober 2018
Afmetingen
Afmeting: 31,5 x 15 x 3,5 cm
Aantal pagina's
442 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur(s)
Elisabeth Riphagen
Co-redacteur
Inanna van den Berg
Uitgever
Ambilicious Llp

EAN

EAN
9789492551351

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
692 g
Studieboek
Nee
Verpakking breedte
150 mm
Verpakking hoogte
35 mm
Verpakking lengte
315 mm

Je vindt dit artikel in

Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Aanraders
Bestbeoordeeld
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Onderwerp of thema
Biografisch
4,9
van de 5
24 reviews
0
0
0
3
21
  • Vliegen zonder vleugels
    • Spannend
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij Vliegen zonder vleugels

    Recensie van
    Vliegen zonder vleugels
    De titel is mooi gevonden.
    Misschien heeft het te maken met de mensen die de auteur bezoekt. Dat ze hun eigen kracht vinden zonder hulp van buitenaf. Hoe uitzichtloos alles ook lijkt. Of dat hun vleugels dat wil zeggen hun kracht wordt afgenomen zodat men denkt dat ze niets meer kunnen. Maar dat ze dan toch vriend en vijand verrassen en zonder extra hulpmiddelen de weg in het leven al is het gewijzigd hoe ze het gewend waren weer vinden. De titel past mooi bij de reis die de auteur maakt. Sowieso is het een mooi verhaal.
    Auteur: Elisabeth Riphagen
    Wijze van lezen: epub via Ambi’s Lounge Leesclub o.l.v. Anya van der Gracht
    Cover:
    Ik vind de kleuren mooi gekozen. De vrouw met de gesloten ogen lijkt gelukkig. Dromend of tevreden slapend. De andere vrouw heeft een zweem van een glimlach. In gedachten verzonken of piekerend. Je wordt nieuwsgierig naar deze vrouwen. Gaat het verhaal over hen? De zwierige letters van de titel lijken op de vleugelbeweging van een vogel.
    Flaptekst:
    Ik krijg door het lezen een goede indruk van het boek. De foto van de auteur en wat haar levensdoelen zijn dat zie ik daardoor voor mij. Ik word gelijk gegrepen door de informatie over de mensen die zij ontmoette op Indonesië. Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in andere werelddelen en culturen. Dat dit boek daarover gaat vind ik fantastisch. Daarom zou ik na het lezen van de flaptekst het boek gelijk kopen.
    Mooie tekst:
    Ik wil vliegen zonder vleugels zoekend naar de eeuwigheid. Ik wil vliegen als de meeuwen, wijd mijn vleugels uitgespreid. Ik wil vliegen zonder vleugels, elke dag en elke nacht. Schuilend in een bui met regen, naar het leven dat mij wacht. Ik wil vliegen zonder vleugels, naar een leven zonder tijd. Stijgend uit de wrange machten zwevend naar de eeuwigheid.
    Het verhaal:
    De auteur neemt de lezer mee op haar betoverende, intrigerende en mooie reis door Indonesië. Op beeldende wijze laat zij je kennismaken met de lokale bevolking en hun belevenissen. Ook al lijkt alles uitzichtloos en zwart zij laat mensen hun kracht hervinden. Zij leren vliegen zonder vleugels.
    Mijn mening:
    De auteur heeft een mooie, beeldende, indrukwekkende manier van schrijven. Ik waan mij werkelijk in Indonesië. Alsof ik door de ogen van de auteur kijk. Ik voel, ruik en hoor hetzelfde als wat zij meemaakt. Zo rijk aan mooie beeldende taal laat de auteur mij toe in haar belevingswereld. Zo leer ik een ander land, taal en cultuur kennen.
    De opbouw is logisch. Personen, plaatsen, gebouwen, markten, eettentjes en hun gerechten worden uitgebreid beschreven. We volgen de auteur in haar voetstappen die zij tijdens deze rondreis maakte. Je bent continu betrokken.
    Het verhaal roept emoties bij mij op. Van ongeloof, verdriet, verrukking, onmacht. Maar ook van diepe bewondering voor mensen die arm zijn maar er toch iets van proberen te maken. De auteur schrijft beeldend. Je staat echt naast de mensen in het boek. Vaak wil je de mensen die het betreft omarmen. Om troost en bescherming te bieden. Of het gesprek aangaan, met in achtneming van cultuur verschillen, maar met als doel families bijeen te houden.
    Vele maatschappelijke, culturele en politieke verschillen worden beschreven en uitgediept. Dit geeft een indringende kijk in de Indonesische levenswijze.
    Ik vind het een schitterend boek.
    Ik zou het iedereen aanbevelen. Je wordt letterlijk mee op reis genomen door een andere wereld. Het is beeldend geschreven. Je bent daar echt als je het leest. Het boek is moeilijk weg te leggen. Complimenten Elisabeth Riphagen.
    Mijn mening:
    Ik geef dit boek 5 sterren.
    Ik wil nog meer van deze auteur lezen.

  • Met Vliegen zonder vleugels schenkt Elisabeth Riphagen ons een spiegel
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • authentiek

    Vliegen zonder vleugels schenkt de auteur ons haar openhartige kijk op Indonesië, op haar ervaringsreis. Verwacht echter niet dat je de cultuurshock zal voelen. Een culturele beleving kan je nooit volledig op papier vastleggen. Dit moet je zelf ruiken, voelen, proeven, zien en horen. Hoewel de auteur er wel in slaagt om dit aardig in beeld te brengen. Ze zet hier een bijzonder knappe prestatie neer. Als een ware kunstenaar schrijft ze de omgeving uit haar pen. In de cover stap je onmiddellijk tussen de bamboe en de tropische bladeren. Het nodigt je uit om met de auteur mee op reis te gaan.

    Vliegen zonder vleugels is het verhaal van elk op zich mooie persoonlijkheden binnen de religieuze, culturele, politieke en maatschappelijke context van Indonesië. Vanuit de bril van de auteur gaan we samen op pad naar de verschillende grote eilanden. We worden ingewijd in het dagelijkse leven en gebruiken, hun geloof en hun voorschriften. Opnieuw telkens weer dat tikkeltje anders, maar in zovele opzichten dan ook weer gelijk. De auteur nodigt ons uit om het leven van binnenuit te ontdekken. Met haar beschrijvende pen dompelt ze ons onder in de couleur locale. Hoeveel personages er ook de revue passeren, welke kleine rol ze spelen, ze staan verschijnen uit de woorden en de zinnen. Dit komt omdat de auteur ons maximale inkijk geeft in hun uiterlijk, in hun gebruiken, maar -in het bijzonder- in hun gevoelens. Maar hoeveel de andere verhalen van de eilandbewoners me intrigeren, het boek ademt voor mij Roos en Selma uit. Zij zijn voor mij de hoofdrolspelers, zij slorpen telkens mijn aandacht op. Hun zorgen en hun precaire gezondheid, zowel fysiek of psychisch, raken mij diep. Samen met de emoties en de indrukken uit de ogen en het hart van de auteur, maakt het boek authentiek. Het zorgt er zelfs voor dat het voor mij als thuiskomen is, het brengt mijn persoonlijke ervaringen uit India naar boven.

    De vele personages en scenes op de verschillende eilanden zorgen ervoor dat de verhaallijn hier een daar een beetje ingesneeuwd wordt. Hoe prachtig de introductie van de vele personages, plaatsen en verhalen ook zijn, soms werd het me net iets te veel. De brieven, e-mails van Roos, Selma en Pater Jos hebben mij telkens opnieuw in het verhaal gesleurd. Voor alle duidelijkheid: de rode draad en het slot van het verhaal zijn fantastisch. Ik denk gewoon dat er nog wat gedoseerd kan worden, waardoor de essentie van het hoofdverhaal en alle verhalen die er onderdeel van uitmaken, nog meer blijven hangen.

    Ik kan niet anders dan dit openhartige en hartverwarmende boek van Elisabeth Riphagen aan te bevelen. De auteur slaagt er namelijk in om haar ervaringen zo neer te pennen, alsof ik daar als lezer gewoon aanwezig was, zonder dat ik mijn koffers hoef te pakken. Dit vind ik echt een bijzondere prestatie. Respect. Wat ik nog meer vind, is dat het verhaal niet enkel een reisverslag te noemen is. Het is zoveel meer. De auteur biedt mij een inkijk in haar hart, haar gevoelens, door haar ervaringen met ons te delen. Ik was– telkens opnieuw – geraakt door de talrijke getuigenissen. In het bijzonder de kijk op het moeilijke maar moedige leven van Selma en Roos. Dit was voor mij de vurige en zo menselijk tastbare verhaallijn. De levensbeschouwelijke thema’s worden zo tastbaar en dit telkens opnieuw in het licht van de religieuze, culturele, politieke en maatschappelijke context. Zo werd mijn aandacht telkens opnieuw in het verhaal getrokken. Ik kan maar met één zin afsluiten: met Vliegen zonder vleugels schenkt Elisabeth Riphagen ons een spiegel voor de ziel.

  • boeiend boek over relaties
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • psychologisch
    • Leerzaam
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Wie van Indonesië houdt, of meer over wil weten over de cultuur en de sfeer, moet dit boek gaan lezen. Wie van de psychologische kant houdt die spelen binnen relaties, alle gevoelens die er spelen en hoe de karakters van mensen bepalend zijn, moet ook dit boek gaan lezen.
    Wie van diepzinnigheid houdt over de grote levensvraagstukken en wie wil ervaren hoe anderen daarmee worstelen, moet ook dit boek gaan lezen.
    Naast dat je wordt meegenomen in het grote plezier maar ook in de diepe tragedies die mensen in hun leven kunnen ervaren, leer je ook over de politiek in het grote Indonesië. Een enorm land, bestaande uit zóveel eilanden (meer dan 16.000!) en een enorm aantal inwoners (meer dan 260 miljoen) hoe kan dat ooit goed bestuurd worden? Daar waar corruptie normaal is en de strijd tussen de verschillende geloven toenemen.
    Al met al een zeer boeiend boek, dat ook nog eens -door de mooie, beschrijvende schrijfstijl- heel plezierig leest. Een echte aanrader!

  • Ontroerend en intiem
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Al een tijdje keek ik uit naar dit boek van Elisabeth Riphagen. Haar andere boeken over Indonesië smaakte naar meer. Dit boek is voor mij echt de absolute topper. Op een fantastische manier neemt Elisabeth je mee op haar reis over 5 eilanden. Op die reis ontmoet ze veel mensen waar ze steeds weer boeiende gesprekken mee heeft omdat ze de juiste vragen durft te stellen, door durft te vragen maar ook op het juiste moment stil durft te zijn. Al lezend is het alsof je bij die gesprekken zit, waardoor het heel intiem voelt. Het ontroerende verhaal van de jonge vrouwen Selma en Roos loopt als een rode draad door het boek heen. Dat maakt dat je door wilt blijven lezen. Een echt goed boek lees ik altijd langzaam omdat ik het niet uit wil hebben. Dit is zo'n boek!

  • Een indrukwekkend boek
    • Meeslepend verhaal

    Elisabeth Riphagen schreef een indrukwekkend en mysterieus boek Vliegen zonder vleugels. Je voelt haar liefde voor het land Indonesië,maar nog meer voor de mensen die ze heeft leren kennen. Ze neemt je mee in de ontmoetingen en laat je meeluisteren met de gesprekken die ze voert met haar vrienden op Java,Sumatra,Sulawesi,Flores en Bali.Je ervaart de verschillen op de eilanden maar de gastvrijheid is overal hoog. Ieder die op vakantie wil naar Indonesië zou eerst dit boek moeten lezen. Als je het uit hebt blijft het je nog lang bij.

  • Boeiend en empathisch geschreven.
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Dit boek geeft je een indruk van het leven van Indonesische mannen en vooral van vrouwen die in een islamitische staat hun identiteit willen behouden. Het gaat over de strijd van vrouwen die hun rechten als vrouw willen verdedigen.

    Politieke ingrepen die het leven van de kleine man bijna het recht van bestaan ontnemen.

    Ook komt aan de orde hoe het is om in een land te leven waar de radicale islam wordt aangehangen.

    Dit boek lees je niet zomaar in een keer uit. Soms zijn de verhalen te gruwelijk om door te lezen, maar het blijft je aangrijpen zodat je het toch weer oppakt.

    Ik vind het een aanrader.

  • Pakkend en evenwichting beeld van Indonesië
    • deskundig
    • ontroerend
    • Inspirerend

    In dit prachtige boek laat Elisabeth Riphagen zien dat de ingewikkelde problematiek van het huidige Indonesië teruggebracht kan worden tot menselijk formaat. De groeiende identiteitspolitiek die voorafgaat aan de presidentsverkiezingen van 17 april a.s. komt tot leven in een gesprek tussen scholieren en hun lerares Suriati. Wat het betekent om niet uit te kunnen komen voor je ongeloof vanwege wetgeving en groeiend extremisme, wordt ons ingefluisterd in een universiteitsbibliotheek door Petria. En Wulung laat met z’n KKN-soep zien hoezeer hij de cultuur van corruptie en nepotisme zat is, en schroomt niet de schrijfster en passant te zeggen dat de goden van de armen weinig op hebben met haar vegetarisme.
    Maar de verhalen gaan verder dan de huidige sociaal-politieke kanten van Indonesië en tonen de lezer hoe onder de groeiende problematiek van intolerantie en machtslust ook een culturele laag zit van onvoorwaardelijke gastvrijheid, van oude verhalen die mensen wijzen op de gevaren van hooghartigheid en hebzucht, en van spiritualiteit en veerkracht.
    Kakek Yohanes, de man van de oude verhalen, zegt ergens in het boek: “Wie denkt Indonesië te kennen heeft niets van het land begrepen.” En zo is het maar net. Maar dankzij de ontwapende nieuwsgierigheid en liefde van Elisabeth Riphagen, haar scherpe journalistieke oog die alle grote vraagstukken in Indonesië op overtuigende wijze weet te koppelen aan het leven van gewone vrouwen en mannen, komen we een klein beetje dichter bij het mysterie van Indonesië.

  • een feest van herkenning
    • Spannend
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • invoelend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Wat een geweldig boek! Het was voor mij een feest van herkenning! Ik heb 2 pleegkinderen die op Flores wonen. Ik ben er vaak geweest, ben een deel van hun familie geworden.
    Elisabeth maakt in haar boek echt contact met de mensen, tijdens het lezen voel ik letterlijk hoe zij op een warme manier betrokken is bij de mensen. Zij weet door haar manier van vragen stellen, de ander na te laten denken over wat hij/zij wil en daar keuzes in te maken. Zij stimuleert de vrouwen voor zichzelf op te komen, te zorgen dat ze onafhankelijk van hun man zijn, zowel financieel als emotioneel.
    Het boek leest gemakkelijk, ik wilde blijven lezen, benieuwd hoe het met Roos, Selma, Petria en Klaudia zou aflopen.
    Als lezer ervaar je dat Elisabeth het grote verschil voor hen gemaakt heeft. Heel bijzonder hoe ze dat beschreven heeft.

  • De kracht van de liefde
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Elisabeth Riphagen is een kenner van de vele verschillende culturen in Indonesië. Dit boek vertelt het levensverhaal van vrouwen die opgegroeid zijn op verschillende eilanden met elk een eigen cultuur. Deze verschillen blijken onbelangrijk te zijn als het gaat om levensvragen. De kracht van de liefde verbindt mensen. Elisabeth weet de verhalen prachtig met elkaar te verbinden in een meeslepend verhaal.
    Een aanrader voor iedereen die van Indonesie houdt en voor mensen die de cultuur (beter) willen leren kennen!

  • Realistische weergave van het huidige Indonesië
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • realistische weergave huidige indonesië

    De schrijfster legt haar liefde, belangstelling en ziel tegen de harten en zielen van vele Indonesiërs op diverse grote eilanden. Haar gave om door te dringen in hart en ziel is verbluffend. De wijze waarop dit wordt weergegeven stemt tot nadenken bij de lezer. De niet te grote hoofdstukken geven de lezer hiervoor ruimschoots de gelegenheid.
    Het is verrassend hoe de schrijfster op deskundige wijze de realiteit in het huidige Indonesië op het gebied van cultuur, godsdienst, politiek, corruptie en andere terreinen weet weer te geven. De levensechte situatie wordt prachtig verwerkt in de verhaalvorm.
    Het boek is vooral ook een aanrader voor degenen die naar Indonesië gaan voor vakantie of werk.

22 50
Op voorraad
Select
Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
  • Prijs inclusief verzendkosten, verstuurd door bol.com
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Dag en nacht klantenservice

Bezorgopties

  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
Bekijk alle bezorgopties