Vloed

"Alle wel en wee is maar eb en vloed". Dit schreef Susan Smit voor mij op de titelpagina van mijn gesigneerd exemplaar. Op het eind van dit boek kwam ik deze zin weer tegen met de conclusie dat wat 'goed' is dingen zijn die eeuwig wederkeren, de beweging tussen de tegenpolen, zoals die tussen eb en vloed, en lief en leed. Wij mensen leren onderscheid te maken tussen 'goed en kwaad', vasthouden aan het goede en het loslaten van het kwade, terwijl het leven zich van onze mening niets aantrekt. Daar gaan haar boeken over. Dit is haar derde roman die ik van haar lees. Ze zijn uniek, origineel en prachtig. Stuk voor stuk praktisch begrijpbare gedichten. Lofzangen op het leven en liefde in al haar facetten. Dit boek vind ik speciaal mooi, omdat het zich aan de kust afspeelt rond 1900. Ik zelf woon al decennia lang op Scheveningen en ik zie de twee culturen nog steeds in het dagelijks straatbeeld weerspiegeld. Aanvankelijk leefde men van de visserij en dat werd toerisme. In Noordwijk is zelfs de hele visserij als middel van bestaan verdwenen en je ziet dit in Vloed gebeuren. De hoofdpersoon Adriana is van stand. Ze is eigenzinnig en sensueel. Ze volgt haar hart en weerstaat de gevolgen niet pijnloos. Susan Smit schrijft met zo'n inlevingsvermogen, dat je het gevoel krijgt Adriana (of Jacob, de visser) zélf te zijn. Je maakt alles, maar wel van veilige afstand in je boek, mee.

Vloed' van Susan Smit is een prachtig boek. Zeer mooi geschreven, met een milde blik naar het verleden. bijzondere verhaallijn en levensechte situaties. Dat schrijfster af en toe vertragend taalgebruik zou bezigen, zoals één oordeel luidde, is een opvatting die ik niet deel. Het verhaal speelt zich volledig aan het begin van de vorige eeuw af, in een tijd waarin alles een geheel ander ritme had dan in de huidige tijd. Mocht er sprake zijn van 'vertragend taalgebruik' dan zou dat in mijn ogen geenszins een minpunt zijn. Integendeel. Een en ander getuigt immers van groot schrijversschap en groot inlevingsvermogen. Susan Smit heeft haar schrijversschap met Vloed opnieuw bevestigt.

Dit is de eerste keer dat ik een boek van Susan Smit lees en ik was zeker onder de indruk. Ze heeft een erg unieke schrijfstijl, waar ik in het begin erg aan moest wennen. Het is geen vlotte stijl, maar juist één die erg beschrijvend en gedetailleerd is. Af en toe werkt dit wat vertragend en had ik het gevoel dat de schrijfster te veel haar best deed mooi te schrijven. Maar over het algemeen werkte haar schrijfstijl juist erg goed uit en werd er goed uitdrukking gegeven aan de gevoelens van de hoofdpersonen. Door twee vertelperspectieven te hanteren - vanuit de rijke juffrouw Adriana en de visser Jakob - wordt een zeer volledig en goed omschreven tijdsbeeld neergezet. De schrijfster weet het decor prachtig en gedetailleerd neer te zetten. Het is daardoor makkelijk een voorstelling te maken van de omstandigheden en de maatschappij waarin zij zich bevinden en dat is voor dit verhaal waarin standenverschil een grote rol speelt, een vereiste. Al met al heb ik, ondanks de af en toe wat hoogdravende en langdradige bewoordingen, genoten van het boek. Een mooi verhaal en een misschien nog wel mooier decor!

Ben normaal gesproken een thriller lezer, maar kreeg deze als aanbieding bij Bol.com en ben begonnen met lezen. Moest er even inkomen, maar uiteindelijk vind ik het een prachtig boek. De omgeving waar het zich afspeelt wordt mooi beschreven waardoor je je goed kunt inbeelden hoe de kustplaats er rond die tijd moet hebben uitgezien. Het verhaal op zich is ook dramatisch en je kunt je goed inleven in de verteller. Leest heel prettig weg. Mijn eerste boek van deze schrijfster maar ben zeker nieuwsgierig naar andere boeken van haar.

Susan Smit, van wie ik al jaren een fan ben, heeft zichzelf overtroffen met dit juweeltje van een boek! Ik heb het in één keer uitgelezen, tot diep in de nacht. Het verhaal raakt je tot in je ziel. Ze beschrijft de liefde zoals die is, iedereen die liefheeft of ooit heeft liefgehad, herkent dit. Iedere liefde is weer anders, maar kent z'n getijden zoals eb en vloed.Ik ben opnieuw begonnen met lezen, maar nu aandachtiger om vooral het taalgebruik te kunnen proeven. Zo mooi is onze Nederlandse taal, zo ingetogen, zo waarachtig. Ondanks mijn diepe bewondering voor haar schrijversschap toch één klein minpuntje: de dialogen. Adriana is geloofwaardig, zij is van betere komaf. Maar Jacob, als eenvoudige visser, zou nooit het Nederlands zo gesproken hebben. Maar een kniesoor die daar over valt. LEZEN!!!!!!!!!!!!!!

Je krijgt veel sympathie voor de hoofdpersonen, waardoor je word opgezogen in het verhaal en alleen maar wil verder lezen.