Boek omdraaien
Vogelkinderen
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789082418910
  • Druk: 1
  • februari 2019
  • 280 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting

De wereld van Aqila en Dayo is groen en vreedzaam. Dieren hebben een stem. Geluk staat voorop. De nieuwe mensen hebben vleugels. Ze kunnen vliegen en praten met dieren. Ze noemen zichzelf: Vogelkinderen. Aqila is een vogelmeisje. Haar moeder is de hoogste bestuurder. Haar vader heeft ze nooit gekend. Gewone mensen zijn er ook nog. Zij mogen niet meer meebeslissen. Dayo is een gewone jongen. Zonder vleugels. Dayo is gek op Aqila, maar hij weet dat zij later een vogeljongen zal kiezen. Als Aqila’s moeder in het niets verdwijnt, breekt een opstand uit. Dayo en Aqila volgen een spoor de bergen in. Twee verliefde tieners proberen een perfecte wereld te redden van de ondergang. Website: www.vogelkinderen.nl Boeklovers: 'Futuristisch, avontuurlijk, spannend, maar bovenal het overdenken waard.' Dagblad Trouw (4 maart, Leesvoer voor klimaatkinderen): 'In deze scholierenroman brengt Boode een wereld tot leven waar de klimaatspijbelaars, met hun kartonnen actieborden, om vragen. (…) De mensen staan niet buiten de natuur. Ze zijn er weer onderdeel van. (…) 'Vogelkinderen' gaat over hoop, moed optimisme.' Mustreadsornot.com: 'Avontuurlijk, romantisch en fantasierijk.' LeesMagazine bol.com: 'Vogelkinderen is een jeugdboek, maar ik kan me zo maar voorstellen dat volwassenen er ook heerlijke avonden mee door kunnen maken.' Boekenbeschrijfster.nl: 'Boode heeft een bijzonder jeugdboek geschreven, waarin een actueel thema - duurzaamheid - centraal staat. Het boek is nog actueler geworden met de zogenoemde klimaatspijbelaars die in actie komen voor een betere, duurzamere wereld. (…) Mooi om te lezen hoe dit fictieve boek enkele raakvlakken met de werkelijkheid heeft.'

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
februari 2019
Afmetingen
Afmeting: 21,1 x 13,5 x 2,7 cm
Aantal pagina's
280 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Aanbevolen leeftijd
13 - 15 jaar
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur(s)
Mark Boode
Illustrator
Caren Limpens
Co-illustrator
Caren Limpens
Redacteur
Dominique Riaskoff
Co-redacteur
Dominique Riaskoff
Uitgever
Mark Boode

EAN

EAN
9789082418910

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
398 g
Studieboek
Nee
Verpakking breedte
135 mm
Verpakking hoogte
27 mm
Verpakking lengte
211 mm

Je vindt dit artikel in

Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Type boek
Paperback
Nieuw of tweedehands
Tweedehands

Reviews

10 reviews
4,1
van de 5
1
9
0
0
0
  • Sprookje met een boodschap
    • Spannend
    • Leerzaam
    • Fantasierijk
    • Mooi vormgegeven
    • verhaal met een boodschap
    • origineel
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Mark Boode heeft met Vogelkinderen een enorm fijn boek geschreven, in eerste instantie voor de young adult maar de onderwerpen die aan de orde komen zullen zeker ook volwassenen aanspreken. Als je houdt van de boeken van Thea Beckman en Animal farm van Georg Orwell dan houd je zeker van dit boek. Ik had de eer om dit vooruit te lezen en ik heb er van genoten.

    Het boek speelt zich af in de toekomst in een wereld die bestuurd wordt door vogelkinderen. Mensachtigen maar met vleugels. Ze zijn vredelievend, zuinig op de natuur en kunnen communiceren met dieren. Naast de vogelkinderen leven de oudmensen, je kunt je voorstellen dat dit de mensen van nu zijn. De vogelkinderen hebben het voor het zeggen want de oudmensen hebben niet goed voor de aarde gezorgd. en zijn uit op oorlog. De klimaatproblemen, de duurzaamheid, het milieu en andere problemen die nu onze aandacht vragen spelen een belangrijke rol in het verhaal. Omdat de oudmensen hier niet goed mee omgegaan zijn kunnen ze het land Amalur niet besturen. Dat doen de kuna, letterlijk de verbinders. Kuna behoren tot de vogelkinderen.

    Vogelkinderen en oudmensen leven naast elkaar, ze gaan samen naar school en ze werken samen maar ze leven verder gescheiden.

    De wereld lijkt op een idylle, bijna sprookjesachtig. Maar net als in sprookjes is er altijd wel een boze heks of een nare trol.

    Dayo is een mensenjongen en hij is verliefd op Aqila een vogelmeisje. Aqila is ook verliefd maar ze weet dat dit niet kan. Oudmensen en vogelkinderen hebben geen relaties met elkaar en voor Aqila al helemaal niet want zij wil kuna worden. Aqila heeft haar vader nooit gekend en haar moeder weigert te vertellen wie hij is.

    Er ontstaat onrust in het anders zo vreedzame Amalur als de moeder van Aqila verdwijnt. Ze is de hoogste kuna en ze stond op het punt om een aantal oudmensen meer macht te geven. Dit is de vonk die overslaat op ontevreden vogelkinderen en oudmensen. Onder leiding van Nulan, de vriend van Dayo breekt er een opstand los.

    Ze gaan in grote getale op zoek naar de hoogste kuna en schuwen geweld niet.

    Dayo gaat samen met Aqila op zoek naar haar moeder en ze weten zich gesteund door de dieren.

    Op het eind komt het tot een aantal ontknopingen en nu blijkt dat het toch moeilijker is om vreedzaam naast elkaar te leven en dat iedereen een donkere kant in zich heeft, welke al dan niet naar voren komt. Het wordt tijd dat een aantal mensen zich moet verantwoorden voor het hoogste gerecht.

    Dit boek is door Mark Boode met veel oog voor detail geschreven. In het boek worden gedachten in een ander lettertype geschreven, er zijn kleine tekeningetjes gemaakt wat het een speels karakter geeft. Sommige scenes zijn grappig om te lezen.

    Maar de boodschap mag duidelijk zijn, het gaat niet goed met onze aarde. Het klimaat baart ons zorgen, de kloof tussen arm en rijk, de natuur en de dieren verdienen aandacht.

    Dit allemaal verpakt in een boek met een zeer mooie cover en qua layout een compliment waard.

    Daarnaast is er een reisgids van het land Amalur opgenomen en er is een site te bezoeken. Dit maakt het een zeer compleet boek waarvoor Mark Boode alle credits voor verdient.

  • Mooi verhaal met een diepere betekenis
    • Spannend
    • Grappig
    • Leerzaam
    • Fantasierijk
    • Mooi vormgegeven
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Mark Boode (1967) is een gedreven schrijver, theatermaker en docent op een middelbare school. Naast verhalen schrijft Boode theaterstukken en columns en interviews. Over het algemeen zijn mensen, met al hun ondoorgrondelijke gedachtekronkels en bizarre beweegredenen, het onderwerp van zijn voorstellingen en verhalen. De afgelopen jaren specialiseerde hij zich in het schrijven van muziektheater en fictie. Volgens Boode maakt elk nieuw onderwerp zijn wereld groter! ‘Vogelkinderen’ is zijn avontuurlijke young adult roman uit een groene toekomst.

    In ‘Vogelkinderen’ is de wereld van Aqila en Dayo groen en vreedzaam. De dieren hebben een stem en het geluk staat voorop. Er zijn twee groepen in Amalur, namelijk die van de Vogelkinderen en de Oudmensen. De nieuwe mensen hebben vleugels, ze kunnen vliegen en met de dieren praten. Aqila is een vogelmeisje, haar moeder Nyima is de hoogste bestuurder. Haar vader heeft ze nooit gekend. Dayo is een oudmens, een gewone jongen zonder vleugels. Dayo is gek op Aqila maar weet dat zij hem nooit zal kiezen. Aqila wil net als haar moeder een Kuna, bestuurster, worden en dat kan niet als je met een mensenjongen bent. Als Aqila’s moeder ineens verdwijnt breekt er een opstand uit. Dayo en Aqila slaan de handen ineen en gaan samen op pad om Aqila’s moeder te zoeken. Kunnen ze hun perfecte wereld redden van de ondergang?

    ‘Vogelkinderen’ speelt zich af in de toekomst, 2143. Aqila en Dayo wonen in een vreedzame wereld, maar als de moeder van Aqila, de hoogste Kuna, ineens verdwijnt keert het tij. Een groep kinderen zijn het niet eens met de regels dat oudmensen ‘monddood’ zijn en niet mee mogen beslissen, er volgt een opstand. ‘Vogelkinderen’ is een ongelooflijk mooi verhaal met een diepe betekenis. Boode heeft in zijn boek het thema klimaat centraal gezet.

    ‘De rijke landen van nu kapten zoveel bomen en verstookten zoveel brandstof, dat de aarde elke dag warmer werd. Het ijs op de wereld smolt en de zeeën stroomden over, landen werden woestijnen of verdwenen, en de mensen maakten ruzie met elkaar. De wereld was bezig ten onder te gaan. Gelukkig waren er wetenschappers die ontdekten dat ze het leven aan konden passen. Zij maakten per ongeluk en een beetje expres mensen die konden vliegen, de vogelkinderen. Deze vogelkinderen zagen al snel dat de wereld een enorme puinhoop was en dat er iets moest veranderen. Vogelkinderen konden praten met de dieren en de planten, ze deelden de hele wereld eerlijk met alles en iedereen en zo werd de wereld weer leefbaar.’

    Een mooi uitgangspunt om diep over na te denken. Boode vertelt zijn verhaal uit meerdere perspectieven. Hij gebruikt verschillende schrijfstijlen, groot en klein, en diverse tekeningetjes om zijn verhaal duidelijk te maken. Het is even wennen, maar daarna leest het boek vlot en houd je in zijn greep. De omgeving wordt filmisch beschreven, je waant je in Amalur tussen de mensen en dieren en gaat in gedachten mee op reis met Aqila en Dayo. Voorin het boek vinden we een kaart van Amaldur en achterin een reisgids die het één en ander verduidelijkt.
    ‘Vogelkinderen’ is een mooi fantasierijk young adult verhaal met een vleugje romantiek dat menigeen zal aanspreken. Niet alleen de jeugd, maar ook de volwassenen zullen enorm van dit boek gaan genieten.

    Auteur: Marc Boode
    Titel: Vogelkinderen
    Uitgever: Marc Boode Publicaties i.s.m. De Vrije Uitgevers
    Jaar van uitgifte: 2019
    ISBN: 9789082418910

  • Toekomst met vogelkinderen en oudmensen
    • Spannend
    • Leerzaam
    • Fantasierijk
    • Mooi vormgegeven
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    De toekomst biedt veel ruimte voor speculatie en verbeelding. Het is een manier om een betere wereld op papier te creëren. Een wereld die groen en vreedzaam is, maar die ook wordt overschaduwd door zijn eigen problemen. Mark Boode laat ons kennismaken met de vogelkinderen en de oudmensen in Amalur. Geloven jullie in zijn versie van de toekomst?

    De wereld van Dayo en Aqila is onze wereld, maar dan in de toekomst. De aarde is een plek geworden waar de humane bevolking in twee groepen is verdeeld. Enerzijds zijn er de vogelkinderen en anderzijds zijn er de oudmensen. De vogelkinderen hebben vleugels en leven dichter bij de natuur. Doordat de mensen de planeet bijna vernield hebben, moest er verandering komen en nu is het bestuur in handen van kuna’s, volwassen vogelkinderen. Hoewel de wereld vreedzaam is, dreigt er toch onrust en komt er een opstand. Aqila is voorbestemd om kuna te worden en Dayo is een gewone jongen. Toch staan ze aan dezelfde kant en proberen ze elkaar en de wereld te redden. Zal het hen lukken?

    Het thema klimaat staat centraal en dat is ook de bedoeling van de auteur. De aanpak is mooi, want eigenlijk ga je ongemerkt nadenken over wat wij op dit moment aan het doen zijn met onze planeet. Door terug te kijken vanuit een toekomstsituatie, wordt er afstand gecreëerd. Die afstand zorgt ervoor dat het geheel niet belerend aanvoelt. Dat werkt altijd beter.

    Romantisch en fantastisch. Zo kan je Vogelkinderen eigenlijk het beste omschrijven. De wereld is grotendeels een wereld zoals wij die kennen, maar een groot deel van de mensheid is veranderd. De vogelkinderen kunnen vliegen en de communicatie via telepathie met andere mensen en dieren en in sommige gevallen zelfs planten, leidt tot een bevreemdend gevoel. De vraag ‘Zou ik in deze nieuwe wereld willen leven?’ schiet door je hoofd. Niet alles in het boek is rozengeur en maneschijn en niet alles wat de vogelkinderen in het leven hebben geroepen, klinkt als muziek in de oren. Toch is de bewustwording van de natuur en alles wat leeft iets waar veel mensen uit de hedendaagse tijd nog wat van kunnen leren. Wie van ons is zich werkelijk bewust van zijn ecologische voetafdruk en de wereld rond hem? Stop jij wel eens om adem te halen en rond te kijken?

    Het verhaal heeft zijn eigenaardigheden, ook qua stijl. De afwisselende vertelperspectieven worden weliswaar duidelijk aangegeven, maar toch is het altijd een paar regels wennen. Dat komt mede doordat Aqila en Dayo vrij gelijklopende gedachten hebben. Ze hebben zeker hun verschillen, maar in de kern willen ze hetzelfde en leven ze ongeveer in hetzelfde milieu. Andere boeken met perspectiefwisselingen hebben vaak grotere verschillen tussen de personages die aan bod komen.

    De gedachten en dialogen lopen ook door elkaar. Door de telepathie is er een vorm van communicatie die wij niet kennen, het denkzeggen. Het maakt eigenlijk niet uit of woorden worden uitgesproken of worden gedacht. Ze komen aan bij de ontvanger en de boodschap is duidelijk. Toch werkt dit soms verwarrend voor de lezer. Op de één of andere manier is het fijn om te wéten of woorden worden uitgesproken.

    De schrijfstijl is vloeiend en stroef tegelijkertijd. Waar een groot deel van het boek erg vlot leest en mooi gericht is op de Young Adult-doelgroep, zijn er toch soms ‘hoogdravende’ zinnen te vinden. Deze breken het ritme en de snelheid en zorgen ervoor dat je even een pas terug moet doen als lezer. Deze zinnen verdienen meer aandacht. Ze voelen in het geheel wat archaïsch aan en dat vraagt even aanpassen.

    Vogelkinderen is een boek dat eigenlijk niet in een hokje valt te plaatsen. Volwassenen zullen er even veel van kunnen genieten als meer jeugdige lezers.

  • Verrassend anders
    • Spannend
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Mooi vormgegeven
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Dayo is verliefd op Agila maar volgens de regels van hun wereld kunnen ze geen relatie aangaan.
    Bepaalde mensen zijn het niet eens met de regels en een opstand is onvermijdelijk als een van de hoogste vogelmensen plotseling verdwijnt.
    De mensen, vogelmensen en de natuur komen in dit boek mooi tot uiting. Het boek heeft eigenlijk alles, van conflicten, liefde, geweld, gerechtigheid, respect en vertrouwen.
    Hoe dit verloopt ….. lees het zelf
    ......

    Beoordeling:
    Het verhaal wordt verteld in de woorden van de hoofdpersonen, Dit komt tot uiting door het gebruik van verschillende lettertypes (dit is lastig lezen voor een dyslect, maar het lukt wel)
    Na een moeilijk begin waarin ik zelfs op het punt heb gestaan om het boek aan de kant te leggen, toch doorgezet.
    Het verhaal is ideaal voor beelddenkers door de manier van schrijven en vertellen.
    De schrijver is erin geslaagd het verhaal te laten leven in mijn gedachten.
    .....

    Ik heb mezelf de vraag gesteld of ik het boek zelf zou kopen, hier stond ik even in twijfel maar de vormgeving en de achterflap trokken mij over de spreekwoordelijke drempel. Dus ja ik zou het kopen en als cadeautje schenken.
    ....
    Ook heb ik mijn dochter van 14 jaar om haar mening gevraagd, die schrijft hier onder:.....

    Ik vind het makkelijk om te lezen, de verschillende lettertypes vind ik niet storend.
    Heb geen probleem gehad om in het verhaal te komen en ik ga het zeker nog een keer lezen.
    Ik zag de personages en het verhaal voor mij en ik ging ook volledig in het verhaal op.
    ....
    Agila spreekt mij het meeste aan, waarom weet ik niet.
    Ik zou het boek zelf kopen.
    De leeftijd 12 tot 17 jaar mag wel 9 tot 17 jaar worden. (mijn mening)
    Het enige wat ik niet snapte is het denkzeggen.

  • Niet alleen een boek voor de jeugd
    • Spannend
    • Leerzaam
    • Fantasierijk

    De Wereld zoals wij hem kennen is niet meer, wij mensen hebben er een puinhoop van gemaakt. We hebben zelfs een virus gemaakt die cellen aanvallen die ziektes kunnen veroorzaken. Deze ontdekking werd door de mens ook gebruikt om de mens op het gebied van uiterlijk en intelligentie aan te passen. Zo ontstonden de Vogelkinderen.

    Dayo, een gewone jongen zonder vleugels, en Agila, een vogelmeisje en dochter van de hoogste bestuurder in het land, leven in een wereld die groen en vreedzaam is. De vogelmensen hebben het er voor te zeggen. Want de mensen hebben er op een gegeven moment een zooitje van gemaakt en na de grote crisis waren de Vogelkinderen in het voordeel en hebben ze het bestuur overgenomen. De leiders van het land, de Kuna, besturen het land door te verbinden. Dayo is gek op Aqila en omgekeerd, alleen zal de liefde nooit iets worden, Aqila wil namelijk Kuna worden en dan mag je niet iets hebben met een mens. Dan verdwijnt de hoogste bestuurder, de moeder van Aqila. Er wordt al snel gedacht aan ontvoering en de mensen krijgen hiervan de schuld. Een goede vriend van Dayo, Nulan, laat het er niet bij zitten en komt in opstand en krijgt zowel mensen- en vogelkinderen mee in zijn opstand. Hij wil namelijk ook iets kunnen zeggen en het land kunnen besturen. Dayo en Aqila gaan op zoek naar de moeder van Aqila en Nulan doet hetzelfde maar dan met andere bedoelingen. De zoektocht laat de wereld zien waarin ze leven en laat ook zien dat niet alleen vogelkinderen en mensen er toe doen. Zal het de twee tieners lukken om de moeder van Aqila te vinden en de wereld weer in balans te brengen?

    “Hoe kunnen wij nieuwe kennis opdoen als wij de kennis die we hebben niet zelf met onze fantasie in twijfel trekken? Zonder fantasie zouden we ons neerleggen bij wat we weten.”

    In het begin is het wennen aan de schrijfstijl want we kruipen na de eerste bladzijde direct in het hoofd van één van de hoofdpersonen, Dayo, en zijn gedachten gaan heel snel. Dit zorgt er wel voor dat je direct een zwak krijgt voor deze hoofdpersoon. Hij worstelt namelijk met alledaagse tienerproblemen zoals verliefd zijn op een meisje waarop hij niet verliefd kan of mag zijn. Ook richt Dayo zich direct tot de lezer wat de start nog beter maakt. Naarmate je verder leest kom je steeds meer te weten over de wereld waarin deze tieners leven en komen onderwerpen aan bod als vriendschap, loyaliteit en het maken van (juiste) keuzes. Tussendoor krijg je allerlei levenslessen mee en niet op een belerende toon, je krijgt ze gewoon mee. Gedurende het verhaal wordt er steeds gewisseld van perspectief en op het laatst worden deze twee perspectieven met elkaar verweven tot één perspectief. Nadat het verhaal klaar is, is het boek nog niet uit. Je krijgt een extra traktatie in de vorm van een reisgids over Amalur, het gewest waar het verhaal zich afspeelt. In deze reisgids laat de schrijver zien dat hij veel kennis heeft vergaard en geloof heeft in nieuwe technieken om energie op te wekken, zoals kernenergie afkomstig van gesmolten-zoutreactoren. Dit is niet alleen een boek voor jongeren, iedere volwassene zou dit boek moeten lezen om weer met beide benen op de aarde gezet te worden en bewuster met de aarde en zijn medemens om te gaan. Mark Boode geeft de hele aarde een stem in dit boek.

  • Verrassende jeugdroman
    • Spannend
    • Grappig
    • Leerzaam
    • Fantasierijk
    • Mooi vormgegeven
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Zoals wel vaker begin ik mijn reis door deze (jeugd-)roman met het lezen en bekijken van achterkant, binnenflap en dankwoord. Fantasy met ook nog eens een idealistische ondertoon is niet direct mijn genre en ik behoor bovendien niet bepaald tot de directe doelgroep van ca. 12 tot 17 jaar. Toch merk ik dat dit boek me nieuwsgierig maakt en brengt de met een knipoog gepresenteerde legenda achterin meteen een glimlach op mijn gezicht: deze schrijver heeft duidelijk iets wat zijn werk aanstekelijk maakt. Zou hij iets waardevols hebben te melden? Bij kennismaking met de personages moet ik even wennen. Ik ben dan ook blij wanneer er uit enkelen van hen wat geluiden komen die deze visioenachtige wereld iets minder zoet en zo wat meer grijpbaar (menselijk?) maken. Het verhaal ontwikkelt zich vlot en ik herken er wel wat in van de sfeer in de Thule-reeks van Thea Beckman. Daar was ik als kind groot fan van. Het woord nieuwetijdskinderen komt bij mij op en ook, jawel, de Fabeltjeskrant. Er zitten leuke grapjes in het boek en soms opmerkelijke dieptes en wijsheden. De synchroniciteit met de scholierenprotesten van de afgelopen maanden beneemt me even de adem. Waar ik in het begin smacht naar een dissonant in het ideale wereldje, voelt het verder in het boek bijna spijtig dat dit beeld scheurtjes begint te vertonen. Vrijwel alle wezens zijn op zijn minst dubbel in wat zij doen en denken. De poëtische, idyllische momenten blijven zich echter voordoen. Misschien wel juist mede daardoor. Is het de Liefde die overwint? Al met al geeft het boek stof tot nadenken, en ik vermoed dat dit ook de bedoeling is van schrijver Mark Boode. Mooi en verrassend nieuw werk.

  • Super voor jong en oud!
    • Spannend
    • Grappig
    • Leerzaam
    • Fantasierijk
    • Mooi vormgegeven
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Een heerlijk meeslepend boek dat mij ondanks dat ik niet binnen de bedoelde leeftijdscatagorie val, boeit van de eerste tot de laatste zin. Ik heb hem binnen een week uitgelezen! (En dat gebeurt zeker niet bij alle boeken..) Het taalgebruik is makkelijk te begrijpen zonder dat het simplistisch of plat is. Waar het voor jongere kinderen vooral grappig en spannend zal zijn, zullen volwassen de diepere, filosofische laag ontdekken. Dit zorgt ervoor dat het zowel voor tieners als voor hun ouders een echte aanrader is.

  • Hoop voor de toekomst
    • Spannend
    • Grappig
    • Leerzaam
    • Fantasierijk
    • Mooi vormgegeven
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Het verhaal speelt in 2143, de wereld ziet er groen uit. Geluk speelt een belangrijke rol. In die wereld leven Oude mensen en Nieuwe mensen. De nieuwe mensen hebben vleugels en noemen zich Vogelkinderen. De oude mensen hebben ‘De monddood’ opgelegd gekregen en kunnen daarom nooit een bestuurlijke functie bekleden. Het kustgewest Amalur, waar dit verhaal zich afspeelt, wordt bestuurd door Kuna Nyima. Kuna betekent ‘Verbinder’ en ze is de moeder van een van de hoofdpersonen in het boek, Aqila genaamd. Dayo is een mensenkind en stiekem is hij verliefd op Aqila, maar omdat ze een vogelmeisje is, kan hij nooit een relatie met haar krijgen.

    Dan wordt kuna Nyima ontvoerd en komen de scholieren massaal in opstand. Er ontstaat een radicale ‘Beweging’, maar Aqila en Dayo sluiten zich er niet bij aan. Samen trekken ze de bergen in om de hoogste kuna te vinden en de wereld te redden van de ondergang. Er volgt een spannende tijd waarin de verschillende groeperingen lijnrecht tegenover elkaar staan.

    Vogelkinderen is een boek dat hoop geeft voor de toekomst, er zit een duidelijke boodschap van vrede in het verhaal en hoe die te bereiken is. Ook de dieren spelen een belangrijke rol. Er komen grappige woordspelingen in voor maar ook diepere wijsheden. Het boek is geschreven voor kinderen, zij zullen vooral van het spannende verhaal genieten, maar ook volwassenen kunnen zich er met plezier in verdiepen. Het heeft een onderlaag die vooral hoopvol perspectief biedt voor onze maatschappij. Vogelkinderen is voor jong en oud echt een heerlijk boek.

    De cover van het boek ziet er aantrekkelijk uit met mooie kleuren en een illustratie die je helemaal kunt plaatsen als je het boek gelezen hebt. De inhoud is hier en daar opgesierd met kleine tekeningen in zwart-wit. Ook de typografie is opvallend. Ieder personage van waaruit het verhaal verteld wordt, heeft een eigen lettertype. En de grootte van de letters varieert soms ook om extra nadruk te leggen op een speciaal stuk tekst. Dat maakt het lezen zeker niet saai.

    Van het gewest Amalur staat voor in het boek een landkaart afgebeeld. Achter in het boek staat een reisgids afgedrukt van The Only Planet (een geweldige woordspeling op The Lonely Planet). Er staan beschrijvingen in van het landschap, het vervoer, de medische zorg, kortom alles wat je in een gewone reisgids ook kunt vinden. Verder staan de inspiratiebronnen genoemd waaruit Mark Boode geput heeft voor het schrijven van deze bijzondere jeugdroman, die in ieder geval naast een spannend verhaal ook stof tot nadenken geeft.

  • Spannende YA
    • Spannend
    • Grappig
    • Leerzaam
    • Fantasierijk
    • Mooi vormgegeven
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Vogelkinderen is een prachtig boek dat zich afspeelt in de nabije toekomst. Er is geen oorlog meer, de natuur wordt beschermd; er is een zogezegd groene en vreedzame planeet ontstaan. Dit gegeven alleen al is ontzettend mooi en de auteur, Mark Boode, heeft hier duidelijk passie voor.
    Maar ook voor jongeren. Het verhaal draait voornamelijk rond Dayo (een mens) en Aqila (een vogelmeisje). Met zijn vliegensvlugge pen weet Boode je meteen mee te slepen naar de wereld die gecreëerd is vanuit zijn fantasie. Hij heeft zich duidelijk ingeleefd in jongeren en wat er innerlijk in hen omgaat, maar ook de omgang met elkaar wordt goed neergezet.
    Vogelkinderen weet meteen de spanning van de lezer te pakken doordat de moeder van Aqila, die tevens de hoogste bestuurder is, wordt ontvoerd. Hierdoor ontstaat een reeks gebeurtenissen die je op het puntje van de bank brengen. Niet alleen breekt er een opstand uit, deze twee tieners gaan op een queeste om de ooit vreedzame wereld te redden van een naderende ondergang. Met een beeldende en filmische schrijfstijl zuigt Boode je mee het verhaal in. Vogelkinderen zorgt dan ook gegarandeerd voor een aantal uren genieten en de wereld om je heen te vergeten. Je zou er bijna zelf fysiek bij willen zijn.

    De cover is overigens werkelijk om verliefd op te worden en springt er direct uit! Hierdoor alleen al is dit boek het oppakken waard, maar de inhoud is minstens net zo mooi en spannend. Voor mij een dikke vier sterren.

  • Origineel utopisch verhaal
    • Spannend
    • Fantasierijk
    • Mooi vormgegeven

    Laat ik beginnen met dat ik de cover bijzonder aantrekkelijk eruit vind zien. Dit gevoel ontstaat bij mij door het gebruikte kleurenpalet, de bergen op de achtergrond en de donkere silhouetten van jongeren en dieren op de voorgrond. Het is een complimenteus geheel wat nieuwsgierigheid wekt naar het inhoudelijke verhaal.
    De vormgeving binnenin het boek vertoont helder bij elk hoofdstuk over wie je leest en geeft zo nu en dan ook wat extra’s om te bekijken behalve de letters op zich, wat zeker het leesplezier verhoogt. De bewoording die Mark Boode gebruikt is toegankelijk voor de beoogde jongerendoelgroep en de gehele schrijfstijl is ook prettig lezend voor het wat oudere lezerspubliek. Ook past het goed bij de leeftijd van de hoofdpersonages in het boek en hun omstanders.
    Het is een bijzonder verhaal met diverse facetten die zorgen voor een avontuurlijke, romantisch en fantasierijk geheel. Er komen heel wat emoties bij de karakters voorbij, waarvan ik vermoed dat jongeren er zich in zullen herkennen. Soms ging het verhaal naar mijn smaak ietwat vluchtig aan een heftige gebeurtenis voorbij maar het werd tegen het einde zeker wel goed afgesloten waardoor het alsnog logisch leek hoe er gehandeld werd. Wat ik tevens een pluspunt vond is dat de omgeving op zo’n manier beschreven is dat je het je in kan beelden en visueel kan maken in gedachte. Het genre dat er nu aanhangt is een jongerenroman maar ik zou het ook zeker scharen onder Young Adult Fantasy, onder andere door de nieuwe mensensoort Vogelkinderen.
    Ik heb genoten van dit originele, utopische verhaal.

14 95
Op voorraad
Select
Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis
Verkoop door bol.com
  • Gratis verzending door bol.com vanaf 20 euro
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Dag en nacht klantenservice

Bezorgopties

  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis

Vaak samen gekocht

  • Waar wil je dit mee vergelijken? Je kan in totaal vijf artikelen kiezen. Er is nog plaats voor andere artikelen. ander artikel.