Auteur: Clairy Polak
  • Nederlands
  • Hardcover
  • 9789029093392
  • Druk: 1
  • mei 2019
  • 256 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting

‘Nauwgezet en aangrijpend.’ NRC Handelsblad

‘Polak maakt met haar boek het duister rond dementie tastbaar.’ de Volkskrant

De ontmoeting tussen Leo en Judith leidt tot een bijna symbiotische liefde – onverwacht, gezien hun totaal verschillende achtergrond. Vijfentwintig jaar lang kwam daar niets of niemand tussen. Tot alzheimer zijn verwoestende werk kwam doen.

Zowel Leo als Judith valt ten prooi aan grote verwarring. Leo’s verleden dreigt radicaal te worden uitgegumd, terwijl Judith probeert hun gezamenlijke leven voor de vergetelheid te behoeden en haar toekomst opnieuw vorm te geven. Met de moed der wanhoop en een flinke dosis zelfspot houdt ze maar net het hoofd boven water. Aan de hand van Leo’s verhalen over zijn jeugd en haar eigen herinneringen probeert ze de steeds vager wordende foto van Leo’s leven weer wat diepte te geven en daarmee een basis te leggen om door te gaan.


In de pers

‘Clairy Polak heeft de ongewone moed de uithoeken van dementie te verkennen.’ Bert Keizer, Trouw

‘Aangrijpend relaas over een liefdesverhaal dat eindigt door de ziekte van Alzheimer.’ VPRO, Nooit meer slapen

‘Een indringend boek over een onontkoombare ziekte en de gevolgen ervan.’ Reformatorisch Dagblad

‘Radio- en tv-presentatrice Clairy Polak debuteert met een ontroerende roman over de verwoestende kracht van alzheimer.’ Zin

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Hardcover
Druk
1
Verschijningsdatum
mei 2019
Afmetingen
Afmeting: 21,8 x 14,5 x 3,2 cm
Aantal pagina's
256 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur(s)
Clairy Polak
Uitgever
J.M. Meulenhoff

EAN

EAN
9789029093392

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
493 g
Studieboek
Nee
Verpakking breedte
145 mm
Verpakking hoogte
32 mm
Verpakking lengte
218 mm

Je vindt dit artikel in

Taal
Nederlands
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Aanraders
Gezien in de media
Periode
ca. 2000-heden

Reviews

Negatief, positief, neutraal: we zetten een review altijd online. We controleren wel eerst of ’ie voldoet aan onze reviewvoorwaarden en niet nep is. We controleren ook of ’ie is geschreven door iemand die het artikel heeft gekocht via bol.com en zetten dit er dan bij. De controles gebeuren automatisch, al kijken er soms mensen mee. Bol.com betaalt niet voor reviews. Als een reviewer door een andere partij is vergoed, staat dit in de review zelf.

Schrijf een review Schrijf een review
Gemiddelde van 51 reviews
4,5

Negatief, positief, neutraal: we zetten een review altijd online. We controleren wel eerst of ’ie voldoet aan onze reviewvoorwaarden en niet nep is. We controleren ook of ’ie is geschreven door iemand die het artikel heeft gekocht via bol.com en zetten dit er dan bij. De controles gebeuren automatisch, al kijken er soms mensen mee. Bol.com betaalt niet voor reviews. Als een reviewer door een andere partij is vergoed, staat dit in de review zelf.

35
12
1
2
1
  • Pijn
    • Goede kwaliteit

    Het is een prachtig boek, vanuit de schrijfster zelf geschreven over de impact van alzheimer op het dagelijkse leven van twee mensen. Het leven staat helemaal op zijn kop, net als bij mijn man en mij. Daardoor komt het boek wel heel dichtbij als je zelf in dezelfde situatie zit. Ik herkende ontzettend veel van de situaties in het boek, en dat deed vaak pijn. Toch heeft het me geholpen om zelf niet hopeloos ongeduldig te worden als je aan het einde van de dag sommige vragen voor de zoveelste keer beantwoord.

    Vond je dit een nuttige review?
    9
    0
  • Indrukwekkend en openhartig
    • openhartig
    • indrukwekkend
    • realistisch

    Het echtpaar Leo en Judith wordt jaren geleden geconfronteerd met ogenschijnlijk kleine veranderingen in het gedrag van Leo. Het begint met lichte vergeetachtigheid, maar allengs verergeren de symptomen. Het wordt hun duidelijk dat Leo de ziekte van alzheimer heeft, een onomkeerbare aftakeling staat hem (en haar) te wachten. Het boek begint met een scène die tekenend is voor de wanhoop van Judith. Zij wordt besprongen door sombere en zelfs suïcidale gedachten.

    Vanaf een periode van lacherige ontkenning van de kant van Leo beschrijft Clairy alias Judith de voortgang van het ziekteproces. Die is even herkenbaar als vreselijk. Het geheugen van Leo wordt gewoonweg stapsgewijs gewist tot het moment dat hij zijn lief niet meer herkent en een gevaar voor zichzelf en zijn omgeving wordt.
    Met diepe pijn in het hart van Judith volgt dan opname in een verpleeghuis. Van de beschrijving van de goedbedoelde, maar o zo onhandige en klinische gang van zaken bij een interview met een vrijwilliger van het Alzheimer Centrum en de toewijzing van een casemanager krijgt de lezer alweer een brok in de keel.

    “Ze weet nog steeds niet goed wat ze moet antwoorden als iemand haar vraagt hoe het met Leo gaat. Hoe gaat het met iemand die niet meer weet wat zich een minuut geleden afspeelde, die geen concrete herinneringen meer heeft, noch taal om wat zich afspeelt in zijn hoofd, te verwoorden?”

    Op een uiterst openhartige manier schrijft Clairy over de wanhoop, radeloosheid en eenzaamheid die regelmatig bezit van haar nemen.

    “Eerst maar eens kijken of ze zich aan haar eigen haren uit het moeras weet te trekken.”

    Ook de soms onhandige pogingen van haar omgeving om haar te steunen zijn aangrijpend. Het is voor vele mensen kennelijk erg moeilijk zich in te leven in de emotionele achtbaan waarin de mantelzorger van een alzheimerpatiënt zich bevindt. Overigens is dat toevalligerwijs op dit moment ook een actueel maatschappelijk thema.
    Het leven van Judith wordt vanaf de opname van Leo bepaald door de regelmaat van haar bezoeken aan hem. En daarbij wordt de voortschrijding van de ziekte steeds pijnlijker duidelijk.

    “Dat zijn leven geen zin meer heeft. Niet voor hem. En dat zij de zin van haar leven uitsluitend nog ontleent aan de instandhouding van die zinloosheid.”

    Judith krijgt meer en meer sombere gedachten. Als het stadium is aangebroken dat er geen herkenning meer is, gaat Judith oude herinneringen van hen beiden ophalen en vertrekt voor een paar weken naar het bergdorpje Wengen in Zwitserland. In gesprekken ter plaatse komen zware onderwerpen aan de orde.

    “Ziehier de essentie van haar bestaan teruggebracht tot één vraag, die blijft resoneren in haar hoofd: voor wie heb ik nog betekenis?”

    “Voorbij, voorbij” is een indringend verhaal over de verregaande gevolgen van de ziekte van alzheimer, niet alleen voor de patiënt maar ook voor diens omgeving en in het bijzonder voor de partner. Clairy Polak heeft, het zal niet verbazen, de bedreven pen van een gelouterde journaliste. Het verhaal is indrukwekkend in zijn informatie én in zijn openhartigheid. De lezer die niet bekend is met de impact van alzheimer, zal veel leren en regelmatig moeten slikken. Maar dat laatste geldt evenzeer voor degenen die al wel het nodige over alzheimer weten.
    Ofschoon het onwennig aandoet een boek over een onderwerp als dit met sterren te waarderen, is het onontkoombaar: het boek is buitengewoon en krijgt vijf sterren.

    Vond je dit een nuttige review?
    18
    7
  • Voorgoed voorbij

    'Voorbij, voorbij' is de debuutroman van journalist en radiomaker Clairy Polak. Na dertig huwelijksjaren werd het geluk van Clairy en haar man Nico wreed door alzheimer verstoord. Het verhaal is grotendeels uit het leven van Clairy en Nico gegrepen. Om de pijnlijke herinneringen te verzachten maakte Clairy van zichzelf en haar man twee romanfiguren, Leo en Judith.

    Een goede vriendin had Judith gevraagd een lijstje met nieuwe levensdoelen te maken. Wat zou Judith willen of juist moeten doen zodra Leo in een verpleeghuis zou komen te wonen? In eerste instantie was Judith hier wat kribbig over geworden; ze wilde Leo nog helemaal niet kwijt. Maar het advies was goed bedoeld. Judith had jaren lang dag en nacht voor Leo gezorgd, ze had geen eigen leven meer. Een lijstje zou houvast geven en voorkomen dat ze in een zwart gat zou komen te vallen. Na enig verzet kwam de lijst er toch. Naast allerlei praktische zaken zoals verhuizen, het testament veranderen en op zoek gaan naar een baan noteerde Judith op plaats nummer vijf het schrijven van een boek.

    De titel van het boek is afkomstig uit het gedicht ‘Herinneringen’ van J.C. Bloem. Judith had Leo het boek van Bloem, jaren geleden, als verjaardagscadeau gegeven. Wanneer ze elkaar iets uit hun jeugd vertelde eindige ze steevast met de laatste regel van het gedicht: Voorbij, voorbij, o en voorgoed voorbij! Het boek staat vol mooie en dierbare herinneringen van Leo en Judith. Daarom past deze titel zo goed bij het boek. Judith vertelt in het verhaal wat er allemaal in hun leven zoal voorbij gekomen is en benadrukt dat het fijne leven wat ze samen hadden voorgoed voorbij is.

    Als Judith's echtgenoot rond zijn vijfenzestigste wat verstrooit en vergeetachtig wordt, ontkennen beide echtelieden dat er wat aan de hand zou kunnen zijn. Wanneer uiteindelijk de diagnose alzheimer gesteld wordt, beseft Judith dat hun onbezorgde leven voorbij is. Stapje voor stapje wordt Leo’s leefwereld kleiner, maar niet alleen dat van Leo. Ook Judith kan geen kant meer uit en raakt aan huis gebonden. Ze kunnen niet meer naar het theater, een concert of gezellig met vrienden uit eten. Alles waar het stel altijd zo van heeft genoten is voorbij. Van echtgenoot verandert Judith in verzorger en oppas. Met pijn in haar hart laat Judith Leo opnemen in een verpleeghuis. Judith bezoekt haar man bijna dagelijks. Het is voor Judith ondraaglijk dat hij haar nauwelijks meer herkent en niet meer in staat is om te communiceren. Naarmate haar vertrouwen in de zorg van het verpleeghuis toeneemt, nemen Judith's schuldgevoelens af. Voor het eerst sinds 30 jaar gaat Judith zonder Leo op vakantie naar Zwitserland. Ze geniet van de mooie wandelingen, de rust, het lekkere eten en het bezoek aan oude bekenden. Judith durft weer een klein beetje naar de toekomst te kijken; een toekomst zonder haar geliefde Leo.

    ‘Voorbij voorbij’ is een ontroerend en openhartig verhaal. Naast het verloop van de ziekte en de invloed die alzheimer op zowel de patiënt als zijn mantelzorger heeft, komen er meer interessante thema’s voorbij in het boek, zoals schuldgevoelens, depressiviteit, wanhoop, eenzaamheid en de dood. Judith kampt voortdurend met schuldgevoelens (vooral over het feit dat ze haar geliefde man in een verpleeghuis op moest laten nemen). Wanneer Leo uit huis is voelt Judith zich vreselijk depressief (wat heeft het leven zonder Leo nog voor zin?). Niet alleen het naderende afscheid van Leo houdt Judith bezig, er spelen ook regelmatig zelfmoordgedachtes door haar hoofd. Ook besluit ze voor zichzelf een euthanasieverklaring op te laten stellen, want een leven zoals Leo nu leidt (of lijdt?) dat wil Judith niet. Het boek is geschikt als leesclub boek. Naast discussies over bovenstaande thema’s kun je ook uren praten over verpleeghuizen. Meer: https://www.hebban.nl/spot/boeken-met-een-ster/nieuws/voorbij-voorbij-clairy-polak

    Vond je dit een nuttige review?
    14
    5
  • Een schitterend, ontroerend boek

    Ik las een interview met de schrijfster in de krant en ben daarna het boek gaan lezen. Wat een mooie roman! Mooi geschreven, en ook heel ontroerend. Clairy Polak raakte me echt met haar verhaal.

    Vond je dit een nuttige review?
    14
    8
  • Aanrader
    • iedereen zou dit boek moeten lezen

    Geschreven bij Voorbij, voorbij

    Aangrijpend verhaal over een verloren liefde als gevolg van Alzheimer. Triest en mooi tegelijk. Het wordt zo geschreven dat je door wilt lezen, al weet je eigenlijk al hoe het afloopt. Een aanrader.

    Vond je dit een nuttige review?
    8
    0
  • Indringend verhaal
    • het is een boek geen film.

    Indringend boek over een relatie waarin de partner van de hoofdpersoon Alzheimer krijgt. Het heeft me geraakt wat er dan op de hoofdpersoon afkomt en welke keuzes ze uiteindelijk maakt.

    Vond je dit een nuttige review?
    4
    0
  • Makkelijk leesbaar en inzichtelijk.
    • Goede kwaliteit

    Inzichtelijke, autobiografische roman over Polaks (inmiddels overleden) echtgenoot Commijs, hoe alzheimer de laatste jaren van hun huwelijk bezette en de verschillende soorten rouw waar Polak mee te maken kreeg.

    Vond je dit een nuttige review?
    4
    1
  • Aanrader
    • Goede kwaliteit
    • Voordelige koop
    • duurzaam

    Iedereen zou dit boek moeten lezen, om te weten wat een mantelzorger van een Alzheimer-patiënt doormaakt.

    Vond je dit een nuttige review?
    5
    2
  • Een verbroken belofte
    • goed geschreven
    • realistisch
    • soms wat langdradig

    De hoofdpersoon Judith moet na een gelukkig huwelijk van meer dan dertig jaar, haar man Leo naar een verpleeghuis brengen ondanks dat ze hem heeft beloofd dat nóóit te zullen doen. Het grote thema van het boek is dan ook hoe om te gaan met het verlies van je partner wanneer deze al tijdens zijn leven steeds onbereikbaarder voor je wordt.
    Clairy Polak is er in geslaagd om de worsteling van de hoofdpersoon weer te geven in een boeiend debuut, waarbij de titel van het boek verwijst naar het gedicht Herinnering van J.C. Bloem met de bekende regel:
    "Voorbij, voorbij, o, en voorgoed voorbij".
    Het boek is geschreven in een stream of consciousness waarin Judith vertelt over de laatste periode van haar huwelijk voorafgaand aan de opname van Leo, waarbij ze in diverse flashbacks herinneringen ophaalt aan de jaren van haar gelukkige huwelijk en vooruitkijkt naar een toekomst zonder haar geliefde Leo.

    In het begin van het boek, wanneer de diagnose Alzheimer nog maar pas is gesteld valt het volgens de omgeving nog wel mee met de impact van de ziekte op het leven van Judith en Leo. Judith beleeft dat echter heel anders.
    "Zijn wereld kromp. En die van Judith daarmee ook".
    Tijdens de eerste jaren van zijn ziekte kan Leo nog mee naar een concert of theater, maar na verloop van tijd begrijpt hij er steeds minder van. Wat wel tot het einde toe blijft, is zijn voorliefde voor een lekkere maaltijd vergezeld van een goed glas wijn. Judith moet hem echter steeds meer verzorgen en dat trekt een zware wissel op hun huwelijk. Zo hebben ze nooit kinderen gekregen, maar Judith wordt gaandeweg steeds meer in een moederrol geduwd. Het wordt dan ook onvermijdelijk voor Judith om voor Leo een verpleeghuis te zoeken, wanneer hij steeds vaker vertoeft in het verleden. Het is voor Judith op den lange duur dan ook niet meer mogelijk om hem daarin te volgen. De communicatie met Leo verloopt steeds moeizamer en wordt fragmentarischer, waardoor Judith zich steeds eenzamer gaat voelen. Het motto voorin het boek is dan ook veelzeggend:

    "Oh my man I love him so
    He 'll never know…"

    Leo heeft inderdaad geen besef meer hoe lief Judith hem heeft, sterker nog na verloop van tijd beseft hij zelfs niet eens meer dat ze met hem getrouwd is. Judith raakt de jaren voor de opname fysiek en psychisch uitgeput door het verzorgen van haar man, waardoor haar niets anders overblijft dan hem ten lange leste te laten opnemen in een zorgvuldig uitgezocht verpleeghuis. Schrijnend is het als ze beschrijft hoe ze hem trouw blijft bezoeken, terwijl Leo totaal geen besef meer heeft wie zij is.

    Het boek van Clairy Polak zal voor lezers, die bekend zijn met Alzheimer en de invloed van deze verschrikkelijke ziekte op de naaste omgeving geen nieuwe elementen bevatten. Als dit echter niet het geval is, dan is dit boek een goede kennismaking om meer te weten te komen waarbij je halverwege het boek af en toe wel het gevoel bekruipt dat je het nu langzamerhand wel weet. De schrijfstijl van de auteur is nuchter en soms op het zakelijke af (Clairy Polak was in het verleden journaliste en werkte o.a. voor de VARA). Haar achtergrond als journaliste blijkt ook uit de minutieuze beschrijving van hoe het toegaat in een verpleeghuis inclusief details als luiers, wc-rondes enz.

    Aan het eind van het boek lukt het Judith om haar leven weer wat op te pakken, na een periode van rouw en depressie. Ze vertrekt naar haar geliefde Zwitserland voor een midweek vakantie en het is daar dat ze besluit om een boek te schrijven over haar gelukkige jaren met Leo.

    "Uiteindelijk is dat wat er overblijft van een mens. Een foto en enkele mooie verhalen die anderen over je vertellen. Als het goed is."
    Clairy Polak heeft in "Voorbij, voorbij" een mooi verhaal verteld over haar man Nico, die zelf aan Alzheimer leed en daarmee een stem gegeven aan al die Alzheimerpatiënten en hun vaak overbelaste mantelzorgers.

    Vond je dit een nuttige review?
    8
    5
  • Prachtige, invoelende roman

    Als haar echtgenoot alzheimer krijgt, moet Judith aanzien hoe hij langzaam zijn grip op de werkelijkheid, zijn herinneringen en uiteindelijk zijn identiteit verliest. Polak toont ons een liefdesgeschiedenis die zowel universeel als diep persoonlijk is, en weet in schitterende, trefzekere taal te verwoorden wat onuitsprekelijk lijkt. Een fijngevoelige, indrukwekkende roman.

    Vond je dit een nuttige review?
    14
    11
19 99
Op voorraad
Select
Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis
Verkoop door bol.com
  • Gratis verzending door bol.com vanaf 20 euro
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Dag en nacht klantenservice
Bezorgopties
  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis

Alle bindwijzen en edities (4)

  • 8,99
    Direct beschikbaar
  • 14,99
    Direct beschikbaar
  • 12,99
    Op voorraad. Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
  • 19,99
    Op voorraad. Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip

Vaak samen gekocht

Recent bezochte artikelen

 
Vergelijk artikelen