Vroeger toen ik groot was vergaande herinneringen van kleine kinderen

'Kinderen, de minst begrepen wezens op aarde'. ln onze cultuur nemen we als vanzelfsprekend aan dat kinderen die geboren worden van niets weten en dat alle informatie van ons komen moet: over leven en dood, de wereld, de mensen, goed en kwaad en over God.
Maar wat, als deze veronderstelling niet waar blijkt te zijn?
Er zijn zo langzamerhand veel herinneringen van volwassenen tijdens diepe ontspanning die verder teruggaan dan de geboorte. En getuigenissen van vooral kleine kinderen die duidelijk maken, zelfs bewijzen, dat dat niet waar is. En dat ons hele opvoedingssysteem op een verkeerde vooronderstelling berust. In zekere zin is dit boek een verdere uitwerking van twee hoofdstukken in Het onbekende venster: 'Begint ons bestaan bij de conceptie?' en 'Wat aan kinderen is geopenbaard'.
Een kind komt blijkbaar incognito op aarde. Ouders begroeten bij hun geboorte een 'kleine vreemdeling'! Het kan verrassend, maar soms ook schokkend zijn als zo'n 'kleintje', zo gauw het kan praten, wijsheden debiteert die het onmogelijk uit zijn omgeving kan hebben opgevangen. Ook informatie over de voor ons onzichtbare wereld die zelfs in contrast lijkt te zijn met de gedachtenwereld van de ouders.

Dit boek wil ouders en opvoeders wakker maken en eigen ervaringen met de kinderen doen herinneren en herkenbaar maken. En een venster openen naar een andere opvoeding in de toekomst.

Dr. Joanne Klink is theologe. Van haar hand verschenen talrijke publikaties. Haar vorige boek, Het onbekende venster, trok sterk de aandacht en beleefde in korte tijd al een aantal herdrukken; de Duitse editie is in voorbereiding.