Waar is Grace

Emily Elgar Emily Elgar schreef met Waar is Grace haar tweede thriller echter “If you knew her” is tot nu toe nog niet vertaald. Ze is in 2012 een cursus romanschrijven gaan volgen van de Faber Academy, en is toen serieus aan het schrijven gegaan. Ze woont met haar man en zoontje in East Sussex In het kleine stadje Ashford kent iedereen iedereen, maar Megan en haar dochter Grace zijn wel heel erg populair. Ze zijn zo gewaardeerd omdat Grace bijzonder ziek is, ze zit namelijk in een rolstoel, heeft hartklachten en is genoodzaakt sondevoeding te krijgen. Megan, doet er echt alles aan om haar dochter het zo comfortabel mogelijk te maken. Het is dan ook een doem scenario wanneer Megan wordt vermoord en Grace is verdwenen en de rolstoel leeg achterblijft. De tijd tikt, want Grace kan niet overleven zonder medicatie! Tijdens de speurtocht gebeuren de meest onwerkelijke dingen, en kan het fataal aflopen voor zij die alleen maar willen helpen. Een eerste kennismaking met deze auteur die nog lang in mijn geheugen zal blijven nazinderen. Een boek met een aparte insteek, ze werd geïnspireerd op een verhaal dat zich heeft afgespeeld in de Verenigde Staten. In het begin werd ik wat overvallen door het aantal personages, dus even goed opletten. Maar ik leerde al snel de hoofdpersonages wat beter kennen omdat de hoofdstukken telkens aan iemand anders toebehoorden, en ik een mooie inkijk kreeg in hun manier van denken. Emily weet maar al te goed de spanning er in te houden, door er net niet teveel, maar ook niet te weinig informatie vrij te geven, op de juiste momenten. Ik hunkerde om de waarheid te achterhalen en kon het boek bijzonder moeilijk weg leggen. Een verhaal dat ik niet vlug zal vergeten, en ik hoop dat we niet te lang moeten wachten op een volgende vertaling.

Grace zit in een rolstoel en haar moeder Meg zorgt voor haar, ze wonen sinds een tijdje in een nieuwe stad: Ashford. Iedereen heeft het met ze te doen, een alleenstaande moeder met een ziek kind. Tot op een dag Meg vermoord wordt gevonden en Grace verdwenen is. Het lijkt een race tegen de klok te worden, want kan Grace wel zo lang zonder haar medicijnen? Het verhaal wordt verteld door twee perspectieven: Jon, een journalist, en Cara, het buurmeisje. Beide willen er alles aan doen om Grace weer te vinden en om haar te helpen. Ze lijken een onwaarschijnlijk duo, maar kunnen goed samenwerken. Doordat het steeds wisselt, krijg je steeds een ander blik op de zaak. De schrijfstijl is vlot, waardoor je snel door het boek heen gaat. Ook het wisselen van de perspectieven draagt bij aan de vlotheid van het verhaal. Je krijgt allemaal stukjes om te puzzel op te lossen, ook misleidende stukjes. Maar dan, het verhaal wordt goed opgebouwd, de spanning loopt op. Maar halverwege lijkt de spanning weg te ebben. Ik las dit boek als een buddy read en op ongeveer 70% wisten we eigenlijk wel hoe het zou eindigen. En we bleken nog gelijk te hebben ook. Uiteindelijk wordt het verhaal afgerond voor zover dat kan, maar we waren een beetje teleurgesteld.

Toen ik onderstaande beschrijving van Waar is Grace las, was ik enorm enthousiast omdat het klonk als een enorm spannende en vooral mysterieuze thriller. Precies wat ik nodig heb, dacht ik. Meg en haar dochter Grace zijn zeer geliefd in het stadje Ashford. Dus wanneer Meg vermoord gevonden wordt en Grace vermist is, is iedereen in shock. Niet in de minste plaats omdat Grace al jaren ziek is en misschien nog maar een paar dagen te leven heeft. Wie vermoordde de moeder die haar leven in dienst stelde van haar zieke dochter, en wie ontvoerde de dochter, die zonder haar medicijnen niet overleeft? De zoektocht levert onvoorstelbare en schokkende antwoorden op. Waar is Grace wordt geschreven vanuit twee perspectieven. Allereerst is er journalist John, die zijn eigen problemen thuis heeft, maar zich ook verantwoordelijk voelt voor de moord op Meg en de vermissing van Grace, omdat er iets tussen hen is voorgevallen. Dit maakt John een interessant personage: Hij heeft een historie met hen, maar je weet niet zo goed wat dit is. Ook is er iets met zijn zoontje aan de hand en zit hij in relatietherapie met zijn vrouw. Al met al: Een complex personage. Ten tweede is er Cara, het buurmeisje van Meg en Grace, dat zich schuldig voelt en voornamelijk haar vriendin Grace wilt vinden. Over haar hobby’s en gevoelens kom je minder te weten, maar ze is een sterke meid die weet wat ze wil en niet heel bang is. Deze twee perspectieven worden afgewisseld met dagboekfragmenten van Grace, waardoor je steeds meer te weten komt over de situatie voorafgaand aan de moord. De dynamiek van de twee hoofdpersonages wordt echter verzwakt door het gebrek aan spanning in het verhaal. De spanningsboog sluit niet helemaal aan bij je verwachtingen. Je verwacht dat er een zoektocht staat te gebeuren waarbij je stukje bij beetje dichterbij de waarheid komt, maar er werd voor mijn gevoel teveel van de hak op de tak gesprongen, waardoor de spanning hier en daar afzwakte. Zonde, want er was genoeg ruimte voor een goed opgebouwde spanningsboog en een aantal mooie plotwendingen. Wat ik dan wél weer supertof vond, was de noot van de auteur aan het einde van het boek. Ik wil hier niet teveel aandacht aan besteden (want spoilers), maar hierdoor ging ik wel anders naar het verhaal kijken, en het meer waarderen. Ondanks het zwakke plot, vond ik de dynamiek tussen en binnen de hoofdpersonages en de goede schrijfstijl genoeg om uit te kijken naar een volgend boek van Elgar.

Een spannende psychologische thriller die blijft boeien. Je leest het verhaal vanuit verschillende perspectieven. De eerste paar hoofdstukken zijn wat langer. Naarmate je verder in het verhaal komt, wisselen de perspectieven zich sneller af en wordt de spanning opgebouwd. Het is een spannend verhaal met een flink aantal onverwachte wendingen. Het zou me niet verbazen als dit boek ooit verfilmd gaat worden. Voor de liefhebbers van o.a. Gone Girl en Het meisje in de trein.