Waarvan wij droomden Waarvan wij droomden
Wel leverbaar
Samenvatting
De slopende boottocht verbindt de vrouwen in zowel ervaring als verwachting. De onzekerheid over hun leven in Amerika geeft hun een collectieve stem, een gezamenlijke identiteit. Vanaf hun aankomst in Californië zullen ze alleen zijn in een totaal vreemde wereld. Daar ontmoeten ze hun mannen, die vreemdelingen voor hen zijn, baren ze kinderen die Amerikaans zullen zijn, en moeten ze zich redden in een taal die ze niet spreken. En juist als ze zich na jaren thuis beginnen te voelen in Amerika volgt de aanval van Japan op Pearl Harbour.
Productspecificaties
Inhoud
Lees mogelijkheden
Overige kenmerken
EAN
Productveiligheid
Je vindt dit artikel in
Documenten
Video
Reviews
Geschreven bij: Waarvan wij droomden
Boekje van mijn buurvrouw te leen gekregen en eigenlijk had ik er niet zo,n zin in. Ik houd niet van een review die je het hele verhaal gaat vertellen en dat zal ik dan ook niet doen. Het boek heeft een heel aparte stijl en staat geheel geschreven in de "Wij"vorm. Het leest als een gedicht en je stopt pas bij de laatste bladzijden en zelfs dan nog zingt het boek als een gedicht in je hoofd rond. Waarvan wij droomden - en wat er van uitkomt.De opvoeding van de Japanse kinderen in het Amerika wat erg moeilijk voor de ouders is. "we hebben kippeneieren gelegd maar het zijn ganzeneieren geworden". Hard werken en toch vreemden blijven. Na de Japanse aanval in de tweede wereld oorlog weten we dat de Amerikanen niet erg netjes met hun Japanse inwoners zijn omgegaan, maar bij het lezen schrik je er wel van hoe onbeschaafd we met onze medemensen omgaan en dat vaak verzwegen wordt. Prachtig boek - zeker lezen Ben buurvrouw erg dankbaar.
Geschreven bij: Waarvan wij droomden
Het leek mij een leuk boek om te lezen, maar het viel me tegen. Het verhaal is niet geschreven als roman, maar als een opsomming van gebeurtenissen, van meerder personen. Ik vond het daardoor vermoeiend om te lezen. Wat me wel is bijgebleven is dat Japanners het vrij slecht hadden in Amerika. Ze werden totaal niet geaccepteerd. Ook hadden de Japanse vrouwen geen flauw idee wat hen te wachten stond. Ze hadden het idee dat overal de Japanse cultuur zou zijn. Tijdens het lezen had ik medelijden met deze vrouwen.
Het geeft een beeld van een stukje geschiedenis van Japanse emigranten in Amerika waar ik niets van wist, dat is boeiend. Maar de manier waarop het geschreven is (vanuit het groepsperspectief, een beetje zoals Alle tijd van Giphart), is 50 bladzijden interessant, maar wordt daarna nogal vervelend. Gelukkig is het niet zo'n 'dik' boek (kun je dat zeggen van een e-book?), dus wel uitgelezen.