Wat gebeurt er als je dood gaat?

Dit is werkelijk een kostbaar boekje! Nog nooit zo helder is de oeroude, esoterische wetenschap over het leven na de dood in een notendop op het papier gezet. In een onopgesmukte stijl en langs een consistente hoofdlijn schets Hans Stolp de reis die onze geliefde gestorvenen maken door de zielenwereld en door de wereld van de geest. De continuïteit van het bewustzijn is niet eerder zo bevattelijk weergegeven als in dit mooie, kleine werkje. Hopelijk zal ooit net als taal en rekenen iedereen de diepe kennis uit dit boekje al op jonge leeftijd kunnen meekrijgen op school of via de opvoeding! Wil je na dit boekje meer weten over de reis van de gestorvenen dan helpt de prima notenlijst je gauw op weg. Beste Hans Stolp, hartelijk dank voor dit juweeltje!

Op een voortreffelijke manier beschrijft Hans Stolp welke fases je doorloopt als je dood gaat . In zijn inleiding zegt hij: "Wees niet bang voor de reis die begint als je dood gaat. Een liefde, groots en verwarmend, zal je omhullen, zodat je het gevoel zult krijgen: eindelijk ben ik thuis" Het boek kan een steun zijn voor zowel degenen die vlak voor de dood staan als voor de nabestaanden. Het neemt zeker je eventuele angst voor de dood weg. Het boek geeft tevens inzicht hoe je leven dat je nu leeft, bepalend is voor de reis na de dood en je terugkeer op aarde. Een zeer inspirerend en toegankelijk geschreven boek.

Wat een prachtig verhaal over leven na de dood. Makkelijk te lezen en het bied tevens hoop aan diegenen die hun partner, ouder, kind of een andere dierbare is verloren. Een juweel van een boek.

Las de reviews van anderen, iemand zei ergens: dat we daar nog allemaal doorheen moeten na ons overlijden. Ja, mee eens. Ook iemand: geen bronvermelding, ook mee eens, gelijk. Het is zeker weten met een goed hart en met liefde geschreven. Voor mijzelf, bij mij riep het weerstand op, sommige dingen vond ik pijnlijk, misschien ben ik er nog niet aan toe. Maar wat koud op mijn dak viel: we maken allemaal nogal wat mee nu, vooral nu. Dan te lezen, dat we uiteindelijk weer terug in een lichaam gaan (moeten). Nee, asjeblieft niet. Voor diegenen die er troost uithalen zal het een mooi boek zijn. Een absolute waarheid kunnen we nooit 100 procent vinden, haal eruit wat voor jou werkt, dat is belangrijk.

Doodgaan. Dat heeft tijdenlang ver bij mensen vandaan gestaan. Verder dan het in bv de Middeleeuwen stond. Iedereen kan betergemaakt worden. Toch? . Review van “Wat gebeurt er als je doodgaat?” en “Stervensbegeleiding in een nieuwe tijd”, beide geschreven door Hans Stolp. . In Veldhoven, waar de werkgroep “Er is meer...” al sinds jaar en dag lezingen organiseert waar ze sprekers heenhalen die deskundig zijn mbt ‘iets dat verder dan het alledaagse gaat’, heb ik Hans Stolp meer dan eens horen spreken. Als ik daaraan denk, zijn de eerste woorden die bij mij bovenkomen: zachtaardig, luisterend, moedig, onderzoekend en ordenend. Hij gaat uit van een christelijke basis en dat is niet helemaal mijn uitgangspunt in het leven, dus boeken van hem had ik nog niet eerder gelezen. (Behalve dan “Aan synagoge, kerk en moskee voorbij”, “Luister aljeblieft! De 10 heilige wetten van communicatie” en “Waarin Islam en Christendom verschillen, een stap naar dieper inzicht”) . Wie, zoals ik, mensen die al sinds WW2 met oorlogstraumata in hun rugzak lopen, begeleidt bij het terugvinden van zichzelf, zingeving, Levensblijheid en bijstaat in het zo min mogelijk last hebben van kwalen die later bovenop de diep in henzelf begraven ptss terecht gekomen zijn, komt, mede gezien de leeftijd van deze mensen, onherroepelijk tegen, dat er cliënten doodgaan. Ze overlijden niet van het ene op het andere moment. Meestal niet tenminste. Er gaat veelal een proces aan vooraf, waarin hun band met de aarde en het leven dunner, transparanter wordt. Waarin ze soms al even op bezoek lijken te gaan in de Andere Wereld. Wat mij daarbij telkens opvalt, is dat naarmate ze de pijnen die ze in hun leven opgedaan hebben meer kunnen loswikkelen en op laten lossen, angst voor het sterven transparanter wordt en verdwijnt. . Boeken als het Tibetaanse Dodenboek en het Egyptische Dodenboek en andere niet-christelijke boeken over sterven(sbegeleiding) heb ik gelezen, veel herkenning gevonden in de idee dat geboren worden, leven en sterven bewustzijnsstadia zijn. . Om de chtistelijke achtergrond vond ik het nogal een uitdaging om deze boeken van Hans Stolp te lezen. Ik heb ze gelezen. En… de ergens verwachtte dogmatische laag van christelijke ideeën waaraan menselijke ervaringen aan- en ingepast worden, die was er niet. Helemaal niet. Wat een opluchting, dat er zo open-minded gekeken wordt naar wat mensen ervaren, voelen en meemaken, helemaal losgezongen van wat ze eventueel ‘zouden behoren mee te maken en te ervaren’. . Hij legt ervaringen van mensen van nu naast die van mensen van vroeger, die hun ideeën, ervaringen en gevoelens opgeschreven hebben. Het esoterisch Christendom en andere culturen worden naast elkaar gelegd, waaruit valt op te maken dat gelijksoortige ervaringen en waarnemingen in verschillende culturen slechts een andere naam hebben gekregen, maar wezenlijk, in essentie hetelfde zijn. . Dat het overal en vooral gaat om in liefde elkaar vasthouden en in liefde elkaar loslaten en een stukje mee begeleiden voor de stervende, een stukje mee mogen ervaren voorbij de sluier voor de achterblijvenden, dat dat iets is van alle tijden en altijd. Ook van nu, in een tijd dat veel mensen stoer roepen dat bij de dood alles ophoudt. Want mensen merken dat als ze in liefde met een dierbare een stukje meelopen op die allerlaatste weg, dat het geen allerlaatste weg is. Ja, hier in dit leven, maar voorbij de sluier begint er voor de stervende een heel nieuw leven, als was hij/zij een boreling. .

Ik heb dit boekje met veel interesse gelezen. Ik lees de visie van de auteur over wat er na de dood met een mens gebeurt. Op 160 pagina's worden stappen vermeld en toegelicht, die uiteindelijk leiden naar het Licht met een hoofdletter. Wat mij minder bevalt is de nogal zelfverzekerde en vanzelfsprekende wijze van vertellen. Nergens een uitleg; op geen enkele pagina vermeldt hij, hoe hij aan deze 'stappen' komt, waar hij de kennis vandaan haalt en op welke wijze e.e.a. geverifieerd kan worden. Het lijkt daarom meer op een 'ik hoop dat het zo zal gaan'. Helaas is er nooit iemand teruggekeerd met een uitleg, hoe het na de dood met het bewustzijn gaat, dat m.i. niet meer bestaat als alle hersenfuncties en activiteiten gestopt zijn. Voorlopig schaar ik deze teksten onder de zgn. BDE-verhalen, zoals vermeld in bijvoorbeeld het boek Het Geheim van Elysion. Ik kan me wel voorstellen, dat dit alles voor veel mensen geruststellend werkt. En nu maar hopen dat het inderdaad zo gaat...