Wat je van bloed weet EBOOK Tooltip

Wat je van bloed weet

Uitgever: Prometheus

Auteur: Philip Huff
  • Nederlands
  • E-book
  • 9789044650525
  • Druk: 1
  • februari 2022
  • Adobe ePub
Alle productspecificaties
  • bol.com Kobo LeesappEbooks lezen is heel makkelijk. Na aankoop zijn ze direct beschikbaar op je Kobo e-reader en op je smartphone of tablet met de gratis bol.com Kobo app.

Philip Huff

Philip Huff (1984) studeerde filosofie en geschiedenis in Amsterdam. Tijdens zijn studententijd reed hij Martin Bril rond door het land. Hij publiceerde verhalen in De Gids, Hollands Maandblad en Hollands Diep. Zijn debuut Dagen van gras verscheen in 2009, gevolgd door de roman Niemand in de stad (2012) en de verhalenbundel Goed om hier te zijn (2013). In 2014 verscheen zijn nieuwe titel Boek van de doden, een roman over een verloren liefde. Op bol.com vind je alle boeken van Philip Huff, waaronder het nieuwste boek van Philip Huff.

Samenvatting

Op de openbare basisschool in Blaricum wordt de verteller van Wat je van bloed weet voor het eerst verliefd. Op de hockeyclub in Laren ontmoet hij Cato de Witte, van wie hij weet dat zij het voor hem is. Samen doorlopen ze de middelbare school in Bussum. Intussen woont hij in een groot, vrijstaand huis, met een rieten kap en een grote tuin, samen met zijn ogenschijnlijk welvarende familie. Maar de buren kunnen niets horen.
Wat je van bloed weet is een roman over opgroeien in een gewelddadig gezin, over de wording van kind tot man, en over de liefde – de liefde voor Cato, maar ook voor Alexander, de jongere broer van de verteller en hun zus, Emilie. Het is een roman over machteloosheid in familieverhoudingen en over de vraag of je jezelf ooit uit die verhoudingen kunt bevrijden.
Wat je van bloed weet is Philip Huffs persoonlijkste roman tot nu toe.

Philip Huff (1984) is schrijver en regisseur. Hij schrijft onder meer voor NRC Handelsblad, De Groene Amsterdammer, Hollands Maandblad, The New York Review of Books en The Paris Review. Hij publiceerde de romans Dagen van gras (genomineerd voor de Academica Debutantenprijs), Niemand in de stad (winnaar Dioraphte Prijs, verfilmd door Michiel van Erp) en Boek van de doden (keuze van het jaar 2014 van HUMO), de verhalenbundel Goed om hier te zijn en de essaybundel Het verdriet van anderen.

‘Een indrukwekkend boek. De pijnlijk kale, rauwe taal van het begin vult zich langzaam met eloquentie, poëzie, levenslust. Huff is onverschrokken tegenover iets afschrikwekkends gaan staan, met zijn hart én ogen open.’
Nina Polak

‘Een beklemmende roman over kinderen van kijvende ouders. Of hoe de klotezooi van thuis jonge levens ontwricht. Huff verkent genadeloos hoe een zoon worstelt met zijn woede, leegte en verdriet. Prachtig verwoord – met de blik van een chirurg en een landschapsschilder. Een roman die je lang bijblijft, vooral de innerlijke strijd het anders te doen. Een must voor eenieder die voornemens is zich voort te planten.’
Adriaan van Dis

‘Een meedogenloos, barmhartig en altijd tintelend portret van een gezin verliefd op zelfvernietiging. Een geweldige roman van een onbevreesd eerlijke schrijver.’
Joseph O’Neill

‘Indringend en bij vlagen ondraaglijk intiem. Ik wilde soms wegkijken bij het geweld en de onmacht van deze familie.’
Karin Amatmoekrim

‘Prachtig en doorleefd laat Huff zien hoe een jeugd tot ver in de volwassenheid kan doorwerken. Een boek voor iedereen die ooit kind is geweest – of nooit de kans heeft gekregen er een te zijn.’
Tim Fransen

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
E-book
Druk
1
Verschijningsdatum
februari 2022
Ebook formaat
Adobe ePub
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur(s)
Philip Huff
Uitgever
Prometheus

Lees mogelijkheden

Lees dit ebook op
Android (smartphone en tablet) | Kobo e-reader | Desktop (Mac en Windows) | iOS (smartphone en tablet) | Windows (smartphone en tablet)
Ebook formaat
Adobe ePub

EAN

EAN
9789044650525

Overige kenmerken

Studieboek
Nee

Je vindt dit artikel in

Taal
Nederlands
Boek, ebook of luisterboek?
Ebook
Studieboek of algemeen
Algemene boeken

Reviews

Negatief, positief, neutraal: we zetten een review altijd online. We controleren wel eerst of ’ie voldoet aan onze reviewvoorwaarden en niet nep is. We controleren ook of ’ie is geschreven door iemand die het artikel heeft gekocht via bol.com en zetten dit er dan bij. De controles gebeuren automatisch, al kijken er soms mensen mee. Bol.com betaalt niet voor reviews. Als een reviewer door een andere partij is vergoed, staat dit in de review zelf.

Schrijf een review Schrijf een review
Gemiddelde van 16 reviews
4,6

Negatief, positief, neutraal: we zetten een review altijd online. We controleren wel eerst of ’ie voldoet aan onze reviewvoorwaarden en niet nep is. We controleren ook of ’ie is geschreven door iemand die het artikel heeft gekocht via bol.com en zetten dit er dan bij. De controles gebeuren automatisch, al kijken er soms mensen mee. Bol.com betaalt niet voor reviews. Als een reviewer door een andere partij is vergoed, staat dit in de review zelf.

11
4
1
0
0
  • Hart verscheurend
    • Makkelijke lezen
    • Duidelijk
    • Geen. Vreselijk genoeg dit onderwerp

    Geschreven bij Wat je van bloed weet

    Ik heb dit boek gekocht na ik een artikel in de Volkskrant had gelezen. "Dit kon wel eens op mijn leven lijken" dacht ik. In mijn leven heb ik 2 boeken gekocht. Dit is het 2de. Dit boek is zonder moeilijke woorden en leest heel makkelijk. 5 sterren heb ik gegeven maar heb moeite met "zeer goed". Het is een goed boek maar de situatie is vreselijk. Ik hoop dat de schrijver dit alles een plekje kan geven. Ik draag tot op de dag van vandaag deze jeugd ellende mee. Bedankt voor je persoonlijke verhaal.

    Vond je dit een nuttige review?
    38
    0
  • Om stil van te worden
    • Goed geschreven
    • Meeslepend
    • Confronterend
    • Het 2e persoons perspectief is even wennen

    Geschreven bij Wat je van bloed weet

    Ik las over dit boek en de auteur in de Volkskrant en Trouw. Voor mij, als overlevende van generationeel trauma, waren de besproken thema's recht uit mijn leven gegrepen en kwam het heel dichtbij. Ik vond troost en begrip in elke zin tot passages die parallel liepen aan mijn eigen jeugd.

    De onmacht, de opgekropte woede, maar ook het verlangen naar veiligheid en geborgenheid springen van het papier af.

    Philip doorbreekt verschillende taboes door open te schrijven over de levensloop van een kind met "een rugzakje" dat vervolgens opgroeit tot een complexe volwassene.

    "Eer uw vader en uw moeder" is slechts een overtuiging, een privilege, dat niet vanzelfsprekend is. Soms, is loslaten het enige wat je kan doen om te helen.

    Vond je dit een nuttige review?
    9
    0
  • Zo pijnlijk realistisch goed geschreven
    • Recht uit het hart
    • Zo realistisch
    • Het zit ‘m in de details

    Geschreven bij Wat je van bloed weet

    Zo pijnlijk realistisch goed geschreven. Bij elke regel een brok in m’n keel, een traan, herbeleven.

    Vond je dit een nuttige review?
    4
    0
  • Ongeschikt voor het ouderschap
    • Dat je oog krijgt voor kinderen in zo'n situatie

    Je moet dit zelf meegemaakt hebben om het boek te ervaren en te begrijpen. Sommige mensen zijn gewoon niet gechikt voor het ouderschap.

    Vond je dit een nuttige review?
    3
    0
  • Vlot geschreven
    • Beeldend
    • Informatief
    • Wat magere zoektocht
    • Beter was: ik-roman

    In ‘Wat je van bloed weet’ wordt is het bij tijd en wijle bloederig voor de jij-persoon, zijn zus en zijn broertje door de harde klappen van een gespierde vader, die noch zijn vrouw noch zijn kinderen spaart, en door de gemene klappen in het gezicht door zijn moeder, die met de steentjes in haar ringen geregeld een snee in de wang achterlaat. Het ruziepatroon tussen de ouders laat zich kenmerken als symmetrische escalatie (MacGillavry, ‘Echtscheiding en bemiddeling’, 2000). Overleg, liefde, begrip, psychologische zorg ontbreken geheel bij de ouders, evenals probleemoplossend vermogen als er iets fout gaat. Ladingen verbale en fysieke agressie worden over de kinderen uitgestort. Zij weten nooit hoe de humeurvlag van hun ouders erbij hangt en verkeren permanent in ‘veiligheidsonzekerheid’. Daarnaast groeien de kinderen op met de zogenaamde zilveren lepel in de mond.

    Het boek las voor mij als een therapeutisch verhaal, waarbij het verlangen naar de onbereikbare erkenning van de ouders omgebogen wordt naar het bereikbaardere surrogaat van (h)erkenning van de buitenwereld. Ook las ik het als een worsteling met het verband tussen zijn hartkwaal en zijn beschadigende jeugd. (Wat mij als lezer aannemelijk voorkomt nog afgezien van de literatuurverwijzing.)

    Toch, wat wil Philip Huff er precies mee? Het verhaal laat de lezer in feite desolaat achter met de wat schrale uitspraak van Albert Camus: “Vrijheid is niets anders dan een kans het anders te doen.” Maar hoe dan anders? Hoe het intergenerationele patroon doorbreken? Op de site van Trauma Thrivers worden drie stadia van heling genoemd: (1) Stabilisation (Safety, Grounding, Psychoeducation); (2) Processing (Remembering and mourning, Re-storying, Sharing and disclosing); (3) Integration (Healthy relationships, Sense of agency and self-identity, Empowerment and ability to thrive). Is dit boek een verhaal in het eerste stadium?

    Het verhaal leest vlot. Wat goed beschreven wordt is de uitzichtloosheid en de lange duur van de terreur. De intentie bij de ouders om het beter voor de kinderen te doen, de wil om de schadelijke impact te verlichten, ontbreekt. Zij zijn alleen met elkaar en zichzelf bezig. (Pluspunt is dat zij niet aan verdeel-en-heers doen, waardoor de relaties tussen de broers en zus redelijk heel kunnen blijven.) Ook wordt getoond dat de (achteraf, wetende) buitenwereld niets doet en er alleen onderling over praat. Tante en oom zijn er voor zover ze kunnen. Door hen weten de kinderen dat het ook anders kan en kunnen ze nog wat familiefeelgoodervaringen opdoen. Maar niemand kadert het voor hen, vertelt hen dat het ouderlijke gedrag niet deugt. Ook schrijnend is de psychiatrische (evidence-based) zorg die zijn broertje krijgt als hij opgenomen wordt: pillen en als uitgangspunt van de arts simpelweg terugkeer naar de toxische thuissituatie van coercive controle, als zijn tante en oom niet hadden ingegrepen.

    De jij-persoon is een lezer, intellectueel, filosoof en historicus. Wat ik mis is de verdieping van de jij-persoon in boeken over dit onderwerp, zijn zoektocht naar handvatten. Transgenerationele patronen zijn heel hardnekkig en hij wil niet worden als zijn egocentrische vader. Maar wat doet hij daaraan behalve zich afzetten? Hoe werkt hij daadwerkelijk aan zichzelf? Ik ervaar het toch als wat flauw om je te verschuilen achter een roman als je zo’n sterk autobiografisch boek publiceert en over het autobiografische in de media ook allesbehalve geheimzinnig doet. De auteur sleept hier verder zijn zus en broer en andere naasten in mee. Dat lijkt me voor hen lastig.

    Roman of niet, de jij-persoon raad ik aan de Stichting Het Verdwenen Zelf te gaan volgen. En misschien volgt er nog eens een tweede – feelgood – boek over een louterende heling.

    Vond je dit een nuttige review?
    9
    6
  • Niet zoals verwacht

    Geschreven bij Wat je van bloed weet

    Ik had gehoopt meer herkenning te vinden maar er wordt slechts oppervlakkig aangegeven wat er allemaal gebeurd is en wat de gevolgen zijn.

    Vond je dit een nuttige review?
    2
    0
  • Indrukwekkend
    • Indrukwekkend
    • Groot deel autobiografisch

    Indrukwekkend boek over opgroeien in gegoede kringen, in een gezin waarbij de ouders elkaar regelmatig fysiek te lijf gaan en hun kinderen lichamelijk en psychisch mishandelen. De uitwerking op hun levens laat zich raden... In 2 dagen uitgelezen. Een aanrader.

    Vond je dit een nuttige review?
    0
    0
  • Naargeestig coming of age verhaal
    • Leest makkelijk weg
    • Boeiend
    • Naargeestig
    • Rare jij-vorm

    Een naargeestig coming of age verhaal. Het gaat over een jongen die met een broertje en een zus opgroeit met huiselijk geweld. De jongen probeert zich te ontworstelen, en met name het feit dat hij zijn broertje hierin nauwelijks kan meenemen gaat door merg en been. Wat is het tegenovergestelde van een feel-good-boek? Dit is een feel-bad-boek.

    Opvallend is de vorm waarin het is geschreven: de jij-vorm. Ergens in het begin zegt de schrijver: "stel je voor... je wordt wakker in je broertjes bed" Het hele boek is in een dergelijke jij-vorm geschreven. Dat had van mij echt niet gehoeven. Ik had het liever geschreven in een ik-vorm.

    Vanwege die ellendige spiraal van huiselijk geweld, en die irritante jij-vorm wilde ik het boek ergens op een derde wegleggen. Waarom zou je zo'n uitzichtloze situatie willen lezen?

    Maar het boek leest heel vlot weg. Telkens plakte ik er toch nog wat bladzijdes aan. Uiteindelijk kon ik het niet meer wegleggen en heb ik het in één stuk uitgelezen.

    Als het gezin opgroeit snijdt het allemaal iets minder door je hart. Uiteindelijk vinden de broers en zus een eigen weg. Al met al toch wel een erg interessant boek.

    Vond je dit een nuttige review?
    3
    5
  • Aangrijpend verhaal

    Geschreven bij Wat je van bloed weet

    Een levensverhaal van iemand, waarin oa blijkt dat ouders als voorbeeldgevers enorm kunnen falen, doordat zij zelf de dupe zijn van een dergelijke voorgeschiedenis. Voor sommige lezers waarschijnlijk herkenbaar.

    Vond je dit een nuttige review?
    0
    0
  • Zeer goed
    • Spannend

    Geschreven bij Wat je van bloed weet

    Pluspunt van dit artikel: spannend

    Vond je dit een nuttige review?
    0
    0
13 99
Direct beschikbaar
Verkoop door bol.com
  • E-book is direct beschikbaar na aankoop
  • E-books lezen is voordelig
  • Dag en nacht klantenservice
  • Veilig betalen

Vaak samen gekocht

Recent bezochte artikelen

 
Vergelijk artikelen