Wildernisjaren leven met een pelsjager in Alaska

Wat een verhaal, heb meegeleefd met de reisavonturen, heb gelachen, ben mee kwaad geweest, was ontroerd, wou steeds weten hoe het verder zou gaan, kreeg een goede indruk van het leven bij en met Jim, had verdriet om Linda, begreep helemaal de spagaatbeleving met de dieren daar, en begrijp waarom het niet is gelukt uiteindelijk. Dank je wel het mogen meemaken van zo'n persoonlijke periode in Linda's leven.

Wildernisjaren beschrijft het indrukwekkende en bovendien waargebeurde verhaal van een reislustige Nederlandse vrouw die uiteindelijk voor een lange tijd blijft plakken in het voornamelijk koude Alaska. De vrouw in kwestie; Linda Nijlunsing is tevens de auteur van dit fascinerende boek. In Wildernisjaren deelt zij de verhalen uit haar tijd in Alaska onverbloemd met haar lezers. Laat je gerust door haar meevoeren naar een land waar de kou overheerst, stilte en eenzaamheid geen onbekende verschijnselen zijn en de natuur nog altijd de baas is. Als inwoner van Alaska is het noodzakelijk je continu aan te passen aan de grillen van de natuur, het is daar nog echt survivallen! Linda weet zich echter als buitenstaander goed te redden, ze is niet bang voor hard werken en trotseert dapper iedere tegenslag. Een leven in Alaska blijkt voor Linda geen rozengeur en maneschijn te zijn, maar ze voelt zich toch sterk aangetrokken tot dit indrukwekkende gebied. Als ze de robuuste Jim ontmoet blijkt hij de liefde van haar leven. Jim zweert echter bij zijn rustige bestaan en hoewel hij overduidelijk van Linda lijkt te houden heeft hij zeer veel moeite om zich aan haar aan te passen. Toch besluiten ze te trouwen. De flexibele Linda lijkt zich prima aan te passen, ze werkt hard, klaagt zelden en is niet te beroerd om zelf een dier te villen, maar wanneer ze in verwachting raakt veranderd Jims-houding, heeft Linda de juiste keuze gemaakt? Wildernisjaren leest zeer gemakkelijk, vanaf de eerste pagina zit je direct in het verhaal. De omschrijvingen van de natuur aldaar geven je bijna het gevoel dat je er zelf bent. Wildernisjaren is werkelijk een indrukwekkend verslag over een leven in Alaska; mooi, soms ontroerend en hartverwarmend!

Ik heb een maand gewacht tot het boek in huis was. En in twee dagen uitgelezen. Ongelofelijk hoe deze mooie sterkte vrouw het heeft uitgehouden bij deze egoistische man. Jim was alleen maar op zichzelf gericht. En het feit dat hij wegging na de bevalling en die net bevallen vrouw alleen liet?!! Het is een prachtig boek vol ontroering, onzekerheid, kracht en de prachtige natuur. Ik zou graag een deel II lezen over het opvoeden van haar zoon.

Doordat je vanaf de eerste bladzijde van de proloog al meteen betrokken wordt bij wat de gevoelens zijn van de hoofdpersoon, leest het boek heel gemakkelijk. Je voelt een band met Linda en dat wordt niet minder terwijl je verder leest. Door het hele verhaal heen proef je een groot gevoel van eenzaamheid. Maar ook het gevoel om op eigen benen te kunnen staan en het gevoel van vrijheid wordt door deze hoofdpersoon in Alaska ervaren, zodat ze wil blijven waar ze is. 'Ik heb me nooit een vreemde gevoeld in dit land. Niet vreemder dan de anderen althans, want de meest mensen die er woonden kwamen oorspronkelijk van elders. Maar ze hadden allemaal iets gemeen: de zucht naar vrijheid, naar een natuurlijke manier van leven, doen wat je wilt zonder al teveel bemoeienis van anderen.' Nadat ze Jim heeft leren kennen via vrienden en nieuwsgierig werd naar zijn manier van leven, nodigt hij haar uit om een paar weken bij hem te komen wonen om haar te laten zien wat leven in deze wildernis betekent. Hij wil graag iemand die zijn leven gemakkelijker maakt, zowel voor het werk als voor de seks. Linda valt uiteindelijk voor hem en blijft bij hem. Ze leert alles van houthakken tot klemmen zetten, maar wordt ook gewaarschuwd door de mensen die Jim kennen; Jim is Jim! Pas nadat ze zwanger is geworden wordt haar helemaal duidelijk wat deze drie woorden betekenen! 'Wildernisjaren' is een in verhaalvorm gegoten indrukwekkend, ontroerend en vooral een intens verslag over een gedeelte van het leven van Linda Nijlunsing. Geen sprookje maar een écht leven! 4,5/5*

Mooi verhaal van een normale jonge vrouw die zich ontwikkelt tot avonturier.

Meestal ben ik niet zo van de waargebeurde verhalen, ze zijn eerder therapie voor de schrijver een mogelijkheid om gal te spuwen over personen of the leven in het algemeen. De toon van ‘Wildernisjaren’ is anders, heel anders. Geen happy ending zoals je verwacht, maar een verhaal dat indruk achter laat. Linda laat alles wat ze kent achter voor de liefde voor land en man. Ze past zich snel aan in Alaska en aan de manier van leven, maar niet alles loopt zo gesmeerd als gewenst. Het alleenstaande bestaan van ‘Big Jim’ heeft hem gehard en hij is niet ingesteld op afhankelijkheid. Langzaam maar zeker groeien Linda en Jim uit elkaar. Maar een verkeerd einde, betekent niet dat gemaakte keuzes fout zijn geweest. Wildernisjaren is een vlot geschreven boek, maar desalniettemin boeiend vanaf de eerste zin. Elke zin nodigt uit om verder te lezen, wekt nieuwsgierigheid over de volgende stap. De ongereptheid en openheid waarmee Linda schrijft is ontwapenend. Je wordt meegesleurd in een overdonderend verhaal dat bijna onwerkelijk lijkt. Het is een boek voor in de weekenden, een boek dat je oppakt en neerlegt, maar niet vergeet in de tussentijd. Een hartverwarmend verhaal over liefde, moeilijke tijden en verkeerde keuzes.