Zomermeisjes

Zomermeisjes is een spannende Nederlandse thriller een echte "page turner" knap en vlot geschreven. Het plot een groot vraagteken tot op het laatst! Jobien Berkouwer is een nieuwe ster aan het firmament onder de Nederlandse thriller schrijvers. Ik kijk uit reikhalzend uit naar het vervolg!!

Vlot geschreven, spannend en onmiskenbaar met kennis van zaken. Het verhaal speelt zich af in Nederland maar de stijl doet meer denken aan thrillers uit de Scandinavische traditie. De zomerthriller van het jaar. We wachten met smart op het volgende boek!

RECENSIE ‘Zomermeisjes’ van Jobien Berkouwer Oorspronkelijke titel: Zomermeisjes ISBN: 9789400507739 Uitgeverij: A.W. Bruna
 Pagina’s: 303 We hadden Appie Baantjer, we hebben Simon de Waal en aan zijn zijde verschijnt nu ook Jobien Berkouwer. Want wie kan er nog beter een spannend politieverhaal bedenken en schrijven dan iemand die niet alleen in de (politie-)keuken heeft mogen kijken maar er ook heeft gewerkt. De in Amsterdam woonachtige Berkouwer kan bogen op een heuse politiecarrière, kent als afgestudeerd jurist de wet en heeft inmiddels haar eigen profiling-bureau. Alle ingrediënten in een pen gooien, wat mixen en het schrijftalent zijn werk laten doen. Zo moet Berkouwer ook hebben gedacht en voilà, is er plotseling haar thrillerdebuut: ‘Zomermeisjes’. Lot van Dijk is afgestudeerd profiler en als zodanig opgenomen in het politieteam Twente. De teamleden, tot dat moment alleen mannen, hebben voordien nog nimmer met een profiler gewerkt en willen eigenlijk niet afwijken van hun sterk verouderde en ingesleten werkwijze. Lot van Dijk krijgt de mogelijkheid om daar verandering in te brengen als in een oud en vervallen zouthuisje het lichaam van Krista Wolff wordt gevonden. Het jonge meisje is aan een haak opgehangen en de toestand van haar huid impliceert dat ze al langere tijd geleden om het leven moet zijn gebracht. De sceptische onderzoeksleider Leo de Graaf wordt door korpschef Dick Rademaker gemaand om serieus met de kennis en adviezen van Lot van Dijk om te gaan en ze niet lachwekkend te maken. Een tweede lichaam wordt gevonden, ook met een ‘geleerde’ huid en Van Dijk is overtuigd dat hier een seriemoordenaar aan het werk is. Een daderprofiel is een eerste vereiste om hem of haar op te sporen en te doen stoppen…. In ‘Zomermeisjes’ schetst Berkouwer de politionele zoektocht naar een mogelijke seriemoordenaar. Vanuit voornamelijk het perspectief van Lot van Dijk en de gedachten van de moordenaar, wordt de lezer op de feiten gedrukt. In een gevecht, met enerzijds haar collega’s en anderzijds de tijd, stelt de jonge profiler zich volledig ten dienste van het politiekorps om ze te overtuigen van de noodzaak van een duidelijk en kloppend daderprofiel. Met voortdurend de reële mogelijkheid in gedachten van een derde slachtoffer, staat ze onder een steeds zwaarder wordende druk. Berkouwer maakt daarbij in haar verhaal geen fout en laat, zoals in de ‘echte’ maatschappij ook gebeurt, zelfs enkele verdachten oppakken om ze daarna weer vrij te laten. Ze geeft daarmee een heldere en realistische inkijk in een doorsnee politieonderzoek. Origineel is het indrogen van lichamen, een thema dat niet regelmatig in thrillers wordt gebruikt en goed wordt uitgelegd. Evenals het motief van de dader dat net zo opmerkelijk maar ook begrijpelijk is mits je de achtergrond kent. Dus, goed bedacht en even goed weergegeven. De personages krijgen voldoende aandacht en zijn, in relatie tot hun aandeel in het verhaal, goed uitgewerkt. Dat zou kunnen betekenen dat dit debuut zonder opmerkingen gerecenseerd wordt maar dan zouden alle verhaallijnen afgewerkt moeten zijn wat in ‘Zomermeisjes’ niet het geval is. Er is een slachtoffer dat in de kleine gemeenschap waar iedereen alles van elkaar ziet en weet, spoorloos verdwijnt zonder dat dit wordt opgemerkt en er iets mee wordt gedaan. Het lijkt erop dat het verhaal daar een fractie te vroeg is gestopt. Verder is ‘Zomermeisjes’ een sterk en goed debuut waar zeker voor een aantal personages nog een rol in de toekomst in het verschiet ligt. Laten we dat als lezer maar hopen, de auteur lijkt over voldoende potentie te beschikken dus… Eindoordeel: 4 sterren Spanning: 3 sterren Plot: 4 sterren Leesplezier: 4 sterren Schrijfstijl: 3 sterren Originaliteit: 4 sterren Psychologie: 4 sterren

Gedreven door haar jarenlange ervaring bij de politie besloot Jobien Berkouwer haar oude idee te verwezenlijken met het schrijven van Zomermeisjes. In het dankwoord bedankt zij vele oud-collega`s voor hun steun, anekdotes, het meelezen en tips. Na vijftien jaar bij de politie te hebben gewerkt is Jobien Berkouwer voor zichzelf begonnen en werkt als profiler en adviseur voor bedrijven en particulieren. Lot van Dijk, rechercheur uit Amsterdam, moet na het voltooien van de politieacademie aan de slag in Twente, ver weg van het haar zo geliefde Amsterdam. Als bagage draagt zij al de nodige vooroordelen met zich mee over Twente en de mensen, maar ze weten haar op bepaalde aspecten zeer te verbazen. Neemt niet weg dat Lot als een olifant in een porseleinkast dendert en hier en daar mensen flink op de teentjes trapt. Collega Jan weet haar op haar kookpunt te krijgen met de opmerking dat vrouwen achter het aanrecht horen... Tijdens een nachtdienst van Lot wordt er in een verlaten zouthuisje in het bos het lichaam van een tienermeisje gevonden. Aangezien Lot is aangenomen als profiler probeert zij een profiel van de dader te bepalen. Als snel komt zij tot de conclusie dat het meisje het slachtoffer moet zijn van een seriemoordenaar. Lot`s collega`s vinden haar te hard van stapel lopen en nemen haar niet serieus - totdat er nog een meisje wordt gevonden. Het oogpunt in Zomermeisjes wisselt, de meerderheid van de hoofdstukken is Lot aan het woord, maar ook de uiteindelijke dader wordt gevolgd tijdens verschillende cruciale momenten in zijn leven. Dit geeft de dader een gezicht en inzicht in zijn gedachten en emoties. Het verraadt echter niet wie hij is. De rol van de dader in het heden is heel summier, als lezer ben je niet van hem bewust en komt de ontmaskering iets teveel uit de lucht vallen. Na het dichtslaan van Zomermeisjes is er op een aantal vragen helaas geen antwoord. De aversie van Amsterdamse Lot tegen Twente en wederzijds is zeer stereotype en gelukkig komen beide partijen er al snel achter dat het niet zo zwart-wit is als het lijkt. De verschillen brengen de nodige humor in het verhaal. Jobien Berkouwer heeft geen Twents detail over het hoofd gezien, er worden lokale drankjes gedronken en het riviertje De Dinkel slingert door het boek. Met Lot heeft zijn een een amusant persoon gecreëerd, haar gedrevenheid en koppigheid brengen regelmatig een lach op je gezicht. Jobien Berkouwer weet veel van de procedures bij de politie en verwerkt hier ook het nodige van in het verhaal. Mede door het laten corrigeren van collega`s door Lot. Toch zit er een anekdote teveel in het verhaal als Leo en Lot op weg zijn naar het laatste adres. Het zal zeker een waargebeurde ervaring zijn, maar had makkelijk weggelaten kunnen worden in het boek. Zomermeisjes is met de nodige vaart geschreven en leest makkelijk weg. De hoofdstukken zijn kort en bondig. De zinnen zijn helder en duidelijk, ook al worden er soms aardig wat details in verwerkt..

Je zult maar als enige vrouw met rare eetgewoontes en een volkomen onbekende functie in een echte mannenwereld terecht komen. Waar ze nog van mening zijn dat vrouwen achter het fornuis horen. De jonge Amsterdamse rechercheur Lot van Dijk overkomt dit, ze wordt van het altijd bruisende Amsterdam overgeplaatst naar het duffe Twente. Ze wordt er gek van verveling, totdat er tijdens een nachtdienst een melding komt dat er een lijk is gevonden in een afgelegen hutje in het bos. Samen met haar collega Jaap gaat ze erop af en doet een bizarre vondst. De staat waarin het lijk verkeert, zegt Lot dat het niet zomaar een moord is. Als profiler heeft ze geleerd hoe ze met minimale aanwijzingen op een slachtoffer en de plaats delict een mogelijke dader kan aanwijzen. Maar haar specialisme wordt door de mannelijke collega’s met argusogen bekeken, hocus pocus formules worden ze genoemd. Wanneer een tweede slachtoffer onder dezelfde bizarre omstandigheden wordt gevonden is Lot er alles aan gelegen om de dader te vinden. In het begin van het onderzoek krijgt ze niet of nauwelijks de mogelijkheid mee te werken, haar analyses worden verworpen en overleg vindt soms al plaats zonder dat zij daarbij aanwezig is. Lot stoort zich hier heel erg aan, in Amsterdam en Zweden werd zij nooit op deze manier genegeerd. Dat ze door Leo, de officier van justitie, kleinerend Lotje wordt genoemd zorgt voor de nodige irritatie bij haar. Zal ze haar collega’s kunnen overtuigen dat ze een waardevolle aanwinst is voor het korps… Naast de verhaallijn van Lot heeft ook die van de dader een belangrijke rol in het geheel. Een klein jongetje, dat snakt naar geborgenheid en liefde van zijn moeder. Eenzaam en alleen, nooit goed genoeg, een blok aan haar been. En toch doet hij heel hard zijn best om door haar gezien te worden. Een aantal verdachte personen passeren de revue, elk van hen zou zomaar de dader kunnen zijn geweest. Je wordt hierdoor enigszins op het verkeerde been gezet. Pas aan het einde vallen alle stukjes van de puzzel op zijn plek, met als gevolg een verrassende en spannende plot. Met haar jarenlange ervaring bij de politie heeft Jobien Berkouwer een bijzonder geloofwaardig debuut geschreven. De schrijfstijl is erg prettig, korte hoofdstukken en geen lange of onbegrijpelijke dialogen. Vooral de verhaallijn van de dader is bijzonder goed uitgewerkt. Kortom, een heerlijke thriller die het zeker waard is om in de vakantiekoffer meegenomen te worden.

Zomermeisjes is het debuut van Jobien Berkouwer een schrijfster die volop gebruik maakt van haar kennis en werkervaring bij de politie. De Amsterdamse Lot van Dijk is overgeplaatst naar het korps Twente. Zij heeft haar opleiding en kennis reeds in Zweden en Amsterdam vergaard. Echter in Twente zit men niet te wachten op een vrouwelijke collega en een profiler is voor haar nieuwe collega’s helemaal onbekend terrein. Zodra zij echter vol enthousiasme en gedrevenheid aan de slag gaat wanneer het lichaam van een tienermeisje gevonden wordt, ondervind zij nog al wat tegenwerking van haar collega’s. Zij nemen haar niet serieus en vinden dat zij te snel conclusies trekt. Gaandeweg het onderzoek komt Lot steeds een stapje verder en wordt zij door haar collega’s meer voor vol aangezien. Het verhaal wordt vanuit zowel het perspectief van de dader als van Lot geschreven. Door de wisseling van tijd en perspectief blijf de lezer bij de les, en dit komt de spanning alleen maar ten goede. Ook heeft de schrijfster er voor gekozen de hoofdstukken niet te lang te maken, wat er bij mij voor zorgde dat ik het boek nagenoeg in één ruk uit las. Kortom ik heb genoten van dit debuut mede door de humoristische ondertoon (4 sterren).