Zwarte vogel

Zwarte vogel is prachtig en ontroerend. En, volgens mij, één lange liefdesverklaring. Voor een jongen die in de knoop is geraakt. Een jongen om wie de hoofdpersoon geeft. Want jongens bleven ze. Dit gaat niet over loyaliteit. Dit gaat over liefde. Met een prachtig einde. Gefeliciteerd Niels!

Net als het andere werk van Niels Roelen leest ook Zwarte Vogel als een trein – zijn nieuwe roman over de vriendschap tussen twee eigenzinnige militairen. In het gelaagde boek wisselen humor, liefde en pijnlijke gebeurtenissen elkaar af. En passant legt Roelen lastige dilemma’s bloot en stelt hij maatschappelijke misstanden aan de kaak. Steeds nadrukkelijker stelt de lezer zich de vraag wat werkelijk en waar is en dringt de vraag zich op of mensen wel altijd keuzevrijheid hebben. Hierbij slaagt Roelen erin de lezer compassie te laten voelen voor slachtoffers en daders. Wat had ik dit boek graag voor het eindexamen Nederlands gelezen, naast andere boeken die ik heb verslonden, zoals Nooit meer slapen, Turks fruit en De donkere kamer van Damocles. Een dijk van een boek.

De meeste van u kennen wellicht wel iemand in uw omgeving die afdwaalt in een andere realiteit. Deze iemanden..raken aan lagerwal , kiezen niet voor t’gebaande pad. Zijn mentaal grillig door trauma’s of intens verdriet. Wat kan een oorlog doen met een mens? Wat doet het zien van diepe haat en geweld met een machteloze uitgezonden militair? Wat kun je verliezen als je de littekens van het conflict op de Balkan in de jaren ‘90 je maar niet loslaat? Het antwoord: Alles. Zelfs je familie en vrienden. Zelfs je vrijheid waar je juist ten dienste van stond! Dit boek laat zo duidelijk de worsteling zien van een vriend naar een vriend… kun je als kameraad zo’n iemand echt helpen… hoe lang houdt de vriendschap nog stand ? Niels Roelen legt mijn inziens dit vraagstuk open en bloot voor u neer. Een aanrader voor een ieder die zich afvraagt hoe diep een vriendschap kan gaan. Mooi geschreven!

Dit boek wilde ik lezen. Ik ben geen enorme lezer, ik lees wel maar niet zoveel bedoel ik. Ik lees te aandachtig en daar moet je geduld voor hebben en dat heb ik niet. Bij lezen dan. Maar dit boek wilde ik lezen, en in mijn geval heeft dat met de schrijver te maken. En die schrijver verraste mij. Met een boek over vriendschap, niet die zoete maar die rauwe. Die vriendschap waarbij de belangrijkste vragen niet worden gesteld. Een vriendschap die lelijk is van schoonheid. In dit geval tussen Olav en Immo. In dit boek vertelt Olav en hij maakt mij nieuwsgierig, nieuwsgierig naar Immo.

"Zwarte Vogel" mag dan Niels Roelen's romandebuut zijn, maar hoe verder ik las in het boek, des te meer ik me af ging vragen waar de fictie ophield en de werkelijkheid begon. Vanaf de eerste bladzijde werd ik meegezogen in het verhaal van Immo en Olav, twee vrienden die elkaar vinden op de officiersopleiding aan de KMA en daar hun gezamenlijke passie voor het wedstrijdroeien beoefenen. Via knap geschreven sprongen heen en weer in de tijd opent zich het dilemma van Olav hoe om te gaan met de rusteloosheid, manies, trauma's en psychoses waar Immo mee worstelt als gevolg van een zware missie - waarbij de oplettende lezer tussen de regels door ontdekt dat ook Olav het door de jaren heen zeker niet makkelijk heeft gehad. Dit boek gaat niet over vriendschap. Nee, "Zwarte Vogel" beschrijft een intense, en diepgaande kameraadschap tussen twee mannen, geworteld in het militaire leven, zwaar op de proef gesteld door hun verschillende ervaringen, maar een kameraadschap die onoverwinnelijk blijkt. Niels, ik neem mijn baret van mijn hoofd en maak een diepe buiging voor je. Chapeau!

Prachtige verhaallijn over ware vriendschap in voor en zeker tegenspoed. In militaire context; “never leave a man behind” een absolute aanrader,