Berlin
Afbeelding 1 van 2
Artiest(en): Lou Reed
  • CD (ALBUM)
  • 1 disk
  • Engels
  • juli 1973
Alle productspecificaties

Productbeschrijving

1973 ALBUM REMASTERED FROM ORIGINAL SESSION TAPES

Tracklist

  • 1. Lou Reed - Berlin
  • 2. Lou Reed - Lady Day
  • 3. Lou Reed - Men Of Good Fortune
  • 4. Lou Reed - Caroline Says [Part I]
  • 5. Lou Reed - How Do You Think It Feels
  • 6. Lou Reed - Oh Jim
  • 7. Lou Reed - Caroline Says [Part II]
  • 8. Lou Reed - The Kids
  • 9. Lou Reed - The bed
  • 10. Lou Reed - Sad Song

Productspecificaties

Gegevens

Artiest(en)
Lou Reed
Releasedatum
01 juli 1973
Label
Rca Records Label
EAN
0078636748924

Productinformatie

Configuratie
CD (ALBUM)
Aantal stuks in verpakking
1 disk
Speelduur
49:35
Kwaliteit
Stereo
Taal
Engels

Overige kenmerken

Binnenlands of import
D
Box set
Nee
Compilatie
Nee
Country
Verenigde Staten
Gewicht
110 g
Muziekgenre
Pop
Soort verpakking
Amaray
Verpakking breedte
130 mm
Verpakking hoogte
13 mm
Verpakking lengte
140 mm

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Verschijningsjaar
Jaren '80 en eerder
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Muziekstijl
Poprock
Aanraders
Bestbeoordeeld
5.0
van de 5
Aantal reviews: 8
0
0
0
0
8
  • Inktzwart

    Inktzwart: dat is de beste omschrijving voor dit meesterwerk van Lou Reed. Lester Bangs noemde het de meest deprimerende plaat ooit, en deze recensent zit er zeker niet naast. Toen dit album in 1973/74 uitkwam, was het radicaal tegen de zeitgeist in. Tegenwoordig hebben we bijvoorbeeld Radiohead om in een suïcidale stemming te raken, maar destijds was dit meesterwerk van Lou Reed uitzonderlijk. Alles gaat fout op dit album: misbruik, verval, gebroken liefdes, mishandeling, prostitutie en uiteindelijk zelfmoord. De plaat is misschien wat bombastisch, maar dat versterkt de negatieve emoties alleen maar op positieve wijze. Naar mijn mening zijn de laaste vier nummers het mooiste, en behoren tot de beste en meest dramatische nummers OOIT. Caroline Says II: Staat in het teken van de mishandeling van een vrouw: ¿You can hit me all you want to, but I don¿t love you anymore. Caroline says, while biting her lip, life is meant to be more than this and this is a bum trip.¿ Voor mij is dit één van de meest perfecte songs ooit: absoluut onbeschrijfelijke emoties sidderen door dit nummer. The Kids: Of de luisteraar nog niet voldoende klappen heeft gehad, dreunt Reed in dit dieptrieste nummer over kinderen die bij a-sociale moeders worden weggehaald. Aan het einde heeft de sadistische Reed schreeuwende en huilende kinderen toegevoegd: de sidderingen kruipen over je rug; je zou de plaat het liefst uitzetten! Wonderschoon! The Bed: angstaanjagend, zwaar deprimerend en wonderschoon. Uiteindelijk pleegt de vrouwelijke hoofdpersoon zelfmoord: ¿And this is the room where she took the razor, and cut her wrists that strange and fateful night.¿ De stem van Lou Reed is in dit nummer zo ijl en zo breekbaar, zo gevoelig en toch zo kil. Onbeschrijfelijk mooi. Het meest depressieve nummer ooit? Sad Song: is haast verlossend, het doorbreken van de zon, na een angstige nacht. De overledene wordt herinnerd, in een bombastische trant, maar opnieuw onbeschrijfelijk mooi. De eerst ze nummers zijn lang niet zo deprimerend, maar ook vol van tragiek. Ze zijn luider en sneller, en vormen als het ware de inleiding op 7 tot en met 10. Het titelnummer Berlin hoort qua sfeer bij de laatste vier. De andere vijf nummers zijn vooral snerend: een scherpe, verwijtende toon, zeker in Oh, Jim en How do you think it feels. Conclusie: van Dit soort muziek ( en Lou Reed in het algemeen) moet je houden. Het is in ieder geval een absolute aanrader; door de prijs ben je in ieder geval NOOIT miskocht. Voor mij was muziek en zelfs het leven, nooit meer hetzelfde na dit album te hebben heoord: Fenomenaal!!!

    Vond je dit een nuttige review?
    5 0 Ongepaste review?
  • Meesterwerk

    In '74 de elpee gekocht die ik nog steeds draai. Toen confronterend en schokkend. Nu voor het gemak de CD gekocht, het was en is ondanks de tijd "helaas" een actueel drama en een meesterwerk van de bovenste plank. Zelden meer zoiets gehoord. Ernst, Haarlem.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Beste themaplaat ooit?

    Dit album is misschien wel de beste themaplaat ooit gemaakt. Reed bezingt een driehoeksverhouding tussen 3 junkies en doet dan adembenemend. Producer Ezrin moest zelfs afkicken na het opnameproces, zo zeer had het hem mentaal gebroken. Denk aan het ijselijke gejammer van de kinderen op The Kids of de duistere woorden in Caroline Says II.. Bijzonder, dat zeker.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • het beste allertijden

    Soms moeilijk om te zeggen wat de beste muziek is, maar deze plaat maakt het makkelijk. Dit is gewoon het beste wat ooit gemaakt is. Elke keer weer de rillingen en hij blijft mooi en verveelt nooit.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Zeer goed
    • Goede kwaliteit
    • je vindt dit mooi als je van low reed houdt.

    Twee pluspunten: goede kwaliteit en je vindt dit mooi als je van Low Reed houdt..

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • lou reed - Berlin

    Lou reed`s 3e album is zijn meesterwerk. Tot op de dag van vandaag heeft hij deze plaat niet kunnen overtreffen. Het is geen makkelijke plaat, donkere en zware muziek, teksten over depressie, verlies en zelfmoord. "lady Day" is het eerbetoon aan Billy Holiday. Ik zou zeggen; kopen!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • kippevel

    prachtig!!! simpel én ingenieus, ontroerend en vervoerend... nostalgie zonder verdriet... Berlin is één van mijn lievelingsplaten... ever! 18 juni trouwens in Vorst nationaal... i'll be there!!!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Berlin en Transformer

    Dit zijn twee solo-albums van Lou Reed. De man die samen met John Cale en Nico in de band Velvet Underground verder te benoemen 'VU' oa. een geestig nummer over Waldo maakte. (een factory onderdeel van de Andy Warhol popart producten). De band 'VU' klapte echter door onderlinge ruzies uit elkaar dit is ook te lezen uit de stijl die zij tegen elkaar op speelden op het Album 'White light White heat' in het gelijknamige nummer. Andy Warhol werd een keer neergeschoten, maar overleefde dit gelukkig voor popart-fans. Luister ook naar het album dat zij na zijn dood voor hem maakten te weten 'songs voor drella' en kijk ook eens bij John Cale. Hij schreef albums zoals songs for the dying'.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 6 Ongepaste review?
Drager: CD (ALBUM)
16 99
Uiterlijk 20 januari in huis Tooltip
Verkoop door Sounds Delft 9.1
In winkelwagen
Wat je kan verwachten:
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • Gratis verzending door de verkoper
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Wettelijke garantie via de verkoper
Andere verkopers (10)
Tweedehands
Als nieuw vanaf € 6,98
Tweedehands