Boek omdraaien
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789492551818
  • Druk: 1
  • november 2019
  • 195 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting

Aan mijn ontreddering Men zegt over mij dat ik een monster onder mensen ben... Genade, het woord ken ik, de betekenis eveneens, en verschillende synoniemen. Daar houdt het op, voor mij is het verder een onbelangrijk woord. Ik ben doof voor de schreeuwers in mij. Zoek in mij, maar ik beloof u een hopeloze speurtocht naar menselijkheid. Weeg mij en mijn loden hart zal u verpletteren. Verander mij, het zal uw laatste daad zijn. Ik heb mijn leven lief zoals het is, donker en eenzaam. (De Crooner) Daer gy in ‘t geraes en gedonder van ‘t geschut moet staen, dat u de blauwe bonen om de ooren vliegen. (Desiderius Erasmus) “Een intrigerend en meeslepend verhaal over een wereld die we zelden zien.” (auteur Anthonie Holslag) Over de auteur Terrence Lauerhohn is geboren in 1960 en lag toen in een Brabantse wieg te ‘s Hertogenbosch. Tegenwoordig woont hij in Rilland (Zeeland). Pas op 51jarige leeftijd is hij gaan schrijven. Met zijn donkere pen weet hij Thriller - en horrorliefhebbers tot op de laatste punt geboeid te houden.

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
november 2019
Aantal pagina's
195 pagina's
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Terrence Lauerhohn
Redacteur
Inanna van den Berg
Co-redacteur
Inanna van den Berg
Uitgever
Ambilicious Llp

EAN

EAN
9789492551818

Overige kenmerken

Gewicht
285 g
Verpakking breedte
140 mm
Verpakking hoogte
19 mm
Verpakking lengte
208 mm

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
4.6
van de 5
Aantal reviews: 13
0
0
0
5
8
  • Een thriller met een magnifieke plotwending
    • Spannend
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Terrence Lauerhohn en ik hebben een soort haat liefdesverhouding met zijn boeken. Van Terrence heb ik al menig boek mogen recenseren. Zijn sciencefiction/horror zijn niet mijn genre. Toch pak ik iedere keer weer een boek op van Terrence, want zijn schrijfstijl trekt mij heel erg. Van zijn boek “Wegversperring” heb ik wel heel erg genoten door de goede dosering sciencefiction en horror. Deze “Blauwe Bonen”, de nieuwste van Terrence is een thriller en dat past meer in mijn straatje, dus ik was heel erg benieuwd.

    De cover vond ik mooi, een man in een zwart pak met een pistool in zijn hand op de rug, alleen de titel “Blauwe Bonen” geen idee wat dat met het verhaal te maken zou kunnen hebben. Ik was dus erg benieuwd of dat in het verhaal naar voren zou komen. Nu zijn er misschien lezers die denken, dat je dat niet weet!!

    Het verhaal is in de ik-vorm geschreven vanuit het perspectief van de hoofdpersonage, De Crooner, een bijnaam naar het blijkt. Het verhaal begint meteen echt als een thriller en heel duidelijk is dat deze Crooner niet een normaal beroep heeft. De Crooner is een huurmoordenaar.

    Hij is de pubertijd amper voorbij, ik nader een pensioengerechtigde leeftijd. Ik maak geen fouten. Daarom leef ik nog. Hij heeft één fout begaan, één heel verkeerde. Dus hij sterft jong. Dat ik regelmatig onschuldige mensen ombreng veroorzaakt geen greintje van een schuldgevoel. Wat er over mag zijn van mijn geweten zit diep in mijn duistere ziel weggeborgen. Op een plek waar ik het sprakeloos houd. Een schil, harder dan diamant, omhult het.

    Wanneer De Crooner zelf wordt achtervolgd door een collega genaamd De prikker, een nog gruwelijker huur moordenaar dan hij zelf is, besluit De Crooner het heft in eigen hand te nemen. Zijn baas Stoltens wil van hem af en heeft De Prikker op hem afgestuurd. Er is maar één manier om zijn baas een hak te zetten en dat is via zijn geliefde dochter Merel. Hij ontvoerd haar. De Croner, een eenzaam mens, wordt door deze Merel recht in het hart getroffen. Heeft de Croner nooit wroeging, Merel laat hem voelen dat hij toch nog een hart heeft. Door met haar te praten en door naar haar te kijken brokkelt zijn schil een beetje af en moet hij alles op alles zetten om zijn geweten niet de overhand te laten krijgen en de harde huurmoordenaar die hij is, te laten blijven. Tijdens het lezen krijg je gewoon sympathie voor deze man, want waarom worden mensen zo hard. Bloedstollende achtervolgingen, waarbij blijkt dat Terrence zijn horror zeker niet aan de wilgen heeft gehangen en ongenode personages drijven De Croner steeds verder in het nauw. Met Merel als zijn gevangene probeert hij zijn baas te chanteren, maar deze Stoltens is niet voor niets “de baas”. Het is zeker geen verhaal voor mensen met tere zieltjes, want sommige passages zag ik letterlijk voor ogen en liepen de rillingen over mijn rug, maar dat gaf het verhaal juist een heerlijk thriller effect.

    Deze keer heeft Terrence zich echt overtroffen wat betreft de zins opbouw en de diepzinnige verhaallijn.

    Wij hebben ervaren, hoe het is om te lijden, hoe het is om dierbaren te verliezen, hoe het is om nooit dierbaren te hebben. Zoals in mijn geval. Waarderen oudere mensen een mensenleven meer dan jonge mensen dat doen? Wij wennen machteloos aan het idee van doodgaan, dat sterven voor iedereen onvermijdelijk is. Want de weg daarnaartoe wordt slechts korter tijdens het leven. Maakt deze wetenschap de oudere menselijker?

    Twee maal heb ik het verhaal gelezen, de tweede keer om er achter te komen, wat ik over het hoofd gezien had. De plotwending verraste mij namelijk totaal. Nee zelfs na een tweede keer lezen had ik deze plotwending niet kunnen voorzien. Een geweldige ommezwaai in het verhaal.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Een pareltje!!
    • Spannend
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Kom maar op Lauerhohn, bewijs je maar!” was mijn gedachte!

    En eerlijk... Het lof is hem zeker verdient! Het verhaal is origineel bedacht, het loopt lekker en voor je het weet ga je het uitlezen uitstellen, want je wilt nog helemaal niet klaar zijn met Crooner, de prikker en Stolten!

    Tijdens het verhaal laat Lauerhohn overal kleine ( soms grote) kruimeltjes achter. Je leest er heel snel overheen en soms zie je de kruimeltjes niet eens!
    Ik vind het een grote pluim dat je als auteur overal kruimeltjes achterlaat die een lezer niet zo 1 2 3 vind maar op het einde denkt” hè verrek! Dat had ik in het begin gelezen.” Ik kan dus echt aanraden na het uitlezen, een dagje stil te houden en dan weer opnieuw lezen met de kennis die je dan hebt. Ik denk dat het verhaal dan heel anders gaat worden

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Duistere dieptes van de menselijkheid

    Opnieuw zeer aangenaam verrast door Terrence Lauerhohn! Dit keer met een wel zeer duistere thriller, waarin je het hoofdpersonage echt gewoon wel moet haten. De Crooner is gewoon een rotzak... Maar toch moet je verder lezen, je moet weten hoe het verder gaat... Zal (blauw) boontje om zijn loontje komen? Het is een nagelbijter, niet voor gevoelige zieltjes, die je niet meer loslaat. Zeker niet wanneer je, even verder in het verhaal, plots tot het besef komt dat je eigenlijk medelijden begint te krijgen met de Crooner. Dat kàn toch niet, medelijden met zo een type??? En toch... Je weet niet hoe het komt, je weet niet hoe of wanneer het gebeurde, maar plots wordt je eigen gevoel voor moraal helemaal op zijn kop gezet. Terrence Lauerhohn weet zijn lezers keer op keer te verrassen. Een zeer fijne gewoonte, die hij hopelijk nog lang volhoudt!

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Intense thriller
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot

    Zodra je begint te lezen, betreed je een bijzondere wereld. Het is er een vol duisternis, eenzaamheid, gevaar en wreedheid. Het leven van De Crooner is er één die absoluut niet alledaags is. De schrijfstijl doet mij vooral in het begin denken aan gangsterfilms uit de jaren ’50. Het hoofdpersonage Frits Jansen, ook wel De Crooner genoemd, vertelt over zijn leven en zijn belevenissen. Het lezen voelde voor mij alsof ik naar een zwartwit film aan het kijken was. Terrence Lauerhohn wist deze sfeer uitstekend weer te geven en ook vast te houden.
    Mijn eerste indruk van het hoofdpersonage De Crooner: een zeer berekend en koelbloedig persoon, die vanwege zijn beroep een eenzaam leven leidt. Hij gaf mij een ijzingwekkend gevoel, vooral omdat hij geniet van het uitvoeren van zijn opdrachten. "Ik ben eenvoudigweg de dood, een uiterst menselijke gedaante ervan, en sterven is een onlosmakelijk onderdeel van het leven, benodigd om het te vervolmaken." (Pagina 13).
    Je leert de huurmoordenaar De Crooner goed kennen, zijn personage is sterk neergezet, je hebt het gevoel dat je tijdens zijn belevenissen er bij bent, naast hem staat. Het voelt alsof je zijn vertrouweling bent aan wie hij alles vertelt over wat hij meemaakt, wat hij van plan is en met welke ethische vraagstukken hij te maken krijgt tijdens het uitvoeren van zijn plannen. "Ik maak me geen illusies. Ik ben een moordenaar, heb behalve het lijntje naar empathie, erbarmen en mijn geweten ook het lijntje naar genegenheid van anderen doorgesneden." (Pagina 57).
    Merel, de dochter van de gangsterbaas vond ik ook een intrigerend personage vanwege de vele lagen die zij heeft. Ze wist tot zijn (en mijn eigen) verbazing De Crooner regelmatig te verrassen en hem aan het denken te zetten over zijn leven en zijn daden. Zelf was ik benieuwd naar de strategieën die zij in gedachten had om haar ontvoering ongedaan proberen te maken. De interactie tussen haar en De Crooner gedurende haar ontvoering was zeer boeiend om te lezen.
    Een belangrijk thema in Blauwe bonen is opvoeding is opvoeding en hoe deze je als persoon kan vormen. Dit slaat vooral op De Crooner zelf. Maar het thema is ook van invloed op de manier waarop hij zijn plan uitvoert om in leven te blijven. Daarnaast speelt het hebben van een geweten en schuldgevoel een grote rol. Ik vond het interessant om de gedachten van De Crooner daarover te volgen.
    Terrence Lauerhohn heeft met Blauwe bonen een spannende, keiharde thriller geschreven, een bijzonder verhaal mede door de schrijfstijl. Het is een hard en grimmig verhaal. Ik heb er zeer van genoten en geeft het boek graag 4 sterren.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Een mindfuck die je niet snel vergeet!
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot
    • anders dan anders
    • psychologisch onderbouwd
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Blauwe bonen is een tour de force. De auteur bedacht een verhaal dat niet stilletjes je hoofd binnensluipt, maar bam.. je mind vermorzelt . Je wordt één met de gedachten en gevoelens van deze verwrongen persoonlijkheid. Deze grimmige thriller laat je rondreizen in de geest van een gewetenloos man, maar doet dit op zo een manier dat je naast afkeer ook medelijden krijgt met de "arme" huurmoordenaar.

    Terrence Lauerhohn heeft zichzelf met deze thriller noir van een keiharde, maar ook gevoelige kant laten zien. Wanneer Frits Jansen alias de Crooner een fout maakt tijdens zijn werk, blijft deze niet zonder gevolgen. In de harde gangsterwereld geldt enkel "survival of the fittest" en wanneer de geheimzinnige Prikker de jacht start op de Crooner ontvouwt er zich een absoluut origineel en zenuwslopend avontuur.

    Om zijn werkgever te dwingen om hem te laten overleven, bedenkt de Crooner een aparte ruil. Hij beslist om de dochter van Stolten, zijn baas en nu vijand, in te zetten om zelf te overleven. Haar ontvoeren is immers zijn redding. Jammer genoeg blijkt de waarheid er anders uit te zien en vallen de plannen van de, op retour zijnde huurmoordenaar, in duigen. De dochter lijkt lief en verloren en stilaan komt de wrede kant van deze man in conflict met zijn geweten. De onmenselijke killer op bestelling krijgt schuldgevoelens en wordt geconfronteerd met zijn eigen verleden. De onschuldige meid maakt van alles in hem los en hij voelt zich terug leven. Is hij echt een monster of zit er nog een mens achter deze kille figuur?

    Eind goed, al goed? Vergeet het maar, naast diepgang met prachtige zinnen en morele bespiegelingen heeft dit boek een magnifieke plotwending die je naar adem doet snakken.

    Nee, verraden welke psychologische spelletjes er nog gespeeld worden zou de pret bederven, maar dat Blauwe bonen een mindfuck is, dat is zeker.

    Terrence Lauerhohn is er met verve in geslaagd om de lezer te doen nadenken of er wel onschuld bestaat in deze gitzwarte wereld. De schrijfstijl is, zoals altijd bij deze auteur, ongewoon mooi, maar deze nagelbijtend spannende thriller stemt ook tot nadenken en roept om een tweede leesbeurt om de verborgen details te ontdekken. Er zijn gewelddadige scènes en een aparte kijk op het geloof, maar die passen perfect binnen de denkwereld van het hoofdpersonage. Was het opvoeding, ervaring of is het toch zijn eigen persoonlijkheid die hem dit complexe karakter gaven?

    Blauwe bonen graaft erg diep naar de ziel van de beul.
    Na deze intense roadtrip wil je alleen nog meer van dit.
    Een boek van Terrence Lauerhohn past niet in een hokje en deze weergaloze thriller is ook veel meer dan doorsnee.

    *****

    Dankzij Thrillerlezers Leesclub mocht ik deze aparte thriller ontdekken.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Leest als een film
    • Spannend
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Dit was mijn eerste kennismaking met Terrence Lauerhohn en wat voor één. Het verhaal wordt verteld vanuit Frits Jansen, een doodnormale naam, maar met een hele bijzondere bijnaam: De Crooner. De Crooner heeft een niet alledaags beroep, hij is huurmoordenaar. Lauerhohn heeft dit personage enorm krachtig neergezet. Je voelt de bitterheid, de hardheid en de eenzaamheid. De Crooner kruipt onder je huid en tijdens het lezen krijg je het gevoel dat je niet vanaf een afstand kijkt, maar dat je letterlijk met hem mee op pad bent.
    Maar nu wordt er op de Crooner zelf gejaagd. Door De Prikker, in opdracht van Stolten, de gangsterbaas. De Crooner heeft geen idee hoe deze persoon eruit ziet en neemt dan ook zijn maatregelen om te voorkomen dat hij vermoord wordt.
    Dan is er nog Merel, de dochter van Stolten. Ook zij is enorm goed neergezet door Lauerhohn. Geweldig hoe hij meerdere kanten van haar weet te belichten en dat door de interactie tussen haar en de Crooner, er toch wat menselijke trekjes naar boven komen bij deze geharde man.
    Het boek leest als een film, het is duister, ik zat op het puntje van mijn stoel en steeds als je denkt te weten wat er gaat gebeuren, loopt het toch net weer even anders.

    Op alle fronten een dikke 5 sterren.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • De Crooner
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot
    • geen

    De proloog neemt je mee in de wereld van De Crooner. Dit is zijn leven: altijd klaar om te doden en waakzaam, zodat hij zelf niet gedood wordt. Maar de tijd dringt. De Crooner heeft zijn pensioenleeftijd langzaam bereikt, maar er staat nog een opdracht open.

    Talloze malen heb ik gezien hoe huiveringwekkend de naderende dood op mijn slachtoffers inwerkt.
    Ze bidden tot God, en tot mij. Ze krassen met hun nagels over de vloer, alsof hechting met de grond hen in leven kan houden.
    De grote baas heeft een achtervolger op hem gezet, de Prikker. Het spel is begonnen. De Crooner neemt wraak door Merel, de dochter van de baas, te ontvoeren.
    Wie is de sluwste in dit spel en kan het langst overleven? De kaarten zijn geschud, de azen zijn verdeeld.

    Haar graf heb ik innerlijk al gegraven, naast dat van haar vader. Beide graven zullen gevuld een onderdeel van de realiteit gaan uitmaken.
    Terrence heeft een schrijfstijl die je niet zo snel in een bepaald genre kan stoppen. Met Blauwe Bonen slaagt hij er in om slechts vanuit het oogpunt van de Crooner het leven weer te geven van een huurmoordenaar en zijn eenzame bestaan. Van alle slachtoffers weet Merel hem toch nog een menselijk inzicht te geven in het leven dat hij zich misschien had gewenst, hoewel hij dit ver heeft weggestopt.
    Er ontstaan scheuren in de hardheid van De Crooner. Hierdoor wordt hij minder waakzaam en dreigt het noodlot bij hem toe te slaan.

    Het verhaal is grimmig. De woorden zijn op een ingenieuze manier gekozen en geven duidelijk weer hoe de Crooner zich vanbinnen voelt. Ondanks de moorden die hij heeft gepleegd, voel je gaandeweg empathie voor deze man. Hij, die beetje bij beetje zijn muren ziet afbrokkelen door de benadering van Merel. Maar het wantrouwen blijft in hem zitten en de Blauwe Bonen staan op scherp. Wie zal het laatste schot geven …?

    ‘Is dat een fijn bestaan? Een onzichtbaar bestaan, Crooner?’ Haar vraag incasseer ik niet zonder schade op te lopen. De toon waarop ze hem stelt, verraadt dat ze weet dat het een schot voor redelijk open doel is.’
    Het is genieten van begin tot eind, met een verrassende plotwending die inslaat als een Blauwe Boon.

    Ik geef Blauwe Bonen 5 sterren.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • 4,5/5* Een gruwelijk goed sinister verhaal
    • Spannend
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Meteen al in de proloog maak je kennis met het werk van de hoofdpersoon en zijn ervaringen tijdens het uitoefenen van zijn werk. Lees en huiver!

    In de hoofdstukken daarna stelt De Crooner zich aan de lezer voor en komt werkelijk tot leven. Hij is geen fictief figuur meer, maar is een mens van vlees en bloed geworden. De Crooner beschrijft voor in het boek ook hoe hij geworden is tot wat hij is: de dood.

    "Als ik bij iemand aanklop is het altijd iemand anders die wil dat ik aanklop. een gerechtvaardigde engel der wrake ben ik echter net zo min als een psychopaat. Ik ben eenvoudigweg de dood, een uiterst menselijke gedaante ervan, en sterven is een onlosmakelijk onderdeel van het leven, benodigd om het te vervolmaken."

    Nu wordt door De Prikker op hem gejaagd in opdracht van Stolten, de grote baas waarvoor niemand een bijnaam durft te verzinnen uit angst voor de gevolgen. De Crooner weet niet hoe De Prikker er uit ziet maar is wel bekend met de resultaten van zijn werk en is hiervan onder de indruk. Hij weet dat hij enorm op moet passen.

    Als lezer zie je hoe eenzaam De Crooner moet zijn en door het veranderen van zijn gevoelswereld kun je toch een beetje meeleven met deze duistere persoon,

    De kennis van de auteur van geschiedenis en mythologie levert geweldige beschrijvingen van gebeurtenissen op.

    "...Boudica op oudere leeftijd. Maar deze bejaarde is even onverzettelijk op haar ijzeren ros, als de echte legendarische Keltische koningin was op een rijdier van vlees en bloed...
    ...Leviathan sleept een verre neef achter zich aan. Het is een getande gruwel. Hij hakt, schuurt, snijdt met malende spiesen."

    Het verrassende einde van dit gruwelijk goed sinister verhaal is de kers op de taart! Ik heb het heel graag gelezen en waardeer het met 4,5/5*.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • blauwe bonen
    • Spannend
    • Grappig
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot
    • verrassend einde
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij Blauwe Bonen

    Ik had nog nooit een boek gelezen van Terrence maar als je dan dit leest op internet: “de pen is zijn penseel, zijn streken bestaan uit woorden. Fantasie is zijn pallet” dan word ik wel nieuwsgierig. Als je leest wat voor soort boeken hij heeft geschreven, science fiction, dark-fantasy, thrillers, horror denk je hoe past dit bij elkaar. Als je naar de kaft van ‘Blauwe Bonen’ kijkt lijkt het wel een new adult. Nu een ding is me inmiddels na het lezen van dit boek wel duidelijk Terrence zijn boeken zijn niet in een bepaald genre te vangen.
    Het boek ‘Blauwe Bonen’ vertelt het verhaal van een huurmoordenaar. De blauwe bonen zijn een ander woord voor kogels. Vrij uniek. Ik ken rechtbankthrillers, technothrillers, Scandinavische thrillers enzovoorts en allemaal gaat het over een gebeurtenis, een actie en een onderzoek door vaak een agent die het privé moeilijk heeft of eigenwijs is. Soms lees je hoofdstukken tussendoor waarbij je een inkijkje krijgt in de dader. Maar in dit boek niets van dit alles. Ik kan niet veel meer verklappen van het verhaal dat zou te veel spoilers weggeven. Het is wel heel bijzonder want je krijgt als je het boek dichtslaat haast sympathie voor de huurmoordenaar. Ik weet niet hoe Terrence dit voor elkaar krijgt maar je denkt na over de vraag wie is eigenlijk de echte dader? De opdrachtgever of de huurmoordenaar? Is er verschil tussen een moordenaar en een huurmoordenaar? Het geeft een dubbel gevoel als je het boek dichtslaat.
    Het boek vertelt het verhaal in chronologische volgorde met af en toe een flasback op een of andere manier naar vroeger en misschien zelfs wel naar de toekomst. Wat ook bijzonder is dat als je midden in een spannde actiescene zit er een stapje wordt terug gedaan om de situatie te beschouwen, haast filosofisch. Je zou denken dat het storend is maar het is juist heel erg mooi.
    Kortom een compleet uniek boek zowel qua onderwerp als stijl en ik kan dit boek zeker aanraden, het brengt je heerlijke spanning, enige verwarring in je emoties en een verrassend einde. Enige minpunt zijn de grote hoeveelheden doden en geweld en is de scene aan het eind iet wat ongeloofwaardig. Daarom net geen 5 sterren, maar 4,5!

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Rauw relaast over een moordenaar en zijn slachtoffer
    • Spannend
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal

    Geschreven bij Blauwe Bonen

    Blauwe bonen vertelt het verhaal van een moordenaar en zijn slachtoffer. In tegenstelling tot de meeste thrillers wijkt Lauerhohn af van de klassieke formule waar de meeste thrillers aan onderhevig zijn. In de meeste thrillers gaat het om het feit dat er een moord begaan is die vervolgens door een groep experts opgelost moet worden. In Blauwe Bonen weet je van meet af aan wie de moordenaar is, wie hij heeft vermoord en ook al snel waarom deze is vermoord. Door een domme fout wordt de jager echter nu de gejaagde. Hij ontvoert de dochter van hem die hem naar het leven staat en er ontwikkelt zich een kat en muis spel tussen het "onschuldig" slachtoffer en de "stoere" huurmoordenaar. Langzaam zie je het onschuldig slachtoffer zich ontpoppen tot een manipulatief kreng en zie je de moordenaar zich steeds verder ontwikkelen tot meer mens dan hij voorheen altijd was geweest, misschien zelfs meer mens dan hij zelf zou hebben toegegeven. Op die manier krijg je steeds meer sympathie voor de dader en steeds minder sympathie voor het slachtoffer.
    En dat is het mooie van het verhaal. Blauwe Bonen is boven al het andere een psychologische roman die je in het hoofd laat kijken van personen, maar waar niets is wat het lijkt. Onschuldige slachtoffers hoeven niet uitsluitend onschuldige gedachten te hebben, en stoere moordenaars dienen niet steeds ontmenselijkt te worden. Langzaam zie je dan ook dat de rollen zich omkeren, de jager die de gejaagde wordt, het slachtoffer die dader wordt. Wie is die merel, dochter van, maar bovenal slachtoffer van de meest gevreesde huurmoordenaar van de lage landen, die in het echte leven Frits heet,maar altijd met De Crooner wordt aangesproken, een bijnaam die hij zelf bijzonder hekelt. Langzaam zie je dan ook de Crooner veranderen terug in Frits. Terwijl Merel in eerste instantie aantrekkelijk overkomt, een beeldschone, onschuldige deerne, blijkt ze dat doorheen heel het verhaal niet vol te houden.
    Er zitten hier en daar voor mij ook wel enkele zaken in het verhalen die het geheel voor mij wat ontsieren. Zo had de taal voor mij wat soberder gemogen, het doet me nu veel meer denken aan een fantasy dan aan een thriller. Hier en daar zou ik ook de ontwikkelingen van de hoofdpersonages iets verder hebben doorgevoerd en ben ik niet helemaal tevreden met het einde. Maar al bij al een aanrader voor mensen die houden van pyschologische thrillers.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
17 95
Op voorraad
Select
Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
In winkelwagen
Wat je kan verwachten:
  • Gratis verzending door bol.com vanaf 20 euro
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen

Bezorgopties

  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Kies zelf de bezorgdag
Bekijk alle bezorgopties
Andere verkopers (4)
Tweedehands
Als nieuw vanaf € 8,95
Tweedehands