Control

Control
  • Let op met kinderen tot 6 jaar
  • kijkwijzerGeweld
  • kijkwijzerAngst
  • kijkwijzerGrof
  • DVD
  • 1 stuk(s)
  • Engels
  • 117:00 minuten
  • 2007
  • Paradiso Home Entertainment
Alle productspecificaties

Productbeschrijving

Een woedende Lee Ray, die onder de littekens en tatoeages zit, ligt vastgebonden op een brancard, in afwachting van zijn executie. Terwijl de gevangenisarts hem dood verklaart, krijgt hij in het geheim het aanbod te blijven leven. Onder één voorwaarde: hij ondergaat een experimentele behandeling die hem van zijn moordzucht moet genezen.

Dokter Miles Copeland biedt hem een nieuw leven onder een nieuwe naam aan. Met tegenzin gaat Lee Ray akkoord met de behandeling. Wanneer de medicijnen beginnen te werken, krijgt Lee Ray wroeging over zijn slachtoffers en krijgt hij last van nachtmerries over de verschrikkelijke misdaden die hij heeft gepleegd. Na enige tijd keert Lee Ray weer terug in de maatschappij, waar hij zorgvuldig in de gaten wordt gehouden. Hier begint zijn verleden hem te achtervolgen. De medicijnen lijken niet langer meer te werken en het ziet ernaar uit dat Lee Ray elk moment weer kan veranderen in een moordlustige psychopaat.

Hier begint zijn verleden hem te achtervolgen. De medicijnen lijken niet langer meer te werken en het ziet ernaar uit dat Lee Ray elk moment weer kan veranderen in een moordlustige pyschopaat.

Beeld: 16:9
Geluid: Engels (Dolby Digital 5.1), Engels (DTS 5.1)
Ondertiteling: Nederlands

Recensie(s)

Joy Division-zanger Ian Curtis had geen controle over zijn eigen leven, zo blijkt uit Anton Corbijns prachtige zwart-wit film.Hoofdrolspeler Sam Riley heeft Curtis' geest prima weten te vangen; hij lijkt niet alleen fysiek maar ook qua stem zoveel op de man die hij speelt dat het bijna eng is. De Joy Division-zanger pleegde in 1980 op 23-jarige leeftijd zelfmoord, aan de vooravond van de eerste Amerikaanse tournee van de groep. Corbijn baseerde zich op Touching From A Distance, de autobiografie van Ians echtgenote Deborah (Samantha Morton), die na de geboorte van hun kind merkte dat ze de liefde van haar vent moest delen met zijn Belgische fan Annik Honoré (Alexandra Maria Lara). Uit de film komt Curtis echter vooral naar voren als een enorme tobber, die nauwelijks greep had op zijn eigen leven. En die bovendien last kreeg van epileptische aanvallen, die hem zijn laatste restje levenslust ontnamen. De muziek leek een uitweg te bieden, maar na de eerste opwindende successen merkte Curtis dat hij misschien wel aan Macclesfield (het voorstadje van Manchester waar hij opgroeide) maar niet aan zichzelf kon ontsnappen. © Copyright Preview Filmmagazine BV

4.5
van de 5
Aantal reviews: 19
1
0
1
4
13
  • Prachtig debuut van de wereldberoemde Nederlandse fotograaf Anton Corbijn

    “Ik wilde het simpel houden. Zoals ik eigenlijk fotografeer. Een moment vastleggen zonder de boel op te poetsen. Ian Curtis wordt nu gezien als een onbegrepen genie. Dat beeld staat in geen verhouding tot de werkelijke situatie.” Aldus Anton Corbijn, regisseur en fotograaf over zijn debuutfilm Control in een interview met de Volkskrant d.d. donderdag 23 augustus jongstleden. Control is in alle opzichten inderdaad een sobere film gebleven waarbij de film vooral fundeert op de kracht van de eenvoud; in zwart-wit geschoten en ondanks de lengte (119 minuten) heeft de toeschouwer geen moment om tot rust te komen. De film opent met een scène waar men Ian Curtis door de straten van Macclesfield ziet wandelen. Een kleurenfilm had nauwelijks iets kunnen toevoegen, de straten ogen desolaat, de grauw grijze fantasieloze bakstenen huizen krijgen door het zwart-wit beeld hooguit een beter contrast. Met die setting opent Control. Ian Curtis zijn escapisme bestaat uit drank, experimenteel drugsgebruik en het luisteren naar platen van David Bowie en Iggy Pop. Door op zeer jeugdige leeftijd te trouwen (19 jaar) met Deborah Woodruff (Samantha Morton) en door bij de Sociale Dienst te werken naast zijn zeer prille carrière als zanger bij de net opgezette band Joy Division geeft hij zijn troosteloze bestaan enig franje. De idylle verdwijnt wanneer Joy Division bekendheid krijgt. Ian Curtis wordt geplaagd door een leven dat naar eigen zeggen voor hem wordt bepaald en kampt met aanvallen van epilepsie. De ogenschijnlijk onschuldige toekomst waarin de jonge zanger enige controle had over zijn bestaan veranderd al snel in een vluchtig bestaan, waarbij de zanger geen grip krijgt op de realiteit. Zo zoekt hij heil bij een Belgische free-lance journaliste Annik Honoré (Alexandra Maria Lara). Ze krijgen een relatie terwijl zijn vrouw thuis in Macclesfield alleen de verantwoordelijkheid draagt voor de verzorging van hun pasgeboren dochter. Ian Curtis is niet de egocentrische narcist zoals het beeld zo vaak wordt geschetst in films over beroemdheden. Ian Curtis is terdege consciëntieus en weet zich oprecht geen raad met de keuze die hij moet maken nadat zijn vrouw achter zijn geheime relatie komt. “Wat verandert die situatie aan mijn liefde voor jou?” schreeuwt hij uit terwijl de tranen over zijn wangen rollen. Controle is leidend. Het vormt de rode draad in deze verbluffend mooi geschoten film over een zanger die geen roem wenste maar controle over zijn leven. Maar “verlangen” naar controle werkt averechts als je niet kunt omgaan met tegenslagen en/of de “facts of life” onder ogen durft te zien. Ian’s bizarre wijze van zelfmoord lijkt dan ook de enige controle te zijn die hem rest. Control is het prachtige debuut van de wereldberoemde Nederlandse fotograaf Anton Corbijn. De personages overtuigen, misschien ook wel omdat de protagonist Sam Riley (Ian Curtis) tijdens de productie daadwerkelijk een relatie kreeg met Alexandra Maria Lara (Annik Honoré). Met Control geeft Anton Corbijn een sober maar uitstekend beeld van de ontwikkelingen binnen een popgroep in een tijdperk waarbij muziek voor veel adolescenten de enige remedie betrof tegen vergaande verloedering en een uitzichtloos leven. Een weergaloze film en een must have voor Joy Division liefhebbers.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Bijzonder mooie film
    • ontroerend
    • Mooi gefilmd
    • Confronterend
    • Interessant onderwerp
    • wel erg treurig
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Bijzonder mooie film over Joy Division, in het bijzonder over zanger Ian Curtis die op uitstekende wijze wordt neergezet door acteur Sam Riley. Fotograaf Anton Corbijn blijkt een uitstekende regisseur te zijn die de mistroostige sfeer rond Joy Division en de tijdgeest in prachtig zwart/wit weet uit te beelden.
    Echt vrolijk word je er als kijker niet van. Vooral het einde is zeer verdrietig. Als het genre 'feel-bad' film zou bestaan, dan is deze film er een vertegenwoordiger van. Toch is deze mooie film de moeite waard, zeker voor muziekliefhebbers omdat het een verhaal is van een band, maar dan wel een verhaal dat gestript is van alles wat het bandleven mooi maakt. En het is gewoon een heel goed gemaakte film.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Prachtig
    • ontroerend
    • Mooi gefilmd
    • Confronterend
    • Interessant onderwerp
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Het verhaal: Een jongen die al een beetje bijzonder is doordat hij zich onderscheid van zijn vrienden komt als zanger bij een band, die langzaam bekend raakt. Hij is al jong getrouwd en krijgt vrij snel een kind. Hij is nogal somber van aard en moet kiezen tussen zijn ' normale' baan en het leven als muzikant. Hij kiest voor een onzeker bestaan als muzikant. Hij heeft epilepsie en krijgt een vriendin. Alles bij elkaar veel te gecompliceerd. Hij ziet geen uitweg meer en pleegt zelfmoord.
    De beelden: Anton Corbijn heeft een geweldig tijdsbeeld gegeven van de jaren '70 in een dorp in Engeland. De zwartwit beelden en de manier waarop elke scene is gefilmd maken de film tot wat hij is: schitterend.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 1 Ongepaste review?
  • Control

    Een erg mooie film. Dit is een film om voorbereid te bekijken, anders komt het erg oppervlakkig over. Het is een erg simpel verhaal die nergens diep op in gaat, daarom moet je je erg goed in kunnen leven in Ian Curtis. Sam Riley brengt de duistere sfeer goed in beeld. Woorden zijn niet nodig, de beelden zeggen op zich al genoeg. Erg mooie camerabeelden. Een film voor echte liefhebbers van het werk van Anton Corbijn.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Tot tranen geroerd

    We waren allemaal 'in' Joy Division, met wie we mee evolueerden van punk naar -wat we toen aarzelend noemden- new wave. Allemachtig wat een indringende muziek was het toen en is het meer dan 25 jaar later nog. Als rechtgeaarde fan van Joy Division woonde ik de première van deze film bij. Om met tranen in m'n ogen na afloop in de zaal achter te blijven. Voor wat was, maar vooral wat is gewéést. En sinds de dood van Curtis vertel ik het iedereen die het wil horen: tijdens mijn uitvaart moet Joy Divisions hartverscheurende 'Decades' uit de speakers knallen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Ian Curtis biopic

    Net als Kurt Cobain was Ian Curtis iemand die puur voor zijn muziek ging. Iemand die zich niet in de harde muziekbusiness kon vinden,iemand die zijn ware gevoelens in zijn muziek liet weerklinken. Deze film laat Curtis zien zoals hij echt was en niet de nazi symphatisant die de pers ons liet geloven dat hij was.Een boeiende maar zware film over een artiest die zijn gevoelens liet spreken in zijn muziek. prachtig!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Eén brok sfeer

    Control is een meer dan mooie film met sfeervolle beelden, goede muziek en een uitblinkende hoofrolspeler. De keuze voor zwart-witte beelden is duidelijk gemaakt met het oog op de meerwaarde daarvan hier. Die doelstelliung wordt behaald. Hoewel er in de film amper duidelijk wordt wát er in het hoofd van de introverte Curtis omging, wordt goed duidelijk dát hij met zichzelf overloop lag en welke hoofdzaken hieraan ten grondslag lagen. Verhaaltechnisch is Control weinig ingewikkeld en/of uitgesponnen, maar de film blijft niettemin tot het (onvermijdelijke) eind boeien.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • S. Vissers

    Een indrukwekkende film over het, naar mijn inzien te korte, leven van Ian Curtis (23) en zijn band Joy Division die na 30 jaar nog steeds zware indruk maakt op vele muziek liefhebbers en muzikanten. Anton Corbijn weet het verhaal zo te vertellen dat het van begin tot het einde blijft boeien. En omdat de muziek geen dominante rol speelt in de film is Control geschikt voor een breed publiek, zelfs voor degene die geen leifhebber zijn van de muziek van Joy Division. Het goede van deze film is dat het geen suggesties doet naar het 'waarom' van de zelfmoord van Ian. De film laat ongeveer alle theorieën zien die er in de loop van de tijd zijn bedacht over de dood van Curtis, maar Corbijn geeft niet aan in welke theorie hij de ware rede ziet. Wat ik erg interessant vond om te zien was hoe de band zich ontwikkelde naar Joy Division. Er wordt goed in beeld gebracht wat de inspiraties waren voor Ian en de andere bandleden om een band te beginnen. Van David Bowie (die oa als inspiratie diende voor de naam Warsaw - naar Warszawa van de plaat Low) tot aan de twee legendarische optredens van the Sex Pistols, de 'Anarchy' tour van 1976. Ook de invloed van Tony Wilson komt goed naar voren, vanaf het eerste optreden van Joy Division op Grenada TV tot zijn samenwerking met Joy Division bij zijn eigen label Factory. Voor degene die destijds al fan waren van Joy Division is de film een aanrader om te zien, nostalgische gevoelens zullen boven komen. Maar ook voor de jongere generatie is deze film zeker de moeite waard om te kijken. Vooral omdat Joy Division de voorloper is voor hedendaagse bands zoals Radiohead, Muse en the Editors. Onder andere de melancholische teksten van Ian Curtis en de experimentele muziek hebben grote invloed gehad op de muziek van nu. De film is een echte aanrader voor elke film en/of muziek liefhebber. Kopen dus.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Om in te lijsten

    Na de film 2 keer gezien te hebben blijf ik zeggen:"Indrukwekkend". Geen drugs-film als Christiane F. en zelf niet echt een muziek-film. Gewoon een hele mooie film over gewone mensen waar je sympathie voor kunt blijven voelen ondanks of dankzij hun tekortkomingen. Voor sommige 40'ers pure nostalgie.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • touch of genius - flair of insanity

    Een zwart wit film van Nederlands bekenste en één van werelds beste fotografen (bekend van werk met U2 en vele anderen) Anton Corbijn. Corbijn die toen Curtis nog leefde al foto's maakte van deze man en de band in Manchester. De film gaat over een Punk/New Wave bandje Joy Division uit Manchester rond het einde van de 70's. Gecentraliseerd rond Ian en Debbie Curtis op basis van het boek van zijn vrouw Debbie Curtis. Curtis die, toen 23 jaar oud, op 18 mei 1980 zelfmoord pleegde. Het verhaal, de dialogen (beroerde vertaling in de ondertiteling) en de karakters zijn al subliem. maar de fotografie was adembenemend. Wij hebben in die regio gewoond en Corbijn heeft de regio gesnapt en vertaald. Zo een poëtische, hartverwarmende en tegelijkertijd zo een 70's sfeer. Elk shot was als een bewegende foto. De film is langzaam genoeg, maar niet traag, om alles in en op te nemen.. niks in de haast. niks grof, hard of overdone. Alles was er, spelen met scherpte diepte, trekken, objecten, props op de juiste plek, grapjes, fotografisch veel details, mixen van foto's en bewegend beeld. Alles op maat. Ik heb het gevoel naar duizend geniale foto's gekekenen te hebben. Macclesfield and Manchester in black and white were never so 'melancholingly' beautiful. Tjonge - ik kan mij niet herinneren ooit zo onder de indruk geweest te zijn van een foto, eeh film. (van mijn blog)

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?

Productspecificaties

Gegevens

EAN
5410504072789
Distributeur
Paradiso Home Entertainment
Label
Paradiso Home Entertainment

Kijkwijzer

Advies
Angst | Grof taalgebruik | Geweld
Adviesleeftijd
Vanaf 6 jaar

Specificaties

Drager
DVD
Aantal stuks in verpakking
1 disc
Speelduur
117:00 minuten
Regiocode
2
Taal
Engels
Overige talen
Engels | Frans
Ondertiteling
Nederlands | Frans
Beeldkleur
Color
Beeldformaat
16:9
Audio
Dolby digital 5.1 | DTS-HD Master Audio 5.1
Extra's
Zwart/wit

Cijfers en feiten

Productiejaar
2007

Overige kenmerken

Country
Groot-Brittannië
Film of serie
Film
Filmgenre
Filmhuis & Internationaal
Porno
Nee
Soort verpakking
Amaray
Type uitvoering
Standard Edition

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Verschijningsjaar
2007
Drager
Dvd
Land van productie
Groot-Brittannië
Gesproken taal
Engels, Frans
Drager: Dvd
Niet leverbaar

Email mij eenmalig zodra dit artikel leverbaar is.

Houd er rekening mee dat het artikel niet altijd weer terug op voorraad komt.

Vaak samen gekocht