Gratis verzending vanaf 20 euro, gratis retourneren, bezorging waar en wanneer je wilt met   artikelen*
Boek omdraaien

Uitgever: De Bezige Bij

Auteur: Philip Huff
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789023454014
  • oktober 2009
  • 167 pagina's
Alle productspecificaties

Philip Huff

Philip Huff (1984) studeerde filosofie en geschiedenis in Amsterdam. Tijdens zijn studententijd reed hij Martin Bril rond door het land. Hij publiceerde verhalen in De Gids, Hollands Maandblad en Hollands Diep. Zijn debuut Dagen van gras verscheen in 2009, gevolgd door de roman Niemand in de stad (2012) en de verhalenbundel Goed om hier te zijn (2013). In 2014 verscheen zijn nieuwe titel Boek van de doden, een roman over een verloren liefde. Op bol.com vind je alle boeken van Philip Huff, waaronder het nieuwste boek van Philip Huff.

Samenvatting

De achttienjarige Ben van Deventer is na een periode van zwaar drugsgebruik in een psychose geraakt en opgenomen in een jeugdkliniek. Terugblikkend vertelt hij over zijn jeugd op het idyllische landgoed Weldra, over het moeizame huwelijk van zijn ouders en over zijn grootvader, die hem leerde schaken. Maar vooral over Tom, de jongen die in alles net anders is dan Ben.Dagen van gras is het verhaal van een intense jongensvriendschap, en hoe die vriendschap in rook opging.

Recensie(s)

De achttienjarige Ben van Deventer bevindt zich in een jeugdkliniek en blikt van daaruit terug op gebeurtenissen in zijn jonge leven. Hoewel zijn jeugd ogenschijnlijk idyllisch verloopt op een prachtig landgoed, krijgt hij al snel de nodige tegenslagen te verwerken. Zijn ouders hadden geen harmonieus huwelijk en zijn uit elkaar gegaan. Het is een grote teleurstelling als hij niet bij zijn vader kan wonen. Met zijn opa had hij een goede band en diens dood heeft veel impact op Ben. Hij raakt bevriend met Tom. Tom sleept hem mee in een bestaan waarin drugsgebruik en de liefde voor muziek belangrijke elementen vormen. Uiteindelijk gaat het mis met Ben. Het debuut van de jonge auteur (1984) biedt qua verhaallijn weinig bijzonders, maar geeft wel een goed, voor jongeren herkenbaar beeld van de strijd om volwassen te worden en heeft een verrassend einde. De stijl is snel, eigentijds en passend bij de leeftijd van het hoofdpersonage. Paperback; vrij kleine druk.

L.W. Zandberg

Reviews Dagen van gras

  • Goede verhaallijn (3)
  • Meeslepend verhaal (2)
  • Spannend (2)
  • Verrassend (1)
  • duidelijke structuur (1)
  • Grappig (1)
  • ''maar echt'' (1)
  • Ingewikkeld verhaal (1)
Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten
Schrijf een review
  • Leuk en meeslepend boek voor pubers

    Leuk spannend en meeslepend boek voor de doelgroep. Werd op school aangeraden.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Goed
    • Goede kwaliteit

    Goede kwaliteit, dat is wat ik er goed aan vind.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Goed
    • Goede kwaliteit
    • duurzaam

    Geschreven bij Dagen van gras

    Twee pluspunten: goede kwaliteit en duurzaam.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Zeer goed
    • Goede kwaliteit
    • Voordelige koop
    • duurzaam
    • Matige kwaliteit
    • prijzig
    • Kwetsbaar

    Geschreven bij Dagen van gras

    Ik heb LG wasmachine gekocht en ik wil geen andwere merk.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Leukkk
    • Spannend
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • Ingewikkeld verhaal
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Erg leuk boek. Het verhaal is erg orgineel met een verrassend leuk einde

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • de moeite waard

    meeslepend, goede verhaallijn

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Simpel - maar niet simplistisch
    • Goede verhaallijn
    • duidelijke structuur
    • ''maar echt''

    Ben heeft het niet makkelijk. Hij is een psychose geraakt en in een jeugdkliniek beland. Vanuit de kliniek blikt hij terug op zijn jeugd. Daar begint het boek ook; met het nu, het nu waar Ben ben is. Het boek is vertellend geschreven vanuit Ben’s perspectief. Ik had het gevoel dat Ben het hele verhaal aan mij persoonlijk vertelde, wat ik heel prettig vond. In het begin legde hij alle personages ook duidelijk uit. Dan zei hij bijvoorbeeld dat hij nog even iets over zijn vader zou uitleggen, bijvoorbeeld. Hierdoor waren alle personages ook goed in beeld gebracht. Niet alleen zijn ouders, grootouders en vooral Tom, maar ook de ”bijpersonages” leerde je goed kennen.

    In zijn jeugd had Ben een goede vriend, Tom, waarmee hij veel tijd doorbracht. Tom is net iets brutaler dan Ben waardoor ze bijvoorbeeld ook gaan roken en aan de drugs (Hawaïaanse wiet) gaan. Bovendien delen ze de passie voor muziek. Muziek zoals die van de Beatles speelt in dit boek een belangrijke rol. Ik heb niet veel met muziek, maar het was niet storend en voegde wel wat toe. Alleen de songteksten vond ik overbodig.

    Het verhaal is niet heel bijzonder, en de vertelling eigenlijk ook niet. Toch hebben ze beide wat, en ze sluiten elkaar daardoor goed aan. Het verhaal is mooi door de vertelling, en andersom zou de vertelling niks zijn zonder het verhaal. De jeugdige schrijfstijl leest prettig en vlot. De indeling van het verhaal is ook prettig. Naast de proloog en epiloog zijn er zes hoofdstukken. Die hoofdstukken voegen voor mij niet zo veel toe, maar binnen die hoofdstukken is de verdeling prettig. Ongeveer elke drie pagina’s staat na een witregel een sterretje, wat het volgende stukje angeeft. Hierdoor wordt het verhaal ook niet langdradig of ingewikkeld door de duidelijke structuur.

    Wat ik wel erg vervelend aan de schrijfstijl vind, zijn de ”Maar echt ” gedeeltes. Ben was dan iets aan het vertellen. Ik zuig het volgende voorbeeld maar even uit mijn duim: ”Zo was mijn vader. Hij ging elke dag op de motor naar school. Dat was echt kicken. Maar echt .” Dat het kicken was had je al duidelijk gemaakt, gast! Ik snap best dat hij nog even benadrukt dat het dat echt was, maar 1) moet echt dan echt schuin? 2) moet dat echt elke keer als je iets gaaf vindt? En dat was nog wel vaak, dus elke tien pagina’s had je wel een echt te pakken. Dat begon me te irriteren. Maar echt . (Ja, zo deed hij dat dus! Iets wat allang duidelijk was nog eens benadrukken.)

    Al met al biedt Dagen van gras qua verhaallijn niet veel bijzonders, maar de vertelling daarvan maakt het een mooi, bijzonder boek. Laat ik het samenvatten als een rustige, heldere vertelling van een simpel – maar niet simplistisch! – verhaal. Hiermee bedoel ik dat het verhaal gewoon een ”en toen, en toen, o en dat nog” vertelling is, maar dat het goed is uitgewerkt. Het heeft echt wat op een bepaalde manier, dus lezen dat boek!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 2 Ongepaste review?
  • Huff is een schrijver die je de komende jaren in de gaten wil houden
    • Meeslepend verhaal
    • Spannend

    Ik las de proloog en dacht doorlopend: wat is dit prachtig proza. Ik begon aan het eerste hoofdstuk en ik hield op met denken. Het verhaal kwam op me af, vloerde me, greep me onverhoeds bij mijn achillespees – kietelde die en gaf er zachtjes kusjes op. Het verhaal ging over vriendschap, een echte hechte jeugdvriendschap. Ik ken dat soort vriendschappen – u misschien ook wel – en al geef ik het niet graag toe, ik wordt er altijd wat weemoedig van. Het boek raakt direct een gevoelige snaar. De woorden ontroeren. Ze nodigen direct uit tot doorlezen en tot meeleven met Ben, de hoofdpersoon.

    Na de opening ligt de lat hoog. Ik wacht op de beschrijving van die hechte jeugdvriendschap. En op de schildering van het gezin waar hij in opgroeit. Of zo, opiets dat me net zo raakt als die eerste pagina’s. Dat blijft echter uit. Het proza lijkt iets minder gepolijst. Ik zie een paar lelijke herhalingen.
    De achternaam van de hoofdpersoon valt me op. Van Deventer. En waar hij woont. Gelderland. Het staat er echt. Ik herinner me dat Huff in gesprek met Arie Storm vertelde dat hij die naam gekozen had omdat die verwees naar waar de hoofdpersoon vandaan kwam. Hallo Philip Huff: Deventer ligt in Overijssel. Maar goed, het zal wel.
    Ben van Deventer gaat ieder weekend bij een naburige boer de koeien helpen melken. Het wordt terloops genoemd en speelt verder geen rol in het verhaal, maar ik blijf even bij de mededeling hangen. Ieder weekend de koeien helpen melken, dat geloof ik niet. Wanneer speelt dit boek? In 1954? Niet dus. Bijna heb ik mijn shark-jump-moment. Maar goed, het zal wel.

    Dan blijkt die Ben van Deventer in Zwolle op school te zitten. Weer Overijssel. Nou weet ik ook wel dat Gelderland op een steenworp afstand van Zwolle begint, maar het zijn dit soort kleinigheden die me uit het verhaal halen. Overal wringt de geografie een beetje. Irritant is dat. Je komt dan als schrijver niet weg met de lullige mededeling voorin dat je je wat vrijheden hebt gepermitteerd.

    Het zijn de stukken over muziek die me verder het verhaal in trekken. Zodra Ben alleen is met zijn gedachten en hij vertelt over zijn passie komt het verhaal tot bloei. Op de achterflap staat ergens ‘er is nog nooit zo mooi over muziek geschreven’. Ik heb geen zin om het boek even om te draaien om zien wie dat ook al weer vond, want juist op die momenten wil ik verder lezen. Het gaat ook niet alleen over muziek, juist dan gaat het over Ben zelf. Ontroerend. Pakkend. Schitterend.
    Ik probeer me te herinneren of ik eigenlijk eerder boeken heb gelezen waarin zo over muziek geschreven werd. Alleen American Psycho komt bij mij op. Maar waar Brett Easton Ellis mij uiteindelijk vervreemd en verveeld met zijn lange verhandelingen, haalt Huff me dichterbij. De muziek draagt bij aan het verhaal en vertelt echt iets over de hoofdpersoon. Ik wil die muziek horen. En ik wil verder het verhaal in.

    Eigenlijk is het jammer dat er af en toe ook weer iets met die jeugdvriend moet. Die vriend, Tom, is echt helemaal geen interessant personage. Nergens wordt die hechte vriendschap sterk neergezet. Ongeloofwaardig. Als slappe koffie uit een Bravilor. Het boek gaat ook helemaal niet over die vriendschap. Ik moet echt ophouden met achterflappen serieus te nemen.

    Gelukkig gaat het steeds slechter met Ben en het verhaal speelt meer in zijn hoofd. Drugsgebruik, zijn psychose en de opname in een kliniek laten me op een comfortabele manier raden naar wat er precies waar is en wat alleen de waarneming van Ben. Hoe meer hij op zichzelf is, hoe boeiender het wordt. Dan ga ik mee die diepte in en luister aandachtig naar wat hij zegt. Dan geloof ik hem, echt.
    Als ik het boek uit heb, wil ik mijn ergernissen dan ook niet koesteren. Ik denk dat de kleine onvolkomenheden harder schuren, juist omdat ik het boek zo gaaf vind. Ik neem afscheid van Ben en denk nog even met weemoed aan hem terug, als aan een jeugdvriend die ik nooit meer zie. Ik hoop dat het hem goed gaat.

    Philip Huff. Dank.

    Vond je dit een nuttige review?
    13 0 Ongepaste review?
  • Een aangename verrassing
    • Goede verhaallijn
    • Verrassend

    'Dagen van gras' is een verrassend fris boek van debutant Philip Huff. Ben van Deventer brengt herkenbaar zijn jeugd op landgoed Weldra in kaart, een jeugd die niet altijd even gemakkelijk verloopt. Gelukkig heeft hij nog altijd zijn boezemvriendje Tom die vlakbij woont. De twee zijn vier handen op één buik, totdat ...

    Eindelijk weer een boek dat weet te verrassen, okay, de schrijver heeft zijn volle talent nog niet benut, maar het belooft veel voor de toekomst. Een boek dat je grijpt door zijn frisse en originele manier van vertellen. En dan die verhaallijn. Een must-read.

    Vond je dit een nuttige review?
    5 1 Ongepaste review?

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlandstalig
Bindwijze
Paperback
Verschijningsdatum
oktober 2009
Druk
3
Afmetingen
20 x 12,5 x 1,5 cm
Aantal pagina's
167 pagina's
Illustraties
Nee
ISBN13
9789023454014
Kaarten inbegrepen
Nee

Betrokkenen

Auteur
Philip Huff
Uitgever
De Bezige Bij

Vertaling

Originele taal
nl

EAN

EAN
9789023454014

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gemiddelde leestijd
4 h

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Studieboek of algemeen
Algemene boeken
Nieuw of tweedehands
Tweedehands, Nieuw
Onderwerp
Vriendschap
Verschijningsvorm
Paperback

Uit ons lees Magazine

De buitenjongen: “Trek je deze zomer naar de bergen? Dan is dit jouw ultieme vakantieboek.”

De buitenjongen is een filosofische roman van Paolo Cognetti over de schoonheid van eenzaamheid en vriendschap en vormt een logisch geheel met de bestseller De acht bergen.

Lees volledig artikel
14, 90
Op voorraad

Voor 23:59 uur besteld, morgen in huis Tooltip

+ bezorgopties

Verkoop door bol.com

bezorgopties

  • Van ma t/m vrij voor 14:00 uur besteld, dezelfde dag in huis
  • Avond- en zondagbezorging
  • Word lid van Select en maak gratis gebruik van alle bezorgopties
Bekijk alle Select bezorgopties
  • Gratis verzending vanaf 20 euro
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen
Andere verkopers (5)
Tweedehands
vanaf € 9,00
Tweedehands

Vaak samen gekocht

Vragen en antwoorden

Over dit artikel zijn nog geen vragen gesteld.