Dansen in het donker

Auteur: Rene Appel
Uitgever: Ambo|Anthos
  • Nederlands
  • 1e druk
  • 9789026345661
  • oktober 2018
  • Paperback
  • 281 pagina's
Alle productspecificaties

Rene Appel

René Appel (1945) behoort al meer dan 30 jaar tot de top van de Nederlandse thrillerauteurs. Hij won de Gouden Strop twee keer – Met De derde persoon en Zinloos geweld – en werd er talloze malen voor genomineerd. Grote successen behaalde René Appel met Schone handen, De advocaat, De kortste nacht en Verzwegen. In totaal zijn bijna een kwart miljoen exemplaren van zijn boeken verkocht in Nederland. De thriller Schone handen is in 2015 verfilmd met Jeroen van Koningsbrugge en Thekla Reuten in de hoofdrollen. Op bol.com vind je alle boeken van Rene Appel, waaronder het nieuwste boek van Rene Appel.

Samenvatting

René Appel - Dansen in het donker
Dansen in het donker is een onvervalste René Appel, met levendige dialogen, een actuele problematiek en een herkenbare omgeving.
Inge is getrouwd en moeder van twee puberzonen, Finn en Olaf. Op een donderdagnacht staat de politie op de stoep: er is iets verschrikkelijks gebeurd met Inges man. Het gezin belandt hierdoor in een moeilijke periode. Finn slaat een voor zijn moeder onbegrijpelijke religieuze weg in. Olaf zoekt naar het werkelijke verhaal achter het ongeluk van zijn vader. Tot overmaat van ramp wordt Inge ook nog eens lastiggevallen door een man die haar blijft herinneren aan beloftes uit een verleden dat ze juist achter zich wil laten. In een spannende climax komen de verschillende verhaallijnen op werrassende wijze bij elkaar.
René Appel ontving diverse onderscheidingen, o.a. de Gouden Strop en nominaties voor zijn gehele oeuvre.

Recensie(s)

Inge is moeder van twee puberzonen en gaat vreemd met Erik, een collega van haar man. Op de avond dat ze dit aan haar man vertelt, verdwijnt hij. Totdat er twee agenten aanbellen om te vertellen dat hij dood in de Amstel is gevonden. Het gezin staat op zijn kop en Inge wil niets meer met Erik te maken hebben. Ze maakt zich zorgen over haar oudste zoon Finn die zich wil bekeren tot de islam en steeds meer in zichzelf keert. Haar zoon Olaf komt erachter dat zijn moeder een affaire had en haalt verhaal bij Erik, met alle gevolgen van dien. Ondertussen verliest Inge steeds meer de controle over haar leven en probeert zich te focussen op haar zoons. Ze is getraumatiseerd door de plotseling (zelf)doding van haar man en weet niet meer wat ze wil. Langzamerhand drijven er steeds meer onaangename vermoedens naar boven over de belangrijke mannen in haar leven. Ze moet een moeilijke keuze maken tussen de waarheid en de liefde voor haar zoons. Er komen actuele problemen aan de orde komen in deze toegankelijke roman. René Appel (1945) schrijft al ruim 25 jaar en won tweemaal de Gouden Strop.

M.D. Broersma

Lees de eerste pagina's

3.4
van de 5
22 reviews
0
2
12
6
2
23
  • Meeslepend verhaal
    9
  • Goede verhaallijn
    6
  • Spannend
    5
  • Goede kwaliteit
    1
  • Voordelige koop
    1
  • onze appel:altijd spannend
    1
12
  • Voorspelbaar
    5
  • Geen diepgang
    3
  • teveel perspectiefwissels
    1
  • verwachtingen achterflap worden niet waargemaakt
    1
  • onwaarschijnlijk einde
    1
  • te snel einde
    1
Toon meer punten Toon alleen de eerste 3 punten
  • Vermakelijk, maar geen psychologische roman
    • prettig geschreven
    • herkenbare personages
    • Geen diepgang
    • teveel perspectiefwissels
    • verwachtingen achterflap worden niet waargemaakt
    • onwaarschijnlijk einde
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Dansen in het donker van René Appel vertelt het verhaal van Inge: bibliothecaresse, getrouwd met de Andreas en moeder van twee puberzoons. In de nacht dat ze Andreas eindelijk vertelt dat ze hem voor een ander wil verlaten, valt haar leven letterlijk in duigen. Andreas rijdt zichzelf in de Amstel en verdrinkt. Vervolgens ontsporen haar twee puberzoons op geheel eigen wijze. Tot overmaat van ramp blijft haar minnaar haar herinneren aan haar belofte om met hem een nieuw leven op te bouwen. Inge worstelt: ze wil het contact met haar zoons behouden, wordt verteerd door schuldgevoelens en weert haar minnaar af. Wat zou jij in zo’n geval doen? lijkt René Appel zijn lezers te vragen als hij in de eerste hoofdstukken deze cocktail aan gebeurtenissen en dilemma’s presenteert.

    Zoals de lezers van zijn thrillers gewend zijn, plaatst René Appel herkenbare personages in even herkenbare situaties. Hij is merkbaar een ervaren schrijver. Met een toegankelijke schrijfstijl brengt hij het verhaal snel op gang. Goed kunnen schrijven betekent echter niet dat je ook daadwerkelijk iets te vertellen hebt. Het boek bevat geen duidelijke boodschap. Zelf zegt René Appel geen moraalridder te willen zijn. De achterflaptekst roept daarentegen (te) veel verwachtingen op. Quotes van Bervoets en lofprijzingen van de uitgever en gerenommeerde auteurs doen vermoeden dat we hier met een virtuoos op het gebied van de psychologische fictie te maken hebben. Op zichzelf is Dansen in het donker een vermakelijke, prettig leesbare en spannende roman met tastbare personages in een actueel decor. Geen boek van wereldklasse, maar daar is niks mis mee. Het voldoet echter niet aan de opgeroepen verwachtingen en daardoor viel het me toch tegen.

    Via de breed uitgesponnen gedachten van hoofdpersonage Inge en haar minnaar Erik en via inkijkjes (vanuit het ik-perspectief) in de hoofden van haar beide zoons, doet René Appel een serieuze poging om meer psychologische diepgang te creëren. De voortdurende perspectiefwissels, gelardeerd met uiteenlopende verwijzingen naar (literair) werk, het consequent doorgevoerde straattaaltje van zoon Olaf en de (te) volwassen religieuze bespiegelingen van zoon Finn kwamen hier en daar wat geforceerd over. Appels schrijfstijl en de actuele thematiek waren voldoende om me tot ver over de helft met het boek te vermaken. Aan het eind gooit Appel het roer helaas volledig om. Opeens worden een aantal niet-alledaagse gebeurtenissen leidend voor het plot zonder al teveel aandacht te besteden aan de persoonlijke dilemma’s die daar voor Inge uit voortkomen. Zij maakt uiteindelijk een hartverscheurende keuze tussen haar zoons.

    René Appel laat mij met een verscheurd gevoel achter: enerzijds is het een vermakelijk boek, dat je een ander perspectief op het huwelijksleven en het moederschap van een vrouw op middelbare leeftijd biedt. Anderzijds is het een teleurstelling, met name doordat de achterflap zoveel verwachtingen over het psychologisch drama schept, terwijl het boek weinig karakterontwikkeling laat zien en na een plotselinge U-bocht eindigt in een onwaarschijnlijk crescendo.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Hoever ga je om je kinderen te beschermen?
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Na de plotselinge dood van haar man probeert Inge, naast haar ongeloof en verdriet, haar zonen zo goed mogelijk verder op te voeden. Finn is zijn hele pubertijd al zoekende, eerst gothic, daarna rookte hij wiet en nu wil hij zich bekeren tot de islam. Dit zorgt voor spanningen binnen het gezin, vooral zijn jongere broer Olaf kan hier weinig begrip voor opbrengen en de pesterijen tijdens het eten zijn niet bevorderlijk voor de sfeer in huis. Inge raakt de grip op haar zoons steeds meer kwijt en staat voor moeilijke beslissingen. Hoe ver ga je als moeder om je kinderen te beschermen?

    Het grootste gedeelte lees je vanuit Inges perspectief en soms vanuit de jongens, zo komen de personages goed tot leven. Op de mooie kaft van dit boek staat vermeld dat het een roman is maar de nodige spanning ontbreekt zeker niet in dit boek, het leest als een spannend boek. Het is een vlot en goed geschreven verhaal, echt een boek van deze tijd. Door de actuele onderwerpen zal dit boek zeker een groot lezerspubliek aanspreken.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Geen thriller deze keer
    • Goede verhaallijn

    Geen thriller deze keer van René Appel.
    Het boek opent met de bekentenis van Inge aan haar man Andreas dat ze verliefd is geworden op iemand anders (Erik) en besloten heeft met hem verder te gaan. Andreas, toch al geen spraakzame figuur, klapt helemaal dicht en loopt kwaad het huis uit. Inge hoort hem wegrijden. Het is natuurlijk horror wat haar daarna overkomt: een paar uur later staat er politie voor de deur om haar te vertellen dat haar man dodelijk is verongelukt. Dit veroorzaakt onmiddellijk een enorm schuldgevoel bij Inge (zonder haar bekentenis had hij vast nog geleefd…) en ze slaagt er niet in dit schuldgevoel tot normale proporties terug te brengen. Het beheerst haar volledig, ze wordt chaotisch, soms tegen het hysterische aan en het zorgt er ook voor dat ze Erik niet meer wil zien. Zónder hem dit overigens op een normale manier te laten weten. Op dat moment begint het personage van Inge mij te irriteren. Ik begrijp haar schuldgevoel, maar niet haar (onvolwassen) gedrag erna.
    Andreas en zij hebben twee tienerzonen, Finn en Olaf. Twee zeer verschillende pubers, die tot ons komen in aparte hoofdstukken, steeds getiteld ‘De jongens.’ Olaf wantrouwt de manier waarop zijn vader is verongelukt en gaat op onderzoek uit, Finn lijkt alleen maar bezig met zijn bekering tot de Islam. Inge ontdekt dat ze in de afgelopen maanden haar jongens eigenlijk niet meer echt heeft gevolgd, en voelt zich ook daar zeer schuldig over. Ze probeert weer contact met ze te maken, met Olaf lukt dit beter dan met Finn. De manier waarop ze dit doet komt mij soms iets gekunsteld over, maar aan de andere kant kan ik me ook goed voorstellen dat dit met horten en stoten gaat.
    Als lezer voel je duidelijk dat de ontwikkelingen naar een climax moeten leiden. Dat gebeurt dan ook en brengt alles in een stroomversnelling. Inge reageert op deze gebeurtenissen zeer verrassend. Ik zou zeggen, lees het zelf, het boek is zeker de moeite waard, de stijl die Appel hanteert is toegankelijk en dat ik het personage van Inge wat minder waardeer, doet niets af aan het verhaal.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • In het donker achtergebleven...
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Nieuwsgierig naar mijn eerste Appel en na het bekijken van de geheimzinnige cover van ‘Dansen in het donker’ begin ik vlug te lezen…
    Het verhaal begint met een echtelijke ruzie tussen Inge en Andreas.
    ’s Ochtends vroeg komt de politie met een vreselijke bericht. Inge, Olaf en Finn (hun zoons) moeten allen een manier vinden om dit verschrikkelijke nieuws te verwerken. Ieder op hun eigen manier. Zo verliest Finn zich in de islam en dit is voor Inge totaal onbegrijpelijk. Ze lijken verder en verder van elkaar verwijderd te raken. Olaf begeeft zich op gevaarlijk ijs met desastreuze gevolgen.

    René Appel heeft op indringende wijze, met name vanuit het perspectief van de kinderen Olaf en Finn, beschreven hoe dit verdriet een enorme krater slaat in het leven van een ‘doorsnee’ gezin. Het gezin wordt uit elkaar gereten en opeens is niets meer wat het lijkt.
    De manier waarop René Appel in het hoofd van Olaf kruipt en zo een geloofwaardig personage van een zestienjarige neerzet, sprak mij erg aan. Het taalgebruik en de simpele logica van een puberbrein, komen op mij natuurgetrouw over.
    Knap hoe hij de verschillende persoonlijkheden van de hoofdpersonages weet neer te zetten, waardoor het verhaal voor mij op geen enkel moment saai werd.
    In het verhaal wordt loyaliteit op de proef gesteld en roepen maatschappelijke, actuele problemen vragen op bij de lezer.
    Ik bleef na het lezen echter met enkele vragen achter. Vragen waarop ik het antwoord schuldig moet blijven. Zo raadselachtig als de cover van het boek is, zo raadselachtig blijven sommige kwesties voor mij na het lezen. Ik voel me een beetje gevangen in die mist en in het donker achtergebleven. Aan de andere kant; het verhaal blijft zeker hangen en geeft stof te nadenken. Misschien is dat wel zoals het bedoeld is?

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Iets nieuws

    Dansen in het donker van René Appel is een boek die zowel door de titel als door de mystieke voorkant hoge verwachtingen bij me opriep. Het gaat over een gezin wat geconfronteerd wordt met een tragedie waarbij de verschillende gezinsleden daar elk op hun eigen manier mee omgaan. Het laat op een mooie beeldende manier zien wat rouw met mensen kan doen en dat het juist in dat soort periodes moeilijk kan zijn om de aansluiting bij elkaar te vinden. Juist die confrontatie tussen die verschillen in beleving, maar ook de verschillende werelden waarin de personages zich in bevinden, maakt dit een interessant verhaal. Ik vind wel dat het lang duurt voordat het verhaal goed op gang komt en dat het einde er vrij plotseling is. Ook miste ik een duidelijke ontwikkeling in het personage van de hoofdpersoon en roept het vragen op die meer over de vorm gaan dan de inhoud. Vragen die onbeantwoord blijven. Des ondanks maken de heldere beschrijvingen en taalgebruik het een prettige leeservaring en geniet ik van de prachtige beelden die hij gebruikt en het gemak waarmee het lijkt te zijn geschreven.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Dansen in het donker

    ‘Dansen in het donker’ is een spannende roman die zich afspeelt in Nederland.
    Herkenbare, actuele gebeurtenissen komen door het afwisselende perspectief goed tot zijn recht en bovendien met een vlotte pen geschreven.
    Appel wist me dit keer te boeien van begin tot eind door de actualiteit van de onderwerpen en het besef dat het je eigen verhaal zou kunnen zijn door de raakvlakken.
    Ik heb me in het hele boek geërgerd aan 1 uitspraak die ik overbodig vond, ook al besef ik mezelf dat het onder jongeren waarschijnlijk toch een nog vaak gebruikte uitspraak is, het voegt niets toe en had vervangen kunnen worden door een minder aanstootgevend woord.

    De titel wordt voor mij prachtig verwoord op het eind van het verhaal.

    ‘Dansen in het donker’ is een spannende roman die je doet nadenken over het besluit wat Inge neemt.
    Hoe zou jij reageren? Om te weten wat ik hiermee bedoel nodig ik je van harte uit om ‘Dansen in het donker’ te lezen.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Meedansen in het Donker
    • Voorspelbaar

    Het boek trekt je gelijk in het verhaal. De situatie wordt in het 1e hoofdstuk gelijk op scherp gesteld. Dat belooft veel en dat gecombineerd met de fijne schrijfstijl van René Appel zorgt ervoor dat je in het begin enthousiast doorleest.
    Voor mij persoonlijk begint het daarna te schorten. Het lukt mij niet om in te leven in de hoofdpersonage en ook het verhaal ligt mij iets te vaak voor de hand. Geen moment verraste het plot mij of had ik het gevoel dat ik op het puntje van mijn stoel zat.
    Het verhaal ontwikkelt zich geleidelijk en er gebeuren echt wel wat vreselijke dingen maar dat las ik zonder dat ik op de een of andere manier meeleefde. En op het einde gaat het verhaal ineens in de versnelling, wordt een universeel thema over ouderliefde in een keer afgeraffeld zodat je ineens met een onvolledig gevoel de laatste bladzijde omslaat.
    Er zit ontegenzeggelijk een fijn ritme in het verhaal want ondanks dat het verhaal mij niet zo aansprak, heb ik het toch niet met tegenzin gelezen. Vreemd eigenlijk als ik dit nu zo opschrijf. Ik kan ook niet vergelijken met andere boeken van René Appel maar ik kan mij heel goed voorstellen dat een ander boek met een ander plot en verhaal mij wel zou bekoren. Want Appel fabriceert mooie zinnen en leest gewoon heel lekker weg.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Een besmette bestemming
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Dansen in het donker. Ik vind het een prachtige titel: beetje mysterieus, mooie alliteratie en zeker ook veelbelovend. Het verhaal gaat over Inge die zojuist haar man heeft verteld dat ze van hem wil scheiden. ’Ik ga weg’, is het enige wat hij zegt. En hij komt niet meer terug. Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit het perspectief van Inge, haar minnaar Erik en haar beide tienerzoons, Olaf en Finn. Bij Inge overheerst het schuldgevoel, Erik wil verder met Inge, Olaf wil begrijpen wat er met zijn vader is gebeurd en Finn slaat zijn eigen, religieuze weg in.

    Vooral als Olaf van zestien aan het woord is, moest ik regelmatig grinniken om zijn lekkere, populaire taalgebruik. We lezen mee in zijn dagboek en hij schrijft zinnen als ‘alles chill’, Marly die superduperleuk is, ‘gewoon fokking hard ertegenaan, daar heb ik zin in’ en ‘m’n Nikes waren aan de grond geplakt’. Over zijn broer zegt hij: ‘Wel heavy stuff, die islamtoestand met Finnieboy’.

    Het boek leest lekker weg en al gebeuren er langere tijd geen hele schokkende dingen, ik bleef verder lezen en kon het boek niet goed weg leggen. Er broeide iets, er stond iets te gebeuren, hoe ging dit familiedrama eindigen? Leuk dat René Appel deze keer gekozen heeft voor een roman, en niet voor het hem bekende genre van de thriller (waar ik zelf niet zo’n fan van ben waardoor dit ook het eerste boek is dat ik van hem lees).

    Er staan prachtige zinnen in deze roman, zoals:
    − ‘Woorden kunnen de werkelijkheid niet meer redden’ (pagina 15)
    − ‘Alles moet ze achter zich zien te laten, fietsen naar het einde van deze wereld.’ (pagina 134)
    − ‘Vanaf nu heet ik Fouad. Fouad betekent “hart”, mijn hart klopt voor de islam.’
    Dus niet voor ons, denkt Inge. (pagina 209)

    Ook vind ik de titels van de hoofdstukken intrigerend en origineel gekozen. Als het verhaal verteld wordt vanuit Inge en Erik wordt één zin uit het desbetreffende hoofdstuk als titel gebruikt. Het is mooi om al deze titels achter elkaar te lezen. Het lijken willekeurige zinnen maar ze geven een heel aardig beeld van deze roman.

    Wat ik nog best lastig vind, is bepalen wat het echte thema is van dit boek. Zijn dat de islam en religie, het familiedrama dat Inge meemaakt, haar - mislukte - vlucht naar een minnaar (de besmette bestemming), de omgang met haar kinderen en de keuzes die ze hierin maakt, haar onzekerheid? Het zijn zeker allemaal actuele thema’s. Wat zou ik gedaan hebben als ik Inge was geweest? Hoe zou ik hebben gereageerd?

    Waar ik een beetje mee achterblijf is dat dit boek lekker weg leest en een aantal interessante thema’s aansnijdt maar dat voor mij niet echt helder wordt waarom René Appel dit boek heeft geschreven. Wat is de boodschap voor de lezer? Ik twijfel een beetje of ik dit boek zal aanraden aan andere lezers. Het wordt neergezet als een psychologische roman en dat schept wel verwachtingen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Recensie Rene Appel – Dansen in het donker

    Het nieuwste boek van Rene Appel met als titel: dansen in het donker.
    Ondanks dat het tempo van het verhaal laag is, en het einde versneld, heb ik het met plezier gelezen. Een moreel dilemma wordt aangestipt en een thema dat momenteel erg speelt in de maatschappij.
    Het boek gaat over Inge, en haar twee puberzoons Finn en Olaf die ieder op hun eigen manier omgaan met een zwaar verlies.
    Er wordt gewisseld van perspectief tussen de moeder en de jongens. De hoofdstukken hebben in plaats van nummers allemaal een pakkende titel, behalve die van ‘de jongens’.

    Het boek heeft een open einde. Dat roept nogal wat vragen op. Dat ik het frustrerend vind kan ik echter niet zeggen. Het is eerder stof tot nadenken en het geeft je als lezer de kans om het zelf in te vullen.

    De titel:
    Zou kunnen verwijzen naar een lied van Bruce Springsteen, wiens muziek in het boek wordt gebruikt.
    Maar het heeft, naar mijn idee, ook nog een andere betekenis: Hoe ellendig je situatie ook is, hoe donker het ook is, er zijn altijd lichtpuntjes die in het donker dansen. Dans je mee?

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Spannend maar geen puntje van de stoel
    • Meeslepend verhaal

    Het boek belicht na de plotselinge dood van een vader, die getrouwd is met Inge, vanuit meerdere perspectieven de gevolgen voor een gezin en degene die daar dicht op staan. En dat laat Rene van alle kanten heerlijk schuren. Wat is iedereen toch met zichzelf bezig lijkt hij te willen roepen. Het is een spannend boek, al wordt het geen puntje van de stoel ervaring. De climax is te bombastisch. Maar het morele dilemma waar die ons mee achterlaat. Is er één waar je nog lang slapeloze nachten van gaat krijgen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Makkelijk te lezen, maar oppervlakkig
    • Spannend
    • Geen diepgang
    • de lezer blijft met teveel vragen achter

    Inge is moeder van twee tienerjongens die haar man wil verlaten voor een ander. Nadat ze dit aan haar man heeft verteld pleegt hij echter zelfmoord, waar zij zichzelf zo voor straft door de relatie met haar minnaar te verbreken. Beide zoons reageren anders op de dood van hun vader.

    Het verhaal is op zo’n manier geschreven dat het iets te makkelijk wegleest, waardoor het oppervlakkig overkomt. De spanning in de verhaallijn zorgt er echter voor dat je toch door wilt lezen. De auteur heeft wat kansen laten liggen door de hoofdpersoon niet goed uit te diepen. Inges keuze blijft onbegrijpelijk door het hele boek heen. Van iemand die hoteldebotel verliefd is, verandert ze in een emotieloos persoon. De weg die beide jongens inslaan, had ook veel meer uitgediept kunnen worden. Er wordt bijvoorbeeld nauwelijks ingezoomd op het verdriet van het verlies van hun vader en de keuzes die de oudste zoon maakt worden op een oppervlakkige manier beschreven. Aan het eind van het boek zijn er nog veel open eindjes voor de lezer, wat een onbevredigend gevoel achterlaat.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Wat vertelt René Appel?
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Voorspelbaar

    René Appel schrijft spannende boeken, meestal thrillers. Dansen in het donker is ook een spannend boek, maar dan anders.
    Een vrouw die haar man verliest, of misschien juist weer terugvindt.
    Een zoon die precies wil weten wat er gebeurd is.
    Een andere zoon die het helemaal anders doet.
    Een minnaar die niet meer mag minnen.
    Hoe vat je dit boek samen zonder te spoileren? Alles wat vooraf gebeurde is al weggelaten. Het leven van deze mensen voor het fatale incident.
    Toch had ik daar iets meer van willen proeven. Twee mensen die al zoveel jaar samen zijn en niet meer gelukkig zijn samen. De een trekt zich terug, de ander zoekt het bij een ander. De ene zoon die gewoon een normaal puberleven wil met sport en meisjes. De andere zoon die dan al op zoek is naar een manier om zijn leven zinvoller in te richten dan dat van zijn ouders.

    Het verhaal blijft wel hangen... Mijn eerste indruk was dat de personen te plat zijn, maar ik heb ze wel leren kennen. De personanges zijn wel echt personen geworden. Misschien kan ik zelfs boos worden over hoe ze zijn, dat ze zich niet in de ander lijken te kunnen verplaatsen, dat ze niet vertellen waar ze mee bezig zijn.

    Volgens de achterflaptekst heeft Appel 'een spannende psychologische roman' geschreven.
    Appel verwijst in het boek naar andere boeken, actuele boeken, zoals 'Wees onzichtbaar' van Murat Isik, naar het oeuvre van Vestdijk. Wil hij zelf ook literatuur schrijven? Wil hij een boek achterlaten waar nog jaren over gepraat wordt? Wil hij een voorbeeld zijn voor andere schrijvers?

    Dit boek wint niet de Libris literatuurprijs. Misschien verwijst hij daarom ook naar Bruce Springsteen. Hij is niet de beste muzikant uit de geschiedenis, maar je kunt er prima een leuke avond mee vullen. Dansen in het donker. Niemand die het ziet, maar het kan wel fijn zijn om te doen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Jammer dat het uit is
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • einde wat afgeraffeld

    ‘Dansen in het donker’ vertelt het verhaal over Inge, getrouwd en moeder van twee tienerzonen. Nadat zij haar ontrouw aan haar man heeft opgebiecht, verandert haar leven radicaal en moet zij alleen verder zien te gaan. Op steun van haar zoon Finn hoeft Inge niet te rekenen. Hij houdt zich afzijdig van het gezinsleven en is met heel andere dingen bezig. Zoon Olaf daarentegen wil zijn moeder beschermen en maakt daarbij een verkeerde keuze.

    Het einde komt een beetje onverwacht en is naar mijn idee wat te snel afgeraffeld. Desondanks heeft ‘Dansen in het donker’ mijn verwachtingen van dit boek waargemaakt en vind ik het jammer dat ik het nu al uit heb.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Te weinig diepgang
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Voorspelbaar
    • Geen diepgang

    Inge verliest haar man op de avond dat ze hem vertelt over haar affaire met Erik. Ze blijft achter met haar twee zoons, Olaf en Finn. Al gauw komt ze erachter dat ze beide zoons, beide tiener, niet zo goed meer kent. Het noodlottige einde van haar man laat haar dat inzien. Van Erik wil ze niets meer weten. We volgen Inge, Erik en de twee jongens in hun beleving van de maanden die volgen op de dood van Inge’s man.

    Hoe verwerk je zoiets? Appel neemt ons mee in die beleving en van ieder krijgen we een eigen beeld van die beleving. Maar Appel neemt ons niet voor niets mee in de gedachtewereld van Erik, Olaf, Inge en Finn. Beetje bij beetje ontvouwt hij de plooien die er vanaf het begin in zijn geslopen. En dat is knap gedaan. Je wilt doorlezen.

    Het opvoeden van twee tieners is een uitdaging op zich, laat staan wanneer je dat plotseling in je eentje moet doen. Je kunt je voorstellen dat je daarom als lezer een hoop emoties verwacht bij Inge. Maar zij komt helaas niet helemaal uit de verf. Ze blijft gedurende het verhaal mat. Waar je een uitbarsting verwacht blijft Inge schijnbaar kalm. Op sommige momenten zelfs ongeloofwaardig kalm. Ook is het opvallend dat de mannen in het boek een bepaalde actie ondernemen of ondergaan (Erik in conflict met Olaf, Olaf die als stoere jongen zijn verdriet aanvaardt en Finn die zich bekeert tot een religie). Maar Inge ondergaat enkel andermans ellende, of zo lijkt het. En dat is jammer want van haar verwacht je toch dat beetje extra.

    Waar we het hele boek op een rustig tempo worden meegevoerd, trekt de auteur op het einde een sprintje. Eentje die je al enige hoofdstukken voelt aankomen. Maar zodra je de laatst bladzijde bereikt ben je nog niet klaar voor het einde. Dit kun je als een staaltje knap schrijfwerk ervaren, maar ook precies als het tegenovergestelde: wil je als lezer zo plotseling in het ongewisse blijven?

    De hoofdpersoon, Inge, heeft mij helaas niet kunnen raken. En dat vind ik een gemis want ik had dat graag gewild. Ik wilde haar begrijpen maar kreeg niet die kans. Het wisselen van perspectief wekt in het begin irritatie (zeker de straattaal van Olaf), maar later voegt dit zeker wat toe aan de verhaallijn. Dansen in het Donker mist enige verdieping. En dat is juist hetgeen wat ik, zeker in een boek met het thema verlies, verwacht.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Dansen in het donker
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • te snel einde

    In Dansen in het donker maken we kennis met Inge en met een viertal mensen die haar na staan. Haar man, Andreas, die in het begin van het verhaal verdrinkt in het kanaal. Haar zoon Olaf, die zich gaat afvragen wat er precies met zijn vader is gebeurd en haar zoon Finn die dreigt te worden meegesleept door vrienden in een wereld waar Inge hem liever niet ziet. Dan is er nog Erik, de man met wie Inge vreemd ging en met wie ze na de dood van Andreas niks meer te maken wil hebben.
    De lezer zit vooral in het hoofd van Inge afgewisseld met hoofdstukken waarin we meer te weten komen over Olaf en Finn.
    De schrijver gebruikt prachtige zinnen en bouwt het verhaal langzaam op. De eerste hoofdstukken voelen traag, maar nodigen wel uit tot verder lezen. In het laatste deel versnelt hij, soms te veel om geloofwaardig te zijn.
    Communicatie en het gebrek daaraan, rouw, relaties en moederliefde zijn thema’s die onder het verhaal liggen. De eenzaamheid van alle personages is voelbaar en heeft me zeker geraakt.
    Jammer is dat de lezer achterblijft met een onaf gevoel, er zijn losse eindjes die blijven liggen. Als het de bedoeling van de schrijver is om de lezer nog lang te laten mijmeren over wat er precies gebeurd is, dan is dat gelukt. Ik had het verhaal echter nog wat bladzijden meer gegund.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Open eindjes
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Voorspelbaar

    Met Dansen in het donker wil Appel afwijken van het genre wat hij tot nu toe schreef. Zijn vorige boeken ken ik niet; nieuwsgierig geworden heb ik een ander boek van hem inmiddels in huis gehaald. Pas dan kan ik zeggen of hij echt afwijkt.
    Appel leek het fijn om eens niet vast te zitten aan de eisen van het misdaadgenre, waarbij uiteindelijk veel duidelijk wordt. En dat heeft hij dus inderdaad bij deze roman laten varen. Het boek eindigt met behoorlijk wat open eindjes. Voor de lezer om zelf in te vullen wat er met de personages verder gaat gebeuren. Frustrerend?
    René Appel werkt met een moeder en twee zoons, een echtgenoot en een minnaar die niet meer geheim blijft. De volwassenen worden beschouwend beschreven vanuit de derde persoon enkelvoud. De zoons zijn zelf aan het woord. Het taalgebruik van de jongste zoon sluit echt aan bij de jongerentaal, al had het voor mij wat minder vaak gehoeven, dat grove. Ik vond het net too much. Moeder en zoons zijn ieder op hun eigen niveau met verdriet en hun levens bezig. Net passerende schepen die maar af en toe voor anker gaan. Dit gebeurt gelukkig wel aan het einde van de roman tussen moeder en jongste zoon.
    De minnaar blijft verslagen achter, letterlijk. Hier trapte René Appel een open deur in.

    De titel van het boek verwijst naar een nummer van Bruce Springsteen. Hij wordt ook even in het boek genoemd. Appel gaat ervan uit dat de lezer hiermee bekend is. Hier gaat het echter mis en zodoende blijft men achter met de vraag waar de titel opslaat en de cover naar verwijst. Het dromerige boerderijtje in de ochtendnevel lijkt een schijnbeweging. Of het moet betekenen dat de ochtend gloort na het donker. De inkijk die we krijgen als nieuwkomers zich aansluiten bij een religie, de vragen en gedachtestromen die dat oproept bij de bekeerling: Ik vond het mooi om te lezen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Spannende gezinsverhaal
    • Spannend
    • Grappig
    • Goede verhaallijn

    Geschreven bij Dansen in het donker

    Een heel goed geschreven gezinssfeer. Je zult toch je man verliezen door je 'schuld' en dan alleen twee kinderen in de puberteit, met je eigen schuldgevoel erbij, moeten opvoeden..!
    Lezen en dan weet je waar ik het over heb!

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Zeer goed
    • Goede kwaliteit
    • Voordelige koop
    • onze appel:altijd spannend

    Ik ben positief over dit artikel: goede kwaliteit, voordelige koop, onze Appel:altijd spannend.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 1 Ongepaste review?
  • Viel tegen
    • Voorspelbaar

    Leek aardig boek te zijn. Niet echt spannend en einde afgeraffeld.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Fijn verhaal

    Prima verhaal, wat “geforceerd literair”.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Goed

    Geef het boek cadeau.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Tegenvaller

    Geschreven bij Dansen in het donker

    Valt erg tegen. Vooral het einde

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Verschijningsdatum
oktober 2018
Druk
1e druk
Afmetingen
21,5 x 13,6 x 2,6 cm
Aantal pagina's
281 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Rene Appel
Uitgever
Ambo|Anthos

EAN

EAN
9789026345661

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Uitvoering
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Verschijningsvorm
Paperback
Studieboek of algemeen
Algemene boeken
20, 99
Op voorraad
Voor 23:00 uur besteld, dinsdag in huis Tooltip

+ bezorgopties

Verkoop door bol.com
Ontdek het nu voor 9,99 p.j.
Altijd gratis verzending

Bezorgopties

  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Kies zelf de bezorgdag
Bekijk alle bezorgopties

* Indien beschikbaar op bezorgadres. Log in voor de mogelijkheden

  • Gratis verzending
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen
Andere verkopers (5)
Tweedehands
Als nieuw vanaf € 15,00
Tweedehands

Vaak samen gekocht

Vragen en antwoorden (0)