De Aardkinderen - Het lied van de grotten

Auteur: Auel
Taal: Nederlands
Boek omdraaien
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789400505841
  • Druk: 1
  • november 2014
  • 772 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting

Het slot van de met de NS Publieksprijs bekroonde serie De Aardkinderen

De serie De Aardkinderen vertelt het verhaal van het mysterie van het ontstaan van de mensheid en de harde strijd om in de prehistorie te overleven. Jean Auels boeken hebben al miljoenen lezers meegevoerd naar de boeiende prehistorische wereld van Ayla en haar tijdgenoten. In dit zesde en laatste deel van de serie kunnen haar vele fans eindelijk lezen hoe het afloopt met Ayla, Jondalar en hun dochtertje Jonayla.

De saga gaat verder met de opleiding die Ayla geniet tot Zelandoni, een spiritueel leider en genezer. Ze wordt de acoliet van de Zelandoni van de Negende Grot en ze begint aan een reeks intensieve reizen die deel uitmaken van haar heilige training. Maar het dagelijks leven in de prehistorie is zwaar en Ayla worstelt om de juiste balans te vinden tussen haar spirituele roeping en haar taak als jonge moeder van Jonayla. De gevolgen kunnen niet uitblijven en haar relatie met Jondalar komt onder spanning te staan…

Wederom weet Jean Auel haar talent voor het vertellen van verhalen en het creëren van boeiende personages te combineren met een opmerkelijke herschepping van het leven zoals het duizenden jaren geleden door de mens werd geleefd. Het leefgebied, de schuilplaatsen, de verlangens, het geloof, de creativiteit en het dagelijks leven van de Zelandoniërs zijn allemaal net zo echt als de werkelijkheid die de lezer dagelijks op het nieuws ziet. Het lied van de grotten is een briljante prestatie van een van de meest geliefde schrijvers ter wereld.

‘***** Wellicht valt Auel te porren tot een zevende deel, want dit smaakt naar meer, veel meer…’ – Algemeen Dagblad

'Auels kracht is dat ze een klassieke good read combineert met wetenschappelijk gefundeerde informatie over het tijdvak waarin ze haar verhaal situeert: de jonge ijstijd. […] Auel weet het allemaal kundig en gedetailleerd in haar vertelling te v

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
november 2014
Afmetingen
21,6 x 14,1 x 6 cm
Aantal pagina's
772 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Auel Jean Marie Auel
Co-auteur
Jean Marie Auel
Uitgever
Bruna Uitgevers B.V., A.W.

Vertaling

Vertaald door
Henny van Gulik Henny van Gulik Ingrid Toth
Originele Titel
The Land Of Painted Caves

EAN

EAN
9789400505841

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gemiddelde leestijd
19 h
Gewicht
955 g
Verpakking breedte
141 mm
Verpakking hoogte
63 mm
Verpakking lengte
215 mm

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Serie
De Aardkinderen
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Periode
Prehistorie
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Snelle bezorgopties
Vandaag Bezorgd, Vandaag Ophalen, Avondbezorging, Zondagbezorging, Gratis verzending
3.4
van de 5
Aantal reviews: 140
17
31
22
21
49
  • Helaas teleurstellend
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Geen diepgang

    Geschreven bij De Aardkinderen 6 - Het lied van de grotten

    Voorop gesteld: ik ben een enorme fan van Jean M. Auel en van haar personages die ze zo fantastisch heeft vormgegeven in haar eerste 5 boeken. Nooit geweten dat je je zo verbonden kunt voelen met fictieve personages. De waarheidsgetrouwe weergave van het leven in de steentijd draagt bij aan de band die je als lezer met de personages opbouwt. Ik ben zo ongeveer opgegroeid met Jean M Auels boeken, waarvan er in elke levensfase wel weer eentje verscheen en heb de afgelopen maanden deel 1 t/m 5 herlezen om goed voorbereid deel 6 in te gaan.

    In twee dagen heb ik het boek verslonden en ben met een onbestemd negatief gevoel achtergebleven. De verwachting die met een laatste deel gewekt wordt, is toch dat alle verhaallijnen samenkomen en, gezien het gepassioneerde en romantische verhaal, dat het een soort van - eind goed, al goed - wordt. Het kan aan mijn (te) hoge verwachtingen liggen, maar wat een teleurstelling!! Na blz 772 bladerde ik lichtelijk wanhopig verder op zoek naar het vervolg, maar helaas: Jean M Auel laat haar lezers achter met lege handen en met een eindconclusie die de meesten twee delen eerder al getrokken hadden.

    De toepasselijke titel, Het lied van de grotten, doet zo ongeveer de eerste 500 pagina’s van het boek eer aan. Een geheel in de stijl van Jean M Auel zeer uitgebreide beschrijving van de grotten die Ayla op haar doniërreis bezoekt. Geen probleem, daar slaloom ik wel doorheen.

    Maar waar blijft de rest van het verhaal?

    In grote stappen doorloopt M. Auel de jaren waarin Ayla haar opleiding als acoliet volgt. Maar hoe verloopt de opvoeding van Jonayla? Hoe vergaat het de relatie tussen haar en Jondalar? Jean M. Auel laat hier een essentiële verhaallijn liggen, waardoor de verwikkelingen in het laatste deel van het boek voor mij als lezer compleet uit de lucht komen vallen.

    Jean M Auel blijft niet trouw aan haar personages. Ze laat ze dingen doen die niet in de lijn van het verhaal en hun karakter liggen. Het is lang wachten op de, op de achterflap van het boek aangekondigde, spanning in Ayla’s relatie met Jondalar. En als die tenslotte in het laatste deel van het boek alsnog komt, zijn de gebeurtenissen verbijsterend en ongeloofwaardig. Dat in de laatste bladzijdes het verhaal alsnog wordt bijgestuurd naar een goed einde, gaat veel te snel om een goed gevoel achter te laten.

    Verwachtingen die in eerdere delen worden gewekt, komen niet uit. Bestaande personages worden niet uitgediept. Er worden nieuwe personages geïntroduceerd die geen rol van betekenis spelen in het verhaal en er worden nieuwe verhaallijnen gesuggereerd die nergens worden uitgewerkt.
    Tel daarbij op alle andere losse eindjes waarop het boek geen antwoord geeft en deel 6 is teleurstellend en zeer onbevredigend. De enige verklaring die ik hiervoor kan bedenken, is dat de schrijfster stiekem nog een deel 7 in haar hoofd heeft.

    Ik ben nog steeds een grote fan, maar niet van deel 6.

    Vond je dit een nuttige review?
    6 0 Ongepaste review?
  • Een langdradig en saai boek, helaas
    • Saai

    Geschreven bij De Aardkinderen 6 - Het lied van de grotten

    Het grootste gedeelte (zeker 2/3) is erg saai.
    Er zit veel herhaling in van de vorige boeken.
    De meeste van ons weten nu wel hoe ze gebruiksvoorwerpen maken, we hebben tenslotte deel 1 t/m 5 gelezen.

    Ayla bezoekt de ene heilige grot na de andere, en na een stuk of drie weet je al wat er gaat komen.
    Tekeningen van dieren en rode en zwarte stippen op de muur, gaaaap..

    Het laatste stuk is wel spannend, maar laat een erg groot open einde achter, dus op naar deel zeven verwacht ik.

    Geen van de vragen waar ik mee loop zijn beantwoord.
    Wat is het oorspronkelijke volk van Ayla, en wordt ze herkent door "haar" volk.
    Wat is haar oorspronkelijke naam?
    Ziet ze haar zoon nog terug?

    Je zou dit boek zelf kunnen lezen als je de vorige delen niet gelezen hebt.
    Om het verhaal te vertellen was de helft van de pagina's maar nodig geweest.

    Vond je dit een nuttige review?
    10 0 Ongepaste review?
  • Jammer
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn
    • Voorspelbaar
    • Saai
    • Moeilijk in te komen

    Geschreven bij De Aardkinderen / 6 Het lied van de grotten

    Ik ben een enorm fan van de Aardkinderen reeks van Jean M. Auel. Het eerste deel heb ik minstens 15 keer gelezen en ik keek dan ook erg uit naar dit deel. Alhoewel ik in de veronderstelling was dat er 7 delen zouden komen is met het zesde deel een einde aan de reeks gekomen. Alle losse eindjes worden dan ook netjes aan elkaar geknoopt en er zijn bijzonder veel flash backs in de vorm van herinneringen waardoor ik de indruk krijg dat mensen die de reeks niet kennen het een beter boek zullen vinden dan ik.
    Op sommige stukken is het een bijzonder aangenaam boek om te lezen en net zo spannend als het 1ste, 2de en 5de deel. Het begin is echter erg rommelig en het is net alsof de schrijfster zoekend was van hoe verder te gaan na deel 5.
    Ik kan alleen maar zeggen... jammer.

    Vond je dit een nuttige review?
    10 0 Ongepaste review?
  • Tsja..
    • Saai
    • Moeilijk in te komen

    Geschreven bij De Aardkinderen 6 - Het lied van de grotten

    In tegenstelling tot de meeste reviewers van dit deel heb ik niet jarenlang de reeks gevolgd. Net voor de zomer van 2011 werd ik erop opmerkzaam gemaakt door mijn moeder en broer, die beiden al tot en met deel 5 hadden gelezen, met enkel nog de laatste te gaan.

    Ik ben op hun aandringen dan ook beginnen lezen, het ene deel na het ander, en aansluitend op het 5e deel ook gelijk die laatste gelezen. Naarmate je in de delen vordert merk je dat Jean Auel waarschijnlijk de bedoeling had om lezers die zomaar ergens een deel uit de serie lezen mee te slepen in het verhaal door steeds wat van het voorgaande terug te laten komen. Misschien niet zo gek als je bedenkt hoeveel tijd er soms tussen het verschijnen van die delen zat.
    Als je ze allemaal achter elkaar leest zoals ik deed zit je steeds 'vers' in het verhaal, en heb je die herhaling echt niet nodig, al is dat in het begin niet storend (bv. de terugblikken op deel 1 vanuit deel 2). Maar zo vanaf deel 4-5 zijn de vertragingen in het verhaal door steeds maar de 'her-belichting' van belangrijke gebeurtenissen uit Ayla's leven (die je dan dus voor de 4e of 5e keer beschreven ziet) best wel hinderlijk, en wat me bij de eerste 3 delen echt niet overkwam, gebeurde in de latere delen wel; steeds vaker legde ik het boek even aan de kant om 'iets anders te doen', en bij het laatste deel waren er hele stukken waar amper door te worstelen is. Nadat ik het nu eindelijk uit heb (er zeker 4x zo lang over gedaan als bv. deel 1 of 2) en nieuwsgierig was hoe anderen het 'eind van de reeks' hebben ervaren heb ik voor de eerste keer reviews gelezen van deze boeken.

    Wow! Dan ben ik nog mild in mijn beoordeling, echt de grote meerderheid van de reviewers (in verschillende talen reviews gelezen) heeft zich blijkbaar vreselijk verslikt in de tot op de draad uitgesponnen grottentocht waarvan welhaast elke vierkante meter moet zijn beschreven, met het daar voortdurend doorheen geweven moederlied, de eindeloze officiële begroetingen met 'uitgestoken handen en relatie- en titelopsommingen' en soms zelfs in dit deel meermaals herhaalde terugblikken op de vorige 5 delen.
    Daarbij de opvoering van zeer veel nieuwe karakters die niet of nauwelijks worden uitgediept, maar alleen lijken te dienen voor meer 'officiële' introductie. Zoals in veel van de reviews opgemerkt, als je al die 'ballast' eruit zou editen blijven er met moeite een 300 pagina's. over van een boek van ruim 700 pagina's.

    Ik had echt de indruk dat het was omdat ik de delen misschien te snel achtereen had gelezen dat het laatste deel mij wat tegenviel, maar was verbaasd te lezen dat zoveel duidelijk echte fans van de Aardkinderenreeks zo teleurgesteld zijn in dit laatste boek en dat de schrijfster soms bepaald kwalijk nemen.

    Als ik terugkijk op alle 6 de delen, dan moet ik zeggen dat ik menig uurtje geboeid heb zitten lezen en soms behoorlijk in het verhaal werd meegesleept, maar dat dat naar het einde toe steeds minder het geval is. Waar ik het eerste boek een 5 sterren kwalificatie zou geven, krijgt de laatste van mij er slechts 2.

    Als dit boek op zichzelf zou staan had ik het, ondanks de vele terugblikken, waarschijnlijk niet eens uitgelezen, en zou zijn gestrand in de grottentocht waarin vermoedelijk geen enkele 40.000 jaar oude witte of rode stip onbeschreven is gebleven.
    Dan eindigt het boek ook nog eens met nog zoveel verhaallijnen onafgewerkt dat het bijna niet te geloven is dat de schrijfster dit echt als laatste deel heeft geschreven. Of zou er toch nog..

    Tsja..

    Erwin Jonkheijm.

    Vond je dit een nuttige review?
    30 3 Ongepaste review?
  • Het is een heerlijk boek
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal
    • veel herhalingen

    Geschreven bij De Aardkinderen 6 - Het lied van de grotten

    Na al die jaren eindelijk het laatste deel van de serie. Ik heb het in een dag uitgelezen. Ik vond het heerlijk om te lezen wat er nu verder gebeurde met Ayla, Jondalar en de andere Anderen. Viel het me mee of tegen? Allebei. Het verhaal verloopt grotendeels zoals je het had kunnen verwachten. Er gebeuren een aantal spannende dingen, maar niets wat je niet kan zien aankomen of wat een enorme dramatische draai geeft aan het verhaal, zoals in de eerdere delen wel altijd was (breken met familie, kiezen voor Jondalar, etc.). Er zijn erg veel beschrijvingen van grotten, en op een gegeven moment gaat dat een beetje irriteren. Wéér een holenbeer, wéér een bizon, weer rode stippen. Ook het eindeloos herhalen van het lied over het ontstaan van de aarde ergert me een beetje. Gelukkig kun je die dan overslaan.
    Wat me erg mee viel is dat Ayla iets minder een supervrouw lijkt in dit deel. Ook Jondalar is meer een 'gewoon' mens. En wat is het leuk als karakters uit vorige delen opduiken, al blijft ook dit een beetje oppervlakkig.
    Het boek heeft min of meer een open einde. Zou de schrijfster toch een zevende deel gaan schrijven? Ze houdt haar opties open.
    Het boek maakt ook een beetje verdrietig. De taart is op, dit was het dan, meer komt er (waarschijnlijk) niet. Gelukkig kun je altijd nog herlezen!

    Vond je dit een nuttige review?
    35 3 Ongepaste review?
  • Teleurstellend

    Geschreven bij De Aardkinderen 6 - Het lied van de grotten

    Heb enorm uitgekeken naar dit nieuwe, laatste deel...maar helaas...het is een opsomming van gebeurtenissen uit de voorafgaande delen. Ik snap dat dit deels is om nieuwe lezers het verhaal goed te kunnen laten volgen, maar het is vrij irritant. Verder gebeurt er weinig nieuws.
    Jammer, ik had er veel meer van verwacht.

    Vond je dit een nuttige review?
    21 2 Ongepaste review?
  • Terug naar de prehistorie
    • Goede verhaallijn
    • Saai
    • Moeilijk in te komen

    Geschreven bij De Aardkinderen / 6 Het lied van de grotten

    "Het lied van de grotten" van Jean Auel is het zesde en laatste deel van de serie Aardkinderen, boeken over Ayla en Jondalar, van Jean Auel. Eind jaren 80, begin jaren 90 waren deze boeken een hit in Nederland. Vanaf het eerste deel vond ik de serie leuk. Ik hou van historische romans, grotten, rotstekeningen en dat komt in deze boeken allemaal voor.

    In dit boek is Ayla leerling van de Zelandoni. Tijdens haar opleiding maakt ze met Zelandoni, Jondalar en een groep andere Zelandoniërs een aantal reizen waarbij ze grotten bezoekt met mooie rotstekeningen (heilige plaatsen voor de Zelandoniërs).
    Ayla heeft in de loop der jaren wel rotstekeningen gezien, maar nergens zo mooi als in het gebied waar de Zelandoniërs wonen. Hier maken ze gebruik van verschillende kleuren en creeëren ze diepte in de tekeningen. Ayla is erg onder de indruk...

    Uiteindelijk wordt Ayla een Zelandoni. Ze heeft haar initiatie gehad en is geen leerling meer. Tijdens haar initiatie heeft ze een visioen gehad waardoor de wereld van de Zelandoniërs erg zal veranderen. Ayla vraagt zich af of ze dit visioen wel moet delen.

    Aan het einde van het boek heeft Ayla voor zichzelf een nieuwe plaats verworven in de samenleving van de Zelandoniërs. Samen met Jondalar en Jonayla gaat ze de toekomst tegemoet.

    En nu mijn mening over dit laatste boek. Om eerlijk te zijn viel het me tegen. Na de voorgaande boeken was ik erg benieuwd hoe het verder zou gaan met Ayla en Jondalar. Hoe zij samen een plaats zouden krijgen in de samenleving van de Zelandoniërs. Dit laatste boek was naar mijn idee nogal traag. In dit boek komen lange beschrijvingen voor die terug verwijzen naar de vorige vijf boeken. Deze beschrijvingen kunnen handig zijn voor mensen die de vorige delen niet gelezen hebben, maar mij stond het tegen. Pas over de helft van het boek kwam er vaart in het verhaal. Uiteindelijk ben ik blij dat ik dit laatste deel heb gelezen, omdat ik nu weet hoe het gaat met Ayla en Jondalar. Maar ik denk dat dit ook in de helft van het aantal pagina's had gekund.

    Ik raad dit boek aan aan mensen die de vorige boeken uit de serie hebben gelezen. Vooral de eerste drie boeken vond ik erg goed. Leven in de prehistorie blijft fascinerend! Hoe zouden deze mensen vroeger geleefd hebben. Auel heeft met haar deze serie een mooi beeld geschept van het leven in de prehistorie, van het leven van de Cro Magnon mens, van het leven van de Neanderthaler en van hun interacties. Door haar beschrijving van het leven van Ayla en Jondalar is de geschiedenis gaan leven...
    Mijn oordeel voor de hele serie: ★★★★☆ - goed

    Vond je dit een nuttige review?
    6 0 Ongepaste review?
  • tegenvaller
    • Voorspelbaar
    • Saai

    Geschreven bij De Aardkinderen 6 - Het lied van de grotten

    Het boek valt erg tegen in vergelijking met de voorgaande delen. Het verhaal is voortdurend in herhaling.

    Vond je dit een nuttige review?
    6 0 Ongepaste review?
  • Verwachting totaal niet ingelost
    • Fantasierijk
    • leuk om "bekenden" terug te zien
    • verzameling compleet
    • Voorspelbaar
    • Saai
    • Moeilijk in te komen
    • Geen diepgang
    • semi-spiritueel
    • lllllaaaannnnggggeeee rijmelarij
    • moralistisch
    • profetische verwijzingen naar de toekomst
    • prehistorische boeketreeksverwikkelingen
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij De Aardkinderen 6 - Het lied van de grotten

    Het was een enorme verrassing te zien dat het laatste deel er eindelijk was, ik was er echt zoo blij mee en begon blij te lezen zodra ik het had. Nou, al heel snel vond ik er weinig aan! Ik hoopte dat dit gaandeweg het boek zou overgaan, dat ik erin moest komen of dat het meeslepender zou worden.
    Maar nee, mooi niet. Wat een SAAI boek is dit zeg. Het lijkt wel het verslag van de grottentour de Jean Auel zelf heeft gemaakt, zoals ze beschrijft in haar voorwoord. Er zijn teveel beschrijvingen en ze zijn veel te lang. Wéér een heilige grot...
    Er gebeurt verder ook weinig nieuws, er worden geen nieuwe uitvindingen meer gedaan (ik had de uitvinding van het wiel, door superuitvinder Ayla uiteraard, zo langzamerhand weleens verwacht – het is toch wel gedoe met die sleepramen).
    Ik werd echt helemaal tureluurs van het vaak herhaalde Lied van de Moeder - ik weet niet of het in het Engels ook zo'n beschamende rijmen-en-dichten-zonder-je-hemd-op-te-lichten rijmelarij was of dat dit aan de vertaler ligt, maar het lijkt echt nergens op. Gelukkig is het Lied cursief gedrukt, dat slaat makkelijk over. Maar eigenlijk moet je je er wel steeds doorheen werken omdat het steeds ietsje verandert, en dus min of meer belangrijk is voor het verhaal. Je mist anders de spirituele ontwikkelingen, en die doen er jammer genoeg wel toe voor het verhaal. Het is volstrekt ongeloofwaardig dat welke samenleving dan ook zich door dit bijzonder slechte rijmsel zo liet inspireren en meeslepen. Zelfs na teveel barma.
    Zo kom ik vanzelf op het volgende punt: veel te VEEL spiri-nonsens! En ja, natuurlijk moest Ayla OOK nog Eerste worden! Na in de oudere delen het vuur uitgevonden te hebben en de naald en echt alle andere handige prehistorische tools, moet ze nu ook nog baan en gezin combineren! Dat valt niet mee zoals wij ook in deze tijd nog weten en daar komen verwikkelingen van natuurlijk. Net als van de alcohol-gerelateerde problematiek in het boek komt dat ook over als een anachronisme.
    Aan het eind van het boek krijgen we nog wat moralistische, omineuze verwijzingen naar de toekomst, gebaseerd op de Kennis van de Moeder (die kennis komt tot de mensheid dank zij de opofferingen van Ayla, dat weer wel natuurlijk). En plop, dan is het boek ineens uit terwijl je het gevoel hebt dat het eigenlijk nog moet beginnen, na 900 pagina’s…
    Last but not least: veel te weinig sex deze keer.
    Het is echt gewoon leuk om de verzameling compleet te hebben, maar zoals iemand anders ook schreef: het lijkt of Jean M. Auel geen zin meer had in Ayla en Jondalar, of dat ze geld nodig had, of dat iemand anders het boek heeft geschreven.
    Ook ik hoop op een spannender volgende deel (hopelijk over minder dan 9 jaar), maar ik denk niet dat het erin zit.

    Vond je dit een nuttige review?
    4 0 Ongepaste review?
  • Terug naar de prehistorie
    • Goede verhaallijn
    • Saai
    • Moeilijk in te komen

    Geschreven bij De Aardkinderen 6 - Het lied van de grotten

    "Het lied van de grotten" van Jean Auel is het zesde en laatste deel van de serie Aardkinderen, boeken over Ayla en Jondalar, van Jean Auel. Eind jaren 80, begin jaren 90 waren deze boeken een hit in Nederland. Vanaf het eerste deel vond ik de serie leuk. Ik hou van historische romans, grotten, rotstekeningen en dat komt in deze boeken allemaal voor.

    In dit boek is Ayla leerling van de Zelandoni. Tijdens haar opleiding maakt ze met Zelandoni, Jondalar en een groep andere Zelandoniërs een aantal reizen waarbij ze grotten bezoekt met mooie rotstekeningen (heilige plaatsen voor de Zelandoniërs).
    Ayla heeft in de loop der jaren wel rotstekeningen gezien, maar nergens zo mooi als in het gebied waar de Zelandoniërs wonen. Hier maken ze gebruik van verschillende kleuren en creeëren ze diepte in de tekeningen. Ayla is erg onder de indruk...

    Uiteindelijk wordt Ayla een Zelandoni. Ze heeft haar initiatie gehad en is geen leerling meer. Tijdens haar initiatie heeft ze een visioen gehad waardoor de wereld van de Zelandoniërs erg zal veranderen. Ayla vraagt zich af of ze dit visioen wel moet delen.

    Aan het einde van het boek heeft Ayla voor zichzelf een nieuwe plaats verworven in de samenleving van de Zelandoniërs. Samen met Jondalar en Jonayla gaat ze de toekomst tegemoet.

    En nu mijn mening over dit laatste boek. Om eerlijk te zijn viel het me tegen. Na de voorgaande boeken was ik erg benieuwd hoe het verder zou gaan met Ayla en Jondalar. Hoe zij samen een plaats zouden krijgen in de samenleving van de Zelandoniërs. Dit laatste boek was naar mijn idee nogal traag. In dit boek komen lange beschrijvingen voor die terug verwijzen naar de vorige vijf boeken. Deze beschrijvingen kunnen handig zijn voor mensen die de vorige delen niet gelezen hebben, maar mij stond het tegen. Pas over de helft van het boek kwam er vaart in het verhaal. Uiteindelijk ben ik blij dat ik dit laatste deel heb gelezen, omdat ik nu weet hoe het gaat met Ayla en Jondalar. Maar ik denk dat dit ook in de helft van het aantal pagina's had gekund.

    Ik raad dit boek aan aan mensen die de vorige boeken uit de serie hebben gelezen. Vooral de eerste drie boeken vond ik erg goed. Leven in de prehistorie blijft fascinerend! Hoe zouden deze mensen vroeger geleefd hebben. Auel heeft met haar deze serie een mooi beeld geschept van het leven in de prehistorie, van het leven van de Cro Magnon mens, van het leven van de Neanderthaler en van hun interacties. Door haar beschrijving van het leven van Ayla en Jondalar is de geschiedenis gaan leven...
    Mijn oordeel voor de hele serie: ★★★★☆ - goed

    Vond je dit een nuttige review?
    4 0 Ongepaste review?
17 99
Op voorraad
Select
Voor 23:59 uur besteld, maandag in huis Tooltip
Verkoop door: bol.com
In winkelwagen
Wat je kan verwachten:
  • Gratis verzending door bol.com vanaf 20 euro
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Dag en nacht klantenservice

Bezorgopties

  • Vandaag nog in huis (bestel doordeweeks voor 14:00, bezorging tussen 18:00 en 22:00)
  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Ook zondag in huis (bestel voor za 23:59)
  • Kies zelf de bezorgdag
  • Vandaag nog bij afhaalpunt (bestel voor 12:00, ophalen vanaf 17:00)
Bekijk alle bezorgopties
Andere verkopers (5)
Tweedehands
Goed vanaf € 13,99
Tweedehands

Over de serie De Aardkinderen

De Aardkinderen (Earth's Children) is een reeks historische romans geschreven door de Amerikaanse schrijfster Jean M. Auel. De serie bestaat uit 6 delen. Het zesde en laatste deel … lees meer