De Cazalets 1 - Lichte jaren De Cazalets deel 1

Serie: De Cazalets
Taal: Nederlands
Boek omdraaien
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789025450403
  • Druk: 1
  • april 2017
  • 544 pagina's
Alle productspecificaties

Elizabeth Jane Howard

Elizabeth Jane Howard (1923-2014) is een van de grootste schrijvers van het naoorlogse Engeland, een van de favorieten van Hilary Mantel, maar haar briljante romans werden vaak overschaduwd door haar turbulente privéleven. Howard werd geboren in 1923 in een upper-middle-class Engels gezin. Ze trouwde op negentienjarige leeftijd met een veel oudere man, die zij na de oorlog achterliet met hun pasgeboren dochter – een schandelijke keuze voor een vrouw in die tijd. In 1950 debuteerde ze met The Beautiful Visit, dat prompt bekroond werd met de John Llewelyn Rhys Memorial Prize. In 1965, na een aantal mislukte huwelijken én succesvolle romans, werd ze de tweede vrouw van Kingsley Amis. Ze verliet Amis in 1980, maar bleef contact houden met diens zoon Martin. En het was op aanraden van Martin Amis dat Howard in 1982 begon aan een romansreeks geënt op haar eigen familiegeschiedenis, de monumentale ‘Cazalet-kronieken’.

Samenvatting

Onderdeel van de serie De Cazalets.

Een must voor alle liefhebbers van 'Downton Abbey', dat zijn de 'Cazalet-kronieken' van Elizabeth Jane Howard. De nadagen van het victoriaanse Engeland en de eerste onzekere jaren na het einde van de oorlog vormen de achtergrond van deze vijfdelige serie die de periode 1937-1956 omspant. Deel 1, 'Lichte jaren', begint eind jaren dertig, in de laatste gouden jaren voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. In de zomermaanden komen drie generaties van de familie Cazalet bij elkaar op hun familielandgoed vlak buiten Londen. Ze vullen hun dagen met kinderspelletjes in het bos, picknicken op het strand, gin-tonics in de tuin, feestmalen in de eetkamer. Het is een zonovergoten, onbekommerde tijd - maar onder de idyllische oppervlakte broeien er affaires en gefnuikte ambities; en de oorlog werpt zijn schaduw vooruit.

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
april 2017
Afmetingen
22,8 x 14,8 x 4,2 cm
Aantal pagina's
544 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Elizabeth Jane Howard
Uitgever
Atlas Contact

Vertaling

Vertaald door
Inge Kok Inge Kok

EAN

EAN
9789025450403

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gemiddelde leestijd
14 h
NUR code
302
Subtitel
De Cazalets deel 1

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Serie
De Cazalets
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Land
Engeland
Snelle bezorgopties
Vandaag Bezorgd, Vandaag Ophalen, Avondbezorging, Zondagbezorging, Gratis verzending
4.1
van de 5
Aantal reviews: 94
1
1
22
37
33
  • Schilderen met woorden
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Het hele boek is doorweven met prachtige en uitgebreide bloemrijke beschrijvingen van landschappen, personen, kledij, maaltijden, etc. Alles wordt zó uitgebreid beschreven dat het wel schilderen met woorden lijkt, je stapt als lezer zó binnen in het plaatje. Denk bijvoorbeeld aan een zin als ‘ze was gekleed in de kleuren van een rijpe banaan’ of ‘Zonlicht friste de kamer op: maakte toffee van het linoleum en gaf de kale plekjes op de witte emaillen lampetkan op de wastafel een leiblauwe kleur’.

    Ook veel gesprekken en gedachten van de personages worden uitgebreid beschreven en hierbij zijn vooral de gesprekken en ideeën van de kinderen soms hilarisch, maar ook aandoenlijk en vaak erg opmerkelijk.

    Naarmate Lichte Jaren het einde nadert wordt vooral de dreiging van de naderende tweede wereldoorlog - die zijn schaduw vooruit begint te werpen - voelbaar en lezen we hoe elk daar op zijn of haar manier mee omgaat en er zich op voorbereid.

    Lichte Jaren is geen boek waarin veel gebeurt, dus niets voor mensen die van veel actie en snelheid houden, maar voor wie net als ik van bloemrijke beschrijvingen houdt is het een aanrader.

    Vond je dit een nuttige review?
    9 0 Ongepaste review?
  • Familiedrama uit de jaren 30
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Lichte jaren is het eerste deel van de vijfdelige Cazalet-kronieken, van de Britse schrijfster Elizabeth Jane Howard (1923 – 2014). De eerste 4 delen schreef ze in de eerste helft van de jaren negentig en het laatste deel werd in 2013 gepubliceerd.

    In Lichte jaren, dat eind jaren dertig speelt, maken we kennis met drie generaties van de familie Cazalet, de grootouders, hun ongetrouwde dochter en drie getrouwde zonen met hun echtgenotes en kinderen en het personeel van de gezinnen. De zomers van 1937 en 1938 brengen ze samen door op hun landgoed in Sussex, maar is het wel zo idyllisch als het op het eerste gezicht lijkt? Er wordt veel gesproken, maar vooral veel achtergehouden. Kennen ze elkaars karakter en wensen en kunnen ze hun zorgen en gedachten wel met elkaar delen? De auteur weet de sterk uiteenlopende karakters en hun onderlinge relaties zo goed te beschrijven dat je ze werkelijk denkt te kennen en vooral de gedachten en uitspraken van de kinderen zijn bijzonder treffend.

    De gruwelen van de eerste wereldoorlog die nog vers in het geheugen liggen, de dreiging van een nieuwe oorlog die steeds sterker wordt, het verschil tussen de sociale klassen, de positie van de vrouw, de jongens die naar kostschool gaan en de meisjes die thuis les krijgen en de uitgebreide beschrijvingen van o.a. de kleding geven een mooi tijdsbeeld van de late jaren dertig.

    Vond je dit een nuttige review?
    8 1 Ongepaste review?
  • Een langzaam garende familiekroniek
    • prachtige zinnen
    • Saai

    Geschreven bij De Cazalets 1 - Lichte jaren

    De Cazalet-kronieken is een vierdelige serie en speelt zich af in de jaren 1937 tot 1947. In deel 1, de Lichte jaren, maken we kennis met de familie Cazalet eind jaren dertig. We leren de drie generaties Cazalet kennen: De Generaal en de Baronie, hun vier kinderen met aanhang en diens kinderen. In de zomervakantie komen ze allen bij elkaar op het familielandgoed buiten Londen, vlak aan de kust. De tijd wordt gedood met het spelen van spelletjes, picknicken, strandbezoekjes en het lezen van boeken. Het gaat er gemoedelijk aan toe, zo lijkt het, maar met de naderende wereldoorlog nemen de spanningen ook binnen de familie steeds verder toe.

    Het eerste deel van de kronieken begint langzaam. De schrijfster weet tot in den treuren de kabbelende zomers in het familiehuis te beschrijven. Dit doet ze met veel details. Dit levert regelmatig mooie zinnen op. Het boek stikt dan ook van de prachtige quotes. Howard kan namelijk als geen ander schilderen met woorden.

    “De hemel was lichtblauw met een heleboel kleine wolkjes als veertjes. Naast het hek van de moestuin stond een enorme struik met paarse bloemen als seringen maar dan spits; hij zat vol vlinders, witte oranje waar zwart en wit op zat, kleine blauwtjes en één citroengele met minieme donkere adertjes, de mooiste van allemaal vond ze.”

    Ondanks deze prachtige manier van schrijven zijn de passages lang en komt er weinig vaart in het boek. Essentiële gebeurtenissen in de levens van personages worden kort beschreven en lijken (nu) nog weinig invloed te hebben op onderlinge relaties. De alledaagse beslommeringen worden daarentegen uitgebreider uiteengezet. Op deze manier leren we wel uitgebreid alle leden van de familie kennen; we zien hun gewoontes en onhebbelijkheden in detail. Toch zijn de leden van de familie Cazalet nog erg op zichzelf staande eilandjes en lijken ze weinig met elkaar verbonden. De verhaallijnen lopen separaat en raken elkaar nauwelijks. De overgang van de vertellingen vanuit de ene persoon naar de andere zijn abrupt en zorgen soms voor wat verwarring, helemaal wanneer de aandacht is verslapt door de kabbelende verhaallijn.

    De dreigende oorlog speelt een steeds grotere rol in Lichte jaren en laat enerzijds de angst voor de oorlog zien, de voorzorgsmaatregelen die worden genomen, maar ook de opluchting door de vruchtbare gesprekken tussen Chamberlain en Hitler (zoals het in eerste instantie lijkt). Howard weet dit op een goede manier te verweven in de dagelijkse beslommeringen van de kinderen en de volwassenen.

    Ondanks de spannende tijden van een naderende oorlog speelt er bij de lezer maar één vraag door de gedachten; wanneer komt nou de spanning en de climax? Daarin wordt de lezers enigszins teleurgesteld. Dit eerste deel dient vooral als kennismaking met de familie en als opwarmer voor de volgende delen. De vraag is nu alleen of dit voldoende is geweest om mij te verleiden ook het volgende deel te gaan lezen. Het is denk ik de nieuwsgierigheid die het wint. Dit eerste deel geef ik vanwege zijn langzame karakter, maar zijn mooie citaten drie sterren.

    Vond je dit een nuttige review?
    5 2 Ongepaste review?
  • Stiff upper lip
    • Grappig
    • mooie beschrijving van omgeving en karakters

    Elizabeth Jane Howard (1923-2014) had slechte huwelijken achter de rug en tevens bekende boeken op haar naam staan toen ze in 1988 begon aan de Cazalet-kronieken, boeken deels geïnspireerd op haar eigen leven. In 1990 verscheen het eerste deel, The light years. Er volgden nog enkele titels in deze serie die ook in het Nederlands zullen verschijnen: Aftellen, Verwarring en Bevrijding.

    In Lichte jaren, maken we kennis met de Cazalets, de ouders, ook wel de generaal en de baronie genoemd, hun vier kinderen met aanhang, kleinkinderen en vooral ook hun personeel. Aan de vooravond van de tweede wereldoorlog brengen ze de vakantiedagen door op Home Place in Sussex. De spanning van de naderende tweede wereldoorlog is voelbaar en heeft effect op hun doen en laten. Ondanks de onderlinge hechte relaties zeggen ze elkaar niet altijd alles en houden ze soms ook zaken bewust verborgen. Het Britse stiff upper lip wordt mooi uitgewerkt in deze roman.
    Oppervlakkig gezien lijkt dit eerste deel van de kronieken alleen een kennismaking met de Cazalet-clan en is het heerlijk om dit boek te lezen vanwege de prachtige persoonsbeschrijvingen en de in gedetailleerde bewoordingen omschreven omgeving. Bij verder doorlezen wordt helder dat de dreigende oorlog impact heeft op de diverse leden van de familie maar ook dat onderlinge intriges de toon zetten voor een roman met meerdere lagen. Howard vertelt het verhaal zeer uitgebreid met schijnbaar onzinnige details. De lezer moet hierbij moeite doen om juist door die details de onderliggende emoties, karaktertrekken en gedachten te herkennen. Naast de oorlog en onderlinge relaties is er aandacht voor contrasten tussen jong en minder jong, arm en rijk, trouw en ontrouw, angst en lef en worden deze elementen door Howard beschreven met hier en daar een licht ironische ondertoon.
    Een van de sterke kanten van deze roman is het gekozen perspectief waarbij men als lezer voortdurend een inkijkje krijgt in het doen en laten van alle personages waardoor vele personages een sterke rol krijgen. Alsof je als vliegende camera alle situaties van over de schouder van de personages kunt meebeleven. Het is hierdoor mogelijk om hun gedachten en emoties mee te voelen, je waant je als lezer een vertrouwenspersoon van allen.

    Ondanks dat dit de lichte jaren zijn en de oorlog de wereld nog niet in zijn greep heeft, zijn er genoeg conflicten die Howard onder de loep neemt met minutieuze beschrijvingen die een prachtig beeld schetsen van die tijdsperiode op het Engelse platteland bij de upper middle class. Het is een mooi en heerlijk begin van de kronieken van deze familie en smaakt naar meer.

    Vond je dit een nuttige review?
    7 2 Ongepaste review?
  • Meer dan een boek om heerlijk bij weg te dromen
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • Verrassend
    • informatief
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    In het eerste deel 'Lichte jaren', dat begint eind jaren dertig van de vorige eeuw lees je over de familie Cazalet. In deze laatste 'gouden jaren' waar een Tweede Wereldoorlog nog op de loer ligt maar niet iedereen dat wil zien komen inde zomermaanden drie generaties bij elkaar op hun familielandgoed 'Home Place', buiten Londen. Het zijn onbezorgde tijden, zo lijkt het.

    Maar toch is de oorlogsdreiging al te voelen. Dat gevoel helemaal wegstoppen achter dagen die gevuld zijn met zomerdrankjes in de tuin, kinderspelletjes in het bos, kijken naar de konijntjes in de tuin, picknicken op het strand en de feestelijke maaltijden in de eetkamer lukt niet helemaal meer.

    Tijdens het lezen wordt duidelijk dat hoe goed men ook probeert om de schijn op te houden, niet alles koek en ei is. Aan de ene kant is men herstellende van de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog en wil men nu even genieten van al het moois dat hen omringt tijdens deze 'lichte jaren', terwijl aan de andere kant de Tweede Wereldoorlog nadert.
    Hitler is iemand waarom men moet lachen, ze noemen hem 'de huisschilder' en weigeren er verder over na te denken.
    In deze tijd, waarin het not-done is om je ware gevoelens te tonen, zelfs niet binnen een gezin, moet men zelf proberen er wat van te maken.

    Door gebruik te maken van teruggrijpen in de tijd, krijg je een goed totaaloverzicht van de gebeurtenissen in het verhaal.
    De auteur heeft een prachtige, bloemrijke schrijfstijl waarmee ze alles kleurrijk omschrijft; zowel de omgeving, de kleding, de huizen en niet te vergeten de personages worden nauwgezet en tot in detail neergezet. Hierdoor worden alle personages steeds duidelijker voor de lezer. Hier maakt het niet uit hoe belangrijk hun aandeel in het verhaal is; stuk voor stuk worden hun karakters briljant neergezet.
    Wat ook enorm helpt is de stamboom die voor in het boek is afgebeeld en een overzicht van de leden van de gezinnen Cazalet en hun personeel. Even terugbladeren is geen schande.

    In dit eerste deel wordt het duidelijk dat er een heleboel broeit onder deze oppervlakte van rust en genieten.
    Het is niet zo mooi als het er uitziet. Niet iedereen kan doen wat hij of zij wil doen. Terwijl de een zich zorgen maakt om het familiebedrijf, wil de ander eigenlijk een kunstschilder worden maar ziet daar vanaf om de lieve vrede binnen het huwelijk te bewaren.
    De kinderen worden apart gehouden van de volwassenen en zelf willen ze ook niet dat de volwassenen zien wat zij doen. Soms zijn ze erg vroegwijs en net zoals sommige kinderen tegenwoordig zijn ook zij soms wreed te noemen in hun manier van doen.
    Vrouwen hebben het niet gemakkelijk in de tijd waarin het verhaal zich afspeelt, hun karakters worden dan ook het meest uitgediept.

    Gevoelens voor een persoon van hetzelfde geslacht zijn uit de boze en aan een relatie samen kan men dan beter niet denken. Het gedrag van een vader ten opzichte van zijn vijftienjarige dochter is beestachtig te noemen: in niet mis te verstane bewoordingen wordt zijn fysieke belangstelling voor haar uit de doeken gedaan.
    Dit zijn maar een paar voorbeelden van verhoudingen tussen de personages die van 'Lichte jaren' veel meer maken dan alleen maar een boek om heerlijk bij weg te dromen. Het gaat veel dieper dan dat.

    Vond je dit een nuttige review?
    15 6 Ongepaste review?
  • Laat je meevoeren naar de jaren dertig in Engeland..
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • Ingewikkeld verhaal

    Voor de liefhebbers van 'slow-reading', van Dowton Abbey en Uptairs-Downstairs! Wat een genot weer, een boek waarin je je helemaal kunt onderdompelen, met personages waaraan je overdag loopt te denken.. 'wat zou Polly...' Ik snak, na het lezen van de laatste regels alweer naar het vervolg in oktober. De beste boeken zijn het, die in je hoofd blijven zitten.

    Engeland, eind jaren ’30. In de zomermaanden komen drie generaties van de familie Cazalet bij elkaar op het familielandgoed in Sussex, 15 kilometer van de kust. Drie broers: Hugh, Edward en Rupert met hun respectievelijke echtgenotes Sybil, Violet (Villy) en Zoe. En een zus: Rachel die thuis bij haar ouders (Baronie en de Generaal) op het landgoed woont. Rachel heeft een relatie met Sid, die om allerlei redenen niet openbaar mag worden. De drie broers hebben in totaal zeven kinderen. Ze vullen hun dagen met spelletjes in het bos, gin-tonics in de tuin, en eten samen in de eetkamer. De mannen werken doordeweeks in het familiebedrijf in Londen, en zij komen over voor het weekend. Hun echtgenotes ontfermen zich over de kinderen, geholpen door trouwe bedienden.

    In het boek, dat bloemrijk geschreven is, heeft de oorlog een centraal thema, deze werpt een schaduw vooruit. Daarnaast is liefde, en relaties (tussen man en vrouw, tussen geliefden (niet automatisch hetzelfde!), tussen ouder en kind, en tussen 'upstairs en downstairs' een thema. De verstandhoudingen tussen de volwassenen en de kinderen wisselen nogal, en veel zoals in die tijd 'gewoon' was, werd niet gezegd. Het verhaal speelt zich voor een klein deel in Londen af, en verder in Sussex. Een mooi fragment vind ik bijvoorbeeld dat Hugh met zijn dertienjarige dochter Polly over de oorlog praat. Polly die zich duidelijk zorgen maakt leest veel, en weet dus veel meer dan de andere kinderen. Hugh neemt zijn dochter mee voor een ommetje ze hebben een vader-dochtergesprek, wat me ontroerde.

    Een prachtig boek, het eerste deel van vier delen die de periode 1937-1947 omvatten. Ik kijk uit naar deel 2.

    Vond je dit een nuttige review?
    6 2 Ongepaste review?
  • Pakkend maar blijft niet nazinderen
    • Goede verhaallijn
    • blijft niet hangen

    Deze familiesaga is geschreven door de Britse schrijfster Elizabeth Jane Howard (1923-2014). Na haar scheiding in 1947 bleef ze een tijdje alleen, ze was in die periode een eenzame ongelukkige vrouw, met als enige zekerheid dat ze wilde schrijven. En dat deed ze: ze schreef diverse romans en een verzameling spookverhalen. Twee van haar boeken werden verfilmd, waarvoor ze zelf de scripts schreef. Later is Howard weer getrouwd met een romanschrijver, maar ook dit huwelijk strandde. Hierna schreef Howard de Cazalet-Kronieken. De BBC maakte een televisieserie die gebaseerd was op de eerste twee boeken.
    Lichte jaren is het eerste deel van de vierdelige ‘Cazalet-kronieken’. Dit deel begint in de jaren vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en speelt zich af op het familielandgoed van de familie Cazalet, met aan het hoofd de ‘Generaal’, zoals opa William door zijn familie wordt genoemd. We maken kennis met drie generaties: William en Kitty (haar bijnaam is De Baronie, een verwijzing naar haar victoriaanse reputatie; zij was voorstander van een sobere levensstijl), hun zoons Hugh, Edward en Rupert en dochter Rachel. De zoons zijn allemaal getrouwd en hebben kinderen, Rachel is vrijgezel. Beetje bij beetje leren we de karakters beter kennen: hun mooie eigenschappen (zo is Rachel een behulpzame dochter die zichzelf volledig wegcijfert) en hun minder mooie eigenschappen, al zien ze dat soms zelf anders (Edward: “Hij behoorde tot de gelukkige lieden die er werkelijk van genoten om te doen wat juist was” en daarmee doelt hij op het feit dat hij zijn maitresse goed behandelt). We zien de kinderen en hun onderlinge vriendschappen en ruzies, en de manier waarop zij met hun ouders omgaan en in het geval van Ruperts dochter Clary, met haar stiefmoeder Zoë).
    Het verhaal gaat over liefde, het opgeven van je passie voor je geliefde (Edwards vrouw Villy heeft haar balletcarrière voor haar man opgegeven, we leven mee met wat dit met haar doet), jezelf wegcijferen (Rachel die haar leven opgeeft voor haar ouders en ook Hugh en zijn vrouw Sybil, die er alles voor over hebben elkaar gelukkig te maken), verlies, zelfreflectie en ontplooiing, vriendschap en het volwassen worden, en vooral ook de dreiging van de Tweede Wereldoorlog die een aantal familieleden meer bezig houdt dan de anderen.
    De victoriaanse ideeën die De Baronie erop na houdt lopen als een rode draad door het boek:
    “Als het huwelijk niet de carrière van de vrouw is, wordt het geen goed huwelijk.”
    Lichte jaren is een roman dat je tot je moet nemen als een goed glas whisky: slokje voor slokje de mooie zinnen tot je door laten dringen. Het verhaal kabbelt erg rustig voort in een gelijkmatig tempo, de karakters worden goed uitgewerkt en de onderlinge verhoudingen en gevoelens mooi verwoord. Helaas door het rustige tempo is dit wat mij betreft het geen boek dat je niet weg kunt leggen; het pakt je maar blijft niet nazinderen. Wat niet weg neemt dat het wel zodanig is geschreven dat een volgend deel welkom is omdat je toch nieuwsgierig wordt gemaakt naar het verdere verloop van de verhaallijnen.

    Vond je dit een nuttige review?
    6 3 Ongepaste review?
  • Lichte jaren
    • Goede verhaallijn
    • Moeilijk in te komen
    • weinig diepgang

    Geschreven bij De Cazalets 1 - Lichte jaren

    ‘Lichte Jaren’ is het eerste deel van de 4-delige Cazaletkronieken. Elizabeth Jane Howard stelt ons in dit eerste deel voor aan drie generaties Cazalets, een Britse familie eind jaren ’30.
    Alle leden van de familie gaan voor de zomer naar het platteland, een eindje buiten Londen. We maken kennis met de Generaal en de Baronie (opa en oma) de gezinnen van de 3 broers en de ongetrouwde zuster en niet te vergeten al het personeel.
    Het verhaal speelt zich af tussen de twee wereldoorlogen, de gevolgen van de eerste- en de dreiging van de tweede wereldoorlog spelen een belangrijke rol.
    Tot in de kleinste details worden de huishoudelijke beslommeringen, geheimen, irritaties, en alles wat de familieleden bezighoudt beschreven.
    Eigenlijk gebeurt er niet zoveel in het boek, het verhaal kabbelt een beetje voort. Op één of andere manier bleef ik steeds benieuwd hoe het verder ging…
    Wat mij betreft dus een aardig boek om te lezen, maar niet echt bijzonder.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • De Cazalets in de jaren voor WOII

    'Lichte jaren' is het eerste deel van de Cazalet-kronieken. Het speelt zich af in het Engeland van de jaren dertig, de jaren voor het uitbreken van WOII. We maken kennis met de familie Cazalet die ontzettend groot is. Het wel en wee van verschillende gezinnen en hun kinderen wordt uitgebreid uit de doeken gedaan. De dreigende oorlog bepaalt steeds meer de sfeer en het dagelijkse leven, ook de kinderen blijven niet in onwetendheid en worden bang.

    Auteur van de reeks is de Britse Elizabeth Jane Howard. Haar Cazalet-kronieken verschenen voor het eerst in de jaren 90 van de vorige eeuw. Kenmerkend is de heel beschrijvende manier van vertellen, de lezer krijgt zoveel details te verwerken dat het niet altijd makkelijk is de aandacht bij het boek te houden.

    Er gebeurt heel weinig in het boek, het is aanvankelijk uitgebreid kennismaken met de tientallen personages en daarna een kijkje nemen in hun leven en onderlinge relaties. Het is best interessant om te lezen hoe de koppels onderling met elkaar omgaan en hoe het klassenverschil een grote rol speelt. Het verhaal kabbelt echter iets te veel, zodat het geduld van de lezer nogal op de proef gesteld wordt. Het is mogelijk dat daar in volgende delen van de serie, wanneer de oorlog zal uitbreken, verandering in komt.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 1 Ongepaste review?
  • Schone schijn

    Geschreven bij De Cazalets 1 - Lichte jaren

    In het eerste deel van in totaal vier delen staat de familie Cazelet centraal in de periode van voor de tweede wereldoorlog, eind jaren dertig. Op een zeer uitgebreide en bloemrijke manier wordt de familie aan je voorgesteld. Je maakt kennis met de generaal William en de baronie Kitty, hun ongetrouwde dochter Rachel, oudste zoon Hugh en zijn vrouw Sybil met hun kinderen Polly, Simon en William, tweede zoon Edward met zijn vrouw Viola (Villy) en hun kinderen Louise, Teddy en Lydia en de jongste zoon Rupert met zijn tweede vrouw Zoë en de kinderen Clarissa (Clary) en Neville. Daarnaast komt ook het gezin van Villy’s zuster Jessica met haar man Raymond en hun kinderen Angela, Christopher, Nora en Judy aan bod.

    In eerste instantie lijken ze het allemaal perfect voor elkaar te hebben, maar in de loop van het verhaal wordt wel duidelijk dat schijn bedriegt. Langzaamaan blijkt dat de oorlog diepe wonden heeft achter gelaten, worden geheimen onthuld en worden ook de mindere karaktereigenschappen pijnlijk duidelijk. Ook de vraag of er wel of niet weer een oorlog uit zou breken speelt een grote rol in de levens van de familie Cazelet, waar ieder op een eigen manier mee omgaat.

    De schrijfster heeft een zeer bloemrijke stijl van schrijven waardoor je helemaal het verhaal ingezogen wordt en je je een levendige voorstelling kan maken van het reilen en zeilen van deze intrigerende familie. Vooral de belevingswereld en de verwondering van de kinderen is fantastisch neergezet. Door de grote families met al hun bedienden is het prettig dat de schrijfster uitgebreid de tijd neemt om ze stuk voor stuk te introduceren, toch is het dan alsnog een aanrader om er een stamboom naast te houden.
    Het verhaal kabbelt rustig voort dus verwacht niet te veel actie en snelheid, maar wel intriges, geheimen en prachtige beschrijvingen van wat er in iedereen omgaat tot aan de kleding die men draagt en het eten wat gegeten wordt.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 1 Ongepaste review?
17 50
Op voorraad
Select
Voor 23:59 besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
In winkelwagen
Andere verkopers (23)
Tweedehands
Goed vanaf € 9,50
Tweedehands

Bezorgopties

  • Vandaag nog in huis (bestel doordeweeks voor 14:00, bezorging tussen 18:00 en 22:00)
  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Ook zondag in huis (bestel voor za 23:59)
Bekijk alle bezorgopties
  • Gratis verzending door bol.com vanaf 20 euro
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen

Alle bindwijzen en edities (4)

  • 9,99
    Direct beschikbaar
  • 12,99
    Direct beschikbaar
  • 12,50
    Op voorraad. Voor 23:59 besteld, morgen in huis Tooltip
  • 17,50
    Op voorraad. Voor 23:59 besteld, morgen in huis Tooltip

Over de serie De Cazalets

Maak kennis met een onvergetelijke Engelse familie aan de vooravond van, tijdens en vlak na de Tweede Wereldoorlog. Vier generaties Cazalets komen bij elkaar op het familielandgoed… lees meer